Postanowienie - II SA/Bk 1915/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku - z dnia 26 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st.sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skarg B. P. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 20 października 2025 r. Nr 409.331/B-16/VI/25 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n aOdrzucono skargę. Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st.sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 marca 2026 r. sprawy ze skarg B. P. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 20 października 2025 r. Nr 409.331/B-16/VI/25 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a
Data orzeczenia
26 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Przewodniczący
Barbara Romanczuk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Skarżący – B. P. i W. G. wnieśli do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 20 października 2025 r. nr 409.331/B-16/VI/25 na podstawie której uchylono decyzję Wójta Gminy Trzcianne z 11 września 2025 r. nr GKOŚ.6730.32.2025 w części 1.2 sentencji tej decyzji a w pozostałym zakresie utrzymano ją w mocy.Wnosząc skargę skarżący, nie uiścili wpisu od skargi i nie nadesłali brakujących odpisów skargi.Wobec powyższego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 grudnia 2025 r., wezwano skarżących solidarnie do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie 7 brakujących odpisów skargi wraz z załącznikami. Dodatkowo zarządzeniem z tego samego dnia wezwano każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie po 500 zł, również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.Wezwania te zostały skutecznie doręczone skarżącym 13 stycznia 2026 r.W wyznaczonym terminie skarżący B.P. nadesłał brakujące odpisy skargi i uiścił wymagany wpis. Natomiast skarżący W. G. nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.Skarga W. G. podlega odrzuceniu.Na wstępie wskazać należy, że sąd z urzędu w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz.143 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).Odnośnie braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 47 § 1 P.p.s.a. - do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest wówczas art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W rozpoznawanej sprawie sąd wezwał skarżących solidarnie do nadesłania 7 brakujących odpisów skargi wraz załącznikami.Obok wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w myśl § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.), w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł. Nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.W przedmiotowej sprawie sąd wezwał każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie 500 zł.Wezwania do uzupełnienia braków skargi zostały skutecznie doręczone każdemu ze skarżących 13 stycznia 2026 r. Zatem, termin do uzupełnienia braków skargi, dla każdego skarżącego był taki sam i rozpoczął bieg w dniu 14 stycznia 2026 r., a zakończył się we wtorek 20 stycznia 2026 r.W wyznaczonym terminie skarżący – B. P. złożył brakujące odpisy skargi i uiścił wpis w kwocie 500 zł. Jako, że skarżący zostali wezwani solidarnie do złożenia brakujących odpisów skargi, to uzupełnienie tego braku przez B. P. zwalniało skarżącego W. G. z tego obowiązku. Natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu nie miało charakteru solidarnego. Oznacza to, że każdy ze skarżących był zobowiązany do uiszczenia własnego wpisu. Skarżący W. G. tego wpisu w wyznaczonym terminie nie uiścił. Dlatego jego skargę jako nieopłaconą należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji. Sąd wskazuje przy tym, że sprawa zostanie rozpoznana ze skargi B. P. a skarżący W. G. będzie uczestnikiem a nie skarżącym tego postępowania.W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji. Sąd wskazuje przy tym, że sprawa zostanie rozpoznana ze skargi B. P. a skarżący W. G. będzie uczestnikiem a nie skarżącym tego postępowania.