Wyrok - II SA/Wr 909/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 26 marca 2026
Teza
Uchylono postanowienie I i II instancji. Administracyjne postępowanie, Odpady. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia WSA Marta Pawłowska (spr.) Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak Protokolant: asystent sędziego Michał Sikora po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 9 września 2025 r. nr SKO/OS-414/20/2025 w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie nakazania usunięcia odUchylono postanowienie I i II instancji. Administracyjne postępowanie, Odpady. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia WSA Marta Pawłowska (spr.) Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak Protokolant: asystent sędziego Michał Sikora po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 9 września 2025 r. nr SKO/OS-414/20/2025 w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie nakazania usunięcia od
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
świadek
biegły
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Malwina Jaworska-Wołyniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie I i II instancji
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 września 2025 r. nr SKO/OS-414/20/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy (dalej w skrócie jako "SKO"), po rozpoznaniu zażalenia S. K. (dalej w skrócie jako "skarżący"), na postanowienie Wójta Gminy L. z dnia 21 lutego 2025 r., nr NOS.IV.6236.5.3.2022.AR, w sprawie ustalenia kosztów postępowania o nakazanie usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, zlokalizowanych na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...], obręb B., gmina L., na kwotę 14 760,00 zł i wskazania zobowiązanego do poniesienia tych kosztów oraz terminu i sposobu ich uiszczenia - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako "k.p.a."), utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.W uzasadnieniu postanowienia SKO wyjaśniło, że decyzją z dnia 15 stycznia 2025 r., nr NOŚ.IV.6236.5.2022.AR Wójt Gminy L. orzekł o nakazaniu skarżącemu, właścicielowi działki o nr ew. [...], obręb B., gmina L., jako posiadaczowi odpadów na niej zgromadzonych, usunięcie z przedmiotowej działki odpadów o kodach: 17 09 04 (zmieszane odpady z budowy, remontów i demontażu inne niż wymienione w 17 09 01, 17 09 02 i 17 09 03), 19 12 12 (inne odpady - w tym zmieszane substancje i przedmioty - z mechanicznej obróbki odpadów, inne niż wymienione w 19 12 11 - frakcja nadsitowa), 16 01 03 (zużyte opony), 17 02 01 (drewno), 17 02 03 (tworzywa sztuczne), 17 03 80 (odpadowa papa), 17 06 05 (materiały budowlane zawierające azbest). Rzeczone odpady sklasyfikowane zostały przez dr. inż. M. C. w opinii z dnia 27 lipca 2023 r., sporządzonej w toku postępowania, zgodnie z postanowieniem organu z dnia 14 czerwca 2023 r. w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego.Jak wskazał Wójt w wydanym rozstrzygnięciu o kosztach postępowania, z uwagi na charakter sprawy i konieczność dokonania ustaleń przez osobę mającą wiedzę specjalistyczną w zakresie ochrony środowiska i gospodarowania odpadami, do rozpoznania niniejszej sprawy niezbędne było powołanie dowodu z opinii biegłego sądowego. Organ wyjaśnił przy tym, że przed wydaniem postanowienia w sprawie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego sądowego, organ podjął próbę uzyskania opinii biegłego sądowego z zakresu ochrony środowiska i gospodarowania odpadami, którą sporządzono w postępowaniu karnym (prowadzonym przeciwko skarżącemu), jednak próby te okazały się bezskuteczne.Skarżący również wnioskował o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, pismem z dnia 14 marca 2023 r.Dnia 27 lipca 2023 r" dr inż. M. C. wydał ekspertyzę, na podstawie której w dniu 15 stycznia 2025 r. Wójt Gminy L. wydał decyzję nakazującą skarżącemu usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, zlokalizowanych na terenie działki o nr. ew. [...], obręb B., gmina L. Organ I instancji wyjaśnił, że przedmiotowa ekspertyza składa się z 24 stron, a jej wydanie poprzedzone zostało przeprowadzeniem, w dniu 3 lipca 2023 r., oględzin nieruchomości S. K. - działki nr [...], obręb B., gmina L., wykonaniem otworów badawczych, pobraniem próbek odpadów i ustaleniem kodów poszczególnych odpadów na podstawie szczegółowej analizy morfologicznej i laboratoryjnej.Następnie organ wyjaśnił, że zgodnie ze zleceniem nr [...] z dnia 9 maja 2023 r., za opracowanie ekspertyzy dotyczącej inwentaryzacji odpadów na działce nr [...] w obrębie B., biegły w dniu 28 lipca 2023 r. wystawił fakturę VAL nr [...] na kwotę 14.760 zł brutto. W ocenie organu I instancji, biorąc pod uwagę zakres wykonanych przez biegłego czynności, tj. przeprowadzenie oględzin działki (nr [...] o powierzchni [...] m2), wynajęcie sprzętu specjalistycznego (koparka), wykonanie 13 otworów badawczych, pobranie próbek z 4 miejsc, dokonanie oględzin i analiza innych odkrywek, przeprowadzenie analizy miąższości zdeponowanych odpadów, przeprowadzenie badań morfologicznych i laboratoryjnych, określenie na podstawie tych badań rodzaju odpadów i przypisanie im odpowiedniego kodu, oszacowanie ilości odpadów, określenie terminu usunięcia odpadów - wynagrodzenie w wysokości 14.760 zł brutto uznać należy za adekwatne do nakładu pracy biegłego. Organ I instancji wskazał również, że biegły, w zakresie pierwotnie ustalonego wynagrodzenia sporządził opinię uzupełniającą, w związku z zarzutami do opinii zgłoszonymi przez pełnomocnika S. K. - z tytułu sporządzenia opinii uzupełniającej organ nie poniósł dodatkowych kosztów.Wydając postanowienie o ustaleniu kosztów postępowania, organ pierwszoinstancyjny wyjaśnił, że zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a., na koszty postępowania administracyjnego składają się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Zgodnie zaś z treścią art. 262 § 1 k.p.a, jak uzasadnił dalej organ I instancji, stronę obciążają te koszty postępowania, które:- wynikły z winy strony;- zostały poniesione w interesie i na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie.W ocenie organu, skoro postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji nakazującej skarżącemu usunięcie odpadów, to tym samym, należy go uznać za stronę winną i obciążyć kosztami postępowania.Utrzymując w mocy takie rozstrzygnięcie Kolegium wskazało że, według art. 262 ust. 1 pkt 1 k.p.a., stronę obciążają te koszty postępowania administracyjnego, które wynikły z winy strony.Kolegium wskazało, iż w postępowaniu administracyjnym zasadą jest rozdział kosztów tego postępowania na stronę (strony) i organ prowadzący postępowanie. Wynika to jednoznacznie z treści art. 262 § 1 k.p.a., zgodnie z którym stronę obciążają te koszty, które: 1) wynikły z winy strony; 2) zostały poniesione w interesie strony lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Nadto przepis określa, jakie koszty postępowania obciążają stronę. Wyliczenie to ma charakter zamknięty co oznacza, że stronę obciążają tylko koszty wymienione w tym przepisie. Z treści tego przepisu można także wywieść wniosek, że inne koszty postępowania, niewymienione w tym przepisie, obciążają organ administracyjny. Zasada ta w szczególności odnosi się do postępowań wszczynanych z urzędu.Kierując się językowymi i funkcjonalnymi regułami wykładni normy art. 262 § 1 pkt 1 k.p.a., Kolegium wywiodło, że przesłanką decydującą o obciążeniu strony kosztami postępowania administracyjnego jest: "wina strony". Przy czym – jak podkreślono w uzasadnieniu postanowienia - zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie, należy mieć na uwadze "winę" rozumianą tak materialnie jak i formalnie. Ustalenie winy strony powinno być oceniane także w kontekście całej materii będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, nie ograniczając się wyłącznie do kwestii formalnych związanych z tokiem postępowania. Pojęcie winy w prawie administracyjnym ma zawsze charakter zobiektywizowany polegający na samym stwierdzeniu naruszenia przepisów i obowiązków przypisanych podmiotowi bez konieczności oceny stopnia winy w rozumieniu prawnokarnym, czy też czysto subiektywizowanym - natężenie złej woli, brak świadomości, czy też wiedzy.Dalej SKO wywodziło, że w świetle art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach, posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Natomiast, zgodnie z ust. 2 w art. 26 ustawy o odpadach, z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami. Z powyższych przepisów wynika, że do zastosowania środka nadzorczego w postaci decyzji nakazującej usunięcie odpadów wymagane jest ustalenie następujących okoliczności:- istnienia odpadów w rozumieniu ustawy,- składowania tych odpadów w miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania i magazynowania,- podmiotu zobowiązanego do usunięcia nielegalnie składowanych odpadów (posiadacza odpadów).Ponadto, na podstawie art. 26 ust. 6 ustawy o odpadach, w decyzji nakazującej usunięcie odpadów, organ winien określić w szczególności: 1) termin usunięcia odpadów;- rodzaj odpadów;- sposób usunięcia odpadów.Ustalenie przynajmniej niektórych z wyżej wym. okoliczności (jak rodzaj odpadów) wymaga wiadomości specjalnych, co czyni dowód z opinii biegłego sądowego w przedmiotowym postępowaniu niezbędnym.Kolegium, mając na uwadze powołaną regulację prawną, podzieliło stanowisko organu I instancji, że w sprawie o nakazanie usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich gromadzenia, koszty sporządzenia opinii biegłego obciążają ten podmiot, który nie zrealizował obowiązku usunięcia odpadów, w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach. Uznać bowiem należy, że postępowanie administracyjne w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów, zostało spowodowane zawinionym działaniem skarżącego, który odpadów nie usunął.Podniesiono przy tym, że ostateczną decyzją z dnia 9 września 2025 r., SKO/OS-414/11/2025, Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia 15 stycznia 2025 r., nr: NOŚ.IV.6236.5.2022.AR, nakazującą skarżącemu właścicielowi działki nr ew. [...] obręb B., gmina L., nr księgi wieczystej: [...], usunięcie odpadów z powyższej działki jako z terenu nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania.Reasumując wskazano, że jako przesłankę winy skarżącego Kolegium uznało ustalenia zawarte w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy L. z dnia 15 stycznia 2025 r., NOS.IV.6263.5.2022.AR, która utrzymana została w mocy decyzją tut. Kolegium z dnia 9 września 2025 r., nr SKO/OS-414/11/2025. Okoliczności będące podstawą wydania decyzji przez organ I instancji, ustalone zostały w oparciu o opinię biegłego, która przez organy obu instancji w toku postępowania administracyjnego uznana została za przekonującą.Kolegium stwierdziło, że wysokość określonej przez organ I instancji kosztów postępowania jest prawidłowa. Na koszty te składa się koszt sporządzenia opinii przez biegłego M. C., na potrzeby wyżej opisanego postępowania administracyjnego w sprawie nakazania S. K. usunięcia odpadów. Na cenę operatu miały wpływ poniesione przez biegłego koszty, m.in. przeprowadzenia oględzin w terenie, wynajęcia specjalistycznego sprzętu (koparki), wykonania 13 otworów badawczych, pobrania próbek z 4 miejsc, przeprowadzenia analizy miąższości zdeponowanych w ziemi odpadów, przeprowadzenia badań morfologicznych i laboratoryjnych. Zdaniem Kolegium, mając na względzie podjęte przez biegłego czynności w celu sporządzenia opinii, poniesione koszty są zasadne.Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem S. K. wniósł skargę do tutejszego Sądu domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie norm postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj art. 262 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne orzeczenie o obowiązku poniesienia kosztów przez stronę postępowania, w sytuacji gdy organ z urzędu zobowiązany był do ustalenia stanu faktycznego sprawy, żadne koszty nie wynikły z winy strony ani nie zostały poniesione w zakresie w jakim przekraczałyby ustawowy obowiązek organu, organ nie wykonał swojego obowiązku dowodzenia w postępowaniu, a jedynym podmiotem ponoszącym winę w postępowaniu w świetle prawa materialnego są podmioty które dokonały zwiezienia odpadów na działkę skarżącego. Dodatkowo wskazano, że biegły sporządził dwie różne opinie w tym samym stanie faktycznym.Wskazując na takie zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, wskazanie organowi I instancji wiążącej wytycznej w postaci nakazu uzależnienia treści postanowienia kosztowego od rzetelnych ustaleń dowodowych w sprawie i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.W uzasadnieniu skargi przedstawiono przebieg postępowania w sprawie usunięcia odpadów oraz zakwestionowano rzetelność prowadzonego postępowania dowodowego przez organy w postępowaniu w sprawie usunięcia odpadów i w konsekwencji zasadność i prawidłowość decyzji nakazującej skarżącemu usunięcie odpadów.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.Kontrolując zaskarżone postanowienie w tak wyznaczonych ramach, Sąd uznał, że skarga jest zasadna.Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 9 września 2025 r., utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy L. z dnia 21 lutego 2025 r. o ustaleniu kosztów postępowania administracyjnego w sprawie nakazania usunięcia odpadów z miejsca niepoznaczonego do ich składowania lub magazynowania i wskazanie zobowiązanego do poniesienia tych kosztów.Przepisy ustawy o odpadach nie zawierają norm dotyczących kosztów administracyjnego postępowania o usunięcie odpadów stąd, w tej kwestii zastosowanie mają przepisy działu IX Kodeksu postępowania administracyjnego.Podstawę rozstrzygnięcia organów administracji prawidłowo stanowiły zatem przepisy art. 262 § 1 pkt 1 i art. 264 § 1 k.p.a. Normy tam zawarte określają zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego pomiędzy stronę a organ. Zasadą jest, że koszty postępowania administracyjnego ponosi organ – w takich granicach, w jakich wypełnia swoje ustawowe obowiązki. Jednakże zgodnie z art. 262 § 1 k.p.a., stronę obciążają te koszty, które wynikły z jej winy (pkt 1), a także zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2).W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zgodnie z zasadą z art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a., koszty postępowania wszczętego na wniosek strony obciążają tę stronę, jako poniesione w jej interesie (wyrok NSA z 9 stycznia 1998 r., sygn. akt II SA 1117/97; wyrok WSA w Warszawie z 18 maja 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 305/05). A contrario, w sprawach wszczynanych z urzędu, zasadą jest, ze koszty te ponoszone są przez organ administracji.Przepis art. 264 § 1 k.p.a. stanowi, że jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji publicznej ustali w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia.Natomiast zgodnie z art. 263 § 1 k.p.a. do kosztów postępowania zalicza koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, koszty spowodowane oględzinami na miejscu, koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a także koszty mediacji.W rozpoznawanej sprawie organ obciążył skarżącego kosztami postępowania, na które składają się koszty powołania biegłego w sprawie. Warto przy tym jednakże wskazać, że Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podkreśliło że: "na podstawie art. 26 ust. 6 ustawy o odpadach, w decyzji nakazującej usunięcie odpadów, organ winien określić w szczególności: 1) termin usunięcia odpadów;- rodzaj odpadów;- sposób usunięcia odpadów.Ustalenie przynajmniej niektórych z wyżej wym. okoliczności (jak rodzaj odpadów) wymaga wiadomości specjalnych, co czyni dowód z opinii biegłego sądowego w przedmiotowym postępowaniu niezbędnym."Trudno zatem w takim przypadku przyznać rację organom, że koszty te wynikły z winy strony. Jak same wskazują organy, poniesienie tych kosztów było niezbędne dla poczynienia kluczowych ustaleń w postępowaniu. Skarżący, w wypadku uprawomocnienia się decyzji nakazowej, zobowiązany będzie do poniesienia kosztów jej wykonania, a więc usunięcia odpadów w odpowiedni sposób z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania, natomiast koszty postępowania prowadzonego z urzędu, powinny zostać poniesione przez organ. Sąd z urzędu posiada wiedzę, że w decyzjach nakazujących skarżącemu usunięcie odpadów organy powołują się właśnie na ustalenia tej opinii, kosztami wykonania której usiłują obciążyć skarżącego. Analiza akt sprawy wskazuje natomiast, że był to kluczowy dowodów w postępowaniu, na którym organy się oparły i nie był on zależny wyłącznie od wniosku skarżącego. Istotnie, skarżący domagał się jego przeprowadzenia, jednakże jak dowodzi analiza uzasadnień decyzji obu instancji, posłużył on organom do dokonania ustaleń i podjęcia rozstrzygnięcia. Również w postanowieniach wydanych w sprawie kosztów postępowania, organy podkreślają wysoką przydatność tego dowodu dla postępowania i brak podstaw do jego kwestionowania.Wskazanie przez organ, że próbował on pozyskać opinie biegłego z innego postępowania, ale okazało się to niemożliwe dowodzi, że dopuszczenie dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia kluczowych faktów, leżało w interesie organu, albowiem bez tego dowodu, organ samodzielnie nie byłby w stanie zakończyć postępowania.Pomijając jednakże powyższe uwagi, Sąd wyjaśnia, że nawet w przypadku uznania, że to skarżący powinien ponieść koszty postępowania (co w ocenie Sadu nie ma miejsca w niniejszej sprawie pod żadnym warunkiem), obciążenie strony kosztami postępowania administracyjnego wymaga dochowania przez organ administracji pewnych warunków, których w niniejszej sprawie Wójt Gminy L. nie dochował. Z akt sprawy nie wynika bowiem na jakiej podstawie organ w ogóle dokonał wyboru biegłego. Brak jest rozeznania rynku pod tym kątem, rozesłanych zapytań ofertowych, porównania cen usług. Znajduje się co prawda pismo biegłego, z którego wynika, że odpowiada on na zapytanie ofertowe, samego zapytania jednak nie ma. Stąd nie wiadomo nawet do ilu podmiotów zapytanie zostało skierowane i jakimi kryteriami organ kierował siwe dokonując wyboru biegłego. Takie działanie organu może budzić uzasadnione wątpliwości co do wyboru biegłego, a w konsekwencji wykazanych przez niego kosztów podjętych czynności, wobec braku przeprowadzenia przez organy jakiejkolwiek analizy cen podobnych cen na rynku. Takie działanie narusza przepisy art. 7, 8, 9, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji powinien uwzględnić wskazania zawarte w niniejszym uzasadnieniu.Mając to na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.Na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. sąd zasądził od organu administracji na rzecz skarżonego kwotę 4077 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które składa się zwrot uiszczonej opłaty od skargi oraz zastępstwa procesowego.. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.Na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. sąd zasądził od organu administracji na rzecz skarżonego kwotę 4077 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które składa się zwrot uiszczonej opłaty od skargi oraz zastępstwa procesowego.