Wyrok - III OSK 1422/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 534/24 w sprawie ze skargi B.B. na bezczynność Uczelni [...] w W. w przedmiocie wniosku B.B. o wydanieOddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 534/24 w sprawie ze skargi B.B. na bezczynność Uczelni [...] w W. w przedmiocie wniosku B.B. o wydanie
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
uczestnik
Data orzeczenia
27 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Małgorzata Pocztarek
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (6)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi B.B. (dalej także jako: skarżący) na bezczynność Uczelni [...] w W. (dalej także jako: Uczelnia) w przedmiocie wniosku skarżącego o wydanie karty przebiegu studiów, w punkcie 1 wyroku z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 534/24 umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni do rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie karty przebiegu studiów, w punkcie 2 stwierdził, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w punkcie 1, w punkcie 3 stwierdził, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, w punkcie 4 oddalił skargę w pozostałej części, a w punkcie 5 zasądził od Uczelni na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:Skarżący w dniu 12 sierpnia 2022 r. zawarł z Collegium [...] z siedzibą W. umowę o świadczenie usług edukacyjnych na studiach jednolitych magisterskich na kierunku Psychologia od roku akademickiego 2022/2023 trwających 10 semestrów.Natomiast w piśmie z dnia 19 czerwca 2024 r. skarżący wystąpił do Uczelni o wydanie karty przebiegu studiów.Pismem z dnia 30 września 2024 r. Uczelnia zawiadomiła skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia na dzień 31 października 2024 r. wskazując, że wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy wynika z konieczności przeprowadzenia ponownej weryfikacji przebiegu studiów ze względu na ujawnione rażące nieprawidłowości w procesie wystawiania ocen przez poprzednie władze Uczelni. W dniu 31 października 2024 r. skarżący ponownie otrzymał zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia na dzień 31 stycznia 2025 r.Wobec powyższego skarżący pismem z dnia 5 listopada 2024 r. złożył ponaglenie.W piśmie z dnia 21 listopada 2024 r. skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Uczelni w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o wydanie karty przebiegu studiów i wnosząc o zobowiązanie Uczelni do załatwienia wniosku o wydanie karty przebiegu studiów w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w sprawie oraz stwierdzenie, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie od Uczelni na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w kwocie 2 000 złotych oraz zasądzenie od Uczelni na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucił naruszenie:1. § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów w zakresie, w jakim stanowi, że odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Odpisy lub wydruki wydaje się w zakresie, w jakim dotyczą wnioskodawcy;2. art. 8 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim organy prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania;3. art. 8 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie;4. art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie, w jakim organy powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że zgodnie z art. 74 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce uczelnia dokumentuje przebieg studiów. Natomiast zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnieć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Odpisy lub wydruki wydaje się w zakresie, w jakim dotyczą wnioskodawcy.W związku z powyższym skarżący wystąpił do Uczelni z wnioskiem z dnia 19 czerwca 2024 r. o wydanie karty przebiegu studiów. Jednak przez kilka tygodni Uczelnia nie udzieliła żadnej informacji w sprawie, zamieszczając jedynie jakieś komunikaty na stronie internetowej Uczelni. Jak wskazał skarżący, dopiero w dniu 13 października 2024 r. otrzymał Zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia na dzień 31 października 2024 r. Zmianę terminu uzasadniono koniecznością przeprowadzenia ponownej weryfikacji przebiegu studiów prowadzonych przez Uczelnię ze względu na ujawnione rażące nieprawidłowości w procesie wystawiania ocen przez poprzednie władze Uczelni. Z tego powodu skarżący wskazał, że przeprowadzenie rzetelnego postępowania dowodowego w tej sprawie jest w pełni uzasadnione. Następnie skarżący w dniu 31 października 2024 r. ponownie otrzymał Zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia na dzień 31 stycznia 2025 r. Skarżący wskazał, że w dniu 7 listopada 2024 r. złożył ponaglenie.Skarżący podkreślił, że przedmiot postępowania o wydanie karty przebiegu studiów jest wąski i nie obejmuje konieczności analizy czy weryfikacji przez Uczelnię uzyskanych wyników studenta, tj. ustalania praw lub obowiązków podmiotów prawa, a sprowadza się wyłącznie do poświadczenia faktów lub stanów prawnych wynikających z dokumentów będących w dyspozycji Uczelni. Uczelnia może zatem zaświadczyć tylko o tym, co w bezpośredni sposób wynika z dokumentów pozostających w jej dyspozycji, które wiążą się z zakresem wykonywanych przez nią ustawowych kompetencji.Skarżący wskazał, mając na uwadze normy ujęte w Kodeksie postępowania administracyjnego, że postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie karty przebiegu studiów może zakończyć się więc poprzez wydanie dokumentu dotyczącego stanu faktycznego lub stanu prawnego, którego potwierdzenia żąda osoba zainteresowana lub przez odmowę wydania tego dokumentu, np. gdy organ jest niewłaściwy, gdy nie dysponuje danymi, gdy wnioskodawca nie ma interesu, gdy organ nie może spełnić żądania odnośnie do treści dokumentu, np. z powodu niepotwierdzenia się w toku postępowania wyjaśniającego istnienia stanu faktycznego lub prawnego, którego potwierdzenia żądała osoba ubiegająca się o dokument. Zatem po złożeniu wniosku o wydanie karty przebiegu studiów jako de facto zaświadczenia strona powinna uzyskać zaświadczenie o żądanej treści albo postanowienie odmawiające wydania takowego bądź postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Skarżący podkreślił, że termin na wydanie karty przebiegu studiów lub jego odmowę, wobec braku odpowiednich uregulowań w Regulaminie studiów, określony jest w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego i stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tak określony termin, zdaniem skarżącego, nakłada na organ, do którego został złożony wniosek, duży rygoryzm co do sprawności prowadzonego postępowania związanego z rozpatrzeniem żądania wydania dokumentu, albowiem podstawowym nakazem dla organu jest w tym przypadku działanie nieujawniające zbędnej zwłoki.Skarżący wskazał, że Uczelnia nie wydała mu wnioskowanych dokumentów, nie wskazała jaka jest rzeczywista przyczyna bezczynności Uczelni, a podejmowane przez nią działania mają charakter czynności pozornych, które to skutkują naruszeniem zasady praworządności oraz zasady prawdy obiektywnej. Ponadto skarżący dodał, że działanie Uczelni doprowadziło do utraty zaufania skarżącego do tej jednostki realizującej swoje zadania publiczne w oparciu o zapisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.Skarżący podkreślił, że czynność w postaci wydania karty przebiegu studiów jest czynnością jednostronną z zakresu administracji publicznej, podejmowaną w sprawie indywidualnej, w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny (uprawnienie), którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. Skarżący zaznaczył również, że dla dokonania powyższej czynności ustawodawca przewidział szczególny, rygorystyczny termin.W odpowiedzi na skargę Uczelnia wniosła o oddalenie skargi w całości, zawieszenie postępowania sądowego, zwrócenie się przez Sąd do Śląskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji w Katowicach o udzielnie informacji o treści zarzutu nr 1 zawartego w uzasadnieniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym z dnia 14 marca 2024 r., alternatywnie o udzielenie informacji, czy w toku śledztwa zostały postawione zarzuty związane z fałszowaniem dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe. Ponadto Uczelnia wniosła o przeprowadzenie dowodu ze wskazanych w odpowiedzi na skargę dokumentów.W uzasadnieniu Uczelnia podkreśliła, że wydanie karty przebiegu studiów wymagało posiadania bazy danych zawierającej rzetelne informacje o stanie faktycznym, z której dokument mógłby być wygenerowany. Natomiast w okolicznościach faktycznych sprawy istnieje duże ryzyko, że wydanie tego dokumentu bez uprzedniej weryfikacji informacji, które miałyby być w nim zawarte, mogłoby stanowić przestępstwo.Z przyczyn niezależnych Uczelnia nie mogła wydać skarżącemu żądanego przez niego dokumentu w terminie siedmiu dni od dnia złożenia wniosku. Jednak wydano ją skarżącemu niezwłocznie, gdy stało się to możliwie, tj. po przeprowadzonej przez zarządcę przymusowej weryfikacji informacji i dokumentów dotyczących przebiegu kształcenia skarżącego. Uczelnia podkreśliła, że przeciwko byłemu rektorowi Collegium [...] w W. prowadzone jest śledztwo, w którym przedstawiono mu dotychczas 75 zarzutów, w tym dotyczących "podrabiania, w celu użycia za autentyczne, dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe". Uczelnia wskazała, że z dotychczasowych ustaleń wynikało, że studenci dopuszczani byli do obrony prac dyplomowych bez uzyskania zaliczeń przedmiotów i zdania egzaminów ze wszystkich przedmiotów określonych w programie kształcenia, a dyplomy ukończenia studiów wydawane były pomimo niespełnienia wszystkich warunków, o których mowa w art. 76 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zabezpieczone teczki studentów oraz dokumentacja poddawane są oględzinom przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego. Ich dotychczasowe wyniki wskazują, że w teczkach studentów wielokrotnie brak jest podstawowych dokumentów wymaganych przez rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie studiów. Wobec powyższego przed wystawieniem danego dokumentu, konieczne było uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Procesem weryfikacji objętych jest ponad 17 000 studentów. Badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, w tym dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Zwrócono się także do studentów o złożenie oświadczeń, w jakich zaliczeniach brali udział i jakie osiągnęli wyniki. Uczelnia podkreśliła, że proces weryfikacyjny jest procesem długotrwałym i skomplikowanym.Z uwagi na skalę nadużyć oraz liczbę studentów dotkniętych przestępczym procederem, a także braki kadrowe wynikające z rezygnacji pracowników administracyjnych Uczelni po aresztowaniu Rektora Uczelni, brak było fizycznej i technicznej możliwości odpowiedzieć na wszystkie próby studentów, prowadząc jednocześnie czasochłonną i angażującą procedurę weryfikacyjną.Uczelnia podkreśliła, że studenci kontaktują się z nią wszystkimi znanymi kanałami, co oznacza niejednokrotnie, że to samo pismo jest przesłane na adres e-mail kilku pracowników Biura Obsługi Studentów, ogólny adres e-mail, za pośrednictwem ePUAP oraz korespondencją tradycyjną. Uczelnia wskazała, że w celu uporządkowania i usystematyzowania korespondencji pracuje nad jednym rejestrem korespondencji, jednakże z uwagi na wpływ pism w bardzo dużej ilości i różnymi drogami, jest to bardzo trudne.Uczelnia wskazała, że w przedmiotowej sprawie także prowadziła postepowanie wyjaśniające, którego przedmiotem była weryfikacja przebiegu kształcenia skarżącego na potrzeby wydania mu karty przebiegu studiów. W ramach ww. procedury zbadano dane dostępne m.in. w systemie BAZUS i SOKRATES i z danych ujawnionych w tych systemach wynika, że skarżący nie ma zaliczonego, tj. brak jest oceny w systemie, jak również nie ma wpisów potwierdzających wzięcie udziału w teście z przedmiotu: Współczesne teorie osobowości – ćwiczenia, rok II, semestr VI, 1 ECTS. Z ustaleń Uczelni wynika, jak wskazała, że skarżący nie złożył ani w formie papierowej ani elektronicznej oświadczenia, w jakich zaliczeniach brał udział i jakie wyniki kształcenia osiągnął. Sam skarżący również nie przedłożył takiego dokumentu do skargi jako dowodu w sprawie, ani też nie wskazał, że złożył takie oświadczenie. Natomiast w procesie weryfikacji Uczelnia wskazała, że analizuje także przesłane przez pracowników naukowych prace etapowe.Uczelnia podkreśliła, że na podstawie powyższych danych została wydana skarżącemu Karta Przebiegu Studiów w zakresie, w którym brak było wątpliwości co do wystawionych i ujawnionych w systemach Uczelni ocen, tj. 123 ocen, natomiast odnośnie przedmiotu Współczesne teorie osobowości – ćwiczenia, wydane zostało postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie.W świetle powyższych okoliczności w ocenie Uczelni nie ma podstaw do stwierdzenia, że dopuściła się ona bezczynności, a bezczynność ta ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie 1 wyroku z dnia 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 534/24 umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni do rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie karty przebiegu studiów, w punkcie 2 stwierdził, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w punkcie 1, w punkcie 3 stwierdził, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, w punkcie 4 oddalił skargę w pozostałej części, a w punkcie 5 zasądził od Uczelni na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wyjaśnił na wstępie, że przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi na bezczynność organu należy ustalić czy taka skarga jest dopuszczalna poprzez ocenę czy opieszałość stanowiąca przedmiot skargi miała miejsce w postępowaniu, które powinno zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest brak wydania na wniosek skarżącego przez Uczelnię karty przebiegu studiów. Karta przebiegu studiów (tzw. transkrypt indeksu) to natomiast, jak wyjaśnił Sąd I instancji, oficjalny wyciąg z indeksu zawierający wszystkie informacje dotyczące przebiegu studiów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że jest to dokument wymagany, np. w niektórych krajach do uznania wykształcenia i w określonych sytuacjach przez inne uczelnie czy pracodawców.Sąd I instancji podkreślił, że zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uczelnia dokumentuje przebieg studiów. Stosownie zaś do § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie studiów odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, o których mowa w ust. 2, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Z przepisów tych wynika zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z jednej strony obowiązek uczelni polegający na dokumentowaniu przebiegu studiów, a z drugiej strony uprawnienie studenta do otrzymania takich dokumentów.Sąd I instancji wskazał, że w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 14 marca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 180/24 zapadłym w niemal identycznym stanie faktycznym i prawnym i przyjmuje je jako własne. W powołanym wyroku Sąd przyjął, że wniosek studenta o wydanie karty przebiegu studiów następuje w trybie określonym w przepisach Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie przyjmuje się, że bezczynność organu w sprawie z wniosku o wydanie zaświadczenia podlega kognicji sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 891/19). W ocenie Sądu I instancji droga sądowa przed sądem administracyjnym w niniejszej sprawie jest dopuszczalna, gdyż dotyczy ona innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej odnoszących się do uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że stosownie do art. 217 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Natomiast zgodnie z art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Przepis art. 218 Kodeksu postępowania administracyjnego przewiduje, że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Termin na wydanie zaświadczenia określony w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że ogólne terminy na załatwienie sprawy przewidziane ustawą nie mogą być stosowane nawet odpowiednio (por. wyrok NSA dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2/14). Z kolei w myśl art. 219 Kodeksu postępowania administracyjnego odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Wydanie takiego postanowienia powinno również nastąpić w terminie siedmiodniowym.Następnie Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, że skarżący wnioskiem z dnia 19 czerwca 2024 r. wystąpił do Uczelni o wydanie karty przebiegu studiów. Mając zatem na uwadze siedmiodniowy termin na załatwienie wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że ustawowy termin na jego załatwienie upływał organowi w dniu 26 czerwca 2024 r. Dopiero w dniu 30 września 2024 r. Uczelnia poinformowała skarżącego o nowym terminie załatwienia sprawy do dnia 31 października 2024 r. Skarżący w piśmie z dnia 3 października 2024 r. ponowił swój wniosek o wydanie karty przebiegu studiów, a następnie złożył ponaglenie. Mimo to, jak zauważył Sąd I instancji, Uczelnia do dnia złożenia skargi, nie wydała skarżącemu karty przebiegu studiów ani postanowienia o odmowie jej wydania.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w dniu 11 grudnia 2024 r. Uczelnia wydała skarżącemu kartę przebiegu studiów, poza oceną z przedmiotu "Współczesne teorie psychologii". W tym zakresie w tym samym dniu Uczelnia wydała postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Sąd I instancji zaznaczył jednak, że realizacja wniosku skarżącego nastąpiła dopiero po złożeniu przez niego skargi na bezczynność.W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że załatwienie sprawy po złożeniu skargi zwalnia Sąd wyłącznie z wydania rozstrzygnięcia w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności, ale nie czyni bezprzedmiotowym całego postępowania sądowego zainicjowanego skargą na bezczynność. Z uwagi na to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia Uczelnia rozpoznała wniosek skarżącego, postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni do załatwienia wniosku, z uwagi na jego bezprzedmiotowość, zostało umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 sentencji wyroku).W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanie w części karty przebiegu studiów i wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia w pozostałej części nie zwolniło jednak Sądu od oceny czy Uczelnia dopuściła się bezczynności i jaki miała ona charakter. Z opisanych wyżej okoliczności w sposób bezsprzeczny wynika zdaniem Sądu I instancji, że Uczelnia wydając kartę przebiegu studiów po upływie niemal 6 miesięcy od złożenia wniosku pozostawała w stanie bezczynności.Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Uczelni nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd I instancji stwierdził także, że niekwalifikowany charakter stwierdzonej bezczynności nie przemawiał za zasadnością przyznania sumy pieniężnej na rzecz skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uwzględnił również wniosków dowodowych Uczelni zgłoszonych na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła Uczelnia i zaskarżając ten wyrok w części, tj. w zakresie punktu 1, 2, 3 i 5 tegoż orzeczenia oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w zaskarżonej części i rozpoznanie skargi poprzez oddalenie skargi skarżącego w całości (art. 188 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także oświadczając, że zrzeka się rozprawy, zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku, czego efektem jest zrealizowanie na dzień dzisiejszy niespełna 3000 wniosków studentów o wydanie kart przebiegu studiów/zaświadczeń o przebiegu studiów.W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca kasacyjnie podniosła, że całokształt szczególnych okoliczności faktycznych i prawnych istniejących po stronie Uczelni, w szczególności bezprecedensowa w historii szkolnictwa wyższego sytuacja związana z ustanowieniem zarządu przymusowego w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego nad Uczelnią będąca konsekwencją czynności podjętych przez organy ścigania, skutkująca koniecznością przeprowadzenia weryfikacji ocen i zaliczeń po stronie studentów przed wydaniem kart przebiegu studiów lub zaświadczeń o przebiegu studiów (czy dopuszczeniem do egzaminów dyplomowych lub wydaniem dyplomów), a także skutkująca niemożnością korzystania przez Rektora Uczelni z pełni swoich ustawowych kompetencji doprowadziła do przekroczenia 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, niemniej jednak w ocenie strony skarżącej kasacyjnie nie można kwalifikować go jako bezczynności, albowiem Uczelnia dopełniła aktów staranności, by dokument ten skarżącemu (i pozostałym studentom) wydać w najkrótszym możliwym terminie, a opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu – konieczności przeprowadzenia weryfikacji oraz niemożności sprawowania w pełni zarządu i reprezentacji Uczelni przez Rektora (którego późniejsze działania m.in. przyspieszyły proces weryfikacji).Strona skarżąca kasacyjnie wymieniła szereg okoliczności faktycznych i prawnych stojących jej zdaniem za przekroczeniem terminu oraz na działania naprawcze w ramach struktur Uczelni. Wśród nich wskazała m.in. na to, że obecna Rektor Uczelni powołana została w dniu 26 września 2024 r., jednak pełnię swoich kompetencji mogła uzyskać dopiero z dniem uchylenia zarządu przymusowego, albowiem zarządca przymusowy do dnia 12 lutego 2025 r. uzurpował sobie istnienie swoich wyłącznych kompetencji w bardzo szerokim zakresie co do zarządzania i reprezentowania Uczelni, z pominięciem Rektora. Strona skarżąca kasacyjnie wskazała jednak, że jeszcze w okresie przed uchyleniem zarządu przymusowego, a po powołaniu Rektora na stanowisko, zapadły istotne dla funkcjonowania Uczelni decyzje, m.in. wydanie zarządzenia o ogłoszeniu terminu zgłaszania kandydatów do Senatu Uczelni oraz terminie wyborów do Senatu, a po ogłoszeniu wyników wyborów do Senatu, zwołanie pierwszego, a następnie czterech kolejnych posiedzeń Senatu. Z kolei w dniu 18 grudnia 2024 r. w wyniku kontroli prowadzonej przez Ministra Nauki jako uprawnionego organu nadzoru nad Uczelnią, nastąpiło przyznanie, że w zakresie legalności organów uczelnia działała i działa legalnie. Od września 2024 roku Rektor podjęła szereg istotnych decyzji w zakresie powołania kadry oraz w sprawie organizacji struktur akademickich, ze szczególną rolą powołanej Komisji ds. Nadzoru i Uczelnianej Komisji ds. Jakości Kształcenia. Ponadto, strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że od dnia 16 grudnia 2024 r. (data przejścia procesu weryfikacji pod Rektora) do dnia dzisiejszego w Uczelni odbyło się blisko 1100 obron, Uczelnia wydała blisko 1000 dyplomów (kolejne – po obronach – są w przygotowaniu). Uczelnia wydała również 2859 dokumentów związanych z przebiegiem studiów, a zatem tyle już zaświadczeń i kart przebiegu studiów trafiło do rak studentów.Strona skarżąca kasacyjnie przywołała również przebieg procedury zatwierdzenia nowego wzoru dyplomu w związku ze zmianą nazwy Uczelni, który został zatwierdzony w dniu 2 grudnia 2024 r. Finalnie blankiet dyplomu Uczelni został zaakceptowany i dopuszczony do obrotu prawnego w dniu 4 lutego 2025 r., o czym Komisja do spraw dokumentów publicznych MSWiA poinformowała Uczelnię, która to niezwłocznie po uzyskaniu akceptacji prawnej blankietu dokumentu dyplomu przystąpiła do ich wydania.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała także, że w Uczelni wydano szereg aktów wewnętrznych, których celem jest zapewnienie legalności i usprawnienie kształcenia w ramach Uczelni i wymieniła ich przykłady. Ponadto wskazała, że mając na względzie wolę zapewnienia kształcenia w pełni zgodnego z przepisami prawa w uczelni został wdrożony Wewnętrzny System Zapewniania Jakości Kształcenia z pakietem zarządzeń odnoszących się do całego procesu kształcenia prowadzonego w Uczelni.Strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że dokonuje aktów najwyższej staranności, by jej działalność miała charakter zgodny z prawem, a jakość kształcenia była na najwyższym poziomie, czego wyrazem jest przeprowadzenie szeregu działań naprawczych.W kwestii wydania wnioskowanych tak przez skarżącego, jak i przez innych studentów kart przebiegu studiów strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że po ustanowieniu zarządu przymusowego w Uczelni, mając na uwadze poczynione ustalenia związane z brakiem ocen studentów w systemie informatycznym Uczelni oraz z zaistniałymi nieprawidłowościami w dotychczasowej procedurze dyplomowania, w trosce o interesy studentów, podjęto decyzję o czasowym wstrzymaniu wydawania przez Uczelnię dokumentów i następnie o weryfikacji ocen każdego studenta tak, aby uzyskany przez niego dokument nie był kwestionowany i odzwierciedlał faktyczny, rzeczywisty przebieg kształcenia odbyty przez daną osobę. Strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że na konieczność podjętego działania weryfikacyjnego w zakresie wszystkich studentów wskazały organy ścigania m.in. w odpowiedzi udzielonej Rzecznikowi Praw Obywatelskich.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że efektem podjętych działań naprawczych i usprawnień jest zrealizowanie przez Uczelnię niemal 3000 wniosków o wydanie kart przebiegu studiów lub zaświadczeń o przebiegu studiów.Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z kolei według art. 182 § 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca kasacyjnie złożyła stosowny wniosek, a strona przeciwna nie przedstawiła odmiennych wniosków procesowych, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Badając ważność prowadzonego w sprawie postępowania wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 20 listopada 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.) określają zasady funkcjonowania systemu szkolnictwa wyższego i nauki w zakresie dotyczącym uczelni publicznych i niepublicznych. W okolicznościach niniejszej sprawy podkreślić należy, że nie można zatem uznać, że stosunek prawny łączący niepubliczną uczelnię ze studentem posiada jedynie charakter cywilnoprawny, a zatem w zasadzie wyłączona jest możliwość administracyjnoprawnego nadzoru nad tego typu placówką. Kwestie prawidłowości wykonania zobowiązań wynikających z umów cywilnoprawnych nie mają wpływu na gwarancje związane z wykonywaniem przez szkoły prywatne zadań publicznych. Z tego względu wskazać należy, że w sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego.Przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.).Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. W skardze kasacyjnej sformułowano wyłącznie jeden zarzut naruszenia przepisów postępowania, na podstawie którego zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) – dalej zwanej: k.p.a. w związku z art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a., "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku, czego efektem jest zrealizowanie na dzień dzisiejszy niespełna 3000 wniosków studentów o wydanie kart przebiegu studiów/zaświadczeń o przebiegu studiów".Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie.Przede wszystkim przechodząc do analizy zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że przepis art. 149 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a., którego naruszenie zarzuca autor skargi kasacyjnej, podobnie zresztą jak art. 145 § 1 pkt 1, art. 146 § 1, art. 147, art. 151, czy też art. 161 § 1 p.p.s.a., ma charakter ogólny (blankietowy) i określa kompetencje sądu administracyjnego w fazie orzekania. Tego typu przepisy nie mogą więc stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej. Strona skarżąca kasacyjnie chcąc powołać się na zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 3, czy art. 149 § 1a p.p.s.a. zobowiązana jest więc bezpośrednio powiązać omawiany zarzut z zarzutem naruszenia konkretnych przepisów, którym – jej zdaniem – Sąd I instancji uchybił w toku rozpoznania sprawy. Naruszenie ww. przepisów jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom, czy to procesowym, czy też materialnym (por. wyroki NSA: z dnia 30 kwietnia 2015 r., I OSK 1701/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1595/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1596/14, z dnia 24 kwietnia 2015 r., I OSK 1088/14, z dnia 8 kwietnia 2015 r., I OSK 71/15, z dnia 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14).Strona skarżąca kasacyjnie powiązała zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. z art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 k.p.a. W związku z powyższym podkreślenia wymaga przede wszystkim to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stosował przepisów k.p.a., lecz jedynie oceniał prawidłowość ich zastosowania przez Uczelnię, co oznacza, że nie mógłby ich naruszyć podczas orzekania, co już świadczy o wadliwej konstrukcji omawianego zarzutu i tym samym o jego nieskuteczności.Niezależnie od powyższego wskazać należy, że niezrozumiała jest próba wytknięcia przez stronę skarżącą kasacyjnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nieuwzględnienia przy ocenie pozostawania przez Uczelnię w bezczynności wskazywanych przez nią okoliczności faktycznych dotyczących jej szczególnej sytuacji w związku z ustanowieniem zarządu przymusowego, konieczności przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów, szeregu podjętych przez nią działań naprawczych, a także usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego, na podstawie zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 217 § 3 k.p.a. Art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. dotyczy prawa strony do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Zgodnie zaś z art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Strona skarżąca kasacyjnie nie kwestionuje zaś na podstawie omawianego zarzutu konieczności wniesienia ponaglenia w niniejszej sprawie, czy też oceny dokonanej przez Sąd I instancji sprawy w tym zakresie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest także fakt niedochowania przez Uczelnię terminu wskazanego w art. 217 § 3 k.p.a. Zarzut nieuwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazywanych przez Uczelnię okoliczności towarzyszących prowadzeniu w niej działań naprawczych nie mógł zatem być skutecznie podnoszony jako zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 pkt 1 i art. 217 § 3 k.p.a.W związku z treścią omawianego zarzutu dodać także należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej kasacyjnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił wskazywane przez nią okoliczności faktyczne, co znajduje odzwierciedlenie w uznaniu przez Sąd I instancji braku rażącego charakteru stwierdzonej w sprawie bezczynności. Sąd I instancji wskazał wprost, że rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił argumenty Uczelni dotyczące aresztowania Rektora Collegium [...] w W., zmianę formy organizacyjnej Uczelni, zmiany kadrowe związane z wszczęciem postępowania karnego, ustanowienie zarządu przymusowego, konieczność przeprowadzenia długotrwałego i skomplikowanego postępowania wyjaśniającego oraz weryfikacji danych przed wydaniem studentom dokumentów. Nie można zatem zgodzić się ze stroną skarżącą kasacyjnie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pominął problemy organizacyjne wskazywane przez Uczelnię w toku postepowania sądowego. Słusznie jednak Sąd I instancji stwierdził, że nie mogą one usprawiedliwić trwającej niemal 6 miesięcy bezczynności Uczelni w przedmiocie wydania skarżącemu karty przebiegu studiów.Skoro podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut okazał się nieskuteczny, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w oparciu o art. 184 p.p.s.a..