Wyrok - III OSK 1819/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] z siedzibą w [...] od punktów 1, 2, 3 i 5 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SAB/Wa 24/25 w sprawie ze skargi K. B. na bezczynność Uczelni [...] z siedzibOddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy kandydatów na studia i studentów. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Uczelni [...] z siedzibą w [...] od punktów 1, 2, 3 i 5 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SAB/Wa 24/25 w sprawie ze skargi K. B. na bezczynność Uczelni [...] z siedzib
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa karna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
prawo karne
Role w sprawie
prokurator
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
27 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Małgorzata Pocztarek
Podstawa prawna
art. 37
kpa
art. 217
kpa
art. 35
kpa
art. 36
kpa
art. 106
ppsa
art. 125
ppsa
art. 149
ppsa
art. 176
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (5)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SAB/Wa 24/25, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Uczelni [...] w [...] w sprawie wydania karty przebiegu studiów, umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni [...] w [...] do rozpoznania wniosku K. B. o wydanie karty przebiegu studiów (pkt 1), stwierdził, że Uczelnia [...] w [...] dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku jak w pkt 1 (pkt 2), stwierdził, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt 3), w pozostałej części oddalił skargę (pkt 4), a także zasądził od Uczelni [...] w [...] na rzecz K. B. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 5).Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.W piśmie z 10 grudnia 2024 r. K. B. (dalej: "skarżący") złożył skargę na bezczynność Uczelni [...] (dawniej [...] z siedzibą w [...], zwana dalej: "Uczelnią") w przedmiocie wydania karty przebiegu studiów.W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że de facto dniu 28 maja 2024 r., podczas wizyty na Uczelni złożył wniosek o wydanie karty przebiegu studiów. W Biurze Obsługi Studenta otrzymał informacje, że z uwagi na duże obciążenie pracowników karty są wydawane na podstawie kolejności zgłoszeń i otrzyma taki dokument korespondencyjnie. Na dzień sporządzania skargi skarżący nie otrzymał interesującego go dokumentu.Skarżący podał, że w dniu 23 września 2024 r, pisemnie zwrócił się z wnioskiem o wydanie karty przebiegu studiów, a wobec braku odpowiedzi w dniu 30 września 2024 r. rozwiązał umowę z Uczelnią. W dniu 12 października 2024 r. skarżący otrzymał zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczenie nowego terminu jej załatwienia. W odpowiedzi na to pismo skarżący w dniu 18 października 2024 r. skierował do Uczelni ponaglenie. W dniu 31 października 2024 r. Uczelnia po raz kolejny zawiadomiła go o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczyła nowy termin załatwienia sprawy na 31 stycznia 2025 r. W dniu 25 listopada 2024 r. skarżący kolejny raz ponaglił Uczelnię.Po rozpatrzeniu wniosku, Rektor Uczelni postanowieniem z dnia [...] stycznia 2025 r., na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, zwana dalej: "k.p.a."), odmówił wydania karty przebiegu studiów w zakresie wskazanym w tym postanowieniu.W odpowiedzi na skargę z dnia 15 stycznia 2025 r. Rektor Uczelni wniósł o jej oddalanie w całości, zawieszenie przedmiotowego postępowania, zwrócenie się przez Sąd do [...] Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji w [...] o udzielenie informacji o treści zarzutu nr I zawartego w uzasadnieniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym z dnia [...] marca 2024 r., sygn. akt [...], alternatywnie o udzielenie informacji, czy w toku śledztwa prowadzonego pod sygn. akt [...] zostały postawione zarzuty związane z fałszowaniem dokumentów dotyczących przebiegu studiów oraz obrony prac magisterskich w postaci m.in. kart okresowych osiągnieć studenta i protokołów komisji egzaminu dyplomowego i wystawiania na tej podstawie dokumentów poświadczających ukończenie studiów dyplomowych w zamian za korzyści majątkowe.Jednocześnie Rektor Uczelni wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, a to: a) zawiadomienia o niezałatwieniu sprawy w terminie z dnia 30 września 2024 r., b) zawiadomienia o niezałatwieniu sprawy w terminie z dnia 31 października 2024 r., c) Karty Przebiegu Studiów, d) postanowienia o odmowie wydania karty przebiegu studiów w żądanym zakresie, e) zarządzenia założyciela Uczelni [...] z dnia [...] września 2024 r. w sprawie powołania do pełnienia funkcji Rektora Uczelni, f) odpisu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym z dnia [...] marca 2024 r. sygn. akt [...], g) artykułu "Już 75 zarzutów dla byłego rektora [...]. Sąd przedłużył areszt" autorstwa R. K. z dnia 20 sierpnia 2024 r., h) polecenie służbowe, i) wydruku komunikatu z dnia [...] sierpnia 2024 r. ze strony internetowej Uczelni [...], j) protokołu weryfikacyjnego z przebiegu studiów.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w powołanym wyżej wyroku uznał, że skarga była zasadna i zasługiwała na uwzględnienie.Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że w skardze skarżący wskazał, że prośbę o wydanie mu przez Uczelnię karty przebiegu studiów złożył 28 maja 2024 r., jednakże okoliczność ta nie została odnotowana w aktach sprawy, a i sam skarżący nie dołączył do skargi kopii wniosku z dnia 28 maja 2024 r., ani jakiegokolwiek innego dokumentu świadczącego, że wniosek został złożony we wskazanej dacie. W aktach sprawy znajduje się natomiast wniosek skarżącego z dnia 23 września 2024 r. (e-mail), w którym wnosi on ponownie o wydanie karty przebiegu studiów, wskazując jednocześnie, że "do dnia dzisiejszego nie otrzymałem od Państwa wnioskowanego dokumentu pomimo zgłaszanych licznych próśb". Mając zatem na uwadze siedmiodniowy termin na załatwienie wniosku, ustawowy termin na jego załatwienie upływał organowi 30 września 2024 r. Mimo to Uczelnia do dnia złożenia skargi, nie wydała skarżącemu karty przebiegu studiów ani postanowienia o odmowie jej wydania, dwukrotnie przedłużając termin załatwienia sprawy.W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w dniu [...] stycznia 2024 r. Uczelnia wydała skarżącemu kartę przebiegu studiów, poza ocenami z przedmiotów "[...] – konserwatorium", "[...] – wykład" i "[...] – konserwatorium". W tym zakresie w tym samym dniu Uczelnia wydała postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Zaznaczyć jednak należy, że realizacja wniosku skarżącego nastąpiła dopiero po złożeniu przez niego skargi na bezczynność. Załatwienie sprawy po złożeniu skargi zwalnia Sąd wyłącznie z wydania rozstrzygnięcia w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności, ale nie czyni bezprzedmiotowym całego postępowania sądowego zainicjowanego skargą na bezczynność. Z uwagi na to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia Uczelnia rozpoznała wniosek skarżącego, postępowanie w zakresie zobowiązania Uczelni do załatwienia wniosku, z uwagi na jego bezprzedmiotowość, zostało umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a.").Jednocześnie Sąd I instancji stwierdził, że z opisanych wyżej okoliczności w sposób bezsprzeczny wynika, że Uczelnia wydając kartę przebiegu studiów po upływie ponad trzech miesięcy od złożenia wniosku pozostawała w stanie bezczynności. Zdaniem Sądu bezczynność Uczelni nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że nie wystąpiły szczególne okoliczności, które przemawiałyby za przyjęciem, że doszło do bezczynności o charakterze rażącym. Sąd uwzględnił argumenty Uczelni dotyczące aresztowania Rektora [...] w [...]. Zdaniem Sądu zmiana formy organizacyjnej Uczelni, zmiany kadrowe związane z wszczęciem postępowania karnego miały niewątpliwie wpływ na bezczynność w niniejszej sprawie. Ustanowiony przez prokuratora Zarządca, nie miał możliwości terminowego realizowania wniosków studentów o wydanie różnego rodzaju dokumentów, w tym dokumentów przebiegu studiów, jak też dyplomów. Przed wystawieniem żądanego dokumentu konieczne było uprzednie weryfikowanie przebiegu studiów i efektów uczenia. Z odpowiedzi na skargę wynikało, że w krótkim czasie do Uczelni wpłynęło wiele wniosków studentów, a niemożliwe było wydawanie tych dokumentów bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego i weryfikacji danych. W tym celu badane były dokumenty papierowe, jak i elektroniczne, dane zgromadzone w systemach [...]. Proces weryfikacyjny był długotrwały i skomplikowany. Część dokumentów została zatrzymana przez organy ścigania. Wobec tego Sąd dostrzegł realne problemy organizacyjne wynikające z opisanych w odpowiedzi na skargę okoliczności. Mimo, że nie usprawiedliwiają one bezczynności organu, to trudno przyjąć, że stanowiły one wyraz złej woli Uczelni.Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych Uczelni zgłoszonych na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu przedstawione dokumenty nie były niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie, natomiast zostały wzięte pod uwagę przez Sąd jako rozszerzenie argumentacji strony na okoliczność charakteru bezczynności, jakiej niewątpliwie dopuściła się Uczelnia.Sąd nie uwzględnił również wniosku Uczelni o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd uznał, że kwestia stwierdzenia w postępowaniu karnym popełnienia czynu karalnego przez byłego rektora Uczelni nie miałoby w żaden sposób wpływu na treść rozstrzygnięcia sądu w sprawie skargi na bezczynność. Zadaniem Sądu w sprawie wszczętej na skutek skargi na bezczynność jest bowiem ustalenie czy organ załatwił sprawę w ustawowym terminie, bez względu na okoliczności, które miały wpływ na nieterminowe załatwienie sprawy.Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła Uczelnia [...] z siedzibą w [...], zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie punktów 1, 2, 3 i 5 oraz zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 217 § 3 k.p.a. oraz w zw. z art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez należytego uwzględniania szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem Rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych,2) bez należytego uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię,3) bez należytego uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia,4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez [...] Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 r., czego efektem jest zrealizowanie na dzień dzisiejszy niespełna 3.000 wniosków studentów o wydanie kart przebiegu studiów/zaświadczeń o przebiegu studiów.Mając powyższe na uwadze skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części, tj. w zakresie punktu 1, 2, 3 i 5 tegoż orzeczenia i rozpoznanie skargi poprzez oddalenie skargi skarżącego w całości, ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia wniosku, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Jednocześnie Rektor oświadczył, iż zrzeka się rozprawy.Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej kasacyjnie – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o jej przeprowadzenie, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a.Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej.Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną zostały określone w art. 174 p.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Przez błędną wykładnię należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, natomiast przez niewłaściwe zastosowanie, dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – naruszenie przepisów postępowania – może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w wypadku oparcia skargi kasacyjnej na tej podstawie skarżący powinien nadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy.Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. W skardze kasacyjnej sformułowano wyłącznie jeden zarzut naruszenia przepisów postępowania, na podstawie którego zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.) – dalej zwanej: k.p.a. w związku z art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie skargi oraz uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności:1) która to ocena nastąpiła bez uwzględnienia szczególnej sytuacji faktycznej i prawnej Uczelni związanej z ustanowieniem zarządu przymusowego, co skutkowało m.in. odebraniem rektorowi przeważającej części uprawnień ustawowych, a także bez uwzględnienia ilości wniosków (liczonych w tysiącach), spływających do Uczelni w przedmiocie wydania dokumentów – kart przebiegu studiów lub dyplomów – które każdorazowo muszą zostać przed ich wydaniem zweryfikowane od strony prawdziwości i rzetelności ujawnionych danych;2) bez uwzględnienia szczególnej kwestii, jaką jest konieczność przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów (w tym kart przebiegu studiów i dyplomów), co było zgodne z zaleceniami organów ścigania, względami legalności i rzetelności działań podejmowanych przez Uczelnię;3) bez uwzględnienia szeregu działań naprawczych podjętych przez Uczelnię w ramach jej struktur nakierowanych na legalność i jakość kształcenia;4) a nadto bez uwzględnienia faktu usprawnienia przez [...] Rektor procesu weryfikacyjnego po odzyskaniu pełni kompetencji w lutym 2025 roku".Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie.Przede wszystkim przechodząc do analizy zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że przepis art. 149 § 1 pkt 1, jak i 3 p.p.s.a., którego naruszenie zarzuca autor skargi kasacyjnej, podobnie zresztą jak art. 145 § 1 pkt 1, art. 146 § 1, art. 147, art. 151, czy też art. 161 § 1 p.p.s.a., ma charakter ogólny (blankietowy) i określa kompetencje sądu administracyjnego w fazie orzekania. Tego typu przepisy nie mogą więc stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej. Strona skarżąca kasacyjnie chcąc powołać się na zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 lub 3 p.p.s.a. zobowiązana jest więc bezpośrednio powiązać omawiany zarzut z zarzutem naruszenia konkretnych przepisów, którym – jej zdaniem – Sąd I instancji uchybił w toku rozpoznania sprawy. Naruszenie ww. przepisów jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom, czy to procesowym, czy też materialnym (por. wyroki NSA: z dnia 30 kwietnia 2015 r., I OSK 1701/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1595/14, z dnia 29 kwietnia 2015 r., I OSK 1596/14, z dnia 24 kwietnia 2015 r., I OSK 1088/14, z dnia 8 kwietnia 2015 r., I OSK 71/15, z dnia 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14).Strona skarżąca kasacyjnie powiązała zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. z art. 37 § 1 pkt 1 w związku z art. 217 § 3 k.p.a. W związku z powyższym podkreślenia wymaga przede wszystkim to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stosował przepisów k.p.a., lecz jedynie oceniał prawidłowość ich zastosowania przez Rektora Uczelni, co oznacza, że nie mógłby ich naruszyć podczas orzekania, co już świadczy o wadliwej konstrukcji omawianego zarzutu i tym samym o jego nieskuteczności.Niezależnie od powyższego wskazać należy, że niezrozumiała jest próba wytknięcia przez stronę skarżącą kasacyjnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nieuwzględnienia przy ocenie pozostawania przez Rektora Uczelni w bezczynności wskazywanych przez nią okoliczności faktycznych dotyczących jej szczególnej sytuacji w związku z ustanowieniem zarządu przymusowego, konieczności przeprowadzenia weryfikacji wydawanych dokumentów, szeregu podjętych przez nią działań naprawczych, a także usprawnienia przez [...] Rektor procesu weryfikacyjnego, na podstawie zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 217 § 3 k.p.a.Artykuł 37 § 1 pkt 1 k.p.a. dotyczy prawa strony do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Zgodnie zaś z art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni.Strona skarżąca kasacyjnie nie kwestionuje zaś na podstawie omawianego zarzutu konieczności wniesienia ponaglenia w niniejszej sprawie, czy też oceny dokonanej przez Sąd I instancji sprawy w tym zakresie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest także fakt niedochowania przez Rektora Uczelni terminu wskazanego w art. 217 § 3 k.p.a.. Zarzut nieuwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazywanych przez Rektora Uczelni okoliczności towarzyszących prowadzeniu w niej działań naprawczych nie mógł zatem być skutecznie podnoszony jako zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 pkt 1 i art. 217 § 3 k.p.a.W związku z treścią omawianego zarzutu dodać także należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej kasacyjnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił wskazywane przez nią okoliczności faktyczne, co znajduje odzwierciedlenie w uznaniu przez Sąd I instancji braku rażącego charakteru stwierdzonej w sprawie bezczynności. Sąd I instancji wskazał wprost, że rozpoznając niniejszą sprawę uwzględnił argumenty Uczelni dotyczące aresztowania Rektora [...] w [...], zmianę formy organizacyjnej Uczelni, zmiany kadrowe związane z wszczęciem postępowania karnego, ustanowienie zarządu przymusowego, konieczność przeprowadzenia długotrwałego i skomplikowanego postępowania wyjaśniającego oraz weryfikacji danych przed wydaniem studentom dokumentów. Nie można zatem zgodzić się ze stroną skarżącą kasacyjnie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pominął problemy organizacyjne wskazywane przez Rektora Uczelni w toku postępowania sądowego. Słusznie jednak Sąd I instancji stwierdził, że nie mogą one usprawiedliwić bezczynności Uczelni w przedmiocie wydania skarżącej karty przebiegu studiów.Skoro podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut okazał się nieskuteczny, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do jej uwzględnienia, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w oparciu o art. 184 p.p.s.a..