Wyrok - III OSK 1421/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 180/24 w sprawie ze skargi E.T. na bezczynność Uczelni [...] w W. w przedmiocie wniosku E.T. o wydanie kOddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 180/24 w sprawie ze skargi E.T. na bezczynność Uczelni [...] w W. w przedmiocie wniosku E.T. o wydanie k
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa karna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
prawo karne
Role w sprawie
prokurator
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
27 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Małgorzata Pocztarek
Podstawa prawna
art. 36
kpa
art. 217
kpa
art. 37
kpa
art. 35
kpa
art. 182
ppsa
art. 183
ppsa
art. 174
ppsa
art. 149
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi E.T. (dalej także jako: skarżąca) na bezczynność Uczelni [...] w W. (dalej także jako: Uczelnia) w przedmiocie wniosku skarżącej o wydanie karty przebiegu studiów, w punkcie 1 wyroku z dnia 14 marca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 180/24 stwierdził, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej o wydanie karty przebiegu studiów, w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, w punkcie 3 umorzył postepowanie w zakresie zobowiązania Uczelni do rozpoznania wniosku, w punkcie 4 w pozostałej części oddalił skargę, a w punkcie 5 zasądził od Uczelni na rzecz skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:Skarżąca w dniu 23 lipca 2024 r. zwróciła się do Uczelni o wydanie karty przebiegu studiów z uwzględnieniem wszystkich ocen uzyskanych w sesji zimowej i letniej 2023/2-24. Skarżąca zaznaczyła, że prosi o potraktowanie sprawy jako naglącej, gdyż chce zmienić uczelnię.Wobec braku reakcji Uczelni skarżąca w dniu 31 lipca 2024 r. złożyła ponaglenie.W piśmie z dnia 21 sierpnia 2024 r. skarżąca wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Uczelni w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów. Skarżąca zarzucając Uczelni naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 12, art. 35 § 1 oraz art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez przekroczenie terminów do wydania karty przebiegu studiów, wniosła o stwierdzenie, że Uczelnia dopuściła się bezczynności, a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie sumy pieniężnej w wysokości 1000 zł, zobowiązanie Uczelni do wydania karty przebiegu studiów w terminie 7 dni od daty doręczenia akt Uczelni oraz o zasądzenie kosztów postępowania.W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnieć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Odpisy lub wydruki wydaje się w zakresie, w jakim dotyczą wnioskodawcy.W związku z powyższym skarżąca wystąpiła do Uczelni z wnioskiem z dnia 23 lipca 2024 r. o wydanie karty przebiegu studiów. Jednak mimo że z art. 217 § 3 Kodeksu postepowania administracyjnego zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 7 dni, do dnia 30 lipca 2024 r. skarżąca nie uzyskała żadnej informacji o sposobie załatwienia jej sprawy, o przyczynie zwłoki oraz o terminie załatwienia sprawy, jak i o prawie do wniesienia ponaglenia. Skarżąca podkreśliła, że w jej sprawie brak jest jakiejkolwiek aktywności Uczelni.Skarżąca podkreśliła, że uzyskanie karty przebiegu studiów jest jej niezbędne do przeniesienia się na inną uczelnię. Collegium [...] od października 2023 roku, jak wskazała skarżąca, nie wywiązuje się z umowy zawartej z Uczelnią przez skarżącą i dlatego skarżąca chce zrezygnować ze studiów na tej Uczelni.W odpowiedzi na skargę Uczelnia wniosła o oddalenie skargi w całości, oddalenie wniosków zawartych w skardze, zawieszenie postępowania sądowego, zwrócenie się przez Sąd do Śląskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji w Katowicach o udzielnie informacji o treści zarzutu nr 1 zawartego w uzasadnieniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym z dnia 14 marca 2024 r., alternatywnie o udzielenie informacji, czy w toku śledztwa zostały postawione zarzuty związane z fałszowaniem dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe. Ponadto Uczelnia wniosła o przeprowadzenie dowodu ze wskazanych w odpowiedzi na skargę dokumentów.W uzasadnieniu Uczelnia podkreśliła, że wydanie karty przebiegu studiów wymagało posiadania bazy danych zawierającej rzetelne informacje o stanie faktycznym, z której dokument mógłby być wygenerowany. Natomiast w okolicznościach faktycznych sprawy istnieje duże ryzyko, że wydanie tego dokumentu bez uprzedniej weryfikacji informacji, które miałyby być w nim zawarte, mogłoby stanowić przestępstwo.Z przyczyn niezależnych Uczelnia nie mogła wydać skarżącej żądanego przez nią dokumentu w terminie siedmiu dni od dnia złożenia wniosku, a z uwagi na prowadzony przez zarządcę przymusowego proces weryfikacji informacji wydanie tego dokumentu jest obecnie niemożliwe. Uczelnia podkreśliła, że przeciwko byłemu rektorowi Collegium [...] w W. prowadzone jest śledztwo, w którym przedstawiono mu dotychczas 75 zarzutów, w tym dotyczących "podrabiania, w celu użycia za autentyczne, dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe". Uczelnia wskazała, że z dotychczasowych ustaleń wynikało, że studenci dopuszczani byli do obrony prac dyplomowych bez uzyskania zaliczeń przedmiotów i zdania egzaminów ze wszystkich przedmiotów określonych w programie kształcenia, a dyplomy ukończenia studiów wydawane były pomimo niespełnienia wszystkich warunków, o których mowa w art. 76 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zabezpieczone teczki studentów oraz dokumentacja poddawane są oględzinom przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego. Ich dotychczasowe wyniki wskazują, że w teczkach studentów wielokrotnie brak jest podstawowych dokumentów wymaganych przez rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie studiów. Wobec powyższego przed wystawieniem danego dokumentu, konieczne było uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Procesem weryfikacji objętych jest ponad 17 000 studentów. Natomiast według stanu na dzień sporządzenia niniejszego pisma 1764 studentów złożyło podania o wydanie kart przebiegu studiów. W ocenie Uczelni przy tak dużej skali wniosków wydanie kart w terminie było niemożliwe, nawet w sytuacji dysponowania rzetelną bazą danych. Uczelnia wskazała, że w ramach weryfikacji badane są dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, w tym dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Pracownikom naukowym wydano polecenie służbowe, aby przesłali zarządcy prace etapowe potwierdzające uzyskanie wyników kształcenia przez studentów. Zwrócono się także do studentów o złożenie oświadczeń, w jakich zaliczeniach brali udział i jakie osiągnęli wyniki. Uczelnia podkreśliła, że proces weryfikacyjny jest procesem wymagającym czasowo i skomplikowanym. Niemniej jednak Uczelnia zaznaczyła, że jest to proces przejściowy, a po jego zakończeniu bez zbędnej zwłoki zostaną podjęte, stosownie do wyników procesu weryfikacji, dalsze czynności.Z uwagi na skalę nadużyć oraz liczbę studentów dotkniętych przestępczym procederem, a także braki kadrowe wynikające z rezygnacji pracowników administracyjnych Uczelni po aresztowaniu Rektora Uczelni, brak było fizycznej i technicznej możliwości odpowiedzieć na wszystkie próby studentów, prowadząc jednocześnie czasochłonną i angażującą procedurę weryfikacyjną.Uczelnia podkreśliła, że studenci kontaktują się z nią wszystkimi znanymi kanałami, co oznacza niejednokrotnie, że to samo pismo jest przesłane na adres e-mail kilku pracowników Biura Obsługi Studentów, ogólny adres e-mail, za pośrednictwem ePUAP oraz korespondencją tradycyjną. Uczelnia wskazała, że w celu uporządkowania i usystematyzowania korespondencji pracuje nad jednym rejestrem korespondencji, jednakże z uwagi na wpływ pism w bardzo dużej ilości i różnymi drogami, jest to bardzo trudne.Uczelnia wskazała, że w przedmiotowej sprawie także prowadziła postepowanie wyjaśniające, którego przedmiotem była weryfikacja przebiegu kształcenia skarżącej na potrzeby wydania jej karty przebiegu studiów. W ramach ww. procedury zbadano dane dostępne m.in. w systemie BAZUS, SOKRATES i POLon i z danych ujawnionych w tych systemach wynika, że skarżąca nie ma zaliczonego, tj. brak jest oceny w systemie, jak również nie ma wpisów potwierdzających wzięcie udziału w teście z przedmiotów:- Przysposobienie informatyczno-biblioteczne – konwersatorium, sem. I, 0 punktów ECTS (Przedmiot ten nie był zaplanowany przez Uczelnię w planie zajęć);- Prawo cywilne – część ogólna – ćwiczenia, sem. II, 2 punkty ECTS;- Prawo urzędnicze – ćwiczenia, sem. IV, 2 punkty ECTS.Ponadto, Uczelnia ustaliła na podstawie szczegółowego wykazu uzyskanych ocen, że z kilku przedmiotów wpisano w ramach jednego przedmiotu dwie różne oceny, a z jednego przedmiotu realizowanego w ramach wykładu i ćwiczeń nie jest jasne, którą ocenę skarżąca otrzymała z wykładu, a którą z ćwiczeń. Uczelnia wskazała, że dane te wymagają dodatkowej, pogłębionej analizy.Z ustaleń Uczelni wynika, jak wskazała, że skarżąca nie złożyła ani w formie papierowej ani elektronicznej oświadczenia, w jakich zaliczeniach brała udział i jakie wyniki kształcenia osiągnęła. Sama skarżąca również nie przedłożyła takiego dokumentu do skargi jako dowodu w sprawie, ani też nie wskazała, że złożyła takie oświadczenie. Natomiast w procesie weryfikacji Uczelnia wskazała, że analizuje także przesłane przez pracowników naukowych prace etapowe.Reasumując, Uczelnia wskazała, że poczynione dotychczas w ramach procedury weryfikacyjnej ustalenia nie są wystarczające do wydania skarżącej przez zarządcę karty przebiegu studiów, a w związku z wykrytymi nieprawidłowościami konieczne jest przeprowadzenie rzetelnego postępowania wyjaśniającego.W świetle powyższych okoliczności w ocenie Uczelni niewydanie skarżącej karty przebiegu studiów nie świadczy o bezczynności Uczelni, albowiem prowadzi ona wieloetapowe postępowanie weryfikacyjne, opisane wyżej, a wydanie dokumentu bez weryfikacji stanu faktycznego, mając także na względzie prowadzone postępowanie karne i wykryte już nieprawidłowości, mogłoby narazić zarówno skarżącą, jak i Uczelnię na odpowiedzialność karną.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie 1 wyroku z dnia 14 marca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 180/24 stwierdził, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej o wydanie karty przebiegu studiów, w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, w punkcie 3 umorzył postepowanie w zakresie zobowiązania Uczelni do rozpoznania wniosku, w punkcie 4 w pozostałej części oddalił skargę, a w punkcie 5 zasądził od Uczelni na rzecz skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, o których mowa w ust. 2, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawarte w powyższym akcie wykonawczym przepisy dotyczące dokumentowania przebiegu studiów, stanowią doprecyzowanie art. 74 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce zobowiązującego uczelnie do dokumentowania przebiegu studiów.Sąd I instancji wyjaśnił, że karta przebiegu studiów (tzw. transkrypt indeksu) to oficjalny wyciąg z indeksu zawierający wszystkie informacje dotyczące przebiegu studiów. Jest to dokument wymagany np. w niektórych krajach do uznania wykształcenia i w określonych sytuacjach przez inne uczelnie czy pracodawców.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skoro istnieją przepisy materialnego prawa administracyjnego nakładające na uczelnie określony obowiązek - dokumentowania przebiegu studiów oraz odpowiadające mu uprawnienie studenta do otrzymania takich dokumentów, to niewątpliwie w przedmiotowej sprawie przysługiwała skarga na bezczynność, gdyż dotyczy ona innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej odnoszących się do uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego - art. 3 § 2 pkt 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji zaznaczył, że bezczynność postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia podlega kognicji sądu administracyjnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził również, że przedmiotowa skarga była też formalnie dopuszczalna, gdyż skarżąca w dniu 31 lipca 2024 r. na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego złożyła ponaglenie do Uczelni na bezczynność i domagała się wydania karty przebiegu studiów.W związku z powyższym Sąd I instancji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń zostało uregulowane w przepisach Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie zaś do art. 217 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). Co istotne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dodał, że zgodnie z art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Sąd I instancji wyjaśnił, że termin na wydanie zaświadczenia lub jego odmowę określony w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że ogólne terminy na załatwienie sprawy przewidziane ustawą nie mogą być stosowne nawet odpowiednio.Uwzględniając ustawowy 7-dniowy termin załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia, Sąd I instancji stwierdził, że Uczelnia dopuściła się kilkumiesięcznej bezczynności, przekraczającej termin załatwienia wniosku skarżącej, wyznaczony w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przypomniał, że z akt sprawy wynikało, że skarżąca w dniu 23 lipca 2024 r. złożyła do Uczelni wniosek o wydanie karty przebiegu studiów. Jednak do dnia złożenia skargi, pomimo wniesienia ponaglenia, Uczelnia nie wydała skarżącej karty przebiegu studiów. Jak wskazał Sąd I instancji nastąpiło to dopiero w dniu 22 października 2024 r., a zatem dwa miesiące po wniesieniu skargi. Uczelnia wydała wtedy skarżącej kartę przebiegu studiów, a dodatkowo Rektor Uczelni postanowieniem z dnia 22 października 2024 r., odmówił wydania karty przebiegu studiów w zakresie wskazanym w tym postanowieniu.W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, jednakże przyjął, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd I instancji uwzględnił bowiem, że po znanym powszechnie fakcie aresztowania Rektora Collegium [...] w W., ustanowiony przez prokuratora Zarządca, nie miał możliwości terminowego realizowania wniosków studentów o wydanie karty przebiegu studiów. Przed wystawieniem żądanego dokumentu konieczne było uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Z odpowiedzi na skargę wynikało, że 1764 studentów złożyło wnioski o wydanie kart przebiegu studiów, a niemożliwe było wydawanie tych dokumentów bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego i weryfikacji danych. W tym celu badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Proces weryfikacyjny był długotrwały i skomplikowany.Jednocześnie Sąd I instancji uznał, że w sprawie tej bezprzedmiotowym stało się zobowiązywanie Uczelni do wydania w określonym terminie karty przebiegu studiów, skoro sprawa została już załatwiona. Tym samym postępowanie w tym zakresie zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało umorzyć.Sąd I instancji oddalił z kolei skargę w zakresie zasądzenia sumy pieniężnej biorąc pod uwagę to, że w kontrolowanej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego i była skutkiem działalności aresztowanego Rektora Collegium [...], któremu przedstawiono szereg zarzutów związanych m.in. z podrabianiem dokumentów dotyczących przebiegu studiów w postaci kart okresowych osiągnięć studenta.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła Uczelnia i zaskarżając ten wyrok w części, tj. w zakresie punktu 1, 2, 3 i 5 tegoż orzeczenia oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w zaskarżonej części i rozpoznanie skargi poprzez oddalenie skargi skarżącej w całości (art. 188 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także oświadczając, że zrzeka się rozprawy, zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku, czego efektem jest zrealizowanie na dzień dzisiejszy niespełna 3000 wniosków studentów o wydanie kart przebiegu studiów/zaświadczeń o przebiegu studiów.W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca kasacyjnie podniosła, że całokształt szczególnych okoliczności faktycznych i prawnych istniejących po stronie Uczelni, w szczególności bezprecedensowa w historii szkolnictwa wyższego sytuacja związana z ustanowieniem zarządu przymusowego w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego nad Uczelnią będąca konsekwencją czynności podjętych przez organy ścigania, skutkująca koniecznością przeprowadzenia weryfikacji ocen i zaliczeń po stronie studentów przed wydaniem kart przebiegu studiów lub zaświadczeń o przebiegu studiów (czy dopuszczeniem do egzaminów dyplomowych lub wydaniem dyplomów), a także skutkująca niemożnością korzystania przez Rektora Uczelni z pełni swoich ustawowych kompetencji doprowadziła do przekroczenia 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, niemniej jednak w ocenie strony skarżącej kasacyjnie nie można kwalifikować go jako bezczynności, albowiem Uczelnia dopełniła aktów staranności, by dokument ten skarżącej (i pozostałym studentom) wydać w najkrótszym możliwym terminie, a opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu – konieczności przeprowadzenia weryfikacji oraz niemożności sprawowania w pełni zarządu i reprezentacji Uczelni przez Rektora (którego późniejsze działania m.in. przyspieszyły proces weryfikacji).Strona skarżąca kasacyjnie wymieniła szereg okoliczności faktycznych i prawnych stojących jej zdaniem za przekroczeniem terminu oraz na działania naprawcze w ramach struktur Uczelni. Wśród nich wskazała m.in. na to, że obecna Rektor Uczelni powołana została w dniu 26 września 2024 r., jednak pełnię swoich kompetencji mogła uzyskać dopiero z dniem uchylenia zarządu przymusowego, albowiem zarządca przymusowy do dnia 12 lutego 2025 r. uzurpował sobie istnienie swoich wyłącznych kompetencji w bardzo szerokim zakresie co do zarządzania i reprezentowania Uczelni, z pominięciem Rektora. Strona skarżąca kasacyjnie wskazała jednak, że jeszcze w okresie przed uchyleniem zarządu przymusowego, a po powołaniu Rektora na stanowisko, zapadły istotne dla funkcjonowania Uczelni decyzje, m.in. wydanie zarządzenia o ogłoszeniu terminu zgłaszania kandydatów do Senatu Uczelni oraz terminie wyborów do Senatu, a po ogłoszeniu wyników wyborów do Senatu, zwołanie pierwszego, a następnie czterech kolejnych posiedzeń Senatu. Z kolei w dniu 18 grudnia 2024 r. w wyniku kontroli prowadzonej przez Ministra Nauki jako uprawnionego organu nadzoru nad Uczelnią, nastąpiło przyznanie, że w zakresie legalności organów uczelnia działała i działa legalnie. Od września 2024 roku Rektor podjęła szereg istotnych decyzji w zakresie powołania kadry oraz w sprawie organizacji struktur akademickich, ze szczególną rolą powołanej Komisji ds. Nadzoru i Uczelnianej Komisji ds. Jakości Kształcenia. Ponadto, strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że od dnia 16 grudnia 2024 r. (data przejścia procesu weryfikacji pod Rektora) do dnia dzisiejszego w Uczelni odbyło się blisko 1100 obron, Uczelnia wydała blisko 1000 dyplomów (kolejne – po obronach – są w przygotowaniu). Uczelnia wydała również 2859 dokumentów związanych z przebiegiem studiów, a zatem tyle już zaświadczeń i kart przebiegu studiów trafiło do rak studentów.Strona skarżąca kasacyjnie przywołała również przebieg procedury zatwierdzenia nowego wzoru dyplomu w związku ze zmianą nazwy Uczelni, który został zatwierdzony w dniu 2 grudnia 2024 r. Finalnie blankiet dyplomu Uczelni został zaakceptowany i dopuszczony do obrotu prawnego w dniu 4 lutego 2025 r., o czym Komisja do spraw dokumentów publicznych MSWiA poinformowała Uczelnię, która to niezwłocznie po uzyskaniu akceptacji prawnej blankietu dokumentu dyplomu przystąpiła do ich wydania.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała także, że w Uczelni wydano szereg aktów wewnętrznych, których celem jest zapewnienie legalności i usprawnienie kształcenia w ramach Uczelni i wymieniła ich przykłady. Ponadto wskazała, że mając na względzie wolę zapewnienia kształcenia w pełni zgodnego z przepisami prawa w uczelni został wdrożony Wewnętrzny System Zapewniania Jakości Kształcenia z pakietem zarządzeń odnoszących się do całego procesu kształcenia prowadzonego w Uczelni.Strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że dokonuje aktów najwyższej staranności, by jej działalność miała charakter zgodny z prawem, a jakość kształcenia była na najwyższym poziomie, czego wyrazem jest przeprowadzenie szeregu działań naprawczych.W kwestii wydania wnioskowanych tak przez skarżącą, jak i przez innych studentów kart przebiegu studiów strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że po ustanowieniu zarządu przymusowego w Uczelni, mając na uwadze poczynione ustalenia związane z brakiem ocen studentów w systemie informatycznym Uczelni oraz z zaistniałymi nieprawidłowościami w dotychczasowej procedurze dyplomowania, w trosce o interesy studentów, podjęto decyzję o czasowym wstrzymaniu wydawania przez Uczelnię dokumentów i następnie o weryfikacji ocen każdego studenta tak, aby uzyskany przez niego dokument nie był kwestionowany i odzwierciedlał faktyczny, rzeczywisty przebieg kształcenia odbyty przez daną osobę. Strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że na konieczność podjętego działania weryfikacyjnego w zakresie wszystkich studentów wskazały organy ścigania m.in. w odpowiedzi udzielonej Rzecznikowi Praw Obywatelskich.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że efektem podjętych działań naprawczych i usprawnień jest zrealizowanie przez Uczelnię niemal 3000 wniosków o wydanie kart przebiegu studiów lub zaświadczeń o przebiegu studiów.Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z kolei według art. 182 § 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca kasacyjnie złożyła stosowny wniosek, a strona przeciwna nie przedstawiła odmiennych wniosków procesowych, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Badając ważność prowadzonego w sprawie postępowania wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 20 listopada 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.) określają zasady funkcjonowania systemu szkolnictwa wyższego i nauki w zakresie dotyczącym uczelni publicznych i niepublicznych. W okolicznościach niniejszej sprawy podkreślić należy, że nie można zatem uznać, że stosunek prawny łączący niepubliczną uczelnię ze studentem posiada jedynie charakter cywilnoprawny, a zatem w zasadzie wyłączona jest możliwość administracyjnoprawnego nadzoru nad tego typu placówką. Kwestie prawidłowości wykonania zobowiązań wynikających z umów cywilnoprawnych nie mają wpływu na gwarancje związane z wykonywaniem przez szkoły prywatne zadań publicznych. Z tego względu wskazać należy, że w sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego.Przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.).Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. W skardze kasacyjnej sformułowano wyłącznie jeden zarzut naruszenia przepisów postępowania, na podstawie którego zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) – dalej zwanej: k.p.a. w związku z art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a., "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku, czego efektem jest zrealizowanie na dzień dzisiejszy niespełna 3000 wniosków studentów o wydanie kart przebiegu studiów/zaświadczeń o przebiegu studiów".Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie.W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy z dnia 20 listopada 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce zarówno obowiązek wydania dyplomu ukończenia studiów (art. 77 ust. 2), jak i obowiązek dokumentowania przebiegu studiów (art. 74) nakładają na Uczelnię. Jednocześnie do organów reprezentujących uczelnię publiczną, jak i niepubliczną ustawa zalicza rektora uczelni (art. 17 ust. 1).Przechodząc do analizy zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że przepis art. 149 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a., którego naruszenie zarzuca autor skargi kasacyjnej, podobnie zresztą jak art. 145 § 1 pkt 1, art. 146 § 1, art. 147, art. 151, czy też art. 161 § 1 p.p.s.a., ma charakter ogólny (blankietowy) i określa kompetencje sądu administracyjnego w fazie orzekania. Tego typu przepisy nie mogą więc stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej. Strona skarżąca kasacyjnie chcąc powołać się na zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 3, czy art. 149 § 1a p.p.s.a. zobowiązana jest więc bezpośrednio powiązać omawiany zarzut z zarzutem naruszenia konkretnych przepisów, którym – jej zdaniem – Sąd I instancji uchybił w toku rozpoznania sprawy. Naruszenie ww. przepisów jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom, czy to procesowym, czy też materialnym (por. wyroki NSA: z dnia 30 kwietnia 2015 r., I OSK 1701/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1595/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1596/14, z dnia 24 kwietnia 2015 r., I OSK 1088/14, z dnia 8 kwietnia 2015 r., I OSK 71/15, z dnia 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14).Strona skarżąca kasacyjnie powiązała zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. z art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 k.p.a. W związku z powyższym podkreślenia wymaga przede wszystkim to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stosował przepisów k.p.a., lecz jedynie oceniał prawidłowość ich zastosowania przez Uczelnię, co oznacza, że nie mógłby ich naruszyć podczas orzekania, co już świadczy o wadliwej konstrukcji omawianego zarzutu i tym samym o jego nieskuteczności.Niezależnie od powyższego wskazać należy, że niezrozumiała jest próba wytknięcia przez stronę skarżącą kasacyjnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nieuwzględnienia przy ocenie pozostawania przez Uczelnię w bezczynności wskazywanych przez nią okoliczności faktycznych dotyczących jej szczególnej sytuacji w związku z ustanowieniem zarządu przymusowego, konieczności przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów, szeregu podjętych przez nią działań naprawczych, a także usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego, na podstawie zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 217 § 3 k.p.a. Art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. dotyczy prawa strony do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Zgodnie zaś z art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Strona skarżąca kasacyjnie nie kwestionuje zaś na podstawie omawianego zarzutu konieczności wniesienia ponaglenia w niniejszej sprawie, czy też oceny dokonanej przez Sąd I instancji sprawy w tym zakresie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest także fakt niedochowania przez Uczelnię terminu wskazanego w art. 217 § 3 k.p.a. Zarzut nieuwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazywanych przez Uczelnię okoliczności towarzyszących prowadzeniu w niej działań naprawczych nie mógł zatem być skutecznie podnoszony jako zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 pkt 1 i art. 217 § 3 k.p.a.W związku z treścią omawianego zarzutu dodać także należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej kasacyjnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił wskazywane przez nią okoliczności faktyczne, co znajduje odzwierciedlenie w uznaniu przez Sąd I instancji braku rażącego charakteru stwierdzonej w sprawie bezczynności. Sąd I instancji wskazał wprost, że rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił argumenty Uczelni dotyczące aresztowania Rektora Collegium [...] w W., zmianę formy organizacyjnej Uczelni, zmiany kadrowe związane z wszczęciem postępowania karnego, ustanowienie zarządu przymusowego, konieczność przeprowadzenia długotrwałego i skomplikowanego postępowania wyjaśniającego oraz weryfikacji danych przed wydaniem studentom dokumentów. Nie można zatem zgodzić się ze stroną skarżącą kasacyjnie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pominął problemy organizacyjne wskazywane przez Uczelnię w toku postepowania sądowego. Słusznie jednak Sąd I instancji stwierdził, że nie mogą one usprawiedliwić bezczynności Uczelni w przedmiocie wydania skarżącej karty przebiegu studiów.Skoro podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut okazał się nieskuteczny, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w oparciu o art. 184 p.p.s.a..