Wyrok - II SA/Lu 84/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 26 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wodne prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) Protokolant Referent Agata Kuśmirska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi G. R. na decyzję Inne z dnia [...] grudnia 2025 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary administracyjnej za wykonanie robót bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z 17 grOddalono skargę. Wodne prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Brygida Myszyńska-Guziur Asesor sądowy Anna Ostrowska (sprawozdawca) Protokolant Referent Agata Kuśmirska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi G. R. na decyzję Inne z dnia [...] grudnia 2025 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary administracyjnej za wykonanie robót bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z 17 gr
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Anna Ostrowska.
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Decyzją z 17 grudnia 2025 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: k.p.a.) w związku z art. 472aa ust. 1 pkt. 2 ust. 2 i art. 472aa ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960, dalej: PW), Inne po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez G. R., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w S. P. z dnia 28 sierpnia 2025 r., nr [...] znak: [...] nakładającą na Gminę administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł za uformowanie nowego lewego brzegu rzeki G. bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego.Stan sprawy przedstawia się następująco.Do Dyrektora Zarządu Zlewni w S. P. PGW Wody Polskie pismem z dnia 3 czerwca 2024 r. została przekazana kopia protokołu kontroli nr [...] (znak: [...]), przeprowadzonej w dniach 5 kwietnia – 20 maja 2024 r. przez upoważnionych pracowników PGW Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w L.. Kontrola dotyczyła zbiornika wodnego na działkach nr [...] i [...] w obrębie W.-K. (gm. R. , pow. s. ) oraz korzystania z wód rzeki G. , a kontrolowanym podmiotem była G. R.. Kontrola zbiornika wykazała, że namuł wydobyty ze zbiornika na działkach nr [...] i [...] został rozplantowany i wyrównany na lewym (zachodnim) brzegu rzeki G. , po drugiej stronie drogi powiatowej, na odcinku kilkudziesięciu metrów. Podczas czynności kontrolnych przedstawiciel G. R. poinformował, że prace ziemne przy rzece odbyły się na przełomie lutego i marca 2024 r. na działce Gminy nr [...]. Ustalono, że doprowadziły one do zmiany naturalnego kształtu brzegu rzeki bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, na co wymagane było pozwolenie wodnoprawne, którego Gmina nie uzyskała.W odwołaniu Gmina stanęła na stanowisku, że G. nie jest rzeką, lecz rowem melioracyjnym o nazwie "G. " (jako dowód wskazano pismo Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. znak: [...] z dnia 18 stycznia 2019 r.).Organ drugiej instancji w uzasadnieniu decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wyjaśnił, że stanowisko Gminy jest błędne, natomiast wspomniane pismo znak: [...] z dnia 18 stycznia 2019 r. wskazuje jedynie, że część rzeki "G. " widnieje w ewidencji urządzeń melioracji wodnych jako rów melioracyjny (do którego stosuje się przepisy jak do urządzeń wodnych). Organ wyjaśnił, że rzeka "G. " może także pełnić funkcję melioracyjną, dlatego też widnieje ona w ewidencji urządzeń melioracji wodnych. Pomocna w zrozumieniu tego stanu rzeczy może być definicja melioracji, która rozumiana jest jako zespół działań mających na celu polepszenie warunków gruntowych, przede wszystkim poprzez regulację stosunków wodnych, aby zwiększyć produktywność gleby i ułatwić jej uprawę.Następnie organ wyjaśnił, że zgodnie informacją zawartą w Hydroportalu (publiczny portal internetowy), będącym węzłem krajowej infrastruktury informacji przestrzennej i częścią systemu informacyjnego gospodarowania wodami, o którym mowa Rozdziale 2 ustawy Prawo wodne, ciek o nazwie "G. " o identyfikatorze hydrograficznym 267145942 (Id hydrograficzny MPH P50 cieku: 2665942) posiada charakter cieku naturalnego - strugi i stanowi prawy dopływ rzeki M. . Również Mapa Podziału Hydrograficznego Polski (mapa sieci hydrograficznej Polski) określa, że omawiany ciek nosi nazwę "G. " i stanowi ciek naturalny - strugę. Ponadto w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja Starosty [...] znak: [...] z dnia 7 lutego 2007 r., ważna do dnia 6 lutego 2027 r., udzielająca Wojewódzkiemu Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych w W., Oddział w S. P., Inspektorat w S. P. (nieistniejąca już instytucja, jej następcą prawnym są Wody Polskie) pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie wód cieku G. jazem żelbetowym w km 2+714 do rzędnej 147,00 m n.p.m. oraz retencjonowanie wody w zbiorniku wodnym w W. K., gm. R.. Powyższa decyzja również wskazuje w sentencji, że omawiany ciek stanowi rzekę "G. ".Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 21 PW śródlądowe wody powierzchniowe dzielą się na śródlądowe wody płynące oraz śródlądowe wody stojące, natomiast art. 22 pkt 1 PW stanowi, że śródlądowymi wodami płynącymi są wody w ciekach naturalnych oraz źródłach, z których te cieki biorą początek. Ciek o nazwie "G. " stanowi śródlądowe wody płynące.Organ wskazał, że przedmiotem postępowania są roboty ziemne wykonane przez G. R. ingerujące bezpośrednio w strukturę lewego brzegu rzeki G. . Istotnym w sprawie są ustalenia poczynione w ramach kontroli gospodarowania wodami przeprowadzonej w okresie 05.04.2024 r. - 20.05.2024 r. przez upoważnionych pracowników Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. PGW Wody Polskie. W toku tych czynności powstał Protokół kontroli nr [...], znak: [...] wraz z dokumentacją zdjęciową (obrazującą stan faktyczny na dzień 05.04.2024 r. - stanowiącą dowód w sprawie) będącą załącznikiem do protokołu. W toku postępowania organ dokonał m.in. analizy tych zdjęć. Organ stwierdził, że w obrębie działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] obręb W.-P., dokonano rozplantowania znacznych ilości ziemi - bezpośrednio przy rzece "[...]". Jak wynika z treści Protokołu kontroli nr [...], G. R. przedstawiła wyjaśnienia, iż dokonała rozplantowania ziemi na terenie własnej nieruchomości (działka nr [...]). Ziemia, która została przetransportowana z działek o nr [...] i [...] obręb W.-K., gm. R. - teren zbiornika wodnego. Zdjęcia z dnia 5 kwietnia 2024 r. przedstawiają stosunkowo świeże nasypy ziemne, których podstawa (skarpa) sięga samego lustra wody w korycie rzeki, w efekcie tworząc nowy lewy brzeg cieku. Nasypy te są dość nieregularnie o nachyleniu około 1:1 i zostały uformowane na odcinku około 50 m - licząc od mostu pod drogą powiatową (działka o nr [...] obręb W.-P.) w kierunku południowym. Widoczna jest na tym odcinku rzadka roślinność - pojedyncze skupiska/kępy roślinności trawiastej, co świadczy o antropogenicznej ingerencji. Kierując się dalej w kierunku południowo-wschodnim (w odległości około 55 m od mostu), widoczny już jest naturalny nienaruszony lewy brzeg rzeki [...] z gęstą szatą roślinną typu trawistego, co wskazuje, że od tego miejsca w kierunku południowo-wschodnim (wzdłuż rzeki) nie prowadzono już prac na naturalnym brzegu rzeki, nasypy ziemne znajdują się tu w bardzo bliskiej odległości od wyraźnej nienaruszonej linii brzegu rzeki. W efekcie organ odwoławczy nie zgodził się ze stanowiskiem G. R., iż nie dokonała ona uformowania nowego lewego brzegu rzeki "G. ". Dokonując rozplantowania ziemi wydobytej ze zbiornika wodnego, dokonała jednocześnie przekształcenia naturalnego lewego brzegu rzeki G. . Jak wynika z wyjaśnień przedstawiciela G. R. zawartych w treści protokołu kontroli, prace ziemne miały miejsce w okresie luty-marzec 2024 r.W ocenie organu odwoławczego, wykonane prace ziemne polegające na przekształceniu lewego brzegu rzeki "G. " nie mogą być wyłączone z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego - art. 395 PW. Tego typu prace należy zakwalifikować jako inne roboty, które mogą być przyczyną zmiany naturalnych przepływów wód poza granicami nieruchomości gruntowej, na której są prowadzone te roboty - art. 17 ust. 1 pkt 3 lit. c/ PW. Takie działanie może spowodować zmianę w naturalnych przepływach wód ze względu na zmianę parametrów technicznych koryta rzeki, zmieniając możliwości przepływowe szczególnie przy wyższym stanie wody w rzece, co może oddziaływać na działki przyległe do rzeki, zlokalizowane na wysokości przeprowadzonych prac (przeciwległy brzeg), jak również powyżej miejsca ingerencji w rzekę (w kierunku południowym) oraz poniżej tego miejsca (w kierunku północnym). Podwyższony poziom gruntu bezpośrednio przy rzece może spowodować negatywne skutki w przypadku ewentualnego wezbrania rzeki i wystąpienia wody z naturalnego koryta cieku. W efekcie większa ilość wody zalałaby tereny po drugiej stronie rzeki, tj. na prawym brzegu, gdzie obszar stanowią częściowo nieużytki i drzewa, ale również zabudowa zagrodowa (charakter obszaru oceniono na podstawie ortofotomapy zawartej w portalu geoportal.gov.pl), gdyż lewy brzeg rzeki został podwyższony. Dodatkowo, sztucznie ukształtowanie brzegu może prowadzić do intensyfikacji procesów erozyjnych, które mogą doprowadzić do zmian trasy rzeki.Organ wyjaśnił następnie, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 lit. c/ PW przepisy ustawy dotyczące urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do robót w wodach oraz innych robót, które mogą być przyczyną zmiany naturalnych przepływów wód, stanu wód stojących i stanu wód podziemnych poza granicami nieruchomości gruntowej, na której są prowadzone te roboty. Zgodnie z art. 389 PW, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych. W omawianym przypadku zastosowanie miałby art. 190 PW, który stanowi, że jeżeli urządzenie wodne zostało wykonane bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub zgłoszenia, właściciel tego urządzenia może wystąpić z wnioskiem o jego legalizację, do którego dołącza odpowiednio dokumenty, o których mowa w art. 407 ust. 2 oraz w art. 422. Wśród tych dokumentów znajdowałby się operat wodnoprawny, którego ustalenia określałyby kwestie oddziaływania wykonanych prac na warunki przepływu wód w rzece "G. " oraz ewentualnego oddziaływania na działki przyległe do rzeki.Organ końcowo wskazał, że mając na uwadze regulacje zawarte w art. 189f k.p.a., po przeanalizowaniu przesłanek dotyczących odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, uznał, iż nie odstępuje od nałożenia kary administracyjnej. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, G. R. nie podjęła oraz nie jest zainteresowana podjęciem działań w celu uregulowania stanu prawnego wykonanych prac w obrębie lewego brzegu rzeki [...], co oznacza, że nie zaprzestała naruszać prawa. Działania, jakie powinny zostać podjęte przez G. R. w celu regulowania stanu prawnego, to wystąpienie z wnioskiem o zalegalizowanie przeprowadzonych prac ziemnych na podstawie art. 190 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 3 lit. c/ PW. W związku z powyższym zasadne jest zastosowanie administracyjnej kary pieniężnej w oparciu o art. 472aa ust. 1 pkt 2 PW.W skardze na tę decyzję G. R. zarzuciła:1) naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 472aa ust. 1 pkt 2 PW poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, skutkujące bezpodstawnym nałożeniem kary pieniężnej na G. R.,2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:• art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. — poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy,• art. 80 k.p.a. — poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego,• art. 107 § 3 k.p.a. — poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji,• art. 8 k.p.a. — poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej.W związku z powyższym Gmina wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego według normprzepisanych.W ocenie Gminy postepowanie zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem nie tylko przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, ale także rażącym naruszeniem ustawy Prawo wodne. Wszczęcie postepowania zostało oparte jedynie na przeprowadzonej kontroli Pracowników Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarządu Zlewni w S. P.. G. R. odmówiła podpisania protokołu oraz wniosła do niego uwagi. Od samego początku skarżąca miała uzasadnione podejrzenia, że kontrolujący z góry zakładali, pomimo braku jakichkolwiek ku temu podstaw, że ze strony G. R. doszło do naruszenia przepisów Prawa wodnego. Przeczą temu przeprowadzone oględziny miejsca, w którym miało rzekomo dojść do uformowania nowego lewego brzegu rzeki G. .Jak podkreśliła skarżąca, dla oceny przedmiotowej sprawy największe znaczenie ma fakt, iż z dokumentów otrzymanych przez G. R. od Marszałka Województwa Mazowieckiego wynika, że rzeka G. nie jest rzeką, a jedynie rowem melioracyjnym noszącym potoczną nazwę "G. " (dowód: pismo PGWWP z dnia 18 stycznia 2019 r.). Zdaniem skarżącej zachodzi więc sprzeczność w ocenie materiału zgromadzonego w sprawie przez oba organy, które wydały decyzje w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 205 PW utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej działającej na terenie gminy lub związku spółek wodnych, w którym jest zrzeszona spółka wodna działająca na terenie gminy — do tej spółki lub tego związku spółek wodnych - takiego podmiotu na terenie miejscowości W.-P., G. R. nie ma. W związku z powyższym G. R. w zakresie swoich właściwości ma interes prawny w utrzymywaniu rowu melioracyjnego w należytym stanie - działka [...] przylega bezpośrednio do rowu stanowiącego działkę nr [...] znajdującą się w miejscowości W.-P..Zdaniem skarżącej, nawet jeżeli przyjąć, że rzeka G. jest rzeką a nie rowem melioracyjnym, to brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, iż G. R. ukształtowała nowy brzeg, gdyż prace polegały jedynie na uporządkowaniu części działki nr [...], której Gmina jest właścicielem, a która to przylega do działki o nr [...]. Działania G. R. polegały na uporządkowaniu terenu przy istniejącym rowie melioracyjnym. Polegały one na usunięciu krzaków, zarośli i śmieci oraz nasadzeniu krzewów ozdobnych i obsianiu terenu trawą.W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.Przedmiotem sporu jest zgodność z prawem nałożenia na G. R. (dalej: Gmina) administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 5000 zł za uformowanie nowego lewego brzegu rzeki G. bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Spór dotyczy zarówno uznania cieku wodnego pod nazwą "G. " za rzekę, jak i kwalifikacji prawnej robót, które wykonała Gmina, uznanych przez organy obu instancji za wymagające pozwolenia wodnoprawnego.W pierwszej kolejności należy wskazać, że prawidłowe jest ustalenie organów, że ciek G. stanowi strugę, definiowaną jako ciek naturalny bądź mała rzeka. Zgodnie informacją zawartą w Hydroportalu (publiczny portal internetowy), będącym węzłem krajowej infrastruktury informacji przestrzennej i częścią systemu informacyjnego gospodarowania wodami, ciek o nazwie "G. " o identyfikatorze hydrograficznym 267145942 (Id hydrograficzny MPH P50 cieku: 2665942) został sklasyfikowany jako ciek naturalny - struga stanowiąca prawy dopływ rzeki M. . Również z Mapy Podziału Hydrograficznego Polski wynika, że ciek "G. " stanowi ciek naturalny - strugę. Wprawdzie w piśmie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 18 stycznia 2019 r. użyto sformułowania "rów melioracji wodnych noszący potoczną nazwę G. ", jednak treść tego pisma, wobec powyższych okoliczności, nie może być uznana za wiążącą.W hydrologii za ciek naturalny uznaje się rzekę, potok lub strugę, które posiadają wyraźny początek w postaci źródła, młaki czy wypływu oraz koryto ukształtowane przez naturalne procesy geomorfologiczne. W wielu przypadkach ciek ma również dolinę zalewową. Co istotne, sztuczne modyfikacje nie zmieniają hydrologicznej tożsamości cieku. Nawet jeśli fragment rzeki zostałby ujęty w betonowe koryto, to wciąż pozostaje rzeką, o ile stanowi element większego, naturalnego układu zasilanego źródliskowo i posiadającego własną zlewnię (https://www.gov.pl/web/wody-polskie/czy-to-ciek-czy-nie-ciek).G. jest zatem ciekiem naturalnym (strugą, czyli małą rzeką). Użycie w stosunku do cieku G. zamiennie nazw "ciek naturalny", "struga" czy "rzeka" jest dopuszczalne, ponieważ w zakresie pozwoleń wodnoprawnych do cieków naturalnych (strug, rzek) stosuje się ten sam reżim prawny.Sąd podzielił również stanowisko organów obu instancji, że prace wykonane przez Gminę na przełomie lutego i marca 2024 r. na należącej do Gminy działce nr [...] polegały na rozplantowaniu i wyrównaniu namułu wydobytego ze zbiornika wodnego na działkach nr [...] i [...], na lewym (zachodnim) brzegu cieku G. . Podstawa powstałych w ten sposób nasypów ziemnych sięga lustra wody w korycie rzeki, w efekcie ingerując w kształt brzegu rzeki. Nasypy te zostały uformowane na odcinku około 50 m, licząc od mostu pod drogą powiatową (działka o nr [...] obręb W.-P.) w kierunku południowym. Ponadto prace wykonane przez Gminę polegały one na usunięciu krzaków i zarośli oraz nasadzeniu roślin.Roboty te doprowadziły do zmiany naturalnego kształtu brzegu rzeki (protokół kontroli nr [...]; znak: [...], dokumentacja zdjęciowa dołączona do protokołu oraz do odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej), co może być przyczyną zmiany naturalnego przepływu wód. Sąd uznał wskazane dowody, w tym protokół kontroli, za wiarygodne. Odmowa podpisania protokołu przez przedstawiciela Gminy oraz wniesienie uwag do protokołu nie niweczą jego mocy dowodowej.Wykonanie przez Gminę wyżej wymienionych robót wymagało uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.Stosownie bowiem do treści art. 389 pkt 6 PW, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych.W myśl art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. c/ PW, przepisy ustawy dotyczące urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do robót w wodach oraz innych robót, które mogą być przyczyną zmiany naturalnych przepływów wód, stanu wód stojących i stanu wód podziemnych poza granicami nieruchomości gruntowej, na której są prowadzone te roboty.Art. 395 PW zawiera zamknięty katalog robót wyłączonych z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego lub przyjęcia zgłoszenia wodnoprawnego. W katalogu tym nie zostały wymienione roboty wykonane przez skarżącą Gminę, skutkujące zmianą naturalnego kształtu brzegu rzeki.Stąd prawidłowy wniosek organów, że wykonane przez Gminę roboty wymagały pozwolenia wodnoprawnego, którego Gmina nie uzyskała.W myśl art. 472aa ust. 1 pkt 2 PW administracyjnej karze pieniężnej podlega, kto wbrew przepisowi art. 389, art. 394 ust. 1 lub art. 425 ust. 1 korzysta z wód, wykonuje urządzenia wodne, roboty w wodach lub inne działania wymagające odpowiedniej zgody wodnoprawnej, bez odpowiednio pozwolenia wodnoprawnego lub pozwolenia zintegrowanego, zgłoszenia wodnoprawnego lub oceny wodnoprawnej.Stosownie zaś do art. 472aa ust. 2 i 3 PW administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, właściwy organ Wód Polskich, a w odniesieniu do Wód Polskich - minister właściwy do spraw gospodarki wodnej. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wynosi co do zasady od 5000 zł do 1 000 000 zł.W niniejszej sprawie kara za brak wymaganego prawem pozwolenia wodnoprawnego została nałożona w minimalnej przewidzianej ustawą wysokości 5000 zł.W myśl art. 190 PW, jeżeli urządzenie wodne zostało wykonane bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego lub zgłoszenia, właściciel tego urządzenia może wystąpić z wnioskiem o jego legalizację, do którego dołącza odpowiednio dokumenty, o których mowa w art. 407 ust. 2 oraz w art. 422. Z takim wnioskiem Gmina nie wystąpiła.Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że nie zaistniały określone w art. 189f k.p.a. przesłanki odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej. G. R. nie podjęła bowiem działań w celu uregulowania stanu prawnego wykonanych prac w obrębie lewego brzegu rzeki [...] tj. nie wystąpiła z wnioskiem o legalizację przeprowadzonych robót, co oznacza, że nie zaprzestała naruszenia prawa. W związku z powyższym, zasadne jest zastosowanie administracyjnej kary pieniężnej w oparciu o art. 472aa ust. 1 pkt 2 PW.Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143).. przesłanki odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej. G. R. nie podjęła bowiem działań w celu uregulowania stanu prawnego wykonanych prac w obrębie lewego brzegu rzeki [...] tj. nie wystąpiła z wnioskiem o legalizację przeprowadzonych robót, co oznacza, że nie zaprzestała naruszenia prawa. W związku z powyższym, zasadne jest zastosowanie administracyjnej kary pieniężnej w oparciu o art. 472aa ust. 1 pkt 2 PW.Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143).