Postanowienie - II SA/Kr 66/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 27 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Kraków, dnia 27 marca 2026r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 23.04.2025r. nr XXIV/564/25 w przedmiocie ustalenia kierunków działania dla Prezydenta Miasta Krakowa dotyczących zbywania nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu W. N. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu uiszczonOdrzucono skargę. Kraków, dnia 27 marca 2026r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 23.04.2025r. nr XXIV/564/25 w przedmiocie ustalenia kierunków działania dla Prezydenta Miasta Krakowa dotyczących zbywania nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu W. N. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu uiszczon
Data orzeczenia
27 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Jacek Bursa
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 23.04.2025r. nr XXIV/564/25 w przedmiocie ustalenia kierunków działania dla Prezydenta Miasta Krakowa dotyczących zbywania nieruchomości.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.Takim przepisem szczególnym w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) zwanej dalej: u.s.g. stosownie do którego uchwałę do sądu administracyjnego może zaskarżyć każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej.Skarga wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest środkiem ochrony indywidualnej, a nie skargą powszechną (actio popularis). Ugruntowane jest stanowisko, że nawet sprzeczność zaskarżonego aktu z prawem - sama w sobie - nie daje legitymacji do wniesienia skargi; konieczne jest wykazanie realnego, własnego i aktualnego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (por. m.in. wyrok NSA z 24.08.2007 r., II OSK 1033/07). W sprawach art. 101 u.s.g. "nieuprawnienie" jest konsekwencją niewykazania (a w istocie braku) związku między zaskarżoną uchwałą, a normatywnie ukształtowaną sytuacją prawną skarżącego. Powyższe wynika zarówno z utrwalonej linii orzeczniczej, jak i z dominujących poglądów doktryny. Interes prawny musi mieć źródło w konkretnym przepisie prawa powszechnie obowiązującego (materialnego, procesowego lub ustrojowego), a naruszenie musi być bezpośrednie, aktualne i zindywidualizowane - takie, które "wyzuwa" skarżącego z przysługujących mu praw lub ogranicza możliwość wykonywania uprawnienia (por. m.in. wyrok NSA z 24.08.2007 r., II OSK 1033/07).Oceniając wystąpienie po stronie skarżącego interesu prawnego lub uprawnienia, naruszonego zaskarżoną uchwała podkreślić trzeba, że skarżący wywodzi legitymację skargową z samego faktu współwłasności nieruchomości położonej w Dzielnicy I, w której udział posiada Gmina Miejska K., oraz z tego, że uchwała odnosi się - w sposób generalny - do "nieruchomości będących własnością lub współwłasnością Gminy". Jest to konstrukcja niedopuszczalna, bo utożsamia "zainteresowanie" rozstrzygnięciem polityki gminy z interesem prawnym w rozumieniu art. 101 u.s.g. Tymczasem współwłasność - sama w sobie - nie tworzy po stronie współwłaściciela roszczenia o to, aby współwłaściciel publiczny (gmina) w określony sposób rozporządzał swoim udziałem albo podejmował czynności zmierzające do zbycia nieruchomości. Skarżący nie wskazuje przepisu prawa, który nakazywałby gminie zbyć udział w nieruchomości lub zobowiązywałby ją do przyjęcia konkretnego modelu zniesienia współwłasności. W szczególności nie stanowi takiej normy art. 12 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1145; dalej: "u.g.n."), na który powołuje się skarżący. Jest to przepis o charakterze ogólnym, adresowany do organów gospodarujących nieruchomościami publicznymi, wskazujący na zasadę prawidłowej gospodarki, a nie norma kreująca indywidualne roszczenia osób trzecich wobec gminy o określony sposób gospodarowania. Zasada prawidłowej gospodarki jest realizowana w procesie decyzyjnym poprzez ważenie interesu publicznego i ekonomicznego oraz ocenę skutków, nie zaś poprzez ustanowienie uprawnienia jednostki do wymuszenia określonego rozporządzenia mieniem komunalnym.Sporna uchwała w § 1 określiła kierunek działań polegający na podejmowaniu wszelkich możliwych, koniecznych i prawnie dopuszczalnych działań prowadzących do ograniczenia zbywania nieruchomości położonych na terenie Dzielnicy I Stare Miasto, stanowiących własność lub współwłasność Gminy Miejskiej K., z wyłączeniem nieruchomości stanowiących lokale mieszkalne zbywane w trybie bezprzetargowym na rzecz wieloletnich najemców. Uchwała nie wskazuje więc konkretnych nieruchomości do zbycia albo do "niezbycia", nie rozstrzyga w indywidualnych sprawach, nie ustanawia zakazu bezwzględnego, nie zmienia obowiązujących uchwał prawa miejscowego regulujących zasady gospodarowania mieniem komunalnym ani też nie kreuje uprawnień jednostek. Założeniem uchwały jest ukierunkowanie działań Prezydenta Miasta Krakowa na uzasadnione względami interesu publicznego ograniczenie sprzedaży nieruchomości gminnych w obrębie Dzielnicy I, w celu ochrony zasobu nieruchomościowego umożliwiającego utrzymanie funkcji mieszkaniowej i społecznej w centrum K. oraz zabezpieczenie dziedzictwa kulturowego miasta, przy jednoczesnym zachowaniu możliwości zbywania nieruchomości w uzasadnionych przypadkach.W efekcie, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, aby sporna uchwała - jako akt kierunkowy - w jakikolwiek sposób bezpośrednio kształtowała jego sytuację prawną. Nie wskazał on konkretnego "dobra prawnego", które miałoby zostać naruszone. Zaskarżona uchwała jest kierunkowa – nie ustanawia żadnych praw i ograniczeń. Argumentacja skarżącego sprowadza się do twierdzenia, że uchwała może w przyszłości utrudnić albo opóźnić określone rozstrzygnięcia w sferze gospodarowania mieniem gminy, co - nawet gdyby przyjąć hipotetycznie - stanowi co najwyżej obawę zagrożenia, nie zaś wykazane naruszenie interesu prawnego w rozumieniu art. 101 u.s.g. Ponadto czym innym w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. jest posiadanie interesu prawnego, w stosunku do naruszenia interesu prawnego. Orzecznictwo konsekwentnie odróżnia "naruszenie" od "zagrożenia naruszeniem"; art. 101 u.s.g. wymaga naruszenia już dokonanego uchwałą, a nie jedynie potencjalnego. Samo posiadanie interesu prawnego jest niewystarczające, gdyż skarżący nie wykazał naruszenia tego interesu prawnego zapisami spornej uchwały.W przekonaniu Sądu, pomimo obszernej argumentacji skargi, brak jest podstaw do twierdzenia, że interes prawny skarżącego został naruszony regulacjami zaskarżonej uchwały.Z tej przyczyny skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 a p.p.s.a.W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu w pkt 2 postanowienia zwrócono wpis od skargi.. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu w pkt 2 postanowienia zwrócono wpis od skargi.