Wyrok - VII SA/Wa 475/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 26 marca 2026
Teza
Uchylono zaskarżoną decyzję - art. 64a ppsa. Administracyjne postępowanie, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze sprzeciwu W. B. i W.B. od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2026 r. nr 82/26 w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję; zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących W. B. i W. B.. Administracyjne postępowanie, rozbiórka obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze sprzeciwu W. B. i W.B. od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2026 r. nr 82/26 w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję; zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących W. B. i W. B.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Typ sprawy
nieustalone
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Joanna Gierak-Podsiadły
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję - art. 64a ppsa
UZASADNIENIE
Przedmiotem sprzeciwu wniesionego przez W. B. i W. B. ("skarżący") jest decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("MWINB") nr 82/26 z 26 stycznia 2026 r., wydana w postępowaniu naprawczym, dotyczącym budynku gospodarczego wraz z urządzeniem budowlanym – rampą najazdową, usytuowanych na działce nr ewid. [...] w miejscowości B., gm. S. .Orzeczenie to zapadło po rozpatrzeniu odwołania skarżących od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. ("PINB") nr 509/2025 z 4 grudnia 2025 r., którą - na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 52, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, ust. 4, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418 ze zm., "pr.bud.") - nakazano właścicielom – skarżącym obowiązek wykonania robót budowlanych przy ww. budynku wraz z rampą najazdową polegających na:wyprowadzeniu ścian oddzielenia przeciwpożarowego od strony zachodniej i wschodniej ponad pokrycie dachowe, na wysokość 30 cm, wraz z obróbką blacharską,wykonaniu systemu odprowadzania wód opadowych od strony południowej tj. rynny i rur spustowych z wylotem skierowanym na nieutwardzony teren działki o nr ewid. [...] położonej jw.,zapewnieniu odprowadzania wody opadowej z północno - zachodniej rury spustowej na działkę o nr ewid. [...] położoną jw. w terminie do 29 maja 2025 r.Uchylając tą decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, MWINB w uzasadnieniu zaskarżonej w sprawie decyzji podał, że PINB w dniu 24 czerwca 2025 r. z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie budynku gospodarczego wraz z urządzeniem budowlanym - rampą najazdową, znajdujących się na działce o nr ewid. [...] , położonej w miejscowości B. gmina S. .Roboty budowlane przy budowie tego budynku gospodarczego prowadzone były na podstawie decyzji Naczelnika Gminy S. Nr [...] z [...] sierpnia 1978 r. Ww. decyzja uprawniała do budowy stodoły murowanej krytej ogniotrwale o wymiarach rzutu 21,25 m x 9,38 m, zlokalizowanej w granicy sąsiedniej działki od strony zachodniej. Zgodnie z zapisami projektowymi od strony zachodniej i wschodniej budynku przewidziano wykonanie murów ogniowych (w tej kwestii vide również decyzja Naczelnika Gminy S. Nr [...] z [...] czerwca 1978 r. w przedmiocie ustalenia miejsca i warunków realizacji inwestycji). Jakkolwiek ustalenia kontrolne przeprowadzone w dniu 24 czerwca 2025 r. potwierdzają, że ww. budynek (pełniący obecnie funkcję gospodarczą) zrealizowany został bez murów ogniowych od strony zachodniej i wschodniej, niemniej w pierwszej kolejności uwagę zwrócić należy na usytuowanie przedmiotu postępowania, które może naruszać nie tylko warunki udzielonego pozwolenia na budowę, ale także obowiązujące przepisy. Otóż z analizy mapy pobranej z Systemu Informacji Przestrzennej Powiatu M. stanowiącej załącznik nr 1 do protokołu kontroli wynika, że sporny budynek nie został usytuowany w granicy sąsiedniej działki o nr ewid. [...] , lecz w niewielkiej od niej odległości. Ustalenia kontrolne nie precyzują jednak w/w wartości (podczas kontroli nie określono odległości przedmiotu postępowania od granicy działki o nr ewid. [...] ). Zbadanie w/w okoliczności zostało pominięte przez powiatowy organ nadzoru budowlanego, a ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. PINB powinien ustalić czy budynek usytuowany został niezgodnie z projektem zagospodarowania działki, czy też zmiana usytuowania wynika ze zmiany przebiegu granicy/wznowienia punktów granicznych. Pamiętać należy, że przyjęte jest, że późniejsza (tj. już po wybudowaniu obiektu) zmiana granic działki nie może stanowić podstawy do zarzucania właścicielom naruszanie przepisów prawa. Aktualne usytuowanie obiektu może bowiem wynikać nie z niezgodnego z prawem działania właściciela, ale ze zmiany przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami, która nastąpiła już po wybudowaniu inwestycji. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że zmiana tego typu okoliczności faktycznych nie może być uznana za przesłankę późniejszego stwierdzenia naruszenia przepisów techniczno - budowlanych, jeżeli wcześniej obiekt budowlany spełniał określone w nich wymagania. Jeżeli bowiem obiekt został usytuowany zgodnie z warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę, to późniejsza zmiana linii granicznej między działkami nie może być uznana za zdarzenie będące przesłanką nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych.Dopiero po zbadaniu i ustaleniu czy lokalizacja spornego budynku pozostaje zgodna z założeniami projektowymi i przepisami prawa zasadnym będzie podjęcie rozważań co do dalszych zaobserwowanych naruszeń. Materiał dowodowy sprawy potwierdza zrealizowanie spornego budynku bez wymaganych murów ogniowych od strony zachodniej i wschodniej. Prawidłowo zatem skarżący (jako właściciele działki o nr ewid. [...] położonej jw.) zobowiązani zostali do ich wykonania. Niemniej jednak oprócz opisanych murów ogniowych w decyzji udzielającej pozwolenie na budowę znalazł się zapis mówiący o konieczności pokrycia budynku stodoły (obecnie budynek o funkcji gospodarczej) materiałem ogniotrwałym. Ustalenia kontrolne nie udzielają odpowiedzi na pytanie, czy skarżący wywiązali się z tego obowiązku.Podobnie, dopiero po ustaleniu w/w okoliczności możliwym będzie dokonanie oceny prawidłowości odprowadzania wód opadowych z dachu spornego budynku. W tym temacie organ powiatowy winien mieć na uwadze, że dach spornego budynku jest dachem dwuspadowym, z kierunkiem spadku północno - południowym. Sąsiednie działki z kolei usytuowane są od strony wschodniej i zachodniej. Powyższe winno mieć znaczenie w szczególności dla oceny prawidłowości zagospodarowywania wód opadowych od strony południowej obiektu.Podsumowując, MWINB podał, że jakkolwiek wdrożenie i przeprowadzenie postępowania w trybie art. 50-51 pr.bud. uznać należy za zasadne, tak zakres nałożonych zaskarżoną decyzją prac może okazać się niewystarczający do doprowadzenia spornego budynku do stanu zgodnego z prawem, przez co w omawianej sprawie należy rozumieć stan zgodny ze stanem projektowym. Stwierdził również, że decyzja PINB jest wadliwa, wydana bowiem została z naruszeniem przepisów postępowania; postępowanie dowodowe dotknięte jest brakami, których nie można uzupełnić w postępowaniu odwoławczym.W sprzeciwie od ww. decyzji MWINB skarżący zarzucili naruszenie:-art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy wskazywana przez organ odwoławczy okoliczność nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy,-art. 136 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy organ odwoławczy miał możliwość "samodzielne ustalenie albo zlecenie" dodatkowej kontroli organowi I instancji w celu ustalenia odległości sytuowania obiektu względem granicy oraz wyposażenia obiektu w orynnowanie,-art. 51 ust. 7 w zw. z art. 50 ust. 6 pr.bud. oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw – poprzez ich niezastosowanie mimo że w rozpatrywanym przypadku roboty budowlane zostały zakończone ponad 10 lat temu,-§ 2 ust. 1, § 207 ust. 2 i § 330 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów – poprzez ich niezastosowanie i potwierdzenie zasadności nałożenia obowiązku dostosowania obiektu do norm przeciwpożarowych w sytuacji, gdy przepisy nie przewidują obowiązku dostosowania do norm przeciwpożarowych istniejącego budynku wybudowanego przed 1995 r., jeżeli nie został on zakwalifikowany jako zagrażający życiu ludzi.Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Sprzeciw zasługuje na uwzględnienie.Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja MWINB nr 82/26 z 26 stycznia 2026 r., wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, dalej: "k.p.a."), od której skarżący z zachowaniem ustawowego terminu wnieśli sprzeciw, uregulowany w art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, "p.p.s.a."). Decyzja ta zapadła po rozpatrzeniu odwołania skarżących od decyzji PINB z [...] grudnia 2025 r., nakazującej im - w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 pr.bud. - jako właścicielom, wykonanie robót budowlanych przy budynku gospodarczym wraz z rampą najazdową (usytuowanym na działce nr ewid. [...] w miejscowości B. , gm. S. ), sprecyzowanych w trzech punktach w celu doprowadzenia ww. obiektu do stanu zgodnego z prawem.Rozpoznając ten sprzeciw Sąd kierował się treścią art. 64e p.p.s.a. i uznał, że jest on zasadny. Sąd podziela bowiem stanowisko skarżących zaprezentowane w tymże środku zaskarżenia i stwierdza, że MWINB wadliwie zastosował w niniejszej sprawie art. 138 § 2 k.p.a., unikając uzupełnienia postępowania dowodowego i (nie wykluczone) w efekcie wydania merytorycznego rozstrzygnięcia.Przed rozwinięciem wskazanej oceny Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 64e p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 151a § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Stosownie do art. 151a § 2 tej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw.Jak z powyższego wynika, cechą odróżniającą sprzeciw od skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony zakres kontroli sądu dotyczący decyzji objętej sprzeciwem. Rozpoznając sprzeciw od decyzji sąd ocenia bowiem wyłącznie istnienie przesłanek do wydania decyzji kasacyjnej; nie rozstrzyga więc, jak w przypadku skarg, w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd nie bada zatem w tym postępowaniu (o charakterze przyśpieszonym) innych naruszeń prawa niż prawidłowe zastosowanie przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a., a kontrola zgodności z prawem decyzji objętej sprzeciwem sprowadza się wyłącznie do oceny, czy w realiach konkretnej sprawy organ drugiej instancji w uzasadniony sposób skorzystał z możliwości wydania decyzji kasacyjnej, czy też bezpodstawnie uchylił się od załatwienia sprawy co do jej istoty. Podstawowym obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego sprzeciw od decyzji kasacyjnej będzie więc ustalenie, czy zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., czy inaczej: odstąpienia od zasady ogólnej ponownego (w toku instancji, na skutek wniesionego odwołania), merytorycznego rozpoznania sprawy albo zakończenia jej w inny sposób.Co przy tym istotne, dokonując kontroli rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., sąd nie jest władny odnosić się do meritum sprawy w kierunku jej przesądzenia, tj. wypowiadania się w kwestiach materialnoprawnych występujących w sprawie, skoro decyzja kasacyjna nie rozstrzyga merytorycznie o uprawnieniu lub obowiązku strony, a jedynie nakazuje ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego przez organ I instancji. Tym samym także orzeczenie sądu w przedmiocie sprzeciwu ma wyłącznie charakter niejako procesowy; nie kreuje żadnych skutków, gdy chodzi o zakres praw i obowiązków stron postępowania, zainteresowanych konkretnym rozstrzygnięciem, a rozstrzyga jedynie o prawidłowości zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. (o czym przesądza także brzmienie art. 64e p.p.s.a.). Zatem, sąd rozpoznając sprzeciw od decyzji kasacyjnej ogranicza się wyłącznie do badania, czy doszło do naruszenia art. 138 § 2 k.p.a., w efekcie: do ustalenia, czy zaszły w sprawie wskazane w tym przepisie okoliczności uzasadniające wydanie decyzji o charakterze procesowym.Dokonując kontroli w niniejszej sprawie w takim też zakresie, Sąd stwierdza, że MWINB naruszył przepis art. 138 § 2 k.p.a., poprzez wadliwe, tj. nieuzasadnione jego zastosowanie.Sąd zauważa przy tym, że zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z unormowania tego wynika, że organ odwoławczy ma możliwość wydania decyzji formalnej - kasacyjnej, ale jedynie przy zaistnieniu łącznie dwóch przywołanych powyżej przesłanek. Przesłanki z art. 138 § 2 k.p.a. nawiązują zaś do nieprzeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia merytoryczne załatwienie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wprawdzie bowiem postępowanie odwoławcze jest postępowaniem weryfikującym rozstrzygnięcie organu I instancji, w którym materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji może być uzupełniony, niemniej organ odwoławczy może to uczynić jedynie w niezbędnym zakresie wyznaczonym treścią art. 136 k.p.a. W żadnym natomiast razie organ odwoławczy nie może zastępować organu I instancji w prowadzeniu postępowania zmierzającego do wyjaśnienia kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia, ponieważ prowadziłoby to do naruszenia prawa strony do dokonania ich oceny i rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie przez organy dwóch instancji. Powyższe oznacza, że przepis art. 138 § 2 k.p.a. znajdzie zastosowanie zawsze wtedy, gdy decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a dla podjęcia rozstrzygnięcia zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie przekraczającym kompetencje organu odwoławczego.Stosując ten przepis i wydając decyzję kasacyjną w niniejszej sprawie MWINB nie wykazał, zdaniem Sądu, aby postępowanie organu I instancji było wadliwe w stopniu uzasadniającym jego powtórzenie, tj. wymagało "znacznego" uzupełnienia.MWINB w uzasadnieniu decyzji z 26 stycznia 2026 r. zgodził się z PINB co do zasadności uruchomienia tego postępowania, w trybie naprawczym – uregulowanym w art. 51 pr.bud. Zgodził się też z tym organem co do konieczności obciążenia skarżących obowiązkami sformułowanymi w decyzji organu I instancji. Stosując art. 138 § 2 k.p.a. uznał zaś, że postępowanie dowodowe wymaga uzupełnienia w celu ustalenia, w jakiej odległości od granicy działki sąsiedniej o nr ewid. [...] sporny obiekt został usytuowany/zrealizowany i, czy nastąpiło to zgodnie z projektem zagospodarowania działki. Wobec przebiegu postępowania przed organem I instancji i zgromadzonego w sprawie na tym etapie materiału dowodowego, a także poczynionych już przez ten organ ustaleń w zakresie legalności/prawidłowości budowy budynku gospodarczego wraz z urządzeniem budowlanym – rampą najazdową, nie można -zdaniem Sądu- uznać, aby zbadanie rzeczywistej odległości tego budynku od granicy działki nr ewid. [...] (jak również czy usytuowanie tego obiektu w nieznacznej odległości od granicy ww. działki jest wynikiem realizacji inwestycji czy późniejszych zmian dotyczących przebiegu granicy), wykraczało poza kompetencje organu odwoławczego. Akta PINB zawierają protokół czynności kontrolnych z 24 czerwca 2025 r.; zawarto w nim ustalenia poczynione co do przedmiotowego budynku (o wymiarach rzutu ok. 10,47 m x 20,87 m) – v. pkt 2 protokołu. Do protokołu załączono mapę, na której naniesiono między innymi ten obiekt; zaznaczono w ten sposób jego usytuowanie z wymiarowaniem odległości zarówno od strony wschodniej, jak i zachodniej. Jeśli dokument ten zawiera zdaniem MWINB jakieś niedokładności, czy też jest niekompletny, to nic nie stało na przeszkodzie, aby uzupełnienie tego dowodu nastąpiło przed organem odwoławczym. Dotyczy to także dodatkowych, wskazanych przez MWINB ustaleń związanych z usytuowaniem przedmiotowego budynku i pokrycia budynku stodoły (obecnie budynek o funkcji gospodarczej) materiałem ogniotrwałym.Podnosząc powyższe Sąd wskazuje, że art. 136 § 1 k.p.a. umożliwia organowi odwoławczemu przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecenie przeprowadzenia tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W świetle tego przepisu przyjąć należy, że postępowanie dowodowe prowadzone przed organem odwoławczym powinno mieć charakter wyłącznie uzupełniający względem postępowania dowodowego przeprowadzonego przed organem I instancji. Akta ocenianej sprawy nie wskazują jednak na to, aby cały ciężar postępowania dowodowego w ten sposób, tj. poprzez zastosowanie przez MWINB art. 136 § 1 k.p.a., został przeniesiony (z naruszeniem zasady dwuinstancyjności) do jednej, odwoławczej instancji w postępowaniu administracyjnym. Warto przy tym dodać, że PINB nie pominął ww. zagadnienia związanego z usytuowaniem ww. obiektu; orzekając w sprawie ustalił, że objęty postępowaniem obiekt budowany wykonano w oparciu o decyzje: z 12 czerwca 1978 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanych i z 16 sierpnia 1978 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę; miał na uwadze, że obiekt ten miał być usytuowany od zachodu w granicy działki oraz, że taki sposób usytuowania nie ma miejsca – przedmiotowy budynek znajduje się w nieznacznym oddaleniu od granicy działki nr ewid. [...] . PINB dostrzegając powyższe, stwierdził następnie, że tak usytuowany obiekt pozbawiony został przewidzianych w projekcie ścian przeciwpożarowych. To też znalazło dalej swoje odzwierciedlenie w nakazie sformułowanym przez ten organ w pkt 1 wydanej decyzji.Podobnie rzecz się ma z uwagami MWINB poczynionymi w kontekście prawidłowości odprowadzania wód opadowych z dachu spornego budynku (wskazaniem na kierunek spadku dachu ocenianego budynku czy pewne nieścisłości związane z orynnowaniem tego obiektu, a zawarte w protokole kontroli PINB). Ewentualne braki w tym zakresie mogą być bowiem uzupełnione w postępowaniu przed organem odwoławczym.Poza tym, zdaniem Sądu, to dopiero uzupełnienie postępowania dowodowego w zakresie wskazanym przez MWINB (acz niewykraczającym poza kompetencje tego organu), pozwoli stwierdzić, czy sformułowane przez PINB obowiązki są "wystarczające" do doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem, zaś ocena tego zagadnienia może uzasadniać zastosowanie w sprawie art. 138 § 2 k.p.a. Nie można bowiem w sprawie pominąć, że stosownie do art. 50 ust. 6 pkt 2 pr.bud., jeżeli od zakończenia prowadzenia robót budowlanych upłynęło co najmniej 10 lat: w przypadku robót budowlanych wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu lub projekcie architektoniczno-budowlanym, stosuje się odpowiednio przepisy art. 49f-49i. Przepis ten został dodany ustawą z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r., poz. 1847) i wszedł w życie 7 stycznia 2026 r. Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej, do spraw, o których mowa w art. 50 ust. 6 i art. 86 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.Niemniej jednak MWINB w oparciu o zgromadzone dotychczas dowody i poczynione ustalenia, nie wykazał, aby na obecnym etapie sytuacja taka, tj. uzasadniająca wydanie decyzji kasacyjnej, miała miejsce.Dlatego też Sąd podzielił zarzut sprzeciwu naruszenia art. 138 § 2 k.p.a.Z tych przyczyn, na podstawie art. 151a § 1 i art. 200 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.