Wyrok - II SA/Sz 42/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - z dnia 26 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi K. S. i M. S. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 6 listopada 2025 r. nr AP-2.7840.201.2025.EJ(1) w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie zatwierdzenOddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi K. S. i M. S. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 6 listopada 2025 r. nr AP-2.7840.201.2025.EJ(1) w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie zatwierdzen
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Przewodniczący
Arkadiusz Windak
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (5)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją Wojewoda Zachodniopomorski (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418, dalej: "u.p.b."), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. (dalej: "Prezydent", "organ I instancji") z dnia 15 września 2025 r., znak: WAiB-lll.6740.1.124.2025.IK umarzającą wznowione postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta nr 408/25 z dnia 24 czerwca 2025 r., znak: WAiB- II 1.6740.1.16.2025.AG (dalej: "decyzja nr 408/25").Jak wynika z uzasadnienia decyzji oraz akt administracyjnych decyzją nr 408/25 Prezydent zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku usługowego - hotelu robotniczego (z 75 pokojami hotelowymi) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu przy ul. [...] w S. , działka nr [...], obręb [...], na rzecz M. Sp. z o.o.W dniu 28 lipca 2025 r. do organu I instancji wpłynął wniosek K. S. i M. S. (dalej: "wnioskodawcy", "skarżący") o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nr 408/25, w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. z uwagi na pominięcie ich jako strony w postępowaniu. Zdaniem wnioskodawców, na skutek realizacji inwestycji, ich działka nr [...], obręb [...], objęta będzie ograniczeniami w zabudowie - obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza na zapleczu działek od strony terenu [...] lokalizację usług związanych z motoryzacją oraz maksymalną wysokość zabudowy do 9 m w kalenicy, co w chwili obecnej umożliwia wnioskodawcom zabudowanie tyłu ich nieruchomości budynkiem lakierni samochodowej o maksymalnej wysokości do 9 m do kalenicy. Natomiast po zrealizowaniu inwestycji objętej decyzją nr 408/25 możliwość budowy obiektu o ww. funkcji na działce wnioskodawców zostanie ograniczona co do lokalizacji i rozmiaru, zatem inwestycja objęta decyzją nr 408/25 ogranicza możliwość zabudowy działki wnioskodawców i dlatego powinien przysługiwać im status strony w przedmiotowym postępowaniu. Wnioskodawcy wskazali § 13 i § 152 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm., dalej: "rozporządzenie w sprawie warunków technicznych") i podali, że nie będą mogli usytuować czerpni powietrza w planowanym przez nich budynku od strony działki sąsiedniej nr [...] na skutek jej zabudowy. Kolejne ograniczenie możliwości zabudowy wynika z konieczności uwzględnienia przez wnioskodawców w ramach postępowania o wydanie decyzji środowiskowej dla planowanego warsztatu - lakierni sąsiedztwa budynku przeznaczonego na stały pobyt ludzi. Inwestycja, ze względu na swoją skalę (budynek z 75 pokojami), funkcję i parametry (12,5 m wysokości), liczbę i lokalizację miejsc postojowych w sposób oczywisty oddziaływać będzie na nieruchomość wnioskodawców i możliwość jej zabudowy. Wnioskodawcy wskazali również na niezgodność inwestycji z zapisami obowiązującego na terenie inwestycyjnym i terenie nieruchomości wnioskodawców miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - naruszenie zasady harmonijnego kształtowania krajobrazu (zachowania harmonijnej sylwety) oraz na pozorność funkcji usługowej inwestycji na działce nr [...].Organ I instancji postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2025 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr 408/25, a następnie decyzją z dnia 15 września 2025 r., znak: WAiB- II 1.6740.1.124.2025.IK, podstawie art. 105 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a, umorzył wznowione postępowanie.Rozpoznając odwołanie wnioskodawców organ odwoławczy wyjaśnił instytucję wznowienia postępowania na tle przepisów k.p.a. oraz pojęcie strony w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów u.p.b.Organ odwoławczy stwierdził, że wnioskodawcy będący właścicielami zabudowanej nieruchomości nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w S. , nie są stroną postępowania w rozumieniu art. 28 u.p.b., a ich nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt. 20 u.p.b.Wojewoda wyjaśnił, że decyzją nr 408/25 objęto budowę budynku usługowego - hotelu robotniczego (z 75 pokojami hotelowymi), czterokondygnacyjnego, niepodpiwniczonego, o wysokości 12,49 m, krytego dachem stromym wielospadowym, budynek o łącznej powierzchni zabudowy 636,39 m˛. Projekt obejmuje budowę wjazdu i zjazdu od ulicy [...] i ogrodzenia ażurowego o wysokości 1,5 m. Na terenie inwestycyjnym zaprojektowano 23 miejsca postojowe dla samochodów osobowych z kostki betonowej (lokalizując je w dwóch grupach po 10 i 13 miejsc), nadto zaprojektowano powierzchnie utwardzone - wyłożone geokratą i kostką betonową, śmietnik i zieleń niską. Ponadto zaplanowano wykonanie zewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej oraz zewnętrzne instalacje elektryczne. Przyłącza wodociągowe, przyłącza kanalizacji sanitarnej, przyłącza kanalizacji deszczowej stanowią przedmiot odrębnego opracowania. Zaopatrzenie w wodę z istniejącej sieci wodociągowej, ścieki sanitarne odprowadzane będą do istniejącej sieci, kanalizacji sanitarnej, zasilanie w energię elektryczną z projektowanych przez gestora sieci przystawek pomiarowych, wody opadowe i roztopowe odprowadzane poprzez zewnętrzną instalacje kanalizacyjną do osadnika piasku i podziemnego zbiornika retencyjnego do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej. Dla przedmiotowej inwestycji uzyskano zgodę na lokalizację dwóch zjazdów.Dalej Wojewoda wskazał, że na terenie działki inwestycyjnej obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w S., przyjętego uchwałą Rady Miasta S. Nr [...] z dnia 6 września 2016 r. (Dz. Urz. Woj. Zach, z 2016 r., poz. [...], dalej: "m.p.z.p."). Działka inwestycyjna położona jest na terenie elementarnym oznaczonym w m.p.z.p. symbolem [...]. Tereny oznaczone tym symbolem przeznaczone są w m.p.z.p. pod usługi, dopuszcza się lokalizację obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży do 250 m˛ (§ 23 ust. 1 pkt 1 i 2 m.p.z.p.). Przedmiot inwestycji wpisuje się zatem w określone w m.p.z.p. przeznaczenie terenu.Teren inwestycyjny obejmujący działkę nr [...] ma kształt nieregularnego pięcioboku, o pow. 2277,20 m˛, jest niezabudowany. Działka od strony południowo-zachodniej przylega do ulicy [...] (działki nr [...] przeznaczonej w m.p.z.p. jako teren drogi publicznej - droga dojazdowa - symbol terenu elementarnego - Z. D.), od północnego-zachodu do terenu inwestycyjnego przylega działka budowlana zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym i budynkami gospodarczymi (działka nr [...] należąca do wnioskodawców, przeznaczona w m.p.z.p. jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług na zapleczu działek od strony terenu [...] dopuszcza się lokalizację usług związanych z motoryzacją - symbol terenu elementarnego - [...]), od pozostałych stron działka graniczy z drogą wewnętrzną (działką nr [...] przeznaczoną w m.p.z.p. jako teren drogi wewnętrznej - symbol terenu elementarnego - [...]).Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu (rys. nr 1 PZT) projektowany budynek zlokalizowano w odległości 12,11 m od (najbliżej usytuowanego z budynków) istniejącego na działce nr [...] budynku jednorodzinnego i zlokalizowany jest w odległości od 8,00 m do 8,06 m od granicy z działką nr [...], zgodnie z wyznaczoną przez m.p.z.p. nieprzekraczalną linią zabudowy. Nadto jak wynika z projektu zagospodarowania terenu (rys. nr 1 PZT) projektowany budynek zaprojektowano w odległości minimum 4,80 m od granicy z innymi niezabudowanymi działkami sąsiednimi (opisane wyżej działki drogowe), a takie zaprojektowanie wypełnia wymogi przepisu § 12 ust. pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.Nadto zgodnie z analizą zawartą w projekcie zagospodarowania terenu (rys. nr 2 PZT) wysokość przesłaniania wynosi 11,39 m przy odległości między budynkami wynoszącej 12,10 m, co powoduje spełnienie przepisu § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Zgodnie natomiast z analizą nasłonecznienia (rys. nr 4A i 4B PZT) budynek na sąsiedniej działce nr [...] ma zapewniony czas nasłonecznienia 3 h, co powoduje spełnienie § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.Zaprojektowane stanowiska postojowe zaprojektowano w odległości 6 m od granicy z działką nr [...] (dla zgrupowania liczącego 10 mp) i w odległości 8,74 m od granicy z działką nr [...] (dla zgrupowania liczącego 13 mp), w odległości 12,43 m od obiektu garażowego znajdującego się na działce nr [...] (dla zgrupowania 10 mp) i w odległości 14,16 m od budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] (dla zgrupowania liczącego 13 mp). W stosunku do pozostałych działek zgodnie z przepisem § 19 ust. 7 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych zachowanie odległości stanowisk postojowych od ich granic nie było wymagane, gdyż sąsiednie działki stanowią działki drogowe. Takie zaprojektowanie miejsc postojowych spełnia zapisy § 19 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.Miejsce gromadzenia odpadów stałych zlokalizowane zostało w odległości 20,5 m od granicy z działką nr [...], i w odległości minimalnej 3 m od pozostałych działek sąsiednich i 11,50 m od projektowanego na działce inwestycyjnej budynku, a takie zaprojektowanie spełnia wymogi § 23 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.Wojewoda wskazał, że z uwagi na to, że parking samochodów osobowych w ilości 10 stanowisk planowany jest w odległości 6 m od granicy z działką nr [...] w części od zaplecza działki przy ul. [...] natomiast miejsce składowania odpadów stałych znajduje się w części frontowej działki nr [...] w odległości 20,5 m od granicy z działką wnioskodawców - przepis § 152 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dotyczący sytuowania czerpni powietrza (...) w odległości co najmniej 8 m w rzucie poziomym od ulic i parkingów powyżej 20 stanowisk postojowych, miejsc gromadzenia odpadów stałych, wywiewek kanalizacyjnych oraz innych źródeł zanieczyszczenia powietrza, nie znajduje zastosowania.Wojewoda zaznaczył przy tym, że biorąc pod uwagę odległość zaprojektowanych miejsc postojowych w odległości 6 m od granicy z działką nr [...], sytuacja ta nie zamknie wnioskodawcom możliwości zabudowy ich działki warsztatem samochodowym (lakiernią) z zachowaniem przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.Ponadto organ odwoławczy wskazał, że teren, którego dotyczy projekt nie jest objęty ochroną konserwatorską, jest położony poza obszarem NATURA 2000, poza granicami terenów górniczych. Przedsięwzięcie nie zalicza się do mogących pogorszyć stan środowiska, w tym do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, nie jest obiektem szkodliwym ani uciążliwym, nie powoduje promieniowania elektroenergetycznego, nie powoduje zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby oraz emisji zanieczyszczeń gazowych, szczególnych hałasów i wibracji wymagających stosowania dodatkowych zabezpieczeń oraz środków zaradczych. Inwestycja została zaprojektowana tak, aby nie pogarszać komfortu bytowego dla sąsiedniej zabudowy. Ewentualna konieczność uzyskania decyzji środowiskowej dla planowanego przez wnioskodawców warsztatu samochodowego (lakierni) nie wyklucza uzyskania pozwolenia na budowę dla inwestycji na działce inwestycyjnej nr [...].Odnosząc się do zarzutu błędu organu I instancji w ocenie funkcji obiektu i przywołania w odwołaniu oferty sprzedaży zamieszczonej na stronie internetowej dewelopera określonej jako "lokale inwestycyjne" lub "mikroapartamenty", organ odwoławczy wyjaśnił, że organy architektoniczno-budowlane nie są zobowiązane do analizy ogłoszeń pojawiających się na stronach internetowych. Działają w granicach Prawa budowlanego, m. in. zgodnie z kompetencją przepisu art. 35 ust. 1 u.p.b. zobowiązane są sprawdzić czy projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany na wskazane zamierzenie budowlane zgodne są z ustaleniami obowiązującego na terenie inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, sprawdzić zgodność z wymaganiami ochrony środowiska, kompletność projektu budowlanego oraz czy projekt zagospodarowania terenu zgodny jest z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, czy projektant i projektant sprawdzający posiadają odpowiednie uprawnienia budowlane oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 oraz sprawdzić spełnienie warunków wynikających z art. 32 ust. 4 u.p.b. Inwestor zaś obowiązany jest użytkować obiekt zgodnie z jego przeznaczeniem.Konkludując, organ odwoławczy wskazał, że po analizie dokumentacji zgromadzonej w sprawie, nie stwierdził, aby zabudowana działka nr [...], stanowiąca własność wnioskodawców, znajdowała się w obszarze oddziaływania inwestycji. Tym samym organ I instancji prawidłowo uznał, że postępowanie wznowieniowe powinno być umorzone jako bezprzedmiotowe.Skargę na powyższą decyzję Wojewody złożyli K. S. i M. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zobowiązanie organu I instancji do ponownego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, z uwzględnieniem skarżących jako stron postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 2 u.p.b., zasądzenie od Wojewody na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Skarżący zarzucili organom obu instancji naruszenie:1. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 149 i art. 151 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że skarżącym nie przysługuje legitymacja do żądania wznowienia postępowania, mimo że w sprawie spełniona została przesłanka "pozbawienia strony udziału w postępowaniu bez jej winy",2. art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 u.p.b. poprzez błędne ustalenie, że nieruchomość skarżących (działka nr [...]) nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu objętego decyzją nr 408/25, podczas gdy planowana inwestycja wprowadza wynikające z przepisów odrębnych (m.in. § 13, § 19, § 23, § 60, § 152 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych) ograniczenia w zabudowie działki skarżących,3. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego, pominięcie rzeczywistych i potencjalnych, prawnie relewantnych ograniczeń w możliwości zabudowy działki nr [...] oraz zaniechanie wszechstronnej oceny materiału dowodowego,4. art. 16 § 1 k.p.a. w zw. z zasadą trwałości decyzji ostatecznych poprzez jej wadliwą, skrajnie formalistyczną wykładnię, prowadzącą do uprzywilejowania stabilności rozstrzygnięcia kosztem konstytucyjnie chronionego prawa własności skarżących oraz ich prawa do udziału w postępowaniu,5. art. 3 pkt 20 u.p.b. poprzez przyjęcie zbyt wąskiej, niezgodnej z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych interpretacji pojęcia "obszaru oddziaływania obiektu", polegającej na wymaganiu wykazania rzeczywistego i aktualnego ograniczenia w zabudowie nieruchomości skarżących, podczas gdy wystarczające jest potencjalne ograniczenie w zabudowie w granicach obowiązujących norm prawnych,6. art. 8 § 1 k.p.a. (zasady zaufania do organów administracji publicznej) poprzez dowolne pominięcie wniosku skarżących co do charakteru planowanej przez nich zabudowy (warsztat samochodowy - lakiernia) oraz konsekwencji wynikających z sytuowania inwestycji hotelowej o skali 75 pokoi, a także poprzez zignorowanie materiałów wskazujących na odmienny faktyczny sposób zagospodarowania obiektu (mikroapartamenty /akademik prywatny),7. art. 105 § 1 k.p.a. przez bezpodstawne przyjęcie, że postępowanie wznowieniowe stało się "bezprzedmiotowe", podczas gdy w istocie organ I instancji - po uprzednim prawidłowym wszczęciu postępowania wznowieniowego - dokonał merytorycznej oceny przesłanki wznowieniowej i legitymacji skarżących w sposób prowadzący do obejścia trybu określonego w art. 151 k.p.a.Według skarżących w sposób precyzyjny wykazali oni, że planowana inwestycja ogranicza możliwość zabudowy ich działki, i to wprost na gruncie przepisów odrębnych (warunki techniczne, przepisy środowiskowe). Przy projektowaniu warsztatu/lakierni skarżący będą zobowiązani uwzględnić sytuowanie budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi (hotel) w taki sposób, by zapewnić wymaganą naturalną dostępność światła dziennego (§ 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych). Organ odniósł się jedynie do istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...], ignorując możliwość zabudowy jej zaplecza - a więc realnie planowaną inwestycję, zgodną z m.p.z.p. Ponadto ograniczenie zabudowy działki skarżących wynika z § 19 i § 23 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych - sposób rozmieszczenia miejsc postojowych oraz miejsca gromadzenia odpadów na działce nr [...] wpływa na minimalne odległości obiektów na działce skarżących (warsztatu, czerpni, okien) oraz na sposób kształtowania zabudowy. Organy, koncentrując się na spełnieniu wymogów wobec działki inwestora, nie przeanalizowały konsekwencji dla działki sąsiedniej, na której dopuszczona jest zabudowa usługowa (motoryzacja). Zdaniem skarżących znaczenie ma również § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych - organ ograniczył analizę nasłonecznienia do istniejącego budynku mieszkalnego, pomijając fakt, że norma ta będzie miała zastosowanie również przy ewentualnej zmianie lub rozszerzeniu zabudowy na działce skarżących (np. rozbudowa, nadbudowa, nowy budynek). Skarżący zostali w praktyce pozbawieni możliwości odniesienia się do analizy zacieniania w odniesieniu do projektowanej zabudowy hotelowej, gdyż nie przyznano im statusu strony. Ponadto lokalizacja parkingu (23 miejsca postojowe) i dróg dojazdowych w bezpośrednim sąsiedztwie granicy z działką nr [...] wprowadza ograniczenia w lokalizacji czerpni powietrza i innych elementów instalacyjnych projektowanej lakierni (§ 152 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych). Organy przyjęły literalnie, że § 152 dotyczy sytuowania czerpni względem "parkingów powyżej 20 stanowisk", ale nie uwzględniły, że z punktu widzenia skarżących oznacza to faktyczne ograniczenie możliwości swobodnego wyboru usytuowania czerpni na ich działce, a więc ograniczenie w zabudowie w rozumieniu art. 3 pkt 20 u.p.b. Skarżący podnieśli również, że planowana przez skarżących lakiernia będzie przedsięwzięciem potencjalnie wpływającym na środowisko, a w związku z tym konieczne będzie uzyskanie decyzji środowiskowej. Sąsiedztwo budynku z 75 pokojami przeznaczonego na stały pobyt ludzi stanowić będzie dodatkowy, prawnie relewantny czynnik ograniczający możliwości realizacji planowanej inwestycji (konieczność oceny emisji, hałasu, zapachów, itp.), co znajdzie odzwierciedlenie w karcie informacyjnej przedsięwzięcia i raporcie oddziaływania. Organy całkowicie pominęły ten aspekt. W ocenie skarżących powyższe okoliczności, łącznie z faktem, że m.p.z.p. wprost zakłada na zapleczu działek od strony terenu [...] możliwość lokalizacji usług motoryzacyjnych, wskazują jednoznacznie, że decyzja o pozwoleniu na budowę hotelu robotniczego realnie kształtuje ramy prawne przyszłej zabudowy działki skarżących. Tym samym działka nr [...] znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 u.p.b., a skarżącym stosownie do art. 28 ust. 2 u.p.b. przysługuje status strony postępowania.Zdaniem skarżących organy obu instancji nie przeprowadziły pełnej, obiektywnej analizy wpływu inwestycji na możliwość zagospodarowania działki skarżących zgodnie z m.p.z.p., ograniczyły się do stwierdzeń o braku "rzeczywistego" ograniczenia zabudowy, zignorowały materiały dotyczące faktycznego charakteru inwestycji (oferty "lokali inwestycyjnych", "mikroapartamentów", "prywatnego akademika premium"), ograniczając się do badania zgodności formalnego opisu funkcji z m.p.z.p. Takie postępowanie pozostaje w sprzeczności z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), zasadą wyczerpującego zebrania materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz obowiązkiem wszechstronnej jego oceny (art. 80 k.p.a.).Ponadto nieuzasadnione było zastosowanie art. 105 § 1 k.p.a. Prezydent, po uprzednim wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2025 r., nie był uprawniony do umorzenia postępowania jako "bezprzedmiotowego", wyłącznie z tego powodu, że w jego ocenie skarżącym nie przysługiwał status strony. Kwestia legitymacji skarżących stanowiła istotę sporu i powinna zostać rozstrzygnięta w ramach decyzji wydanej na podstawie art. 151 k.p.a.W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje.Skarga nie jest zasadna.Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W wyniku tej kontroli, stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd: uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a-c); stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (pkt 2); stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach (pkt 3). W przypadku zaś gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu.Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała, aby naruszała ona przepisy prawa w stopniu uzasadniającym – zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami p.p.s.a. – wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta umarzającą wznowione postępowanie administracyjne w przedmiocie pozwolenia na budowę.Wznowienie postępowania jest instytucją procesową pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną w art. 145 § 1 k.p.a. Przesłanki wznowienia są ściśle określone.Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 145a k.p.a. - 145b k.p.a. następuje tylko na żądanie strony.W niniejszej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia wskazali przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a, tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.Podkreślić należy, że ocena legitymacji procesowej wnioskodawcy, w tym ocena podstawy wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., następuje w pierwszej kolejności. W przypadku ustalenia, że wnioskodawcy nie przysługuje legitymacja do skutecznego żądania wznowienia postępowania, nie jest możliwa dalsza weryfikacja decyzji podlegającej wznowieniu.W sprawach dotyczących pozwolenia na budowę interes prawny strony ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 u.p.b., definiujący pojęcie strony w postępowaniach o udzielenie pozwolenia na budowę, który stanowi przepis szczególny względem przepisu art. 28 k.p.a. Reguła ta znajduje również zastosowanie w postępowaniach nadzwyczajnych, w tym postępowaniu wznowieniowym dotyczącym sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę. Tym samym skutecznego żądania wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę może żądać jedynie osoba, która w świetle regulacji art. 28 ust. 2 u.p.b. posiada status strony postępowania.Zgodnie z art. 28 ust. 2 u.p.b. Prawa budowlanego stanowi, że stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Stosownie zaś do definicji legalnej, zawartej w art. 3 pkt 20 u.p.b., obszarem oddziaływania obiektu jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Obszar oddziaływania ustala się zatem na podstawie przepisów odrębnych, które z uwagi na cechy obiektu budowlanego wprowadzają ograniczenia w zabudowie terenu.Organ odwoławczy dokonał szczegółowej analizy obszaru oddziaływania obiektu objętego decyzją nr 408/25 w oparciu o projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany, również w odniesieniu do nieruchomości skarżących, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu analiza ta jest prawidłowa.Skarżący nie kwestionują ustaleń organów w kwestii ograniczenia w zabudowie w odniesieniu do istniejących na ich działce budynków, a swoje zarzuty i argumentację co do uznania ich za stronę postępowania odnoszą do planowanej przez nich zabudowy. Wskazać zatem należy, że wbrew stanowisku skarżących organy nie miały obowiązku ustalania jakie plany inwestycyjne w odniesieniu do działki nr [...] mają skarżący. Skarżący nie wykazali przy tym aby uzyskali pozwolenie na budowę dla planowanej przez nich inwestycji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, który to Sąd w składzie orzekającym podziela, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w związku z ustaleniem obszaru oddziaływania można postawić wyłącznie w stosunku do istniejącej zabudowy, względnie zabudowy skonkretyzowanej w pozwoleniu na budowę (por. wyroki NSA: z dnia 10 września 2024 r., sygn. akt II OSK 77/23; z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt II OSK 73/20 i przywołane tam orzecznictwo, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Interes podmiotu trzeciego występujący w obszarze oddziaływania inwestycji, to interes który da się jednoznacznie sparametryzować poprzez odniesienie od istniejącego zagospodarowania należącej do niego działki, albo do działki, w stosunku do której konkretyzacja planów inwestycyjnych podmiotu trzeciego przyjęła postać decyzji o pozwoleniu na budowę. Analiza obszaru oddziaływania obiektu objętego pozwoleniem na budowę nie jest możliwa względem przyszłej (hipotetycznej) zabudowy. Z tego względu zarzuty skargi w tym zakresie są niezasadne.Brak jest również podstaw do analizowania w przedmiotowej sprawie czy dla planowanej przez skarżących w przyszłości inwestycji konieczne będzie uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ewentualna konieczność uzyskania decyzji środowiskowej dla planowanej przez skarżących inwestycji na działce nr [...] pozostaje bez wpływu możliwości inwestycyjne na działce nr [...] i na nie stanowi powodu, dla którego skarżących należałoby uznać za strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją nr 408/25.Jak wskazano powyżej ustalenie we wznowionym postępowaniu, że wnioskodawcy nie przysługuje status strony postępowania powoduje, że nie ma potrzeby dalszej weryfikacji decyzji podlegającej wznowieniu. Stąd też w przedmiotowej sprawie organy nie były zobowiązane badać zgodności inwestycji objętej decyzją nr 408/25 z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niemniej jednak organy obu instancji odniosły się do poruszanej przez skarżących w tym zakresie kwestii, prawidłowo uznając, że rzeczona inwestycja zgodna jest z ustaleniami planu miejscowego. Trafnie organy wskazały, że analizy projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego dokonują w oparciu o przepisy prawa budowlanego a nie informacje internetowe.Odnosząc się do sposobu rozstrzygnięcia sprawy, tj. wydania decyzji o umorzeniu postępowania Sąd wskazuje, że stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. podstawą do uchylenia decyzji jest stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarówno umorzenie postępowania wznowieniowego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jak i odmowa uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., z uwagi na brak przymiotu strony, są rozstrzygnięciami, które w istocie sprowadzają się do negatywnego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Tym samym zarzuty skarżących w tym zakresie, jako nie mające wpływu na wynik sprawy, nie zasługują na uwzględnienie.W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.., oddalił skargę.