sygn. II SA/Kr 103/26 27 marca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Wyrok - II SA/Kr 103/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 27 marca 2026

Teza
Oddalono skargę. Planowanie przestrzenne, Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2026 r. sprawy ze skargi B. C. na Uchwałę Nr XIX/439/25 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 lutego 2025 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Grzegórzki-Centrum" oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 12 lutego 2025 r. Rada MiasOddalono skargę. Planowanie przestrzenne, Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2026 r. sprawy ze skargi B. C. na Uchwałę Nr XIX/439/25 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 lutego 2025 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Grzegórzki-Centrum" oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu 12 lutego 2025 r. Rada Mias
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap pierwsza instancja - sprawa rodzinna
Tryb rozprawa
Tematy
planowanie przestrzenne samorząd terytorialny uchwała rady gminy
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 27 marca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący Paweł Darmoń
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2026 r. sprawy ze skargi B. C. na Uchwałę Nr XIX/439/25 Rady Miasta Krakowa z dnia 12 lutego 2025 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Grzegórzki-Centrum" oddala skargę.

UZASADNIENIE
W dniu 12 lutego 2025 r. Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę nr XIX/439/25 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Grzegórzki-Centrum". Uchwała została podjęta na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.) w związku z art. 67 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688).Pismem z dnia 18 grudnia 2025 r. B. C. (zwany dalej także skarżącym) wniósł skargę, domagając się stwierdzenia jej nieważności w części tekstowej i graficznej w odniesieniu do działek o numerach ewidencyjnych [...], obręb ewid[...], jedn. urban. nr [...] "[...]" (identyfikatory działek: [...] oraz [...]], położonych w Krakowie. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego oraz istotne naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego, tj.:1) art. 20 ust. 1 zd. 1 w zw. z art. 15 ust. 1 zd. 1 w zw. z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez naruszenie zasad oraz trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP) i uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o treści oczywiście sprzecznej z ustaleniami - obowiązującego w dacie jego uchwalenia - Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Krakowa, przy czym ww. sprzeczność polega na: a) ustaleniu dla nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...], obrąb [...], przeznaczenia pod tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usług oznaczone symbolem "[...]", co powoduje, że przeznaczenie podstawowe tego terenu określone zostało jako m.in. tereny usług samodzielnych, podczas gdy w Studium tereny te zostały oznaczone symbolem "MW", dla których funkcją podstawową określono wyłącznie jako tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, a funkcja usługowa jest wyłącznie funkcją uzupełniającą; Jednocześnie funkcja uzupełniająca w postaci terenów usług została wprowadzona do MPZP w sposób sprzeczny ze Studium; b) przyjęciu dla nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...], obrąb [...], rozwiązań, które nie odpowiadają ustalonym w Studium kierunkom zagospodarowania uwzględniającym historyczne elementy struktury przestrzennej, stanowiącym prawidłowo zdefiniowany komponent ochrony konserwatorskiej, a przewidującym liczne ograniczenia, w szczególności gabarytowe, dla przyszłych zamierzeń inwestycyjnych.2) art. 15 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 18 oraz art. 19 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, poprzez brak uwzględnienia wymagań ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, w szczególności w zakresie ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...], obrąb [...] z pominięciem wymaganego zakresu ochrony zabytków, co w konsekwencji doprowadziło do istotnego naruszenia zasad sporządzenia MPZP.3) art. 28 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju I Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zw. z § 6 Załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", poprzez sporządzenie zaskarżonej uchwały w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowej techniki prawodawczej, polegające w szczególności na wzajemnej sprzeczności ustaleń dotyczących ochrony obiektów ujętych w gminnej ewidencji zabytków oraz rozbieżności pomiędzy częścią tekstową i częścią graficzną uchwalonego MPZP, co skutkuje brakiem wymaganej precyzji zapisów zaskarżonej uchwały, a w konsekwencji stanowi istotne naruszenie zasad sporządzenia MPZP w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.4) art. 28 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 i 2, art. 1 ust. 2, art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez przekroczenie granic władztwa planistycznego, a także nieuzasadnione naruszenie istoty prawa własności skarżącego, z uwagi na wprowadzenie rozwiązań prowadzących do daleko idących zmian w warunkach zagospodarowania i korzystania z nieruchomości skarżącego, co stanowi dotkliwą ingerencję w prawo własności skarżącego, a to wskutek bezpodstawnego przedłożenia interesu właściciela nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...], obręb [...], nad interes właścicieli nieruchomości sąsiednich, w tym skarżącego, w szczególności zaś poprzez dowolne wyznaczenie wskaźnika minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej, wskaźnika maksymalnej nadziemnej powierzchni zabudowy, maksymalna nadziemna intensywność zabudowy i maksymalnej wysokości zabudowy i obiektów budowlanych dla nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...], obręb [...] co w konsekwencji doprowadziło do istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także konstytucyjnych zasad praworządności, równości oraz proporcjonalności.5) art. 17 pkt 6 lit. a i b w zw. z art. 25 ust. 1 i 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na odstąpieniu od sporządzenia prognozy oddziaływania na środowisko przed wystąpieniem o niezbędne opinie i uzgodnienia projektu planu miejscowego, a w konsekwencji niespełnieniu obowiązku udostępnienia dokumentów wymaganych dla dokonania uzgodnień albo przedstawienia opinii przez organy, o których mowa wart. 17 pkt 6 lit. a i b, skutkującym nierozpoczęciem biegu terminu wyznaczanego na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co doprowadziło do faktycznego nieuzyskania opinii i uzgodnień projektu planu miejscowego, stanowiąc rażące naruszenie procedury planistycznej.6) art. 28 w zw. z art. art. 17 pkt 11-13 w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez wprowadzenie zmian w projekcie MPZP w okresie pomiędzy ponownym wyłożeniem projektu MPZP do publicznego wglądu w dniach od 18 listopada 2024 r. do 16 grudnia 2024 r., a uchwaleniem MPZP w dniu 12 lutego 2025 r. oraz brak wyłożenia zmienionego MPZP do ponownego publicznego wglądu, co doprowadziło do istotnego naruszenia trybu sporządzenia MPZP, jak również do naruszenia zasad sporządzenia tegoż planu w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że jest właścicielem nieruchomości położonej w Krakowie, stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...], obręb ewid. [...], dla której Sąd Rejonowy dla K. w K. IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr [...] Nieruchomość skarżącego zabudowana jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym (kamienica z 1905 r.), stanowiącym obiekt zabytkowy ujęty w gminnej ewidencji zabytków. Nieruchomość skarżącego położona jest na obszarze objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Grzegórzki-Centrum", przyjętego zaskarżona uchwałą. Położona jest ona na terenie oznaczonym symbolem "3MW-U", o podstawowym przeznaczeniu pod tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usług. Skarżący uważa zatem, że legitymuje się interesem prawnym uzasadniającym dopuszczalność wniesienia niniejszej skargi w zakresie dotyczącym terenu bezpośrednio sąsiadującego z jego nieruchomością, tj. nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...] obręb ewid. [...] Zdaniem skarżącego, przeznaczenie pod tereny oznaczone symbolem "3MW-U" nieruchomości sąsiadującej, objętej ustaleniami MPZP, wpływa bowiem bezpośrednio na jego interes prawny, co uzasadnia zakres zaskarżenia wskazany w skardze. Skarżący wskazał przy tym, że dopuszczalność zaskarżenia planu miejscowego również co do obszaru, który nie stanowi własności/użytkowania wieczystego skarżącego jest powszechnie przyjmowana w judykaturze.Mając powyższe na uwadze skarżący wskazał, że zaskarżona uchwała w bezpośredni sposób wpływa na jego prawa i obowiązki w zakresie objętym skargą. Wprowadzone bowiem zaskarżoną uchwałą unormowania obowiązujące na terenie objętym MPZP i mające moc wiążącą dla organów administracji publicznej orzekających w przedmiocie pozwoleń na budowę stanowią w konsekwencji podstawę działań inwestorskich, które mogą oddziaływać na sposób korzystania z nieruchomości sąsiednich. Skarżący stwierdził, że zaskarżony MPZP dopuszcza w tym terenie zabudowę usługową jako funkcję podstawową ustalonego przeznaczenia, jednocześnie przewidując rozwiązania ingerujące w istniejącą zabudowę historyczną na działkach nr [...], obręb ewid[...], zezwalając na: zmianę sposobu użytkowania, nadbudowę, rozbudowę o część podziemną ze zmianą sposobu użytkowania piwnic - w odniesieniu do budynku, a dla oficyny, ujętej w ewidencji zabytków, nie określa się ochrony (§ 22 ust. 6 pkt 5 lit. a i b MPZP). Zdaniem skarżącego, takie ustalenia prowadzą do istotnej zmiany warunków zagospodarowania i korzystania z jego nieruchomości, a także mogą zagrażać bezpieczeństwu konstrukcji budynku położonego na tej nieruchomości, który jest obiektem zabytkowym ujętym w gminnej ewidencji zabytków i stanowi własność skarżącego. W konsekwencji przyjęte w zaskarżonym MPZP rozwiązania pozostają w sprzeczności z zasadami ochrony zabytków nieruchomych, a także naruszają prawo własności skarżącego oraz prawo do spokojnego korzystania z własności wynikające z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC). Nadto skarżący zauważył, że zarówno teren jego nieruchomości, jak również teren objęty niniejszą skargą, położone są w granicach obszaru urbanistycznego K. , objętego wpisem do rejestru zabytków, a także innych obszarów i stref ochrony konserwatorskiej. Ochrona konserwatorska nieruchomości skarżącego dotychczas gwarantowała mu, że usytuowany na nieruchomości obiekt zabytkowy nie będzie narażony na działania, które mogłyby skutkować naruszeniem chronionych na tym terenie wartości, w tym poprzez wprowadzenie w sąsiedztwie nieruchomości rozwiązań architektonicznych sprzecznych z historycznym kontekstem istniejącej w tym obszarze zabudowy oraz naruszających ekspozycję wpisanej do gminnej ewidencji zabytków kamienicy z 1905 r., która usytuowana jest na jego nieruchomości. W szczególności ustalona w MPZP dla nieruchomości objętych skargą - w całkowitym oderwaniu od parametrów historycznej zabudowy - maksymalna wysokość zabudowy, maksymalny udział powierzchni zabudowy oraz brak prawidłowego określenia gabarytów nowej zabudowy mogą skutkować agresywnym wdzieraniem się przyszłych zamierzeń inwestycyjnych w krajobraz ul. [...] pozbawiając nieruchomość skarżącego istotnych walorów estetycznych i zaburzając dotychczas prawidłowo zdefiniowany w tym obszarze komponent ochrony konserwatorskiej. Skarżący podkreślił również, że w Studium jako funkcję podstawową dla objętego skargą terenu przewidziano zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, z kolei usługi stanowiły wyłącznie funkcję dopuszczalną. Określone w zaskarżonym MPZP przeznaczenie doprowadziło do sytuacji, w której funkcje te stały się alternatywą. Innymi słowy zarówno przeznaczenie pod tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, jak również przeznaczenie pod tereny usług, stanowią przeznaczenie podstawowe objętego skargą terenu. Zdaniem skarżącego, ta sprzeczność MPZP ze Studium w zakresie funkcji podstawowej terenu, będzie generować uciążliwości i ograniczenia w swobodnym użytkowaniu jego nieruchomości, w tym poprzez immisje pośrednie. W ocenie skarżącego, wszelkie działania inwestycyjne muszą być prowadzone w granicach powszechnie obowiązującego prawa, w szczególności zaś w sposób uwzględniający uprawnienia właścicielskie wszystkich właścicieli nieruchomości sąsiednich, w tym skarżącego, a więc taki, który nie narusza przysługującego mu prawa własności, nie zagraża konstrukcji budynków usytuowanych na jego nieruchomości, nie stwarza ryzyka dla zdrowia i życia mieszkańców oraz pozostaje w zgodzie z przepisami o ochronie zabytków. Zasady te powinny zostać jednoznacznie odzwierciedlone w zapisach MPZP, czego w zaskarżonym akcie zabrakło. Wskutek uchwalenia MPZP doszło bowiem do naruszenia licznych regulacji prawnych, w tym m.in. art. 4 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (naruszenie przez organ planistyczny ustawowego obowiązku podejmowania działań mających na celu ochronę zabytków), czy też art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC (brak w MPZP odpowiednich ustaleń gwarantujących skarżącemu prawo do spokojnego korzystania z własności). Skarżący wskazał, że preferencyjne zapisy MPZP, które dotyczą nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...], obręb ewid. [...] stanowią istotne zagrożenie dla usytuowanego na jego nieruchomości budynku. Wśród potencjalnych negatywnych skutków przedmiotowych postanowień MPZP skarżący wymienił w szczególności:a) zmianę skali i proporcji elementów struktury przestrzennej - nowe budynki na działkach nr [...] mogą być realizowane w sposób nieproporcjonalny do istniejącej, historycznej zabudowy, co zaburzy jej charakter;b) zaburzenie harmonii wizualnej - odmienny styl architektoniczny lub materiałowy może naruszyć spójność historycznego otoczenia;c) wprowadzenie nowej dominanty przestrzennej, poprzez dopuszczenie realizacji nowego, wyższego niż sąsiadująca zabudowa historyczna, budynku na działkach nr [...], a w konsekwencji bezpowrotne zniszczenie sylwety pierzei ul. [...] utrata charakteru miejsca i znaczna degradacja obszaru wpisanego do rejestru zabytków;d) zakłócenie wentylacji - dopuszczone przez MPZP wyższe budynki na działkach nr [...] będą zakłócały pracę ciągów wentylacyjnych w kamienicy usytuowanej na nieruchomości skarżącego, co może prowadzić do zagrożeń zdrowotnych dla osób tam zamieszkałych;e) ryzyko uszkodzeń w trakcie budowy - ciężki sprzęt, wykopy pod parking podziemny poniżej poziomu fundamentów historycznych kamienic mogą doprowadzić do nieodwracalnych zniszczeń budynków położonych na nieruchomości skarżącego, przy czym owo zagrożenie dla konstrukcji sąsiednich budynków stanowi nieproporcjonalną ingerencję w prawo własności;f) brak regulacji dotyczących zabudowy podziemnej - MPZP dopuszcza rozbudowę części podziemnej budynku usytuowanego na nieruchomości stanowiącej działki nr [...] bez określenia parametrów kubatury, ograniczeń i zabezpieczeń;g) ryzyko uszkodzeń historycznych budynków po zakończeniu budowy- zwiększony ruch, hałas, drgania (podziemny parking) oraz zmiany warunków wodnych i gruntowych po zakończeniu budowy mogą powodować znaczne szkody w zabytkowych, przyległych budynkach, nie tylko w trakcie budowy, ale również po jej zakończeniu w czasie osiadania nowego budynku i w wyniku zmian poziomu wód gruntowych;h) brak mechanizmów kompensacyjnych przedrealizacyjnych, nadzoru inwestorskiego ani obowiązku przywrócenia budynków do stanu poprzedniego w razie szkód.Skarżący uważa zatem ,że legitymuje się interesem prawnym uzasadniającym dopuszczalność wniesionej przez niego skargi.Uzasadniając zarzut sprzeczności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze Studium skarżący wskazał, że sprzeczność ta polega, na:a) ustaleniu dla nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...], obręb [...], położonych w Krakowie, przeznaczenia pod tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usług oznaczone symbolem "3MW-U", co powoduje, że przeznaczenie podstawowe tego terenu określone zostało jako m.in. tereny usług samodzielnych, podczas gdy w Studium tereny te zostały oznaczone symbolem "MW", dla których funkcję podstawową określono wyłącznie jako tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, a funkcja usługowa jest wyłącznie funkcją uzupełniającą; jednocześnie funkcja uzupełniająca w postaci terenów usług została wprowadzona do MPZP w sposób sprzeczny ze Studium;b) przyjęciu dla nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...] obręb [...], położonych w Krakowie, rozwiązań, które nie odpowiadają ustalonym w Studium kierunkom zagospodarowania uwzględniającym historyczne elementy struktury przestrzennej, stanowiącym prawidłowo zdefiniowany komponent ochrony konserwatorskiej, a przewidującym liczne ograniczenia, w szczególności gabarytowe, dla przyszłych zamierzeń inwestycyjnych.W tym miejscu wskazać należy, że uchwała Nr C/2712/22 Rady Miasta Krakowa w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Grzegórzki-Centrum" została podjęta 23 listopada 2022 r. Zgodnie zaś z art. 67 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 1688), do spraw opracowania i uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego albo ich zmian przepisy niewymienione w pkt 1-3 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym - w przypadku gdy postępowanie zostało wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Wobec tego, że uchwała intencyjna została podjęta przez Radę Miasta Krakowa przed dniem 24 września 2023 r., kiedy to powoływana nowelizacja u.p.z.p. weszła w życie, do uchwalania MPZP miały zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Z tych też względów dalsza analiza zasadności podnoszonego w tym miejscu zarzutu uwzględnia zmianę stanu prawnego i opiera się na mającym zastosowanie do uchwalenia MPZP brzmieniu właściwych przepisów.Skarżący przytoczył następnie treść art. 15 ust. 1 zd. 1 oraz art. 20 ust. 1 zd. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i stwierdził, że powyższe przepisy wskazują, że podstawową zasadą sporządzania planu miejscowego jest jego zgodność (niesprzeczność) z ustaleniami studium. W konsekwencji wszelkie ustalenia MPZP w niniejszej sprawie winny mieć swoje odzwierciedlenie w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Krakowa (uchwała Nr CXII/1700/14 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2014 r.), obowiązującego w dacie uchwalenia MPZP, w tym urzeczywistniać jego postanowienia.Skarżący wyjaśnił, że zgodnie z załącznikiem graficznym do Studium pn. "K1 - Struktura przestrzenna - kierunki i zasady rozwoju" działki o numerach ewidencyjnych [...], obręb ewid. [...], położone są na terenie oznaczonym symbolem "MW", tj. terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Jako ich funkcję podstawową wskazano w Studium – Zabudowa mieszkaniowo wielorodzinna wysokiej intensywności realizowana jako budynki mieszkaniowe wielorodzinne wraz z niezbędnymi towarzyszącymi obiektami budowlanymi (m.in. parkingi, garaże) oraz z zielenią towarzyszącą zabudowie. Z kolei ich funkcja dopuszczalna została określona jako usługi inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, pozostałe usługi inwestycji celu publicznego, usługi kultury, nauki, oświaty i wychowania, usługi sportu i rekreacji, usługi handlu detalicznego, usługi pozostałe, zieleń urządzona i nieurządzona m.in. w formie parków, skwerów, zieleńców, parków rzecznych, lasów, zieleni izolacyjnej. Natomiast w zaskarżonym MPZP nieruchomość stanowiąca działki o numerach ewidencyjnych [...], obręb ewid. [...], położona jest na terenie oznaczonym symbolem "3MW-U", tj. terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usług. Skarżący stwierdził, że biorąc pod uwagę przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także przyjęte w załączniku do tegoż rozporządzenia standardy stosowania w projekcie planu miejscowego symboli, nazw i oznaczeń graficznych, nie ulega wątpliwości, że zastosowane klasy przeznaczenia terenu, tj. przeznaczenie pod tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej oraz przeznaczenie pod tereny usług, określają przeznaczenie podstawowe tego terenu. Ustalenie dwóch klas oddzielonych łącznikiem oznacza bowiem, że zastosowane klasy są realizowane łącznie lub zamiennie. W MPZP odstąpiono zatem od określenia klas przeznaczeń uzupełniających, a tereny usług zostały wprowadzone jako przeznaczenie podstawowe. W tym zakresie ustalenia MPZP i Studium są, według skarżącego, ze sobą sprzeczne.Skarżący wskazał, że zasady wydzielania terenu z funkcją dopuszczalną określone w ustępach 6 i 7 punktu III.1.2. Studium dotyczą sytuacji, gdy w karcie strukturalnej jednostki urbanistycznej określono procentowy udział funkcji dopuszczalnej w funkcji podstawowej. Objęty skargą teren działek o numerach ewidencyjnych [...], obr. [...], położony jest w granicach wyodrębnionej w Studium strukturalnej jednostki urbanistycznej nr [...] "N. M.", w której określony został procentowy udział funkcji dopuszczalnej w ramach funkcji podstawowej. W przyjętych dla tejże jednostki kierunkach zmian w strukturze przestrzennej zawarto bowiem ustalenia dot. wskaźników zabudowy, zgodnie z którymi "udział zabudowy usługowej w terenach zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW) do 30%, a dla działek lub ich części położonych w pasie o szerokości 50 m wzdłuż ul. [...] i ul. [...] do 100%". Skarżący zauważył, że uregulowane w ust. 6 uszczegółowienie zasad realizacji udziału funkcji dopuszczalnej w ramach funkcji podstawowej wskazuje, że udział ten może zostać zawężony w określony dla danej jednostki urbanistycznej sposób, jednakże nigdy nie może przekroczyć ustalonej w ust. 7 wielkości, tj. 50% powierzchni wydzielonego terenu.Zdaniem skarżącego, przeznaczenie części nieruchomości położonych na terenie danej jednostki urbanistycznej w całości pod funkcję dopuszczalną jest zgodne z wytycznymi zawartymi w Studium (pkt III.1.2.6), ale tylko pod warunkiem, że udział funkcji dopuszczalnej - odnoszony do całego terenu o określonej funkcji zagospodarowania wyznaczonej w Studium (w tym przypadku: terenów "MW") - nie przekroczy wielkości 50% powierzchni wydzielonego terenu. To z kolei oznacza, że - w objętej skargą sprawie - porównując obszar oznaczony symbolem "MW" w Studium z odpowiadającym mu obszarem w uchwalonym MPZP, udział samodzielnej funkcji usługowej wyznaczonej na takim obszarze nie może przekroczyć wielkości 50% powierzchni tak wydzielonego terenu.Porównując zatem obszar terenu "MW" ze Studium z odpowiadającym mu obszarem w uchwalonym MPZP, skarżący wskazał, że powierzchnia terenów usług samodzielnych, tj. terenów oznaczonych symbolami przeznaczenia: 1MW-U, IDE, 2MW-U, 3MW-U, 4MW-U, 5MW-U 1UK, 3UN, 10 MW-U, 11MW-U, 3U, 4U, przekracza 50% powierzchni tegoż terenu (odpowiadającego obszarowi "MW" ze Studium). Obliczenie udziału funkcji dopuszczalnej (usługi) w ramach funkcji podstawowej (zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna) zostało zawarte w analizie z dnia 12 sierpnia 2025 r., sporządzonej przez posiadających odpowiednie uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej specjalistów. Zgodnie z wynikami tegoż opracowania, udział funkcji dopuszczalnej w ramach funkcji podstawowej wynosi 53,7%, co jednoznacznie wskazuje, że określony w Studium warunek wprowadzenia funkcji dopuszczalnej na wyznaczonym w Studium terenie "MW" nie został zachowany.Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy skarżący stwierdził, że MPZP jest sprzeczny ze Studium w zakresie w jakim teren objęty skargą (działki o numerach ewidencyjnych [...]) został w całości przeznaczony pod teren usług stanowiący przeznaczenie podstawowe w MPZP, podczas gdy w Studium stanowi on wyłącznie przeznaczenie uzupełniające.Odnośnie kwestii ochrony konserwatorskiej skarżący wskazał, że objęty skargą obszar (teren działek ewid. nr [...], obr. [...] położony jest w granicach wyznaczonego w Studium Centrum Miasta Krakowa. Z kolei w określonych w Studium kierunkach zmian w strukturze przestrzennej gminy Kraków ustalono -w odniesieniu do Centrum Miasta - że "Działania inwestycyjne. Jakie miałyby być prowadzone w przyszłości na tym terenie, winny w swoich rozwiązaniach architektonicznych nawiązywać do form struktur ukształtowanej historycznie zabudowy, jednak nie powinno się to odbywać kosztem obniżania ogólnie obowiązujących standardów dotyczących norm technicznych dla obiektów tok mieszkalnych jak i o funkcjach publicznych i komercyjnych. Ochronie winna podlegać istniejąca zieleń przestrzeni publicznych i wnętrz kwartałów zabudowy". Skarżący wskazał, że objęty skargą teren zawiera się w całości w granicach obszaru urbanistycznego K. objętego wpisem do rejestru zabytków. W tym zakresie przyjęto w Studium następujące wskazania: "Utrzymanie historycznych układów urbanistycznych wraz z zabytkową i tradycyjną zabudową" oraz "Nowa zabudowa w obrębie ww. układów o gabarytach uwzględniających zachowaną zabudowę historyczną i tradycyjną".Skarżący stwierdził, że ograniczenia gabarytowe winny stanowić istotny czynnik, wpływający na treść przyjętych w MPZP ustaleń i determinujący wartość określonych dla obszaru "3MW-U" wskaźników. Skarżący wskazał, że ustalenia ogólne MPZP przewidują w odniesieniu do strefy kształtowania kwartałów zabudowy pierzejowej, ustalonej w celu kształtowania zabudowy jako kontynuacji historycznego układu urbanistycznego K. , nakaz kształtowania nowych budynków frontowych w taki sposób, aby wymiar rzutu budynku, mierzony w głąb działki w linii prostopadłej do elewacji frontowej, nie był większy niż 19 m {§ 9 ust. 1 pkt 3 lit. a tiret czwarte MPZP). W tym więc względzie obowiązuje tożsama dla wszystkich działek położonych w terenie 3MW-U wartość omawianego wskaźnika. Zdaniem skarżącego, sytuacja wygląda natomiast odmiennie w przypadku maksymalnej wysokości zabudowy. W ustaleniach szczegółowych MPZP dla terenu 3MW-U przyjęto bowiem, że dla nieruchomości składającej się z działek nr [...] maksymalna wysokość zabudowy wynosi 21 m, a w pozostałej części terenu - 18 m (§ 22 ust. 3 pkt 4 lit. h MPZP). Zdaniem skarżącego, trudno wyjaśnić, dlaczego dla terenu "3MW-U" wysokość zabudowy została określona z pominięciem parametrów historycznej zabudowy, w szczególności zaś - z jakich powodów zdecydowano, by ustalona dla działek nr [...] wysokość zabudowy nie uwzględniała parametrów budynków zlokalizowanych na działkach bezpośrednio sąsiadujących (w tym budynku przy ul. [...] Powyższe skutkować może zaburzeniem harmonijnego układu urbanistycznego ulicy w zakresie gabarytu oraz charakteru architektonicznego i rozplanowania zabudowy.Dodatkowo skarżący wskazał, że w § 22 ust. 6 pkt 5 MPZP dopuszcza się rozbudowę usytuowanego na nieruchomości stanowiącej dziatki nr [...] budynku o część podziemną ze zmianą sposobu użytkowania piwnic, bez określenia jakichkolwiek parametrów lub wskaźników odnoszących się do kubatury podziemnej (maksymalnej liczby kondygnacji podziemnych, maksymalnej wysokości kondygnacji podziemnych, powierzchni kondygnacji podziemnych, intensywności zabudowy obejmującej część podziemną i nadziemną, maksymalnej kubatury). Brak jest również określenia lokalizacji zabudowy podziemnej i wyznaczenia na rysunku MPZP nieprzekraczalnej linii zabudowy, co narusza art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W praktyce brak tych parametrów umożliwia realizację podziemnej zabudowy o dowolnej kubaturze, w tym m.in. wielokondygnacyjnego parkingu podziemnego. To zaś uniemożliwia określenie całkowitych, a przy tym maksymalnych, gabarytów przyszłego obiektu i weryfikację ich zgodności z postanowieniami Studium. Skarżący uznał zatem, że uchwalając MPZP, który dopuszcza rozbudowę części podziemnej budynku usytuowanego na nieruchomości stanowiącej działki nr [...] bez określenia jej parametrów, organ w praktyce uchylił wiążące postanowienia Studium. Tym samym organ planistyczny pominął ustawowo zdefiniowane wartości, potrzeby i okoliczności, takie jak wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, walory architektoniczne i krajobrazowe oraz wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, które muszą być uwzględniane w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dodatkowo skarżący uznał, że organ planistyczny naruszył zasadę równości. Wskutek bowiem uchwalenia MPZP doszło do znaczącego zróżnicowania sytuacji prawnej właścicieli nieruchomości składającej się z działek ewid. nr [...] oraz właścicieli innych nieruchomości położnych w graniach terenu "[...]".W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 18 oraz art. 19 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami skarżący wskazał, że organ nie wprowadził do uchwalonego MPZP koniecznych i wystarczających w sferze ochrony zabytków elementów związanych z gospodarowaniem przestrzenią. Dla terenu "[...]", w granicach którego położone są działki ewid. nr [...] wysokość zabudowy została określona z pominięciem parametrów historycznej zabudowy. Ustalona dla działek o numerach ewidencyjnych [...] wysokość zabudowy nie uwzględnia bowiem parametrów budynków zlokalizowanych na działkach bezpośrednio sąsiadujących, tj. zabytkowych kamienic położonych przy ul. [...] (stanowiącej własność skarżącego) oraz 43, ujętych w gminnej ewidencji zabytków. Dla nieruchomości składającej się z działek o numerach ewidencyjnych [...] maksymalna wysokość zabudowy wynosi 21 m, podczas gdy wysokość stanowiącej własność skarżącego kamienicy usytuowanej pod adresem ul. [...] to zaledwie 16,5 m (wysokość kalenicy). Również wysokość kamienicy położonej na działce nr [...] (ul. [...]) jest niższa od ustalonej dla objętego niniejszą skargą terenu maksymalnej wysokości zabudowy i wynosi 20,6 m (wysokość kalenicy). Co równie istotne, ustalony w MPZP sporny parametr przekracza średnią wysokość kalenicy budynków frontowych położonych w sąsiedztwie objętej niniejszą skargą nieruchomości, która wynosi 19,2 m (wyniki analizy urbanistyczno-architektonicznej stanowiącej załącznik nr 3 do decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 443/6730.2/2024 z dnia 12 listopada 2024 r.). Za w pełni zasadny skarżący uznał zatem wniosek, że uchwalony MPZP nie tylko nie gwarantuje pełnej ochrony istniejących wartości, ale także dopuszcza powstanie nowych elementów, które zatrą istotne w sferze ochrony zabytków wartości. Zdaniem skarżącego, ustalona w całkowitym oderwaniu od parametrów historycznej zabudowy maksymalna wysokość zabudowy dla objętego skargą terenu skutkować bowiem będzie agresywnym wdzieraniem się przyszłych zamierzeń inwestycyjnych w krajobraz wnętrza ul. [...] Skarżący zaznaczył przy tym, że omawiany parametr wysokości zabudowy - podobnie jak parametr maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy oraz maksymalnego udziału powierzchni zabudowy - został zmodyfikowany, wyłącznie w zakresie dot. nieruchomości, wskutek uwag wniesionych w trakcie pierwszego wyłożenia projektu MPZP do publicznego wglądu. Zmiany wprowadzone w wyniku wniesionych uwag doprowadziły także do istotnej modyfikacji brzmienia § 22 ust. 6 pkt 5 MPZP, w którym wyszczególnione zostały obiekty objęte ochroną konserwatorską, ujęte w gminnej ewidencji zabytków, znajdujące się w terenie [...] pod adresem ul. [...]. Wskutek wniesionych uwag dla budynku położonego pod tym adresem dopuszczono zmianę sposobu użytkowania, nadbudowy, rozbudowy o część podziemną ze zmianą sposobu użytkowania piwnic, z kolei w przypadku zlokalizowanej tamże oficyny całkowicie odstąpiono od rygoru ochrony konserwatorskiej, pomimo że w pierwotnej wersji projektu MPZP oficyna ta objęta była określoną w § 13 MPZP ochroną obiektów wpisanych do rejestru zabytków.Ponadto skarżący zarzucił, że w zaskarżanej uchwale - pomimo rozszerzenia uprawnień inwestycyjnych w przypadku nieruchomości stanowiącej działki nr [...], polegającego na wprowadzeniu przeskalowanych w porównaniu z nieruchomościami sąsiednimi parametrów zabudowy - nie wprowadzono odpowiednich ograniczeń i nakazów wynikających z przepisów dotyczących ochrony konserwatorskiej. Skarżący wskazał że nakazy takie - w zakresie dotyczącym działek nr [...] - zostały ujęte przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2023 r., znak: DOZ-OAiK.650.443.2022.AR, w którym zwrócono uwagę na doniosłe znaczenie: a) nakazu zachowania znajdującego się na działce nr [...] budynku mieszkalnego (oficyny) ujętego w gminnej ewidencji zabytków, w tym zachowania jego bryły z obecną geometrią dachu oraz wystroju architektonicznego elewacji oraz b) nakazu zaprojektowania odznaczającej się wysokimi walorami architektonicznymi elewacji frontowej nowego budynku, w sposób harmonijnie wpisujący nowy budynek w ciąg historycznej zabudowy tej ulicy, która to zabudowa stanowi sąsiedztwo terenu inwestycji. Zdaniem skarżącego, zignorowanie ww. nakazów w treści zaskarżonej uchwały prowadzi do sprzeczności pomiędzy postanowieniami MPZP a obowiązującymi wymogami co do ustaleń ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków. Zaskarżona uchwała, jako akt prawa miejscowego, powinna zawierać regulacje dotyczące cech zabudowy w otoczeniu obiektów zabytkowych oraz przewidywać procedury uzgodnień konserwatorskich przy inwestycjach mogących na takie obiekty oddziaływać. W opinii skarżącego, brak odpowiednich ograniczeń i nakazów dotyczących ochrony konserwatorskiej stwarza realne ryzyko realizacji - na objętych MPZP terenach - inwestycji sprzecznych z wartościami zabytkowymi i historycznym układem urbanistycznym. Skarżący, jako właściciel nieruchomości sąsiedniej, na której usytuowana jest kamienica z 1905 r., wpisana do gminnej ewidencji zabytków, posiada więc interes prawny w zachowaniu walorów kulturowych i architektonicznych objętego granicami MPZP obszaru, które bezpośrednio wpływają na wartość oraz sposób korzystania z jego nieruchomości. Zdaniem skarżącego, zignorowanie obowiązku ustanowienia odpowiednich nakazów konserwatorskich może doprowadzić do nieodwracalnych zmian w krajobrazie kulturowym oraz naruszenia zasady harmonijnego kształtowania zabudowy, co godzi w konstytucyjną zasadę ochrony dziedzictwa narodowego. Według skarżącego, zapisy MPZP nie uwzględniają również ustaleń gminnego programu ochrony zabytków (uchwała nr CXIV/1525/10 Rady Miasta Krakowa z dnia 20 października 2010 r. w sprawie przyjęcia Programu Opieki nad Zabytkami Gminy Miejskiej Kraków na lata 2010 – 2014), a tym samym naruszają art. 19 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.Odnośnie sprzeczności pomiędzy częścią tekstową a częścią graficzną MPZP skarżący wskazał, że z jednej strony w części rozdziału II zatytułowanej "Zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, w tym krajobrazów kulturowych oraz dóbr kultury współczesnej" - stwierdzono, że ochroną obejmuje się położony pod adresem ul. [...] budynek wraz z oficyną, a następnie - w zawartych w rozdziale III ustaleniach szczegółowych - odstąpiono od tak określonej zasady, przyjmując, że dla znajdującej się pod adresem ul. [...] oficyny nie określa się ochrony. Zdaniem skarżącego, niezrozumiałe jest z jakich powodów oficyna została w drodze ustaleń szczegółowych wykluczona z ochrony, którą to na mocy ustaleń ogólnych została objęta. Według skarżącego, wspomniana niejednoznaczność ustaleń uchwalonego MPZP w pełni uzasadnia wniosek, że zaskarżona uchwała została podjęta w sposób sprzeczny z prawem.Skarżący zwrócił także uwagę na istniejącą sprzeczność pomiędzy częścią tekstową a częścią rysunkową MPZP w zakresie w jakim część tekstowa wskazuje, że ujętymi w gminnej ewidencji zabytków są zarówno budynek, jak również oficyna, położone pod adresem ul. [...], podczas gdy na rysunku skarżonego MPZP jako obiekt ujęty w gminnej ewidencji zabytków oznaczona została wyłącznie oficyna. Powyższe potwierdza, że istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy częścią tekstową a częścią rysunkową MPZP, co stanowi istotne naruszenie zasad sporządzenia MPZP.W ocenie skarżącego, ewidentna sprzeczność pomiędzy częścią tekstową zaskarżonej uchwały, a jej częścią graficzną, narusza w sposób istotny zasady sporządzenia planu miejscowego i w konsekwencji winna skutkować stwierdzeniem nieważności MPZP.Uzasadniając zarzut naruszenia art. 28 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 i 2, art. 1 ust. 2, art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP skarżący podniósł, że w granicach wyznaczonego w MPZP terenu oznaczonego symbolem "[...]" nieruchomość stanowiąca działki nr [...], obręb [...], została objęta odmiennymi, a przy tym korzystniejszymi, rozwiązaniami niż pozostałe działki o tym samym przeznaczeniu, bez merytorycznego i racjonalnego uzasadnienia (por. § 22 ust 3 pkt 4 MPZP). Wśród parametrów, które różnicują sytuację nieruchomości stanowiącej działki nr [...], obręb [...], oraz nieruchomości z nią sąsiadujących, skarżący wyróżnił: a) minimalny udział powierzchni czynnej: dla działek nr [...] nie obowiązują ustalenia § 8 ust. 3 MPZP, natomiast w pozostałej części terenu "[...]" uwzględnia się ustalenia § 8 ust. 3 MPZP; b) maksymalna nadziemna intensywność zabudowy: 3,8 dla działek nr [...] wobec 2,3 w pozostałej części terenu "[...]"; c) maksymalny udział powierzchni zabudowy: 73% dla działek nr [...] wobec 60% w pozostałej części terenu "[...]"; d) maksymalna wysokość zabudowy: 21 m dla działek nr [...] wobec 18 m w pozostałej części terenu "[...]"; e) maksymalna wysokość obiektów budowlanych: 22 m dla działek nr [...] wobec 19 m w pozostałej części terenu "[...]". Organ planistyczny w żaden sposób nie uzasadnił przy tym tak zróżnicowanego określenia wyszczególnionych wyżej parametrów. Zdaniem skarżącego organ naruszył tym samym zasadę równości. W ocenie skarżącego, ustalenia wprowadzone zaskarżoną uchwałą zostały również przyjęte z przekroczeniem granic władztwa planistycznego, naruszając jednocześnie jego prawo własności i prowadząc do istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto skarżący uważa, że działanie organu stanowi rażące zaprzeczenie - wywodzonej z klauzuli demokratycznego państwa prawnego - konstytucyjnej zasadzie ochrony zaufania jednostki do państwa i stanowionego przez nie prawa, zwanej również zasadą lojalności państwa względem obywateli.W związku z powyższym skarżący stwierdził, że preferencyjne zapisy MPZP dla nieruchomości stanowiącej działki nr [...], prowadzą do nierównego traktowania właścicieli nieruchomości położonych w obrębie tego samego terenu planistycznego, oznaczonego symbolem "[...]". Skarżący, jako właściciel nieruchomości sąsiedniej, został pozbawiony ochrony prawa własności i możliwości korzystania ze swojej nieruchomości na zasadach równych wobec właścicieli nieruchomości stanowiącej działki o numerach ewidencyjnych [...]. Nadmierna intensywność zabudowy oraz brak ograniczeń dla części podziemnej na działkach nr [...] stwarza ryzyko uszkodzenia sąsiednich kamienic oraz naruszenia historycznego układu urbanistycznego. Z kolei odstąpienie od rygoru ochrony obiektów wpisanych do rejestru zabytków zagraża dziedzictwu kulturowemu i konserwatorskiemu obszaru.W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 17 pkt 6 lit. a i b w zw. z art. 25 ust. 1 i 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym skarżący wskazał, że organ - w toku procedury planistycznej - występował do właściwych organów współdziałających wielokrotnie, przy czym po raz ostatni w dniach 7-8 października 2024 r., a więc na miesiąc przed aktualizacją treści prognozy oddziaływania na środowisko (ostatnia zmiana - 8 listopada 2024 r.). Tymczasem prognoza (a więc również każda kolejna jej wersja) winna zostać sporządzona przed skierowaniem projektu MPZP do uzgodnień i opiniowania przez właściwe organy. Zdaniem skarżącego, organ nie przedstawiając prognozy w jej ostatecznym kształcie doprowadził zatem do sytuacji, w której wystąpienia do organów współdziałających nie mogły być uznane za skuteczne. Skoro zaś właściwe organy dokonywały czynności uzgadniających na miesiąc przed sporządzeniem ostatecznej wersji prognozy, to również z tych względów nie sposób przyjąć, by uzyskano wymagane uzgodnienia i opinie.Skarżący podniósł także, że nie można przyjąć, by uzgodnienie z Małopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Krakowie zostało skutecznie dokonane. W postanowieniu z dnia 16 października 2024 r. Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków postanowił bowiem uzgodnić projekt MPZP, jednakże pod warunkiem uwzględnienia podniesionych w tymże stanowisku uwag. W ocenie skarżącego, warunkowe uzgodnienie projektu planu miejscowego przez organ współdziałający należy uznać za niedopuszczalne jako sprzeczne art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie można bowiem uznać projektu planu miejscowego za pozytywnie uzgodniony w sytuacji, gdy organ współdziałający w wydanym stanowisku - choć pozytywnym - jednocześnie określił warunki, na jakich takie uzgodnienie może nastąpić. Zdaniem skarżącego, organ planistyczny winien w takiej sytuacji spełnić warunki organu współdziałającego, a po wprowadzeniu do treści projektu MPZP stosownych zmian (tj. warunków wskazanych przez organ uzgadniający), poddać zmieniony projekt MPZP ponownemu uzgodnieniu i uzyskać ze strony Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie pozytywne uzgodnienie. W przedmiotowej sprawie tego nie uczyniono, co uzasadnia zarzut istotnego naruszenia trybu sporządzenia MPZP, a w konsekwencji winno skutkować uchyleniem zaskarżonej uchwały.Skarżący zarzucił także, że w okresie pomiędzy ponownym wyłożeniem do publicznego wglądu projektu MPZP w dniach od 18 listopada do 16 grudnia 2024 r. a uchwaleniem MPZP w dniu 12 lutego 2025 r. organ planistyczny wprowadził zmiany w części tekstowej oraz w załączniku granicznym projektowanego MPZP. Pomimo tego projekt MPZP w ostatecznej wersji nie został ponownie wyłożony do publicznego wglądu, a tym samym uniemożliwiono mieszkańcom wypowiedzenie się co do treści zmodyfikowanych ustaleń MPZP. Jednocześnie zmieniony projekt MPZP nie został przedstawiony do ponownego uzgodnienia / zaopiniowania organom współdziałającym. To z kolei stanowi oczywiste i istotne naruszenie trybu sporządzenia MPZP.W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa wniósł w imieniu Gminy Miejskiej Kraków o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi organ podniósł, że skarżący nie wykazał, że ma interes prawny w zaskarżeniu postanowień uchwały odnoszących się do nieruchomości sąsiednich. W ocenie Organu podnoszone przez skarżącego argumenty w zakresie niekorzystnego oddziaływania planowanej zabudowy na działkach nr [...] powinny być bowiem przedmiotem analizy organu architektoniczno-budowlanego na etapie ewentualnego postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.Odnośnie zarzutów skargi o niezgodności ustaleń planu miejscowego z wytycznymi Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Krakowa, a także sprzeczności przyjętych w planie miejscowym ustaleń planistycznych dla działki nr [...] z uwarunkowaniami zabytkowymi i historycznymi dotyczącymi tej nieruchomości organ podniósł, że nieruchomości zlokalizowane na działkach nr [...] objęte zostały ochroną konserwatorską wynikającą z wpisu zespołu urbanistyczno - architektonicznego dzielnicy K. do rejestru zabytków na podstawie decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie z dnia 25 stycznia 1984 r. (nr decyzji A-648). Dodatkowo znajdujący się na działce nr [...] i w głębi działki nr [...] budynek mieszkalny wraz z oficyną zostały ujęte w gminnej ewidencji zabytków. Nieruchomość ta znajduje się również - w obszarze Pomnika Historii (Zarządzenie Prezydenta RP z dnia 8 września 1994 r.). Zgodnie z ustaleniami skarżonego planu miejscowego "Grzegórzki - Centrum", działki nr [...] znajdują się w całości w terenie oznaczonym symbolem [...] - Teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usług. Warunki dopuszczenia funkcji usługowej w terenie [...] zostały ściśle określone w § 22 zaskarżonej uchwały. Organ wyjaśnił, że ustalenie kategorii przeznaczenia terenu pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną lub usługową (jako funkcja podstawowa), w głównej mierze zostało podyktowane zarówno szczegółowymi wytycznymi Studium dla strukturalnej jednostki urbanistycznej nr 8, a także istniejącym sposobem zagospodarowania nieruchomości (istniejące budynki mieszkalne i usługowe). Biorąc pod uwagę wytyczne Studium (Tom III Studium - "Wytyczne do planów miejscowych" III.1.2 oraz III.1.4.) organ stwierdził zatem, że zarzuty dotyczące ustalenia funkcji usługowej terenu w niezgodności z nimi należy uznać za chybione.Odnosząc się natomiast do zarzutów dotyczących ukształtowania parametrów i wskaźników przyszłej zabudowy w sposób niezgodny z wytycznymi Studium, organ zauważył, że możliwość uzupełnienia zabudowy na działkach nr [...] wynikała z ustalonych w tomie III studium kierunków zmian w strukturze przestrzennej dla strukturalnej jednostki urbanistycznej nr [...] N. o treści "istniejąca zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna tzw. J. L. (rejon ul. [...] i ul. [...]) do utrzymania, uzupełnień i rewitalizacji/rehabilitacji, ze szczególnym uwzględnieniem rejonu parku [...] i regionalnego dworca autobusowego (RDA) przy ul. [...]".W ocenie organu, określona w planie miejscowym dla działek nr [...] wysokość zabudowy na poziomie 21 m (a wysokość obiektu budowlanego na poziomie 22 m) jest zgodna z wytycznymi dokumentu Studium, który dla terenów MW określił ten parametr na poziomie do 25 m. Na podstawie ustaleń zaskarżonej uchwały, dla działek nr [...] (jedynie w tym miejscu możliwe jest domknięcie pierzei wzdłuż ul. [...] wysokość zabudowy została określona na poziomie 21 m. Jest to przybliżona wysokość sąsiednich kamienic (sąsiednie kamienice w ciągu ul. [...] - 4 lub 5 kondygnacji z wyjątkiem ul. [...] - 3 kondygnacje). W związku z powyższym organ stwierdził, że parametr wysokości zabudowy został określony w zgodności z obowiązującymi wytycznymi Studium jak również zgodnie z zasadami ładu przestrzennego.Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi koncentrujących się na braku uwzględnienia uwarunkowań zabytkowych obszaru, organ zauważył, że w toku procedowania projekt planu miejscowego był kilkukrotnie uzgadniany przez Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie, który postanowieniem znak ZN-II.5150.46.2024.EAP z dnia 19 kwietnia 2024 r. odmówił uzgodnienia projektu m.p.z.p.; w piśmie przedłożono warunki uzgodnienia. Następnie po wprowadzeniu korekt, postanowieniem znak: ZN-IL5150.71.2024.EAP z dnia 15 maja 2024 r. MWKZ uzgodnił z uwagą projekt m.p.z.p.; uwagę MKWZ uwzględniono w projekcie planu. Po wprowadzeniu zmian wynikających ze sposobu rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do projektu planu postanowieniem znak: ZN-IL5150.192.2024.EAP z dnia 16 października 2024 r. MKWZ uzgodnił projekt m.p.z.p. pod warunkiem uwzględnienia uwag - uwagi uwzględniono w projekcie planu. W rezultacie uzyskanych uzgodnień konserwatorskich, w § 7, § 12 oraz § 13 uchwały zostały określone ogólne zasady ochrony konserwatorskiej, natomiast w § 22 uchwały, zostały określone szczegółowe warunki i zasady zagospodarowania terenu odnoszące się ściśle do terenu [...].Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów dotyczących nieprawidłowego określenia wskaźników i parametrów zabudowy odnoszących się do działek nr [...] i nr [...], w oderwaniu od historycznych i kulturowych uwarunkowań obszaru, organ wyjaśnił, że wynikało to ze sposobu uwzględnienia uwag do projektu m.p.z.p. "Grzegórzki - Centrum", złożonych na etapie wyłożenia do publicznego wglądu, rozpatrzonych zarządzeniem Prezydenta Miasta Krakowa nr 2307/2024 z dnia 30 sierpnia 2024 r., w nawiązaniu do wytycznych konserwatorskich wydanych przez Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków pismem znak ZN.5183.75.2024.BS z dnia 26 czerwca 2024 r. dla zamierzenia inwestycyjnego na działkach nr [...] przy ul. [...] w K. polegającego na realizacji budynku plombowego. Właściciele nieruchomości stanowiącej działki nr [...] w uzasadnieniu składanych uwag do projektu planu miejscowego, dołączyli ww. opinię-wytyczne Małopolskiego Konserwatora Zabytków w Krakowie, na podstawie której organ ten dopuścił możliwość planowanego przez inwestorów przedsięwzięcia pod następującymi warunkami: zastosowania dachu dwuspadowego na budynku frontowym w nawiązaniu do historycznych budynków w pierzei ulicy; dopuszczono zaproponowany dach płaski z tarasem zielonym na oficynie, a przy pracach ziemnych winien być zapewniony nadzór archeologiczny. Jednocześnie MWKZ w tym samym piśmie zastrzegł, że z uwagi na ochronę konserwatorską nieruchomości wynikającą ze wpisu układu urbanistycznego K. do rejestru zabytków oraz ze względu na położenie nieruchomości w obszarze historycznego zespołu miasta Krakowa uznanego za pomnik historii Zarządzeniem Prezydenta RP z 8 września 1994 r. (M.P. nr 50, poz. 418) - planowana przez inwestorów inwestycja będzie wymagała pozwolenia konserwatorskiego.Przechodząc do zarzutów dotyczących nieścisłości ustaleń zaskarżonej uchwały ustanawiających ochronę tylnego budynku wraz z oficyną na działkach nr [...] wynikającą ze wpisu do gminnej ewidencji-zabytków (§ 42 ust. 5 pkt 46, § 13 ust. 2 pkt 3 oraz § 22 ust. 6 pkt 5 lit. b uchwały) organ wyjaśnił, że na ostateczny kształt tych zapisów miał wpływ sposób rozpatrzenia uwag złożonych przez właścicieli nieruchomości na etapie wyłożenia projektu planu miejscowego "Grzegórzki Centrum" do publicznego wglądu (vide: uwaga nr 4 i nr 5 - obydwie z dnia 8 sierpnia 2024 r. - rozpatrzone zarządzeniem Prezydenta Miasta Krakowa nr 2307/2024 z dnia 30 sierpnia 2024 r.). Do złożonych uwag właściciele działek nr [...] dołączyli wstępny projekt zabudowy nieruchomości (przewidujący rozbiórkę oficyny tylnej oraz przebudowę budynku mieszkalnego) wraz z pozytywną, wspomnianą już opinią Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie z dnia 26 czerwca 2024 r., znak: ZN.5183.75.2024.BS. Treść ww. opinii wskazywała, że MWKZ przychylił się wstępnie do planów inwestorów, jednakże zastrzegł, że z uwagi na obszarowy wpis nieruchomości do rejestru zabytków oraz położenie w obszarze pomnika historii, konieczne będzie uzyskanie na realizację zamierzenia budowlanego "wyprzedzająco pozwolenia konserwatorskiego". Z tych względów, organ planistyczny zdecydował się nie uwzględnić uwagi nr 5 pkt 10b, w której właściciele nieruchomości wnosili o "możliwość rozbiórki parterowej oficyny budynku zabytkowego położonej w południowej części działki nr [...] obręb [...]". W uzasadnieniu nieuwzględnienia uwagi nr 5 pkt 10b organ planistyczny uznał, że "nie wprowadza się wnioskowanej zmiany. Kwestie rozbiórki obiektów budowlanych na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymagają pozwolenia właściwych służb konserwatorskich. Niezależnie od powyższego zagadnienia te regulowane są przepisami odrębnymi, nie stanowią materii planistycznej w związku z tym proponowany zapis o możliwości rozbiórki nie zostanie wprowadzony."Organ wskazał także, że na finalnym etapie prac projektowych, projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Grzegórzki - Centrum" został przekazany zarządzeniem Prezydenta Miasta Krakowa nr 185/2025 z dnia 28 stycznia 2025 r. Radzie Miasta Krakowa do uchwalenia. W treści "Uzasadnienia rozwiązań planistycznych" (zał. nr II do zarządzenia PMK nr 185/2025 z dnia 28 stycznia 2025 r. - str. 11) zostały zawarte konkluzje, zgodnie z którymi: "Możliwość uzupełnienia luki w zabudowie pierzei ulicy zapewniono na nieruchomości pod adresem ul. [...]w terenie 3MW-U). Ustalenia (§ 22 ust. 3 pkt 4 i ust. 6 pkt 5) przewidują możliwość budowy nowego budynku frontowego oraz nadbudowy i przekształceń istniejących obiektów zabytkowych w głębi nieruchomości. Parametry i wskaźniki dla tej nieruchomości w projekcie planu zostały ustalane zgodnie z wytycznymi konserwatorskimi (pismo ZN.5183.75.2024.BS z dnia 26.06.2024), wydanymi dla planowanej inwestycji". Organ podkreślił przy tym, że działki nr [...] pozostają jedyną nieruchomością w terenie 3MW-U, na której możliwe jest uzupełnienie zabudowy pierzejowej - z uwagi na brak budynku frontowego.Odnosząc się do zarzutów (pkt 5) dotyczących nieprawidłowego odstąpienia od sporządzenia prognozy oddziaływania na środowisko przed wystąpieniem o niezbędne opinie i uzgodnienia projektu planu (...) organ wyjaśnił, że nie wystąpiono o odstąpienie od sporządzania prognozy. Organ planistyczny, w toku procedury pianistycznej, wykonał bowiem następujące czynności: 19 października 2023 r. wystąpiono o ustalenie zakresu prognozy do PPIS i RDOS; 19 marca 2024 r. wystąpiono o uzgodnienia i opinie projektu planu i prognozy oddziaływania na środowisko; 30 kwietnia 2024 r. w wyniku uzyskanych stanowisk ponowiono opiniowanie i uzgodnienia projektu planu i prognozy oddziaływania na środowisko. Od 28 czerwca do 26 lipca 2024 r. trwało wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko; 3 października 2024 r. ponowne opiniowanie i uzgodnienia projektu planu i prognozy oddziaływania na środowisko. Od 18 listopada do 16 grudnia 2024 r. ponowne wyłożenie do publicznego wglądu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. W świetle powyższych faktów organ uznał zatem zarzuty skarżącego za pozbawione podstaw.Za niezasługujące na uwzględnienie organ uznał również zarzuty dotyczące nieprawidłowego wprowadzenia zmian w projekcie planu miejscowego w okresie między ponownym wyłożeniem projektu m.p.z.p. w okresie od 18 listopada 2024 r. do 16 grudnia 2024 r., a uchwaleniem planu miejscowego w dniu 12 lutego 2025 r. Organ wyjaśnił, że w wyniku rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta Krakowa uwag złożonych do ponownie wyłożonej do publicznego wglądu części projektu planu skorygowano fragment obowiązującej linii zabudowy na działce nr [...] obr. [...] tak, by przebiegała po obrysie istniejącego budynku zamiast po cofniętych w głąb witrynach. Korekta ta nie wymagała powtórzenia procedury planistycznej, a informacja ta została wpisana w uzasadnieniu do rozpatrzenia uwagi nr 6 pkt 3 w załączniku do Zarządzenia Nr 120/2025 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 20 stycznia 2025 r.W związku z powyższym Prezydent Miasta Krakowa uznał, że zarzuty skargi co do niezgodności ustaleń planu miejscowego z wytycznymi Studium oraz z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz zarzuty naruszenia prawa własności skarżącego jako właściciela sąsiedniej nieruchomości są bezpodstawne.Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Przedmiotem kontroli sądowej jest uchwała z dnia 12 lutego 2025 r. Rady Miasta Krakowa nr XIX/439/25 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Grzegórzki-Centrum".Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j. z dnia 2024.06.26) kontrola działalności administracji publicznej wykonywana przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, jak również inne niż określone w pkt 5 akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 6). Jak stanowi art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.Rozpoznając sprawę w świetle powyższych kryteriów należy stwierdzić, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.W pierwszej kolejności trzeba odnieść się do legitymacji skarżącego B. C. do wywiedzenia skargi. Skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2024.1465 t.j. z dnia 2024.10.03) Stosownie do tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest, zatem przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego i otwiera drogę do jej merytorycznej oceny. Ocena ta zaś dotyczy charakteru naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego występuje wówczas, gdy jest ono konsekwencją naruszenia obiektywnego porządku prawnego (normy prawa materialnego lub procesowego).Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. Wnoszący skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym musi wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt III RN 42/02, opub. w OSNP z 2004 r., nr 7, poz. 114, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 364/04, opub. w Lex nr 173736). Ponieważ do wniesienia skargi nie legitymuje stan jedynie zagrożenia naruszeniem, stąd w skardze należy wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1563/04, opub. w LEX nr 171196; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 1127/05, opub. w LEX nr 194894). O powodzeniu skargi z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przesądza wykazanie albo przynajmniej wskazanie przez skarżącego naruszenia przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego lub chociażby prawa chronionego w drodze ustawy, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Interes ten powinien być jednak bezpośredni i realny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt OSK 715/05, opub. w LEX nr 192482; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2001 r., sygn. akt II SA 1410/01, opub. w Lex nr 53376; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 1995 r., sygn. akt II SA 1933/95, opubl. w ONSA z 1996 r., nr 4, poz. 170; wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 764/06 i sygn, akt II SA/Bk 763/05).Skarżący jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] obręb [...],jedn urban. nr [...] "N. " zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym (kamienicą z 1905 r ), posiadającym trzy kondygnacje, przy ul [...] [...] w K., stanowiącej obiekt zabytkowy, ujęty w gminnej ewidencji zabytków, położony w granicach ustaleń zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Swoją skargą domaga się stwierdzenia nieważności ustaleń dotyczących działek sąsiednich o nr [...], jako właściciel nieruchomości sąsiedniej.Interes prawny skarżącego jest naruszony, bowiem jak wyjaśniono w skardze i na rozprawie bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku - przy zabudowie działek [...] może dojść do ingerencji w podziemie nieruchomości skarżącego, z odwołaniem się do prawa oparcia o jego nieruchomość zabudowaną budynkiem. Taka zabudowa jest wysoce prawdopodobna, bowiem to wypełnienie kwartału pierzei ulicy. Jest to interes indywidualny, bezpośredni i realny, wynikający z normy obowiązującego prawa ( art. 31 ust 3 Konstytucji RP, art. 140 Kodeksu cywilnego.), naruszony aktem prawa miejscowego, bowiem jak wskazano uchwalenie planu wywołuje skutek w postaci braku możliwości korzystania i zagospodarowania swojego gruntu w dowolny sposób, a dopuszczony sposób zagospodarowania działek sąsiednich będzie oddziaływać na zabudowaną już nieruchomość skarżącego. To stwierdzenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę otwiera mu drogę do merytorycznego rozpoznania skargi ( wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1539/09) i przyznaje skarżącemu legitymację do jej wniesienia na podstawie art. 6 ust. 1 i ust 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.Po zbadaniu szczegółowych zarzutów skargi stwierdzić należy, że ten wykazany interes prawny skarżącego został naruszony ustaleniami planu dotyczącymi działek sąsiednich, jednak w zgodzie z obowiązującym prawem.Szczegółowe i rozbudowane zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie:Podnoszone zarzuty skargi mają charakter proceduralny - związany z trybem uchwalania zmiany planu (odstąpienie od sporządzenia prognozy oddziaływania na środowisko przed wystąpieniem o niezbędne opinie i uzgodnienia projektu planu, co doprowadziło do faktycznego nieuzyskania opinii i uzgodnień projektu planu miejscowego stanowiąc rażące naruszenie prawa, wprowadzenie zmian w projekcie planu w okresie pomiędzy ponownym wyłożeniem do publicznego wglądu w okresie od 18.11.2024 r do 16.12.2024 r., a uchwaleniem mpzp w dniu 12 lutego 2025 r, oraz brak wyłożenia zmienionego projektu planu do publicznego wglądu), a także zarzuty merytoryczne - które odnoszą się wyłącznie do sfery naruszenia interesu prawnego skarżącego związanego z wykonywaniem własnego prawa własności (art. 31 ust 3, art. 32 ust 1 i art. 64 ust 2 i 3 Konstytucji RP, w zw. z art. 28 ust 1 w zw. z art. 6 ust 1 i 2, art. 1 ust 2, art. 15 ust 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – naruszenie istoty prawa własności skarżącego, zasady proporcjonalności, równości i praworządności, nieuwzględnienie ważnego interesu prywatnego skarżącego, a bezpodstawne przedłożenie interesu właściciela nieruchomości sąsiedniej, brak zachowania wymogów ładu przestrzennego oraz wymagań ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, art. 20 ust 1 zd. 1 w zw. z art. 15 ust 1 zd. 1 w zw. z art. 9 ust 4 u.p.z.p. poprzez uchwalenie planu o treści oczywiście sprzecznej z ustaleniami obowiązującego w dacie uchwalenia planu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa jako terenów "3MW-U" wraz z usługami samodzielnymi zamiast "MW" jako terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, gdzie funkcja usługowa jest wyłącznie uzupełniająca, wprowadzenie rozwiązań, które nie odpowiadają ustalonym w Studium kierunkom zagospodarowania uwzględniającym historyczne elementy struktury przestrzennej, stanowiącym komponent ochrony konserwatorskiej, naruszeniu zasad techniki prawodawczej polegającej na sprzeczności ustaleń dotyczących ochrony obiektów ujętych w gminnej ewidencji zabytków oraz rozbieżności pomiędzy częścią tekstową i częścią graficzną).Procedura uchwalenia planu została przeprowadzona zgodnie z wymogami art. 17 obowiązującej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w związku z art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688 ze zm.), a także w oparciu o wytyczne rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. poz. 1587).Podstawą uwzględnienia skargi na uchwałę dotyczącą planu jest wyłącznie naruszenie obiektywnego porządku prawnego. Brak jest podstaw do uwzględnienia skargi w sytuacji, gdy interes prawny lub uprawnienie skarżącego zostaje naruszony, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie, z mocy art. 3 ust. 1 oraz art. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu sprzed 24 września 2023 r.) władztwa planistycznego. Wadliwymi ustaleniami planu będą, zatem wyłącznie te jego ustalenia, które naruszają przepisy prawa oraz te, które są wynikiem nadużycia przysługujących gminie uprawnień.W rozpoznawanej sprawie przy uchwalaniu zaskarżonego planu w wystarczającym stopniu zachowano wymogi przepisów proceduralnych, a naruszenie interesu prawnego skarżącego jako właściciela nieruchomości (składającej się z działki nr [...], sąsiedniej w stosunku do działek nr [...]) położonej w obszarze obowiązywania uchwały planistycznej odbyło się w zgodzie z obowiązującym prawem.Sądy administracyjne dokonują kontroli uchwał organów samorządu terytorialnego pod kątem ich zgodności z prawem (art. 184 Konstytucji RP w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Sądy administracyjne nie mogą dokonywać oceny kontrolowanego planu miejscowego pod względem słuszności lub celowości. W tym kontekście należy podkreślić, że Rada Miasta Krakowa, uchwalając plan miejscowy wykonuje kompetencję gminy do samodzielnego, zgodnego z interesami wspólnoty samorządowej, zapewnienia ładu przestrzennego. Władztwo planistyczne gminy stanowi jeden z aspektów konstytucyjnej zasady samodzielności gminy (art. 16 oraz art. 163-165 Konstytucji RP). Ingerencja sądu administracyjnego we władztwo planistyczne powinna być zatem ograniczona wyłącznie do przypadków, w których w sposób niebudzący wątpliwości doszło do istotnego naruszenia prawa.Taka sytuacja nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Zarzuty skargi są bezzasadne.1. Działki ewidencyjne nr [...], obręb ewid. [...], jedn. urban. nr [...] "[...]" (ul [...] w K.) znajdują się w planistycznej jednostce 3MW-U tereny zabudowy wielorodzinnej lub usług. Warunki dopuszczenia funkcji usługowej są ściśle określone w § 22 uchwały. Określono dokładnie, gdzie i jakie usługi wolno prowadzić. Jest to możliwość sytuowania lokali o funkcji usługowej w budynkach mieszkalnych i wielofunkcyjnych. Nie każde usługi można prowadzić, bowiem wykluczono handel hurtowy i wielkopowierzchniowy. Teren usługi o jakim mowa w planie w ramach przeznaczenia [...] mieści się w pojęciu funkcji dopuszczalnej Studium – usług inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, oświaty i wychowania. W tomie III Studium Wytyczne do planów miejscowych III1.4 działki [...] znajdowały się w strukturalnej jednostce urbanistycznej nr [...] N. dla których został wyznaczony kierunek zagospodarowania pod tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o symbolu MW, dla którego funkcja podstawowa to zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna wysokiej intensywności, a funkcja dopuszczalna to usługi inwestycji celu publicznego z zakresu infrastruktury społecznej, pozostałe usługi inwestycji celu publicznego, usługi kultury, nauki, oświaty i wychowania, usługi sportu i rekreacji, usługi handlu detalicznego, usługi pozostałe, zieleń urządzona i nieurządzona m in. w formie parków, skwerów zieleńców, parków rzecznych, lasów, zieleni izolacyjnej.Poza tym, w tomie III.1.2. Studium : Wytyczne do planów miejscowych określono, że w przypadku wydzielenia funkcji dopuszczalnej z wyznaczonej kategorii terenu, udział tej funkcji dopuszczalnej nie może przekroczyć wielkości 50% powierzchni wydzielonego terenu. Jednocześnie ustalono przeznaczenie zgodne bądź z ustaloną w Studium funkcją terenu bądź zgodnie z dotychczasowym sposobem jego wykorzystania. Natomiast w szczegółowych wytycznych dla strukturalnej jednostki urbanistycznej nr [...] N. w odniesieniu do wskaźników zabudowy wskazano, że dla działek lub ich części położonych w pasie o szerokości 50 m wzdłuż ul. [...] i ul. [...] do 100 % może wynosić udział zabudowy usługowej w terenach zabudowy mieszkaniowej. To istotna wytyczna planu, która rzutuje na jego prawidłowe rozumienie i sprawia, że wbrew twierdzeniom skargi przeznaczenie podstawowe terenu na którym położone są działki [...] (w całości w pasie 50 m od ulicy [...]) mogło zostać określone jako teren usług "U", równorzędny do [...]. Jednocześnie jest to zgodne z istniejącym sposobem zagospodarowania nieruchomości bowiem w terenie istnieją budynki mieszkalne i usługowe.2. Wysokość zabudowy dla działek nr [...] na poziomie 21 m (a wysokość obiektu budowlanego na poziomie 22 m) jest zgodna z wytycznymi dokumentu Studium, który dla terenów MW określił ten parametr do 25 m., Inne parametry również zgodne są z dopuszczonymi w Studium: minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 30 %, minimalna nadziemna intensywność zabudowy – 0,1, maksymalna nadziemna intensywność zabudowy 3,8, maksymalny udział powierzchni zabudowy 73%. Przyjęto dla nowo realizowanego budynku frontowego na działce [...] wysokość elewacji frontowej i tylnej do gzymsu/okapu nie więcej niż 19m (§ 22 uchwały). Jednocześnie został ustanowiony nakaz kształtowania kwartału zabudowy pierzowej (§ 9 ust 1 pkt 3 uchwały). Co istotne z punktu widzenia planistycznego, jedynie w miejscu położenia działek [...] możliwe jest domknięcie pierzei wzdłuż ul. [...] w K.. Wysokość zabudowy została określona na poziomie 21 m , jako przybliżona wysokość sąsiednich kamienic w ciągu ul [...], które mają 21 m. Sąsiednie kamienice w ciągu ul [...] mają 4 lub 5 kondygnacji z wyjątkiem nieruchomości skarżącego.Nie doszło w tym względzie do naruszenia zasad sporządzania planu w rozumieniu art. 28 ust 1 u.p.z.p. Konstytucyjne zasady praworządności, równości i proporcjonalności do których odwołuje się skarga nie zostały naruszone. Kwestionowane parametry zabudowy zostały określone w zgodności z obowiązującymi wytycznymi Studium oraz zasadami ładu przestrzennego.3. Uzgodnienia konserwatorskie na etapie procedury planistycznej prowadzone były szeroko, bowiem procedowany plan był kilkukrotnie uzgadniany przez Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie. Ostatecznie Małopolski Wojewódzki Konserwator zabytków uzgodnił projekt planu miejscowego pod warunkiem uwzględnienia uwag, a jego uwagi uwzględniono w projekcie planu i przyjęto. Nieruchomości zlokalizowane na działkach [...] objęte zostały opieka konserwatorską wynikająca z wpisu zespołu urbanistyczno-architektonicznego dzielnicy K. do rejestru zabytków na podstawie decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie z dnia 25 stycznia 1984 ( nr decyzji A-648). Znajdujący się na działce nr [...] i w głębi działki nr [...] budynek mieszkalny wraz z oficyną zostały ujęte w gminnej ewidencji zabytków. Nieruchomość ta znajduje się również w obszarze Pomnika Historii (zarządzenie Prezydenta RP z 8 września 1994 r.).W § 22 ust 6 pkt 5 uchwały planistycznej przyjęte zostały ustalenia ochrony konserwatorskiej w odniesieniu do budynku wpisanego do gminnej ewidencji zabytków przy ul. [...] w Krakowie. Ochronę budynku określono zgodnie z ustaleniami z § 13 z dopuszczeniem zmiany sposobu użytkowania, nadbudowy, rozbudowy o część podziemną ze zmianą sposobu użytkowania piwnic. Ustalono maksymalną wysokość zabudowy – 16 m, maksymalną wysokość obiektów budowlanych – 17 m, określono szczegółowe wymogi dotyczące kształtu dachu, jego nawierzchni i zmian wystroju elewacji. Dla oficyny nie określono ochrony.W § 22 ust 3 wprowadzono dla działek [...] odmienne niż w pozostałej części terenu [...] wskaźniki i parametry zabudowy, zasady kształtowania dachów i ustalenia dotyczące elewacji budynku frontowego wyłącznie dla tych działek. Przyjęte ustalenia są wystarczające.Brak nieścisłości w planie o których mowa w skardze, bowiem wzięto pod uwagę wniosek właściciela nieruchomości i opinię-wytyczne Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (z 26 czerwca 2024 r), który wstępnie przychylił się do planów inwestorów, zastrzegając, że na realizację zamierzenia konieczne będzie uzyskanie "pozwolenia wyprzedzającego". Przewidywany planem zakres ochrony zabytków jest wystarczający i w pełni zgodny z dokonanymi uzgodnieniami. Na ostateczny kształt zapisów miał wpływ sposób rozpatrzenia uwag zgłoszonych przez właścicieli działek nr [...] na etapie wyłożenia projektu planu miejscowego (uwaga nr 4 i 5). Do złożonych uwag właściciele dołączyli wstępny projekt zabudowy nieruchomości przewidujący rozbiórkę oficyny tylnej oraz przebudowę budynku mieszkalnego, wraz z pozytywną opinię Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie 26 czerwca 2024 r.(który przychylił się do planów inwestorów).4. Wbrew zarzutom skargi nie odstąpiono od sporządzenia prognozy oddziaływania na środowisko. Prognoza oddziaływana na środowisko została sporządzona wraz z rysunkiem w marcu 2024 r., a następnie była opiniowana, uzgadniana i wykładana do publicznego wglądu wraz z projektem planu w ramach prowadzonej procedury planistycznej.Jak wskazano w prognozie oddziaływania na środowisko celem planu było między innymi : stworzenie regulacji planistycznych które umożliwią ochronę wartości kulturowych, ze względu na historyczne zespoły urbanistyczne i walory krajobrazowe, określenie zasad uzupełnienia istniejącej zabudowy oraz kształtowania nowej zabudowy w oparciu o politykę przestrzenną przyjętą w Studium, kształtowanie przestrzeni publicznych w oparciu o wysokie standardy estetyczne.5. Dokonane korekty projektu planu w okresie między kolejnym wyłożeniem planu a jego uchwaleniem w dniu 12 lutego 2025 r miały ten charakter, że nie wymagały powtórzenia procedury planistycznej, a skarga nie wykazała, by było inaczej.Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu sprzed 24 września2023 r) - w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się różnego rodzaju wartości, co w praktyce może prowadzić dosprzeczności interesów różnych osób a nawet konfliktów. Z jednej, bowiem strony uwzględnia się prawo własności (art. 1 ust. 2 pkt 7ustawy), z drugiej zaś potrzeby interesu społecznego (w tym potrzeby inwestycyjne), wymagania ochrony środowiska, przyrody ikrajobrazu, potrzeby ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi, rozwój infrastruktury, ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków orazinne wyszczególnione w ustawie. Określając, w ramach przysługującego gminie władztwa planistycznego, przeznaczenie terenu oraz sposóbjego zagospodarowania i warunki zabudowy (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.) organy gminy muszą rozważyć wszystkie wchodzące w grę interesy apowstające sytuacje konfliktowe rozstrzygać zgodnie z obowiązującym prawem. Obowiązek taki wynika, przede wszystkim z art. 2Konstytucji RP. W rozpatrywanej sprawie w wystarczający sposób rozważono istotny interes skarżącego jako właściciela zabudowanejnieruchomości stanowiącej działkę nr [...] (skarżący nie wnosi zastrzeżeń, co do ustaleń dotyczących jego nieruchomości), któremuprzysługuje prawo dotychczasowego zagospodarowania w terenie [...], a wywiedziona skarga przekonująco nie wykazała, by ta ocena byłaodmienna. Uwzględniono interes właścicieli nieruchomości stanowiącej działki nr [...], do których skarżący nie ma żadnego tytułuprawnego. Te ustalenia zostały zaopiniowane i uzgodnione z instytucjami o których mowa w art. 17 ust 6 ustawy o planowaniu izagospodarowaniu przestrzennym. Jak wynika z uzasadnienia rozwiązań planistycznych - niewątpliwym założeniem planistycznym była ochronawartości kulturowych przestrzeni, przy uwzględnieniu interesu publicznego i społecznego, uzupełnienie istniejącej zabudowy orazkształtowanie nowej, w tym przestrzeni publicznych w oparciu o wysokie standardy estetyczne, poprzez regulacje dotyczące kształtowaniafunkcji w obszarze. W tej sytuacji stwierdzić należy, że organ planistyczny rozważył we właściwy sposób wartości podlegające ochronietakie jak: potrzebę rozwoju i zachowania funkcji usługowej (zgodnie z potrzebami społecznymi), w terenach na których istnieje zabudowamieszkaniowa wielorodzinna, przy uwzględnieniu wszystkich cennych zasobów kulturowych i zabytkowych obszaru. Dla tych terenów ustalonoodpowiednie do funkcji przeznaczenia wskaźniki zabudowy, przy uwzględnieniu walorów zabytkowych. W ten sposób przy istotnymuwzględnieniu interesów właścicieli poszczególnych nieruchomości, wzięto pod uwagę wymogi kształtowania ładu przestrzennego izrównoważonego rozwoju oraz kierunki wyznaczone w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa.Jak stanowi art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez "ład przestrzenny należy rozumieć takieukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania iwymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne". Z kolei w art. 2 pkt 2 u.p.z.p.ustawodawca, w odniesieniu do pojęcia "zrównoważonego rozwoju", odsyła do art. 3 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawoochrony środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1973). Zgodnie z tym przepisem, przez "zrównoważony rozwój" rozumie się taki rozwójspołeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniemrównowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajaniapodstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń.Kierując się zatem zapewnieniem ładu przestrzennego przy sporządzeniu planu miejscowego organ miał obowiązek tak ukształtowaćprzestrzeń aby tworzyła harmonijną całość oraz uwzględniała w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymaganiafunkcjonalne, społeczno-gospodarcze i środowiskowe.Sądy administracyjne dokonują kontroli uchwał organów samorządu terytorialnego pod kątem ich zgodności z prawem (art. 184 KonstytucjiRP w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, t.j Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.).Sądy administracyjne nie mogą dokonywać oceny kontrolowanego planu miejscowego pod względem słuszności lub celowości. W tym kontekścienależy podkreślić, że Rada Miasta Krakowa, uchwalając plan miejscowy wykonuje kompetencję gminy do samodzielnego, zgodnego z interesamiwspólnoty samorządowej, zapewnienia ładu przestrzennego. Władztwo planistyczne gminy stanowi jeden z aspektów konstytucyjnej zasadysamodzielności gminy (art. 16 oraz art. 163-165 Konstytucji RP). Ingerencja sądu administracyjnego we władztwo planistyczne powinna byćzatem ograniczona wyłącznie do przypadków, w których w sposób nie budzący wątpliwości doszło do istotnego naruszenia prawa (wymógistotności naruszenia prawa wynika również z art. 91 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz.U.2025.1153t.j. z dnia 2025.08.22 ).Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu sprzed 24 września 2023 r) : istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. W tej normie ustawowej poszukiwać należy ewentualnych podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały.Ochrona prawa własności następuje w granicach ustaw. Nie można zatem zasadnie zarzucać organowi planistycznemu nadużycia władztwa planistycznego (art. 1 ust 2 pkt 1,2 i 7 w zw. z art. 1 ust 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Zachowane przeznaczenie, dla terenu stanowiącego własność skarżącego pozwala na realizowanie i wykonywanie prawa własności przez możliwość dotychczasowego korzystania z nieruchomości zabudowanej budynkiem, więc nie doszło do pozbawienia lub ograniczenia praw skarżącego. Ustalenia kontrolowanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie godzą w istotę prawa własności skarżącego.Niezasadny jest zarzut skarżącego dotyczący niezastosowania i nieuwzględnienia ważnego interesu prywatnego. Ustalony w planie zakres korzystania z nieruchomości stanowiącej działki [...] wynikająca z ustaleń planu miejscowego jest wyrazem dopuszczalnej przez ustawodawcę ingerencji w wykonywanie prawa własności tej nieruchomości i sąsiednich. Nie można ogólnie twierdzić, że plan miejscowy ogranicza wykonywanie prawa własności, skoro to właśnie między innymi plan miejscowy doprecyzowuje granice w jakich wykonywanie jest dopuszczalne. Ustalenia dotyczące zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenów zapewniają uwzględnienie w planie miejscowym walorów architektonicznych i zabytkowych obszaru.Wymogi te, zgodne z przepisami odrębnymi, ograniczają warunki zabudowy w sposób zgodny z prawem, dotyczą zarówno nieruchomości skarżącego jak i działek sąsiednich, nie naruszają zasad ładu przestrzennego i spójności planistycznej. W konsekwencji kwestionowane w skardze ewentualne ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości skarżącego, nie naruszają zasad proporcjonalności, równości oraz wyważania interesu publicznego i indywidualnego (art. 20, art. 21 ust 1, art. 31 ust 3, art. 32 i art. 64 Konstytucji RP). Nie uniemożliwiają one bowiem skarżącemu zabudowy w dotychczasowej formie i zakresie, Nieuzasadnione jest postrzeganie przez skarżącego kwestionowanych ustaleń planu jako niedopuszczalnych i niczym nieuzasadnionych. Wzięto w prawidłowy sposób pod uwagę kierunki rozwoju zawarte w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa oraz potrzebę umożliwienia zagospodarowania obszaru w sposób zgodny z aktualnymi potrzebami gminy w zakresie rozwoju funkcji mieszkaniowych, przedsiębiorczości, planowanych inwestycji, w tym wypełnienia zasadnych postulatów zawartych we wnioskach właścicieli nieruchomości. Wykreowany układ przestrzeni spójny jest z docelową formą własności i władania, specyfiką i walorami miejsca a także oczekiwaniami lokalnej społeczności. Przyjęte wskaźniki planistyczne w terenie 3MW-U nie naruszają ustaleń studium. Wskazywane w skardze niedogodności czy uciążliwości związane z ewentualnym oddziaływaniem przyszłej inwestycji (działki [...]) na działkę skarżącego (nr [...]) będą przedmiotem analizy organu architektoniczno- budowlanego w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę.Na zakończenie przypomnieć należy, że przy rozpatrywaniu skargi złożonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wojewódzki sąd administracyjny kontrolując merytorycznie zaskarżony akt – w zakresie zasad i trybu jego sporządzenia – czyni to zasadniczo w granicach wyznaczonych naruszeniem indywidualnego interesu prawnego skarżącego. Skarga składana w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis, dlatego do jej wniesienia nie legitymuje sama sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, lecz konieczne jest wykazanie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków podmiotu skarżącego a kwestionowanym aktem, skutkującym naruszeniem jego interesu prawnego. (por. wyrok SN z 7 marca 2003 r. III RN 42/02, OSNP z 2004 r. nr 7, poz. 114; wyrok NSA z 1 marca 2005 r. OSK 1437/2004; wyrok NSA z 3 września 2004 r. OSK 476/04 ONSA i WSA 2005/1/2; wyrok NSA z 14 września 2012 II OSK 1541/12).Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.). Nie uniemożliwiają one bowiem skarżącemu zabudowy w dotychczasowej formie i zakresie, Nieuzasadnione jest postrzeganie przez skarżącego kwestionowanych ustaleń planu jako niedopuszczalnych i niczym nieuzasadnionych. Wzięto w prawidłowy sposób pod uwagę kierunki rozwoju zawarte w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa oraz potrzebę umożliwienia zagospodarowania obszaru w sposób zgodny z aktualnymi potrzebami gminy w zakresie rozwoju funkcji mieszkaniowych, przedsiębiorczości, planowanych inwestycji, w tym wypełnienia zasadnych postulatów zawartych we wnioskach właścicieli nieruchomości. Wykreowany układ przestrzeni spójny jest z docelową formą własności i władania, specyfiką i walorami miejsca a także oczekiwaniami lokalnej społeczności. Przyjęte wskaźniki planistyczne w terenie 3MW-U nie naruszają ustaleń studium. Wskazywane w skardze niedogodności czy uciążliwości związane z ewentualnym oddziaływaniem przyszłej inwestycji (działki [...]) na działkę skarżącego (nr [...]) będą przedmiotem analizy organu architektoniczno- budowlanego w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę.Na zakończenie przypomnieć należy, że przy rozpatrywaniu skargi złożonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wojewódzki sąd administracyjny kontrolując merytorycznie zaskarżony akt – w zakresie zasad i trybu jego sporządzenia – czyni to zasadniczo w granicach wyznaczonych naruszeniem indywidualnego interesu prawnego skarżącego. Skarga składana w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie ma charakteru actio popularis, dlatego do jej wniesienia nie legitymuje sama sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, lecz konieczne jest wykazanie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków podmiotu skarżącego a kwestionowanym aktem, skutkującym naruszeniem jego interesu prawnego. (por. wyrok SN z 7 marca 2003 r. III RN 42/02, OSNP z 2004 r. nr 7, poz. 114; wyrok NSA z 1 marca 2005 r. OSK 1437/2004; wyrok NSA z 3 września 2004 r. OSK 476/04 ONSA i WSA 2005/1/2; wyrok NSA z 14 września 2012 II OSK 1541/12).Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.