Postanowienie - I OZ 109/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2026
Teza
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w.... Wstrzymanie wykonania aktu, Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 1198/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 10 lipca 2025 r., nr SKO.4116.10.2025 w przedmiocie zmiany decUchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w.... Wstrzymanie wykonania aktu, Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 1198/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 10 lipca 2025 r., nr SKO.4116.10.2025 w przedmiocie zmiany dec
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
27 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Mariola Kowalska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
UZASADNIENIE
Pismem z 19 sierpnia 2025 r., J.P. (dalej "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z 10 lipca 2025 r., nr SKO.4116.10.2025, którą to decyzją utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy K. z 14 lutego 2025 r. nr GOPS-5103/1/1Us.Op/2020/2025 wydaną w przedmiocie zmiany decyzji Wójta Gminy K. z 1 czerwca 2020 r. nr GOPS-5103/1/Us.Op/2020 przyznającej skarżącej usługi opiekuńcze w ten sposób, że:- w punkcie 1 – nadając brzmienie od 1 sierpnia 2023 r. – przyznano skarżącej usługi opiekuńcze przez 3 dni w tygodniu, tj. w poniedziałki w ilości 4 godziny dziennie, w środy w ilości 2 godziny dziennie oraz w piątki w ilości 4 godziny dziennie od dnia 3 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. zaznaczając, że pełny koszt jednej godziny usługi wynosi 30 zł;- w punkcie 3 – nadając brzmienie od 1 sierpnia 2023 r. – że usługi opiekuńcze będą świadczone z odpłatnością 100% rzeczywistych kosztów;- w punkcie 5 odmówiono całkowitego zwolnienia skarżącej od ponoszenia odpłatności za usługi opiekuńcze od 1 sierpnia 2023 r. ze względu na brak zaistnienia przesłanek określonych w § 4 ust. 3 uchwały Nr [...] z [...] 2023 r.;- w punkcie 6 odmówiono częściowego zwolnienia od ponoszenia odpłatności za usługi opiekuńcze od 1 sierpnia 2023 r. ze względu na brak zaistnienia przesłanek określonych w § 4 ust. 3 uchwały Nr [...] z [...] 2023 r.Pozostałe warunki decyzji pozostawiono bez zmian.W złożonej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowego. Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji byłoby dla niej krzywdzące i pociągnęłoby dla niej negatywne skutki a w zasadzie stanowiłoby zrealizowanie wydanej decyzji już na obecnym etapie. Podkreśliła, że jest osobą schorowaną i w podeszłym wieku, a także ma trudną sytuację materialną.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowienie z 7 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 1198/25 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że złożony przez skarżącą wniosek dotyczy decyzji, którą zmieniono poprzednią decyzję w sprawie przyznania jej usług opiekuńczych, zwiększając wymiar tej pomocy. Jednocześnie odmówiono skarżącej zarówno całkowitego jak i częściowego zwolnienia z ponoszenia odpłatności za usługi opiekuńcze od 1 sierpnia 2023 r. Sąd I instancji wyjaśnił ponadto, że na tym etapie postępowania skutkowałoby to w rzeczywistości czasowym pozbawieniem skarżącej przyznanych jej usług opiekuńczych, co w konsekwencji stałoby w sprzeczności z interesem samej skarżącej. Sąd wskazał, że z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, iż miesięczny dochód skarżącej wynosi 10000 zł, zaś koszt 1200 zł ponoszony w związku z odpłatnością za usługi opiekuńcze nie naruszy w sposób znaczny jej budżetu. Ponadto w ocenie Sądu, skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że wydana w sprawie decyzja mogłaby spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej "P.p.s.a."). Wręcz przeciwnie, to wstrzymanie wykonania decyzji skutkowałoby w istocie pogorszeniem sytuacji faktycznej skarżącej.Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowego, ewentualnie uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż te, na które wskazała skarżąca.Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Sądu I instancji przedstawione w zaskarżonym postanowieniu należy uznać za ogólnikowe i pozbawione głębszej analizy, a w związku z tym przedwczesne.O ile zgodzić się należy z Sądem I instancji, że usługi opiekuńcze należą co do zasady do świadczeń o charakterze odpłatnym, to nie można podzielić zapatrywania Sądu, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stanie faktycznym niniejszej sprawy w sposób oczywisty pogorszyłoby sytuację faktyczną skarżącej. Zauważyć bowiem należy, że zaskarżona decyzja nie tylko kontynuuje przyznanie skarżącej usług opiekuńczych ale również w sposób drastyczny podnosi ich koszt (z 4 zł na 30 zł za godzinę), do którego ponoszenia zobowiązana jest skarżąca, gdyż nie jest ona ani w całości ani w części zwolniona z ich płacenia. Powyższe ogólnikowe stwierdzenie spowodowało zaś, że Sąd I instancji zaniechał ustalenia rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącej i dokonania oceny czy odmowa uwzględnienia wniosku wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Nie przesądzając zatem na obecnym etapie postępowania o zasadności wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - Sąd I instancji ponownie rozpoznając sprawę powinien przeanalizować skutki jakie wywołuje zaskarżona decyzja, a następnie dokonać oceny, czy okoliczności te uzasadniają udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej. Oceni przy tym, czy skarżąca w sposób wyczerpujący i wystarczająco udokumentowany uprawdopodobniła okoliczności mające przemawiać za uwzględnieniem wniosku.Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a..