Postanowienie - II SAB/Łd 52/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 27 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Lokalizacja dróg i autostrad. Dnia 27 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w sprawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej A. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszOdrzucono skargę. Lokalizacja dróg i autostrad. Dnia 27 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w sprawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej A. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uisz
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
prokurator
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
27 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Piotr Mikołajczyk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
A. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w sprawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie.Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 lutego 2026 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie numeru PESEL i nadesłanie dowodu, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpiła do organu wyższego stopnia z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 lutego 2026 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 100 złotych, pod rygorem odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 10 marca 2026 r. W dniu 13 marca 2026 r. skarżąca uiściła wymagany wpis sądowy od skargi w kwocie 100 złotych oraz w tej samej dacie, tj. 13 marca 2026 r. złożyła pismo, w którym wskazała numer PESEL oraz wyjaśniła, że nie zostało przez nią złożone formalne ponaglenie w sprawie, ponieważ "organ udzielił odpowiedzi na pismo przekazane po decyzji organu wyższego stopnia". W jej ocenie, w związku z udzieleniem odpowiedzi przez organ nie wystąpiła sytuacja całkowitej bezczynności organ, która uzasadniałaby wniesienie ponaglenia. Do powyższego pisma skarżąca załączyła ponaglenie z dnia 13 marca 2026 r., wystosowane do Ministra Rozwoju i Technologii w Warszawie wraz z potwierdzeniem jego nadania za pośrednictwem operatora pocztowego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Stosownie do art. 52 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z regulacją art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej lub jego bezczynności stronie przysługuje ponaglenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691) – powoływanej dalej jako: "k.p.a.". Środek zaskarżenia w postaci ponaglenia wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a.). Z powyższego jednoznacznie zatem wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia bezczynności organu jest wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a.W pierwszej kolejności należało zatem ustalić, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi do sądu na bezczynność Wojewody Łódzkiego w sprawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, tj. przed dniem 16 stycznia 2026 r., skarżąca wniosła ponaglenie do właściwego organu, którym w odniesieniu do Wojewody Łódzkiego jest Minister Rozwoju i Technologii w Warszawie. Wskazać należy, że zgodnie z art. 11g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311), organem wyższego stopnia w stosunku do wojewodów jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, tj. Minister Rozwoju i Technologii w Warszawie.Ocena zgromadzonych akt sprawy dowodzi, że taki środek nie został złożony przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu. Ponadto zauważyć należy, że w piśmie z dnia 13 marca 2026 r. skarżąca potwierdziła, iż nie złożyła przed dniem wniesienia skargi stosownego ponaglenia. Do powyższego pisma załączyła ponaglenie datowane na dzień 13 marca 2026 r., a wraz z nim przedłożyła potwierdzenie nadania ponaglenia w tej samej dacie, tj. w dniu 13 marca 2026 r. za pośrednictwem operatora pocztowego.W świetle powyższego należy stwierdzić, że w sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 53 § 2b p.p.s.a., stanowiąca jeden z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu.Wobec powyższego przedmiotowa skarga jest przedwczesna, a zatem niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania trybu wskazanego w art. 37 k.p.a., podlega odrzuceniu.Należy również zwrócić uwagę, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w sprawie, której dotyczy przedmiotowa skarga na bezczynność organu, Wojewoda Łódzki wydał decyzję z dnia 15 maja 2025 r. nr 139/2025 odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 12 sierpnia 2021 r. nr 4/2021, w części objętej interesem prawnym skarżącej, wynikającym z prawa własności do działki nr ewid. [...] i umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Starosty [...] w pozostałej części. Od decyzji tej skarżąca wniosła odwołanie do Ministra Rozwoju i Technologii w Warszawie.Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia, biorąc pod uwagę art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.eses