sygn. III OSK 2068/25 27 marca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok - III OSK 2068/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2026

Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 188/24 w sprawie ze skargi B.K. na bezczynność Uczelni [...] z siedzibą w W. w sprawie wydaniaOddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 188/24 w sprawie ze skargi B.K. na bezczynność Uczelni [...] z siedzibą w W. w sprawie wydania
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Typ sprawy sprawa karna
Kwota główna 120 000 zł · grzywna
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
prawo karne
Role w sprawie
prokurator apelujący / skarżący
Data orzeczenia 27 marca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Małgorzata Pocztarek
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 188/24 w sprawie ze skargi B.K. na bezczynność Uczelni [...] z siedzibą w W. w sprawie wydania karty przebiegu studiów oddala skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi B.K. (dalej także jako: skarżąca) na bezczynność Uczelni [...] z siedzibą w W. (dalej także jako: Uczelnia) w sprawie wydania karty przebiegu studiów, w punkcie I wyroku z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 188/24 umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni do rozpoznania wniosku skarżącej o wydanie karty przebiegu studiów, w punkcie II stwierdził, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w punkcie I, w punkcie III stwierdził, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, w punkcie IV w pozostałej części oddalił skargę, a w punkcie V zasądził od Uczelni na rzecz skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:Pismem z dnia 26 kwietnia 2024 r. skarżąca zwróciła się do Uczelni o wydanie karty przebiegu studiów z kierunku pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna.W związku z brakiem odpowiedzi na powyższy wniosek, skarżąca w dniu 18 czerwca 2024 r. ponowiła żądanie wydania karty przebiegu studiów oraz wniosła o wydanie kart okresowych osiągnięć studenta.W dniu 10 lipca 2024 r. skarżąca otrzymała wiadomość z Uczelni, że wydawanie kart przebiegu studiów zostało wstrzymane w związku z weryfikacją ocen.W dniu 5 sierpnia 2024 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o wydanie karty przebiegu studiów informując jednocześnie, że w przypadku braku reakcji Uczelni w terminie 7 dni zamierza złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.W piśmie z dnia 22 sierpnia 2024 r. skarżąca wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Uczelni "w związku z przewlekłością postępowania" w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Uczelni do wydania jej karty przebiegu studiów oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Skarżąca podniosła, że mimo trzykrotnego złożenia wniosku o wydanie karty przebiegu studiów, do dzisiaj nie udało jej się uzyskać ww. dokumentu. Skarżąca zaznaczyła, że na Uczelni studiuje od dwóch lat i zrealizowała cztery semestry studiów.W odpowiedzi na skargę Uczelnia wniosła o oddalenie skargi w całości, zawieszenie postępowania sądowego, zwrócenie się przez Sąd do Śląskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji w Katowicach o udzielnie informacji o treści zarzutu nr 1 zawartego w uzasadnieniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym z dnia 14 marca 2024 r., alternatywnie o udzielenie informacji, czy w toku śledztwa zostały postawione zarzuty związane z fałszowaniem dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe. Ponadto Uczelnia wniosła o przeprowadzenie dowodu ze wskazanych w odpowiedzi na skargę dokumentów.W uzasadnieniu Uczelnia wskazała, że w dniu 7 października 2024 r. wydała skarżącej kartę przebiegu studiów w zakresie, w którym nie było wątpliwości co do wystawionych i ujawnionych w systemach Uczelni ocen. Natomiast w odniesieniu do pozostałych ocen w tym samym dniu wydane zostało postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie.Uczelnia podkreśliła, że wydanie karty przebiegu studiów wymagało posiadania bazy danych zawierającej rzetelne informacje o stanie faktycznym, z której dokument mógłby być wygenerowany. Natomiast w okolicznościach faktycznych sprawy istnieje duże ryzyko, że wydanie tego dokumentu bez uprzedniej weryfikacji informacji, które miałyby być w nim zawarte, mogłoby stanowić przestępstwo.Z przyczyn niezależnych Uczelnia nie mogła wydać skarżącej żądanego przez nią dokumentu w momencie gdy skarżąca o to wnosiła, ale karta przebiegu studiów została wydana jej niezwłocznie gdy stało się to możliwie, tj. po przeprowadzonej przez zarządcę przymusowego weryfikacji informacji i dokumentów dotyczących przebiegu kształcenia skarżącej.Uczelnia podkreśliła, że przeciwko byłemu rektorowi Collegium [...] w W. prowadzone jest śledztwo, w którym przedstawiono mu dotychczas 75 zarzutów, w tym dotyczących "podrabiania, w celu użycia za autentyczne, dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe". Uczelnia wskazała, że zarządca sprawujący od dnia 14 marca 2024 r. zarząd przymusowy nad Uczelnią także ujawnił szereg nieprawidłowości w kluczowych obszarach jej funkcjonowania. Jeden z nich dotyczy weryfikacji oceniania i dyplomowania m.in. wpisywania ocen przez osoby nieuprawnione lub bez podstawy faktycznej i prawnej do systemu informatycznego, brak potwierdzenia uznania efektów uczenia się (poza systemem szkolnictwa wyższego lub w ramach systemu studiów na Collegium [...]), przeprowadzenie obron prac dyplomowych bez uzyskania absolutorium (uprzedniego zaliczenia wszystkich przedmiotów określonych w programie studiów), brak wymaganych ustawa punktów ECTS (niezbędnych do ukończenia studiów). Uczelnia zaznaczyła, że nieprawidłowości te dotyczyły bardzo dużej ilości studentów.Wobec powyższego przed wystawieniem danego dokumentu, konieczne było uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Procesem weryfikacji objętych jest ponad 17 000 studentów. Badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, w tym dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Wydano polecenie służbowe pracownikom naukowym, aby przesłali zarządcy prace etapowe potwierdzające uzyskanie wyników kształcenia przez studentów. Zwrócono się także do studentów o złożenie oświadczeń, w jakich zaliczeniach brali udział i jakie osiągnęli wyniki. Uczelnia podkreśliła, że proces weryfikacyjny jest procesem wymagającym czasowo i skomplikowanym.Z uwagi na skalę nadużyć oraz liczbę studentów dotkniętych przestępczym procederem, a także braki kadrowe wynikające z rezygnacji pracowników administracyjnych Uczelni po aresztowaniu Rektora Uczelni, brak było fizycznej i technicznej możliwości odpowiedzieć na wszystkie próby studentów, prowadząc jednocześnie czasochłonną i angażującą procedurę weryfikacyjną.Uczelnia podkreśliła, że studenci kontaktują się z nią wszystkimi znanymi kanałami, co oznacza niejednokrotnie, że to samo pismo jest przesłane na adres e-mail kilku pracowników Biura Obsługi Studentów, ogólny adres e-mail, za pośrednictwem ePUAP oraz korespondencją tradycyjną. Uczelnia wskazała, że w celu uporządkowania i usystematyzowania korespondencji pracuje nad jednym rejestrem korespondencji, jednakże z uwagi na wpływ pism w bardzo dużej ilości i różnymi drogami, jest to bardzo trudne.Uczelnia wskazała, że w przedmiotowej sprawie także prowadziła postepowanie wyjaśniające, którego przedmiotem była weryfikacja przebiegu kształcenia skarżącej na potrzeby wydania jej karty przebiegu studiów. W ramach ww. procedury zbadano dane dostępne m.in. w systemie BAZUS i SOKRATES i z danych ujawnionych w tych systemach wynika, że skarżąca nie ma zaliczonego, tj. brak jest oceny w systemie, jak również nie ma wpisów potwierdzających wzięcie udziału w teście z:- Edukacja w świetle wybranych koncepcji filozofii wychowania /lub/ Konstruktywizm w teorii i praktyce pedagogicznej – ćwiczenia, semestr III, rok II;- Rozwój osobowościowy i zawodowy nauczyciela – wykład, semestr III, rok II;- Rozwój osobowościowy i zawodowy nauczyciela – ćwiczenia, semestr III, rok II;- Wprowadzenie do psychologii – wykład, semestr III, rok II;- Wprowadzenie do psychologii – ćwiczenia, semestr III, rok II;- Podstawy edukacji technicznej w przedszkolu – kl. I-III – warsztaty, semestr III, rok II;- Małe formy teatralne w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej – warsztaty, semestr III, rok II;- Podstawy edukacji matematycznej w przedszkolu i kl. I-III – wykład, semestr IV, rok II;- Teoretyczne podstawy kształcenia – ćwiczenia, semestr IV, rok II;- Teoretyczne i praktyczne aspekty pedagogiki specjalnej – wykład, semestr IV, rok II;- Kultura żywego słowa: dykcja i ortofonika – warsztaty, semestr IV, rok II.Z ustaleń Uczelni wynika, jak wskazała, że skarżąca nie złożyła ani w formie papierowej ani elektronicznej oświadczenia, w jakich zaliczeniach brała udział i jakie wyniki kształcenia osiągnęła. Sama skarżąca również nie przedłożyła takiego dokumentu do skargi jako dowodu w sprawie, ani też nie wskazała, że złożyła takie oświadczenie. Natomiast w procesie weryfikacji Uczelnia wskazała, że analizuje także przesłane przez pracowników naukowych prace etapowe.Uczelnia podkreśliła, że na podstawie powyższych danych w dniu 7 października 2024 r. została wydana skarżącej karta przebiegu studiów w zakresie, w którym brak było wątpliwości co do wystawionych i ujawnionych w systemach Uczelni ocen, natomiast odnośnie pozostałych ocen w tym samym dniu zostało wydane postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie.W świetle powyższych okoliczności w ocenie Uczelni nie ma podstaw do stwierdzenia, że dopuściła się ona bezczynności, a bezczynność ta ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa.W dniu 31 stycznia 2025 r. skarżąca uzupełniła wywiedzioną skargę na bezczynność wnioskując o stwierdzenie bezczynności Uczelni, zobowiązania jej do wydania karty przebiegu studiów, zasądzenie od Uczelni zwrotu kosztów postępowania, ale i o orzeczenie o wymierzeniu grzywny za przewlekłe postępowanie oraz zasądzenie rekompensaty za poniesioną szkodę. Skarżąca wskazała, że wnioskuje o zasądzenie ja jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 120 000 zł od Uczelni tytułem rekompensaty za szkodę poniesioną wskutek działań Uczelni.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie I wyroku z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 188/25 umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni do rozpoznania wniosku skarżącej o wydanie karty przebiegu studiów, w punkcie II stwierdził, że Uczelnia dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w punkcie I, w punkcie III stwierdził, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, w punkcie IV w pozostałej części oddalił skargę, a w punkcie V zasądził od Uczelni na rzecz skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wyjaśnił na wstępie, że zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów, odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, o których mowa w ust. 2, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Zawarte w powyższym akcie wykonawczym przepisy dotyczące dokumentowania przebiegu studiów, stanowią doprecyzowanie art. 74 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zobowiązującego uczelnie do dokumentowania przebiegu studiów.Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że karta przebiegu studiów (tzw. transkrypt indeksu) to oficjalny wyciąg z indeksu zawierający wszystkie informacje dotyczące przebiegu studiów. Jest to dokument wymagany np. w niektórych krajach do uznania wykształcenia i w określonych sytuacjach przez inne uczelnie czy pracodawców.W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdził, że skoro istnieją przepisy materialnego prawa administracyjnego nakładające na uczelnie określony obowiązek - dokumentowania przebiegu studiów oraz odpowiadające mu uprawnienie studenta do otrzymania takich dokumentów, to niewątpliwie w przedmiotowej sprawie przysługiwała skarga na bezczynność, gdyż dotyczy ona innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej odnoszących się do uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego - art. 3 § 2 pkt 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bezczynność postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia podlega natomiast kognicji sądu administracyjnego. Przedmiotowa skarga była też w ocenie Sądu I instancji formalnie dopuszczalna, gdyż nie jest sporne, że skarżąca w dniu 9 października 2024 r. na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego złożyła ponaglenie do Uczelni na bezczynność (jako ponaglenie Sąd I instancji potraktował drugi wniosek skarżącej z dnia 18 czerwca 2024 r., w którym odnosi się do faktu, iż złożyła już stosowny wniosek, na który nie uzyskała odpowiedzi) i domagała się wydania karty przebiegu studiów.Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń zostało uregulowane w przepisach Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego i stosownie do art. 217 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Co istotne, Sąd I instancji zaznaczył, że zgodnie z art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że termin na wydanie zaświadczenia lub jego odmowę określony w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, co oznacza, że ogólne terminy na załatwienie sprawy przewidziane ustawą nie mogą być stosowne nawet odpowiednio.Uwzględniając ustawowy 7-dniowy termin załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że Uczelnia dopuściła się kilkumiesięcznej bezczynności, przekraczającej termin załatwienia wniosku skarżącej, wyznaczony w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd I instancji przypomniał, że z akt sprawy wynikało, że skarżąca w dniu 26 kwietnia 2024 r. złożyła do Uczelni wniosek o wydanie karty przebiegu studiów. Do dnia złożenia skargi, pomimo wniesienia ponaglenia, Uczelnia nie wydała skarżącej karty przebiegu studiów. Nie jest sporne, że nastąpiło to dopiero w dniu 7 października 2024 r., a przedmiotowa karta w sposób prawidłowy została nadana do skarżącej dopiero w dniu 24 lutego 2025 r., zatem aż 10 miesięcy po złożeniu wniosku i 6 miesięcy po wniesieniu skargi. Uczelnia wydała wtedy skarżącej kartę przebiegu studiów, a dodatkowo Rektor Uczelni postanowieniem z dnia 7 października 2024 r., odmówił wydania skarżącej karty przebiegu studiów w zakresie wskazanym w tym postanowieniu.W tych okolicznościach Sąd I instancji stwierdził, że Uczelnia dopuścił się bezczynności, jednakże przyjął, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w realiach badanej sprawy, zwłoka organu w załatwieniu sprawy nie miała charakteru kwalifikowanego. Sąd I instancji uwzględnił, że po znanym powszechnie fakcie aresztowania Rektora Collegium [...] w W., ustanowiony przez prokuratora Zarządca, a następnie nowe władze Uczelni zmuszone zostały do wnikliwego sprawdzenia prawidłowości danych ujawnionych w prowadzonych na Uczelni rejestrach dotyczących osiągnieć studentów, co niewątpliwie miało wpływ na terminowe realizowanie wniosków studentów o wydanie karty przebiegu studiów. Przed wystawieniem żądanego dokumentu konieczne było bowiem uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Z odpowiedzi na skargę wynikało, że ponad 17 000 studentów złożyło wnioski o wydanie zaświadczeń o ukończeniu studiów, kart przebiegu studiów czy dyplomów i suplementów do dyplomów, a niemożliwe było wydawanie tych dokumentów bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego i weryfikacji danych. W tym celu badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Proces weryfikacyjny, jak wskazał Sąd I instancji, był długotrwały i skomplikowany.Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w sprawie tej bezprzedmiotowym stało się zobowiązywanie organu do wydania w określonym terminie karty przebiegu studiów, skoro organ załatwił już sprawę wydając skarżącej wnioskowany dokument oraz odmawiając jego wydania w części wskazanej w powołanym postanowieniu. Tym samym postępowanie w tym zakresie w ocenie Sądu I instancji należało umorzyć.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił z kolei skargę w zakresie zasądzenia sumy pieniężnej biorąc pod uwagę to, że w kontrolowanej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego i była skutkiem działalności aresztowanego Rektora Collegium [...], któremu przedstawiono szereg zarzutów związanych m.in. z podrabianiem dokumentów dotyczących przebiegu studiów w postaci kart okresowych osiągnięć studenta.Odnośnie natomiast wymierzenia grzywny, to Sąd I instancji wyjaśnił, że w orzecznictwie podnosi się, że celem grzywny jest oddziaływanie mobilizujące i represyjne, bowiem grzywna ma stanowić karę za szczególnie naganny przypadek zwłoki. Jest ona dodatkowym środkiem dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie nagannych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, gdy oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona zamierzonego lub racjonalnie nieuzasadnionego braku działań w sprawie. Sąd I instancji dodał, że podnosi się także, iż możliwość wymierzenia organowi grzywny i zasądzenia sumy pieniężnej, o których mowa w art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uprawnieniem sądu administracyjnego nie zaś obowiązkiem. W realiach niniejszej sprawy, z uwagi na to, że okres bezczynności wynosił poniżej jednego roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że wymierzenie grzywny w tym przypadku nie będzie zasadne, dlatego też skargę w tym zakresie oddalił.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła Uczelnia i zaskarżając ten wyrok w części, tj. w zakresie punktu I, II, III i V tegoż orzeczenia oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w zaskarżonej części i rozpoznanie skargi poprzez oddalenie skargi skarżącej w całości (art. 188 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także oświadczając, że zrzeka się rozprawy, zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 149 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych, a także bez uwzględnienia ilości wniosków (liczonych w tysiącach), spływających do Uczelni w przedmiocie wydania dokumentów – kart przebiegu studiów lub dyplomów – które każdorazowo muszą zostać przed ich wydaniem zweryfikowane od strony prawdziwości i rzetelności ujawnionych danych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku.W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca kasacyjnie podniosła, że całokształt szczególnych okoliczności faktycznych i prawnych istniejących po stronie Uczelni, w szczególności bezprecedensowa w historii szkolnictwa wyższego sytuacja związana z ustanowieniem zarządu przymusowego w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego nad Uczelnią będąca konsekwencją czynności podjętych przez organy ścigania, skutkująca koniecznością przeprowadzenia weryfikacji ocen i zaliczeń po stronie studentów przed wydaniem kart przebiegu studiów lub zaświadczeń o przebiegu studiów (czy dopuszczeniem do egzaminów dyplomowych lub wydaniem dyplomów), a także skutkująca niemożnością korzystania przez Rektora Uczelni z pełni swoich ustawowych kompetencji doprowadziła do przekroczenia 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, niemniej jednak w ocenie strony skarżącej kasacyjnie nie można kwalifikować go jako bezczynności, albowiem Uczelnia dopełniła aktów staranności, by dokument ten skarżącej (i pozostałym studentom) wydać w najkrótszym możliwym terminie, a opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu – konieczności przeprowadzenia weryfikacji oraz niemożności sprawowania w pełni zarządu i reprezentacji Uczelni przez Rektora (którego późniejsze działania m.in. przyspieszyły proces weryfikacji).Strona skarżąca kasacyjnie wymieniła szereg okoliczności faktycznych i prawnych stojących jej zdaniem za przekroczeniem terminu oraz na działania naprawcze w ramach struktur Uczelni. Wśród nich wskazała m.in. na to, że obecna Rektor Uczelni powołana została w dniu 26 września 2024 r., jednak pełnię swoich kompetencji mogła uzyskać dopiero z dniem uchylenia zarządu przymusowego, albowiem zarządca przymusowy do dnia 12 lutego 2025 r. uzurpował sobie istnienie swoich wyłącznych kompetencji w bardzo szerokim zakresie co do zarządzania i reprezentowania Uczelni, z pominięciem Rektora.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała jednak, że jeszcze w okresie przed uchyleniem zarządu przymusowego, a po powołaniu Rektora na stanowisko, zapadły istotne dla funkcjonowania Uczelni decyzje, m.in. wydanie zarządzenia o ogłoszeniu terminu zgłaszania kandydatów do Senatu Uczelni oraz terminie wyborów do Senatu, a po ogłoszeniu wyników wyborów do Senatu, zwołanie pierwszego, a następnie czterech kolejnych posiedzeń Senatu. Z kolei w dniu 18 grudnia 2024 r. w wyniku kontroli prowadzonej przez Ministra Nauki jako uprawnionego organu nadzoru nad Uczelnią, nastąpiło przyznanie, że w zakresie legalności organów uczelnia działała i działa legalnie. Od września 2024 roku Rektor podjęła szereg istotnych decyzji w zakresie powołania kadry oraz w sprawie organizacji struktur akademickich, ze szczególną rolą powołanej Komisji ds. Nadzoru i Uczelnianej Komisji ds. Jakości Kształcenia. Ponadto, strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że od dnia 16 grudnia 2024 r. (data przejścia procesu weryfikacji pod Rektora) do dnia dzisiejszego w Uczelni odbyło się blisko 1100 obron, Uczelnia wydała blisko 1000 dyplomów (kolejne – po obronach – są w przygotowaniu). Uczelnia wydała również 2859 dokumentów związanych z przebiegiem studiów, a zatem tyle już zaświadczeń i kart przebiegu studiów trafiło do rak studentów.Strona skarżąca kasacyjnie przywołała również przebieg procedury zatwierdzenia nowego wzoru dyplomu w związku ze zmianą nazwy Uczelni, który został zatwierdzony w dniu 2 grudnia 2024 r. Finalnie blankiet dyplomu Uczelni został zaakceptowany i dopuszczony do obrotu prawnego w dniu 4 lutego 2025 r., o czym Komisja do spraw dokumentów publicznych MSWiA poinformowała Uczelnię, która to niezwłocznie po uzyskaniu akceptacji prawnej blankietu dokumentu dyplomu przystąpiła do ich wydania.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała także, że w Uczelni wydano szereg aktów wewnętrznych, których celem jest zapewnienie legalności i usprawnienie kształcenia w ramach Uczelni i wymieniła ich przykłady. Ponadto wskazała, że mając na względzie wolę zapewnienia kształcenia w pełni zgodnego z przepisami prawa w Uczelni został wdrożony Wewnętrzny System Zapewniania Jakości Kształcenia z pakietem zarządzeń odnoszących się do całego procesu kształcenia prowadzonego w Uczelni.Strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że dokonuje aktów najwyższej staranności, by jej działalność miała charakter zgodny z prawem, a jakość kształcenia była na najwyższym poziomie, czego wyrazem jest przeprowadzenie szeregu działań naprawczych.W kwestii wydania wnioskowanych tak przez skarżącą, jak i przez innych studentów kart przebiegu studiów strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że po ustanowieniu zarządu przymusowego w Uczelni, mając na uwadze poczynione ustalenia związane z brakiem ocen studentów w systemie informatycznym Uczelni oraz z zaistniałymi nieprawidłowościami w dotychczasowej procedurze dyplomowania, w trosce o interesy studentów, podjęto decyzję o czasowym wstrzymaniu wydawania przez Uczelnię dokumentów i następnie o weryfikacji ocen każdego studenta tak, aby uzyskany przez niego dokument nie był kwestionowany i odzwierciedlał faktyczny, rzeczywisty przebieg kształcenia odbyty przez daną osobę. Strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że na konieczność podjętego działania weryfikacyjnego w zakresie wszystkich studentów wskazały organy ścigania m.in. w odpowiedzi udzielonej Rzecznikowi Praw Obywatelskich.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że efektem podjętych działań naprawczych i usprawnień jest zrealizowanie przez Uczelnię niemal 3000 wniosków o wydanie kart przebiegu studiów lub zaświadczeń o przebiegu studiów.Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z kolei według art. 182 § 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca kasacyjnie złożyła stosowny wniosek, a strona przeciwna nie przedstawiła odmiennych wniosków procesowych, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Badając ważność prowadzonego w sprawie postępowania wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 20 listopada 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.) określają zasady funkcjonowania systemu szkolnictwa wyższego i nauki w zakresie dotyczącym uczelni publicznych i niepublicznych. W okolicznościach niniejszej sprawy podkreślić należy, że nie można zatem uznać, że stosunek prawny łączący niepubliczną uczelnię ze studentem posiada jedynie charakter cywilnoprawny, a zatem w zasadzie wyłączona jest możliwość administracyjnoprawnego nadzoru nad tego typu placówką. Kwestie prawidłowości wykonania zobowiązań wynikających z umów cywilnoprawnych nie mają wpływu na gwarancje związane z wykonywaniem przez szkoły prywatne zadań publicznych. Z tego względu wskazać należy, że w sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego.Przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.).Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. W skardze kasacyjnej sformułowano wyłącznie jeden zarzut naruszenia przepisów postępowania, na podstawie którego zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) – dalej zwanej: k.p.a. w związku z art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych, a także bez uwzględnienia ilości wniosków (liczonych w tysiącach), spływających do Uczelni w przedmiocie wydania dokumentów – kart przebiegu studiów lub dyplomów – które każdorazowo muszą zostać przed ich wydaniem zweryfikowane od strony prawdziwości i rzetelności ujawnionych danych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku".Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie.W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy z dnia 20 listopada 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce zarówno obowiązek wydania dyplomu ukończenia studiów (art. 77 ust. 2), jak i obowiązek dokumentowania przebiegu studiów (art. 74) nakładają na Uczelnię. Jednocześnie do organów reprezentujących uczelnię publiczną, jak i niepubliczną ustawa zalicza rektora uczelni (art. 17 ust. 1).Przechodząc do analizy zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że przepis art. 149 § 1 pkt 1, jak i 3 p.p.s.a., którego naruszenie zarzuca autor skargi kasacyjnej, podobnie zresztą jak art. 145 § 1 pkt 1, art. 146 § 1, art. 147, art. 151, czy też art. 161 § 1 p.p.s.a., ma charakter ogólny (blankietowy) i określa kompetencje sądu administracyjnego w fazie orzekania. Tego typu przepisy nie mogą więc stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej. Strona skarżąca kasacyjnie chcąc powołać się na zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 lub 3 p.p.s.a. zobowiązana jest więc bezpośrednio powiązać omawiany zarzut z zarzutem naruszenia konkretnych przepisów, którym – jej zdaniem – Sąd I instancji uchybił w toku rozpoznania sprawy. Naruszenie ww. przepisów jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom, czy to procesowym, czy też materialnym (por. wyroki NSA: z dnia 30 kwietnia 2015 r., I OSK 1701/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1595/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1596/14, z dnia 24 kwietnia 2015 r., I OSK 1088/14, z dnia 8 kwietnia 2015 r., I OSK 71/15, z dnia 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14).Strona skarżąca kasacyjnie powiązała zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. z art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 k.p.a. W związku z powyższym podkreślenia wymaga przede wszystkim to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stosował przepisów k.p.a., lecz jedynie oceniał prawidłowość ich zastosowania przez Uczelnię, co oznacza, że nie mógłby ich naruszyć podczas orzekania, co już świadczy o wadliwej konstrukcji omawianego zarzutu i tym samym o jego nieskuteczności.Niezależnie od powyższego wskazać należy, że niezrozumiała jest próba wytknięcia przez stronę skarżącą kasacyjnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nieuwzględnienia przy ocenie pozostawania przez Uczelnię w bezczynności wskazywanych przez nią okoliczności faktycznych dotyczących jej szczególnej sytuacji w związku z ustanowieniem zarządu przymusowego, konieczności przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów, szeregu podjętych przez nią działań naprawczych, a także usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego, na podstawie zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 217 § 3 k.p.a. Art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. dotyczy prawa strony do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Zgodnie zaś z art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Strona skarżąca kasacyjnie nie kwestionuje zaś na podstawie omawianego zarzutu konieczności wniesienia ponaglenia w niniejszej sprawie, czy też oceny dokonanej przez Sąd I instancji sprawy w tym zakresie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest także fakt niedochowania przez Uczelnię terminu wskazanego w art. 217 § 3 k.p.a. Zarzut nieuwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazywanych przez Uczelnię okoliczności towarzyszących prowadzeniu w niej działań naprawczych nie mógł zatem być skutecznie podnoszony jako zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 pkt 1 i art. 217 § 3 k.p.a.W związku z treścią omawianego zarzutu dodać także należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej kasacyjnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił wskazywane przez nią okoliczności faktyczne, co znajduje odzwierciedlenie w uznaniu przez Sąd I instancji braku rażącego charakteru stwierdzonej w sprawie bezczynności. Sąd I instancji wskazał wprost, że rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił argumenty Uczelni dotyczące aresztowania Rektora Collegium [...] w W., zmianę formy organizacyjnej Uczelni, zmiany kadrowe związane z wszczęciem postępowania karnego, ustanowienie zarządu przymusowego, konieczność przeprowadzenia długotrwałego i skomplikowanego postępowania wyjaśniającego oraz weryfikacji danych przed wydaniem studentom dokumentów. Nie można zatem zgodzić się ze stroną skarżącą kasacyjnie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pominął problemy organizacyjne wskazywane przez Uczelnię w toku postepowania sądowego. Słusznie jednak Sąd I instancji stwierdził, że nie mogą one usprawiedliwić bezczynności Uczelni w przedmiocie wydania skarżącej karty przebiegu studiów.Skoro podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut okazał się nieskuteczny, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w oparciu o art. 184 p.p.s.a..