sygn. III OSK 2064/25 27 marca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok - III OSK 2064/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2026

Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rektora Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 58/25 w sprawie ze skargi A.M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez RektoraOddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rektora Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 58/25 w sprawie ze skargi A.M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Typ sprawy sprawa karna
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
prawo karne
Role w sprawie
prokurator apelujący / skarżący
Data orzeczenia 27 marca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Małgorzata Pocztarek
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rektora Uczelni [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 58/25 w sprawie ze skargi A.M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uczelni [...] w W. w przedmiocie wydania dyplomu i karty przebiegu studiów 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Uczelni [...] w W. na rzecz A.M. kwotę 257 (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.M. (dalej także jako: skarżąca) na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uczelni [...] z siedzibą w W. (dalej także jako: Rektor; Rektor Uczelni) w przedmiocie wydania dyplomu i karty przebiegu studiów, w punkcie 1 wyroku z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 58/25 stwierdził, że Rektor dopuścił się bezczynności w postepowaniu w sprawie wydania dyplomu i karty przebiegu studiów skarżącej, w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Rektora nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w punkcie 3 umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Rektora do wydania aktu, a w punkcie 4 zasądził od Uczelni na rzecz skarżącej 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:Pismem z dnia 11 lipca 2024 r. skarżąca zwróciła się do Uczelni o wydanie karty przebiegu studiów wskazując, że jest ona jej niezbędna w celu przedstawienia na studiach podyplomowych, na które skarżąca się zapisała.W dniach 8 i 26 października 2024 r. skarżąca ponowiła swój wniosek.Pismem z dnia 31 października 2024 r. Rektor Uczelni zawiadomiła skarżącą o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia na dzień 31 stycznia 2025 r. wskazując, że wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy wynika z konieczności przeprowadzenia ponownej weryfikacji przebiegu studiów ze względu na ujawnione rażące nieprawidłowości w procesie wystawiania ocen przez poprzednie władze Uczelni.Skarżąca w dniu 20 listopada 2024 r. złożyła ponaglenie w związku z zaniechaniem wydania skarżącej przez Uczelnię dyplomu ukończenia studiów i uzyskania tytułu zawodowego magistra (raz z suplementem) w przewidzianym do tego terminie i wniosła o niezwłoczne załatwienie sprawy oraz powiadomienie o terminie jej załatwienia, zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a po ustaleniu powyższego powiadomienie o tym skarżącej oraz jej pełnomocnika, a także o podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia spraw w przyszłości.W piśmie z dnia 16 grudnia 2024 r. skarżąca wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uczelni polegające na zaniechaniu wydania skarżącej dyplomu ukończenia studiów w Collegium [...] w W. na kierunku pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna i uzyskania tytułu zawodowego magistra (wraz z suplementem i karta przebiegu studiów) w stosownej licznie odpisów i w ustawowym terminie.Skarżąca zarzuciła Rektorowi Uczelni naruszenie art. 35 § 1 i 2 w związku z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, poprzez zaniechanie wydania dyplomu ukończenia studiów wraz z suplementem oraz kartą przebiegu studiów, w ustawowym terminie 30 dni od dnia ukończenia studiów, pomimo wydania skarżącej zaświadczenia z dnia 16 maja 2024 r. o statusie absolwenta.Ewentualnie, w razie niepodzielenia przez Sąd I instancji argumentacji w zakresie bezczynności Uczelni, skarżąca zarzuciła prowadzenie przez Rektora Uczelni postępowania w sposób przewlekły i wytknęła naruszenie art. 12 § 1 i 2 w związku z art. 35 § 1 i 2 i art. 37 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, poprzez zaniechanie wydania dyplomu ukończenia studiów wraz z suplementem oraz kartą przebiegu studiów w ustawowym terminie 30 dni od dnia ukończenia studiów, a także nieuzasadnione i bezpodstawne zwlekanie z załatwieniem sprawy, wyznaczanie na powyższe kolejnych terminów pod pozorem rzekomego weryfikowania dokumentacji dotyczącej przebiegu studiów skarżącej, pomimo pozostawania w obrocie dokumentu w postaci wydanego wobec skarżącej zaświadczenia o statusie absolwenta z dnia 16 maja 2024 r.Biorąc powyższe pod uwagę skarżąca wniosła o zobowiązanie Rektora Uczelni do wydania jej dyplomu ukończenia studiów na kierunku pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna i uzyskania tytułu zawodowego magistra (wraz z suplementem i kartą przebiegu studiów w stosownej liczbie odpisów) w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, stwierdzenie, że Rektor Uczelni dopuścił się bezczynności lub przewlekłości postępowania, która miała charakter rażącego naruszenia prawa oraz o zasądzenie od Rektora Uczelni na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Skarżąca wniosła także o przeprowadzenie uzupełniających dowodów ze wskazanych przez nią w skardze dokumentów.W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że pomimo upływu ustawowego terminu na wydanie dyplomu ukończenia studiów, wynikającego z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, nie otrzymała tego dokumentu ani innych związanych z ukończeniem studiów. Skarżąca podkreśliła, że już od czasu złożenia egzaminu dyplomowego ubiegała się o wydanie jej przez właściwe organy dyplomu, suplementu oraz karty przebiegu studiów i wielokrotnie kontaktowała się z Uczelnią w celu odebrania dyplomu. Jednak podejmowane przez nią działania nie przyniosły żadnych rezultatów.W ocenie skarżącej wskazywane przez Uczelnię powody przedłużania terminu załatwienia sprawy związane z koniecznością przeprowadzenia weryfikacji przebiegu studiów i wyznaczanie kolejnych terminów jej zakończenia są nieuzasadnione i bezprawne, bowiem nawet istotne nieprawidłowości w kluczowych obszarach funkcjonowania Uczelni nie uprawniały jej do naruszenia ustawowych terminów załatwiania spraw.Skarżąca podkreśliła, że już od kwietnia 2024 roku bezskutecznie domagała się wydania dyplomu, angażowała się w wykazanie faktu ukończenia studiów, jednak Uczelnia wciąż pozostaje w tym zakresie w rażącej bezczynności.Skarżąca wskazała, że zaniechanie wydania dyplomu ukończenia studiów (oraz innych związanych z tym dokumentów) rodzi bardzo niekorzystne konsekwencje, bowiem pozbawia ją chociażby przedstawienia dyplomu w miejscu pracy. W ocenie skarżącej w niniejszej sprawie wystąpiło poważne przekroczenie terminów wskazanych w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, doszło do bezpodstawnego przedłużania procedowania w sprawie, pod pozorem rzekomej konieczności weryfikacji nieprawidłowości w dotychczasowym funkcjonowaniu Uczelni.W odpowiedzi na skargę Rektor Uczelni wniósł o oddalenie skargi w całości, zawieszenie postępowania sądowego, zwrócenie się przez Sąd do Śląskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji w Katowicach o udzielnie informacji o treści zarzutu nr 1 zawartego w uzasadnieniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym z dnia 14 marca 2024 r., alternatywnie o udzielenie informacji, czy w toku śledztwa zostały postawione zarzuty związane z fałszowaniem dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe. Ponadto Rektor Uczelni wniósł o przeprowadzenie dowodu ze wskazanych w odpowiedzi na skargę dokumentów.W uzasadnieniu podkreślono, że wydanie karty przebiegu studiów wymagało posiadania bazy danych zawierającej rzetelne informacje o stanie faktycznym, z której dokument mógłby być wygenerowany. Natomiast w okolicznościach faktycznych sprawy istnieje duże ryzyko, że wydanie tego dokumentu bez uprzedniej weryfikacji informacji, które miałyby być w nim zawarte, mogłoby stanowić przestępstwo.Z przyczyn niezależnych Rektor Uczelni nie mógł wydać skarżącej żądanego przez nią dokumentu w przewidzianym w ustawie terminie z uwagi na prowadzony przez zarządcę przymusowego proces weryfikacji informacji.Ponadto, Rektor Uczelni wskazał, że w związku ze zmianą nazwy Uczelni konieczne stało się zatwierdzenie nowego wzoru dyplomu. Ponadto, dodał, że skarżącej wydano kartę przebiegu studiów w zakresie, w którym brak było wątpliwości co do wystawionych i ujawnionych w systemach Uczelni ocen, natomiast w odniesieniu do pozostałych ocen wydane zostało postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie. W odniesieniu zaś do dyplomu studiów Rektor Uczelni wskazał, że w toku postępowania weryfikacyjnego ujawniono, że skarżąca nie ma zaliczonych wszystkich przedmiotów przewidzianych programem studiów i w związku z tym nie posiada wymaganej liczby punktów ECTS, a zatem wobec nieukończenia cyklu kształcenia brak jest podstaw do wydania tych dokumentów.Rektor Uczelni podkreślił, że przeciwko byłemu rektorowi Collegium [...] w W. prowadzone jest śledztwo, w którym przedstawiono mu dotychczas 75 zarzutów, w tym dotyczących "podrabiania, w celu użycia za autentyczne, dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnięć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe". Rektor Uczelni wskazał, że zarządca sprawujący od dnia 14 marca 2024 r. zarząd przymusowy nad Uczelnią także ujawnił szereg nieprawidłowości w kluczowych obszarach jej funkcjonowania. Jeden z nich dotyczy weryfikacji oceniania i dyplomowania m.in. wpisywania ocen przez osoby nieuprawnione lub bez podstawy faktycznej i prawnej do systemu informatycznego, brak potwierdzenia uznania efektów uczenia się (poza systemem szkolnictwa wyższego lub w ramach systemu studiów na Collegium [...]), przeprowadzenie obron prac dyplomowych bez uzyskania absolutorium (uprzedniego zaliczenia wszystkich przedmiotów określonych w programie studiów), brak wymaganych ustawa punktów ECTS (niezbędnych do ukończenia studiów). Rektor Uczelni zaznaczył, że nieprawidłowości te dotyczyły bardzo dużej ilości studentów.Wobec powyższego przed wystawieniem danego dokumentu, konieczne było uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Procesem weryfikacji objętych jest ponad 17 000 studentów. Badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, w tym dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Wydano polecenie służbowe pracownikom naukowym, aby przesłali zarządcy prace etapowe potwierdzające uzyskanie wyników kształcenia przez studentów. Zwrócono się także do studentów o złożenie oświadczeń, w jakich zaliczeniach brali udział i jakie osiągnęli wyniki. Rektor Uczelni podkreślił, że proces weryfikacyjny jest procesem wymagającym czasowo i skomplikowanym.Z uwagi na skalę nadużyć oraz liczbę studentów dotkniętych przestępczym procederem, a także braki kadrowe wynikające z rezygnacji pracowników administracyjnych Uczelni po aresztowaniu Rektora Uczelni, brak było fizycznej i technicznej możliwości odpowiedzieć na wszystkie próby studentów, prowadząc jednocześnie czasochłonną i angażującą procedurę weryfikacyjną.Rektor Uczelni podkreślił, że studenci kontaktują się z nią wszystkimi znanymi kanałami, co oznacza niejednokrotnie, że to samo pismo jest przesłane na adres e-mail kilku pracowników Biura Obsługi Studentów, ogólny adres e-mail, za pośrednictwem ePUAP oraz korespondencją tradycyjną. Rektor Uczelni wskazał, że w celu uporządkowania i usystematyzowania korespondencji pracuje nad jednym rejestrem korespondencji, jednakże z uwagi na wpływ pism w bardzo dużej ilości i różnymi drogami, jest to bardzo trudne.Rektor Uczelni wskazał, że w przedmiotowej sprawie także Uczelnia prowadziła postępowanie wyjaśniające, którego przedmiotem była weryfikacja przebiegu kształcenia skarżącej na potrzeby wydania jej karty przebiegu studiów. W ramach ww. procedury zbadano dane dostępne m.in. w systemie BAZUS i SOKRATES i z danych ujawnionych w tych systemach wynika, że skarżąca nie ma zaliczonego, tj. brak jest oceny w systemie, jak również nie ma wpisów potwierdzających wzięcie udziału w teście z:- Antropologia kulturowa/ lub Antropologia pedagogiczna – wykład, rok V, semestr IX, 2 ECTS;- Psychologiczne i pedagogiczne podstawy nauczania języka obcego – wykład, rok V, semestr IX, 3 ECTS;- Mentoring i tutoring w edukacji/ lub Trening umiejętności społecznych – warsztat, rok V, semestr IX, 2 ECTS;- Metodyka zajęć edukacyjno-terapeutycznych – konserwatorium, rok V, semestr X, 2 ECTS;- Wykład monograficzny: Wspieranie rozwoju dzieci w przedszkolu/ lub Wspieranie rozwoju dzieci w edukacji wczesnoszkolnej – warsztat, rok V, semestr X, 3 ECTS.Ponadto, Rektor Uczelni wskazał, że ujawniono, że skarżąca wzięła udział w testach z poniższych przedmiotów po przeprowadzonym egzaminie dyplomowy, tj.:- Metodyka wychowania fizycznego – ćwiczenia, rok IV, semestr VIII, 4 ECTS;- Przygotowanie merytoryczne do nauczania języka obcego – wykład, rok V, semestr IX, 1 ECTS;- Metodyka nauczania języka obcego – ćwiczenia, rok V, semestr IX, 3 ECTS.Według informacji posiadanych przez Rektora Uczelni w odniesieniu do poniższych przedmiotów oświadczenie o ich zaliczeniu złożyła osoba, która nie prowadziła tych przedmiotów:- Metodyka edukacji zdrowotnej – ćwiczenia, rok V, semestr IX, 3 ECTS;- Kariera zawodowa i kompetencje profesjonalne/lub Awans zawodowy nauczyciela – ćwiczenia, rok V, semestr X, 2 ECTS.Rektor Uczelni wskazał, że skarżąca została przyjęta na 5-letnie studia jednolite magisterskie na kierunku Pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna w dniu 31 sierpnia 2021 r., jej egzamin dyplomowy odbył się w dniu 11 kwietnia 2024 r., studiowała ona w trybie Indywidualnej Organizacji Studiów w formie niestacjonarnej polegającej na odbyciu wszystkich zajęć za pośrednictwem Internetu. W toku kształcenia uzyskała łącznie 276 punktów ECTS.Rektor Uczelni zaznaczył, że skarżącej wydano kartę przebiegu studiów w zakresie, w którym brak było wątpliwości co do wystawionych i ujawnionych w systemach Uczelni ocen, natomiast w odniesieniu do pozostałych ocen wydane zostało postanowienie o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie.Reasumując Rektor Uczelni wskazał, że poczynione dotychczas w ramach procedury weryfikacyjnej ustalenia nie są wystarczające do wydania skarżącej przez Uczelnię dyplomu ukończenia studiów, albowiem ujawniono, że skarżąca nie ma zaliczonych wszystkich przedmiotów przewidzianych programem studiów iw związku z tym nie posiada wymaganej liczby punktów ECTS.W świetle powyższych okoliczności w ocenie Rektora Uczelni nie ma podstaw do stwierdzenia, że dopuścił się on przewlekłości lub bezczynności, a przewlekłość ta lub bezczynność ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa.Pismem z dnia 16 czerwca 2025 r. skarżąca wniosła o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego na jej rzecz z uwagi na wydanie jej przez Uczelnię w dniu 11 kwietnia 2024 r. dyplomu ukończenia przez nią studiów i uzyskania tytułu zawodowego magistra zgodnie z jej wnioskiem.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie 1 wyroku z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt VII SAB/Wa 58/25 stwierdził, że Rektor dopuścił się bezczynności w postepowaniu w sprawie wydania dyplomu i karty przebiegu studiów skarżącej, w pkt 2 stwierdził, że bezczynność Rektora nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pkt 3 umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Rektora do wydania aktu, a w pkt 4 zasądził od Uczelni na rzecz skarżącej 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego.W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał na wstępie, że nie było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o umorzenie postępowania sądowego w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, że wniosek ten został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, który domagał się w tym samym piśmie zasądzenia kosztów postępowania sądowego od organu. Nie było to zatem oświadczenie o cofnięciu skargi (w takim przypadku profesjonalista wiedziałby, że przysługuje mu jedynie zwrot uiszczonego wpisu sądowego). Natomiast sam fakt wydania dokumentów, co do których postawiono zarzut bezczynności organu, nie stanowi w ocenie Sądu I instancji podstawy do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w całości. Okoliczność ta stanowi podstawę do umorzenia postępowania wyłącznie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu.Przystępując zatem do wyjaśnienia powodów wydanego wyroku, Sąd I instancji wskazał, że uwzględnił, że w art. 77 ust. 4 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce określono, że postępowanie w sprawie nadania tytułu zawodowego ma charakter postępowania administracyjnego, a zatem sprawa dotycząca wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych ma charakter sprawy administracyjnej. Ponadto, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się za dopuszczalną kontrolę decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych. Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dyplom stanowi potwierdzenie wyższego wykształcenia oraz uzyskanego tytułu zawodowego. Jest to dokument publiczny, do którego wydania zobowiązana jest uczelnia, jeśli student ukończy studia. Dyplom ukończenia studiów wyższych wydaje się wraz z suplementem do niego.Następnie Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 77 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, uczelnia wydaje absolwentowi, w terminie 30 dni od dnia ukończenia studiów, dyplom ukończenia studiów wraz z suplementem do dyplomu oraz ich 2 odpisy, w tym na wniosek studenta złożony do dnia ukończenia studiów: 1) odpis dyplomu w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, rosyjskim albo w innym języku obcym, w którym było prowadzone kształcenie na tych studiach; 2) odpis suplementu do dyplomu w języku angielskim albo w innym języku obcym, w którym było prowadzone kształcenie na tych studiach.W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, że z akt sprawy wynika, że skarżąca zakończyła tok studiów na studiach jednolitych magisterskich w formie niestacjonarnej na kierunku psychologia i w dniu 11 kwietnia 2024 r. przystąpiła do egzaminu dyplomowego magisterskiego uzyskując tytuł magistra. Mimo upływu 30 dni od dnia ukończenia studiów uczelnia nie wydała skarżącej dyplomu ukończenia studiów jednolitych magisterskich na kierunku psychologia. Uczelnia do dnia złożenia skargi, wydała skarżącej zaświadczenie o statusie absolwenta, informujące o uzyskaniu tytułu magistra na kierunku: pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna. Po ukończeniu studiów skarżąca wielokrotnie zwracała się do Uczelni o wydanie dyplomu ukończenia studiów i karty przebiegu studiów. Wniosła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a następnie skargę na bezczynność.W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdził, że Rektor działający w imieniu Uczelni, w tej sprawie dopuścił się bezczynności, ponieważ sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w art. 77 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Mimo upływu 8 miesięcy od ukończenia studiów i uzyskania tytułu magistra do dnia wniesienia skargi dyplom nie został wydany ani też rektor uczelni nie wydał decyzji o odmowie wydania dyplomu. Taki okres oczekiwania na załatwienie sprawy był w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nieuzasadniony, zwłaszcza mając na uwadze, że zasadą powinno być wydanie dyplomu w terminie 30 dni od dnia ukończenia studiów. Tym samym, uwzględniając charakter sprawy, należy stwierdzić, że Rektor Uczelni swoim postępowaniem naruszył art. 77 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.Odnosząc się do twierdzeń skargi dotyczących karty przebiegu studiów, Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów, odpisy lub wydruki kart okresowych osiągnięć studenta lub innych dokumentów przewidzianych regulaminem studiów, o których mowa w ust. 2, wydaje się na wniosek osoby, której te dokumenty dotyczą. Zawarte w powyższym akcie wykonawczym przepisy dotyczące dokumentowania przebiegu studiów, stanowią doprecyzowanie art. 74 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zobowiązującego uczelnie do dokumentowania przebiegu studiów. Sąd I instancji wyjaśnił, że karta przebiegu studiów (tzw. transkrypt indeksu) to oficjalny wyciąg z indeksu zawierający wszystkie informacje dotyczące przebiegu studiów. Jest to dokument wymagany np. w niektórych krajach do uznania wykształcenia i w określonych sytuacjach przez inne uczelnie czy pracodawców.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skoro istnieją przepisy materialnego prawa administracyjnego nakładające na uczelnie określony obowiązek – dokumentowania przebiegu studiów oraz odpowiadające mu uprawnienie studenta do otrzymania takich dokumentów, to niewątpliwie w przedmiotowej sprawie przysługiwała skarga na bezczynność, gdyż dotyczy ona innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej odnoszących się do uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego - art. 3 § 2 pkt 9 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji zaznaczył, że bezczynność postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia podlega kognicji sądu administracyjnego.Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń zostało uregulowane w przepisach Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego i stosownie do art. 217 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego) lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Co istotne, Sąd I instancji dodał, że zgodnie z art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że termin na wydanie zaświadczenia lub jego odmowę określony w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego , co oznacza, że ogólne terminy na załatwienie sprawy przewidziane ustawą nie mogą być stosowne nawet odpowiednio.Uwzględniając ustawowy 7-dniowy termin załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia, Sąd I instancji stwierdził, że Uczelnia dopuściła się kilkumiesięcznej bezczynności, przekraczającej termin załatwienia wniosku skarżącej, wyznaczony w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynikało, że skarżąca 11 lipca 2024 r. złożyła do Uczelni wniosek o wydanie karty przebiegu studiów. Do dnia złożenia skargi, pomimo wniesienia ponaglenia, Uczelnia nie wydała skarżącej karty przebiegu studiów. Nie jest sporne, że nastąpiło to dopiero 27 stycznia 2025 r., a zatem ponad 6 miesięcy po złożeniu wniosku, jak również po wniesieniu skargi. Uczelnia wydała wtedy skarżącej kartę przebiegu studiów, a dodatkowo Rektor Uczelni postanowieniem z tego samego dnia, odmówił wydania skarżącej karty przebiegu studiów w zakresie wskazanym w tym postanowieniu.W tych okolicznościach Sąd I instancji stwierdził, że Rektor Uczelni – zarówno w odniesieniu do wydania dyplomu jak i karty przebiegu studiów – dopuścił się bezczynności. jednakże przyjął, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił bowiem, że po znanym powszechnie fakcie aresztowania Rektora Collegium [...] w W., ustanowiony przez prokuratora zarządca, a następnie nowe władze Uczelni zmuszone zostały do wnikliwego sprawdzenia prawidłowości danych ujawnionych w prowadzonych na Uczelni rejestrach dotyczących osiągnieć studentów, co niewątpliwie miało wpływ na terminowe wydawanie dyplomów i realizowanie wniosków studentów o wydanie karty przebiegu studiów. Przed wystawieniem żądanych dokumentów konieczne było bowiem uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Z odpowiedzi na skargę wynikało, że ponad 17.000 studentów złożyło wnioski o wydanie zaświadczeń o ukończeniu studiów, kart przebiegu studiów czy dyplomów i suplementów do dyplomów, a niemożliwe było wydawanie tych dokumentów bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego i weryfikacji danych. W tym celu badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, dane zgromadzone w systemach POLon, BAZUS i SOKRATES. Proces weryfikacyjny był długotrwały i skomplikowany.Jednocześnie Sąd I instancji uznał, że w sprawie tej bezprzedmiotowym stało się zobowiązywanie Rektora Uczelni do wydania w określonym terminie akt, skoro załatwił on już sprawę wydając skarżącej wnioskowane dokumenty oraz odmawiając wydania karty przebiegu studiów w części wskazanej w powołanym postanowieniu. Tym samym postępowanie w tym zakresie należało w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie umorzyć.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Rektor Uczelni i zaskarżając ten wyrok w całości oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i rozpoznanie skargi poprzez oddalenie skargi skarżącej w całości (art. 188 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także oświadczając, że zrzeka się rozprawy, zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz art. 149 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych, a także bez uwzględnienia ilości wniosków (liczonych w tysiącach), spływających do Uczelni w przedmiocie wydania dokumentów – kart przebiegu studiów lub dyplomów – które każdorazowo muszą zostać przed ich wydaniem zweryfikowane od strony prawdziwości i rzetelności ujawnionych danych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku.W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca kasacyjnie podniosła, że całokształt szczególnych okoliczności faktycznych i prawnych istniejących po stronie Uczelni, w szczególności bezprecedensowa w historii szkolnictwa wyższego sytuacja związana z ustanowieniem zarządu przymusowego w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego nad Uczelnią będąca konsekwencją czynności podjętych przez organy ścigania, skutkująca koniecznością przeprowadzenia weryfikacji ocen i zaliczeń po stronie studentów przed wydaniem kart przebiegu studiów lub zaświadczeń o przebiegu studiów (czy dopuszczeniem do egzaminów dyplomowych lub wydaniem dyplomów), a także skutkująca niemożnością korzystania przez Rektora Uczelni z pełni swoich ustawowych kompetencji doprowadziła do przekroczenia 7-dniowego terminu, o którym mowa w art. 217 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz do przekroczenia 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, niemniej jednak w ocenie strony skarżącej kasacyjnie nie można kwalifikować go jako bezczynności, albowiem Uczelnia dopełniła aktów staranności, by dokument ten skarżącej (i pozostałym studentom) wydać w najkrótszym możliwym terminie, a opóźnienie powstało z przyczyn niezależnych od organu – konieczności przeprowadzenia weryfikacji oraz niemożności sprawowania w pełni zarządu i reprezentacji Uczelni przez Rektora (którego późniejsze działania m.in. przyspieszyły proces weryfikacji).Strona skarżąca kasacyjnie wymieniła szereg okoliczności faktycznych i prawnych stojących jej zdaniem za przekroczeniem terminu oraz na działania naprawcze w ramach struktur Uczelni. Wśród nich wskazała m.in. na to, że obecna Rektor Uczelni powołana została w dniu 26 września 2024 r., jednak pełnię swoich kompetencji mogła uzyskać dopiero z dniem uchylenia zarządu przymusowego, albowiem zarządca przymusowy do dnia 12 lutego 2025 r. uzurpował sobie istnienie swoich wyłącznych kompetencji w bardzo szerokim zakresie co do zarządzania i reprezentowania Uczelni, z pominięciem Rektora.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała jednak, że jeszcze w okresie przed uchyleniem zarządu przymusowego, a po powołaniu Rektora na stanowisko, zapadły istotne dla funkcjonowania Uczelni decyzje, m.in. wydanie zarządzenia o ogłoszeniu terminu zgłaszania kandydatów do Senatu Uczelni oraz terminie wyborów do Senatu, a po ogłoszeniu wyników wyborów do Senatu, zwołanie pierwszego, a następnie czterech kolejnych posiedzeń Senatu. Z kolei w dniu 18 grudnia 2024 r. w wyniku kontroli prowadzonej przez Ministra Nauki jako uprawnionego organu nadzoru nad Uczelnią, nastąpiło przyznanie, że w zakresie legalności organów uczelnia działała i działa legalnie. Od września 2024 roku Rektor podjęła szereg istotnych decyzji w zakresie powołania kadry oraz w sprawie organizacji struktur akademickich, ze szczególną rolą powołanej Komisji ds. Nadzoru i Uczelnianej Komisji ds. Jakości Kształcenia. Ponadto, strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że od dnia 16 grudnia 2024 r. (data przejścia procesu weryfikacji pod Rektora) do dnia dzisiejszego w Uczelni odbyło się blisko 1100 obron, Uczelnia wydała blisko 1000 dyplomów (kolejne – po obronach – są w przygotowaniu). Uczelnia wydała również 2859 dokumentów związanych z przebiegiem studiów, a zatem tyle już zaświadczeń i kart przebiegu studiów trafiło do rąk studentów.Strona skarżąca kasacyjnie przywołała również przebieg procedury zatwierdzenia nowego wzoru dyplomu w związku ze zmianą nazwy Uczelni, który został zatwierdzony w dniu 2 grudnia 2024 r. Finalnie blankiet dyplomu Uczelni został zaakceptowany i dopuszczony do obrotu prawnego w dniu 4 lutego 2025 r., o czym Komisja do spraw dokumentów publicznych MSWiA poinformowała Uczelnię, która to niezwłocznie po uzyskaniu akceptacji prawnej blankietu dokumentu dyplomu przystąpiła do ich wydania.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała także, że w Uczelni wydano szereg aktów wewnętrznych, których celem jest zapewnienie legalności i usprawnienie kształcenia w ramach Uczelni i wymieniła ich przykłady. Ponadto wskazała, że mając na względzie wolę zapewnienia kształcenia w pełni zgodnego z przepisami prawa w Uczelni został wdrożony Wewnętrzny System Zapewniania Jakości Kształcenia z pakietem zarządzeń odnoszących się do całego procesu kształcenia prowadzonego w Uczelni.Strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że dokonuje aktów najwyższej staranności, by jej działalność miała charakter zgodny z prawem, a jakość kształcenia była na najwyższym poziomie, czego wyrazem jest przeprowadzenie szeregu działań naprawczych.W kwestii wydania wnioskowanych tak przez skarżącą, jak i przez innych studentów kart przebiegu studiów strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że po ustanowieniu zarządu przymusowego w Uczelni, mając na uwadze poczynione ustalenia związane z brakiem ocen studentów w systemie informatycznym Uczelni oraz z zaistniałymi nieprawidłowościami w dotychczasowej procedurze dyplomowania, w trosce o interesy studentów, podjęto decyzję o czasowym wstrzymaniu wydawania przez Uczelnię dokumentów i następnie o weryfikacji ocen każdego studenta tak, aby uzyskany przez niego dokument nie był kwestionowany i odzwierciedlał faktyczny, rzeczywisty przebieg kształcenia odbyty przez daną osobę. Strona skarżąca kasacyjnie podkreśliła, że na konieczność podjętego działania weryfikacyjnego w zakresie wszystkich studentów wskazały organy ścigania m.in. w odpowiedzi udzielonej Rzecznikowi Praw Obywatelskich.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że efektem podjętych działań naprawczych i usprawnień jest zrealizowanie przez Uczelnię niemal 3000 wniosków o wydanie kart przebiegu studiów lub zaświadczeń o przebiegu studiów.Strona skarżąca kasacyjnie wskazała, że skarżąca złożyła wniosek o wydanie karty przebiegu studiów w dniu 11 lipca 2025 r., zaś dokument wydano jej w dniu 28 stycznia 2025 r. Skarżąca odbyła egzamin dyplomowy w dniu 11 kwietnia 2024 r., zaś dyplom wydano jej w dniu 2 czerwca 2025 r. Powstałe opóźnienie z przyczyn powołanych powyżej w ocenie strony skarżącej kasacyjnie nie powinno być jednak kwalifikowane jako bezczynność.W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca wniosła o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie od Uczelni na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego powiększonych o koszt uiszczonej od pełnomocnictwa opłaty skarbowej według norm przepisanych oraz oświadczyła, że nie sprzeciwia się rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym i nie żądana przeprowadzenia rozprawy. Skarżąca podtrzymała stanowisko wyrażane w toku postępowania oraz podkreśliła, że nie ma w obowiązującym porządku prawnym podstawy do zwolnienia organu z terminowego wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc argumenty przedstawiane przez Uczelnię na potrzeby usprawiedliwienia bezczynności, w jej ocenie, nie mogą mieć znaczenia. Skarżąca zaznaczyła, że nawet ujawnienie istotnych nieprawidłowości w kluczowych obszarach funkcjonowania jakiejkolwiek instytucji nie uprawnia organu do dowolnej modyfikacji obowiązujących ten organ terminów ustawowych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Stosownie do art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z kolei według art. 182 § 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów. Z uwagi na zgodny wniosek stron postępowania skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Badając ważność prowadzonego w sprawie postępowania wskazać należy, że przepisy ustawy z dnia 20 listopada 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.) określają zasady funkcjonowania systemu szkolnictwa wyższego i nauki w zakresie dotyczącym uczelni publicznych i niepublicznych. W okolicznościach niniejszej sprawy podkreślić należy, że nie można zatem uznać, że stosunek prawny łączący niepubliczną uczelnię ze studentem posiada jedynie charakter cywilnoprawny, a zatem w zasadzie wyłączona jest możliwość administracyjnoprawnego nadzoru nad tego typu placówką. Kwestie prawidłowości wykonania zobowiązań wynikających z umów cywilnoprawnych nie mają wpływu na gwarancje związane z wykonywaniem przez szkoły prywatne zadań publicznych. Z tego względu wskazać należy, że w sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego.Przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.).Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. W skardze kasacyjnej sformułowano wyłącznie jeden zarzut naruszenia przepisów postępowania, na podstawie którego zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) – dalej zwanej: k.p.a. i art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w związku z art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych, a także bez uwzględnienia ilości wniosków (liczonych w tysiącach), spływających do Uczelni w przedmiocie wydania dokumentów – kart przebiegu studiów lub dyplomów – które każdorazowo muszą zostać przed ich wydaniem zweryfikowane od strony prawdziwości i rzetelności ujawnionych danych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku".Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie.Przede wszystkim przechodząc do analizy zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że przepis art. 149 § 1 pkt 1, jak i 3 p.p.s.a., którego naruszenie zarzuca autor skargi kasacyjnej, podobnie zresztą jak art. 145 § 1 pkt 1, art. 146 § 1, art. 147, art. 151, czy też art. 161 § 1 p.p.s.a., ma charakter ogólny (blankietowy) i określa kompetencje sądu administracyjnego w fazie orzekania. Tego typu przepisy nie mogą więc stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej. Strona skarżąca kasacyjnie chcąc powołać się na zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 lub 3 p.p.s.a. zobowiązana jest więc bezpośrednio powiązać omawiany zarzut z zarzutem naruszenia konkretnych przepisów, którym – jej zdaniem – Sąd I instancji uchybił w toku rozpoznania sprawy. Naruszenie ww. przepisów jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom, czy to procesowym, czy też materialnym (por. wyroki NSA: z dnia 30 kwietnia 2015 r., I OSK 1701/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1595/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1596/14, z dnia 24 kwietnia 2015 r., I OSK 1088/14, z dnia 8 kwietnia 2015 r., I OSK 71/15, z dnia 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14).Strona skarżąca kasacyjnie powiązała zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. z art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 k.p.a., a także z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W związku z powyższym podkreślenia wymaga przede wszystkim to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stosował przepisów k.p.a., lecz jedynie oceniał prawidłowość ich zastosowania przez Rektora Uczelni, co oznacza, że nie mógłby ich naruszyć podczas orzekania, co już świadczy o wadliwej konstrukcji omawianego zarzutu i tym samym o jego nieskuteczności.Niezależnie od powyższego wskazać należy, że niezrozumiała jest próba wytknięcia przez stronę skarżącą kasacyjnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nieuwzględnienia przy ocenie pozostawania przez Rektora Uczelni w bezczynności wskazywanych przez nią okoliczności faktycznych dotyczących jej szczególnej sytuacji w związku z ustanowieniem zarządu przymusowego, konieczności przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów, szeregu podjętych przez nią działań naprawczych, a także usprawnienia przez Panią Rektor procesu weryfikacyjnego, na podstawie zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 217 § 3 k.p.a. i art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.Art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. dotyczy prawa strony do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Zgodnie zaś z art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wynika natomiast, że uczelnia wydaje absolwentowi, w terminie 30 dni od dnia ukończenia studiów, dyplom ukończenia studiów wraz z suplementem do dyplomu oraz ich 2 odpisy, w tym na wniosek studenta złożony do dnia ukończenia studiów:1) odpis dyplomu w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, rosyjskim albo w innym języku obcym, w którym było prowadzone kształcenie na tych studiach;2) odpis suplementu do dyplomu w języku angielskim albo w innym języku obcym, w którym było prowadzone kształcenie na tych studiach.Strona skarżąca kasacyjnie nie kwestionuje zaś na podstawie omawianego zarzutu konieczności wniesienia ponaglenia w niniejszej sprawie, czy też oceny dokonanej przez Sąd I instancji sprawy w tym zakresie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest także fakt niedochowania przez Rektora Uczelni terminów wskazanych zarówno w art. 217 § 3 k.p.a., jak i art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zarzut nieuwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazywanych przez Rektora Uczelni okoliczności towarzyszących prowadzeniu w niej działań naprawczych nie mógł zatem być skutecznie podnoszony jako zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 pkt 1, art. 217 § 3 k.p.a. oraz art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.W związku z treścią omawianego zarzutu dodać także należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej kasacyjnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił wskazywane przez nią okoliczności faktyczne, co znajduje odzwierciedlenie w uznaniu przez Sąd I instancji braku rażącego charakteru stwierdzonej w sprawie bezczynności. Sąd I instancji wskazał wprost, że rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił argumenty Uczelni dotyczące aresztowania Rektora Collegium [...] w W., zmianę formy organizacyjnej Uczelni, zmiany kadrowe związane z wszczęciem postępowania karnego, ustanowienie zarządu przymusowego, konieczność przeprowadzenia długotrwałego i skomplikowanego postępowania wyjaśniającego oraz weryfikacji danych przed wydaniem studentom dokumentów. Nie można zatem zgodzić się ze stroną skarżącą kasacyjnie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pominął problemy organizacyjne wskazywane przez Rektora Uczelni w toku postepowania sądowego. Słusznie jednak Sąd I instancji stwierdził, że nie mogą one usprawiedliwić bezczynności Uczelni w przedmiocie wydania skarżącej karty przebiegu studiów oraz dyplomu ukończenia studiów.Na marginesie jedynie dodać należy, choć nie jest to przedmiotem omawianego zarzutu, że zgodnie z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce to uczelnia wydaje absolwentowi, w terminie 30 dni od dnia ukończenia studiów, dyplom ukończenia studiów wraz z suplementem do dyplomu. Nie jest jednak uchybieniem na gruncie niniejszej sprawy fakt, że przedmiotem oceny Sąd I instancji uczynił działania (a także ich brak) Rektora Uczelni w kontekście pozostawania w bezczynności w przedmiocie wydania żądanych przez skarżącą dokumentów. Jak wynika bowiem z § 17 ust. 1 i ust. 2 statutu Uczelni do zadań Rektora należą wszystkie sprawy dotyczące Uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce lub Statut do kompetencji innych organów Uczelni. Wśród zadań Rektora wymieniono natomiast w szczególności reprezentowanie Uczelni.W nawiązaniu do tej części zarzutu, która dotyczy naruszenia art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. dodać należy, choć i ta kwestia nie została objęta zarzutem skargi kasacyjnej, że ponaglenie, o jakim mowa w powyższym przepisie jest środkiem zaskarżenia bezczynności lub przewlekłości w postępowaniu jurysdykcyjnym prowadzonym w sprawach indywidualnych w rozumieniu k.p.a., tj. sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco (art. 1 pkt 1 i 2 k.p.a.), a zatem nie w sprawach dotyczących wydania dyplomu ukończenia studiów stanowiącego akt, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Należy mieć na uwadze, że postępowanie w sprawie nadania tytułu zawodowego kończy się podjęciem przez komisję egzaminacyjną uchwały stwierdzającej złożenie egzaminu dyplomowego i postanawiającej o nadaniu tytułu zawodowego. W zgodnej opinii orzecznictwa uchwała ta ma przymiot decyzji administracyjnej wydanej z datą egzaminu dyplomowego (zob. np. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 27 października 2021 r., IV SA/Wr 579/21; wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2021 r., VIII SA/Wa 759/20; postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., I OSK 74/15; wyrok NSA z dni 6 sierpnia 2010 r., I OSK 673/10; wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2009 r., III SA/Lu 462/08; wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2001 r., I SA 2521/00; wyrok NSA z dnia 16 grudnia 1998 r., I SA 661/98; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 1992 r., SAB/Po 41/91, OSP 1994, nr 4, poz. 69; wyrok NSA z dnia 22 grudnia 1999, I SA 841/99). Tymczasem akt wydania dyplomu ukończenia studiów następuje po ostatecznym pozytywnym dla studenta zakończeniu w formie decyzji administracyjnej postępowania w sprawie nadania tytułu zawodowego, a zatem nie można przypisywać mu charakteru deklaratoryjnej decyzji administracyjnej, oznaczałoby to bowiem istnienie w obrocie prawnym dwóch decyzji rozstrzygających tę samą kwestię – uchwały komisji egzaminacyjnej i dyplomu, co jest nie do zaakceptowania (zob. P. Dańczak, 6. Postępowanie w sprawie nadania tytułu zawodowego [w:] Decyzja administracyjna w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, Warszawa 2015). Akt wydania dyplomu ukończenia studiów dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa – ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jest zatem innym aktem administracyjnym niż decyzja lub postanowienie, tj. aktem, o jakim stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do utożsamiania z decyzją administracyjną aktu, o jakim stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., oraz postępowania jurysdykcyjnego unormowanego w k.p.a. z działaniem poprzedzającym wydanie aktu, o jakim stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a w konsekwencji do przyjmowania, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność w wydaniu takiego aktu konieczne jest wystąpienie do organu z ponagleniem, o jakim stanowi art. 37 § 1 k.p.a. Brak również normy odsyłającej w tego rodzaju sprawach do wymogu uprzedniego wystąpienia z ponagleniem na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. przed wniesieniem skargi na bezczynność w wydaniu aktu, o jakim stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednak w związku z tym, że kwestia ta nie została objęta zarzutem skargi kasacyjnej, a także to, że zarzut bezczynności w niniejszej sprawie dotyczył nie tylko wydania dyplomu ukończenia studiów, ale także karty przebiegu studiów (w formie zaświadczenia) nie mogła wpłynąć na ocenę prawidłowości wydanego przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia.Skoro podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut okazał się nieskuteczny, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w oparciu o art. 184 p.p.s.a.O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a..