sygn. III SAB/Gd 21/26 27 marca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Wyrok - III SAB/Gd 21/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 27 marca 2026

Teza
Zobowiązano do wydania aktu. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji "I." z siedzibą w W. na bezczynność Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku do rozpoZobowiązano do wydania aktu. Dostęp do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji "I." z siedzibą w W. na bezczynność Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku do rozpo
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik zasądzono świadczenie
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący wnioskodawca
Data orzeczenia 27 marca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący Adam Osik
Rozstrzygnięcie

Zobowiązano do wydania aktu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji "I." z siedzibą w W. na bezczynność Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku do rozpoznania wniosku skarżącej Fundacji "I." z siedzibą w Warszawie o udostępnienie informacji publicznej, datowanego na dzień 9 września 2024 r., w części dotyczącej roku 2024 – w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku w części objętej punktem 1. sentencji wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. stwierdza, że Dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu pozostałej części wniosku skarżącego, opisanego w punkcie 1. sentencji wyroku, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4. zasądza od Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku na rzecz skarżącej Fundacji "I." z siedzibą w Warszawie kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE
Fundacja "I." z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") wnioskiemz dnia 10 września 2024 r. (data wpływu do organu), złożonym za pośrednictwem ePUAP, zwróciła się do Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku (dalej: "organ", "Dyrektor OKE") o udostępnienie informacji publicznej w zakresie liczby wnioskówo weryfikację sumy punktów z egzaminu maturalnego z podziałem na przedmiotyi sposób załatwienia oraz liczby odwołań do Kolegium Arbitrażu Egzaminacyjnegow zakresie egzaminu maturalnego z podziałem na przedmioty, sposób załatwieniai wskazaniem liczby odwołań uwzględnionych w całości przez organ – w odniesieniu do egzaminu maturalnego przeprowadzonego w latach 2020-2024. Skarżąca wniosłao przesłanie informacji za pośrednictwem e-mail, który podała.Pismem z dnia 24 września 2024 r. organ wezwał skarżącą do uzupełnienia przedmiotowego wniosku, poprzez podanie numeru KRS skarżącej w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Organ wskazał, że jako wnioskodawcę wskazano podmiot o nazwie Fundacja I.w W. przy ul. T. [...]. Organ ustalił, że pod wskazanym adresem działa podmiot o nazwie Fundacja "I". Natomiast podmiot o nazwie Fundacja I. ma siedzibę we W. przy ul. P. [...]. Z tych przyczyn organ uznał, że w celu rozpatrzenia wniosku skarżącej niezbędne jest jego uzupełnienie, poprzez wykazanie danych pozwalających na określenie podmiotu wnioskującego i osoby umocowanej do reprezentowania w przedmiotowym zakresie wnioskodawcy.W piśmie z dnia 1 grudnia 2025 r. organ wskazał, że w związku ze złożeniem przez skarżącą w dniu 30 listopada 2025 r. informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi z KRS przesyła informacje objęte przedmiotowym wnioskiem. Do pisma dołączono zestawienie w formie tabeli, obejmujące żądane dane za lata 2019-2023.Skarżąca w dniu 30 listopada 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wskazując, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymała od organu odpowiedzi na wniosek. Skarżąca, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazała, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone. Jedynym wymogiem stawianym wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej jest utrwalenie go w formie pisemnej, przy czym wniosek może zostać przesłany pocztą elektroniczną. W myśl przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p."), w postępowaniu z wniosku o udostępnienie informacji publicznej przepisy k.p.a. stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W ocenie skarżącej organ nie wskazywał, aby miał zamiar wydać decyzję. Z tego względu należy uznać, że numer KRS skarżącej nie był informacją potrzebną do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Skarżąca wyjaśniła również, że we wniosku wyraźnie wskazała, że jest on składany w imieniu Fundacji "I." z siedzibą w W., podając adres siedziby. Natomiast brak cudzysłowu w nazwie podmiotu wynika z braku obsługi przez system ePUAP tego znaku.W związku z powyższym skarżąca wniosła o: 1/ zobowiązanie organu do rozpatrzenia jej wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy, 2/ stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz 3/ zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę Dyrektor OKE wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że działa na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 lutego 1999 r. w sprawie utworzenia okręgowych komisji egzaminacyjnych oraz określenia ich zasięgu terytorialnego (Dz.U. nr 14, poz. 134 ze zm.) oraz statutu nadanego zarządzeniem nr 459 dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej z dnia 30 października 2015 r. w sprawie nadania statutów okręgowym komisjom egzaminacyjnym. Jest państwową jednostką budżetową, w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i realizuje obowiązki określone w szczególności w art. 9c ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty.Organ wyjaśnił, że skarżąca nie ustosunkowała się do wezwania z dnia 24 września 2024 r. oraz nie kontaktowała się w sprawie z OKE przez okres ponad roku. W ocenie organu wezwanie do podania numeru KRS było zasadne, gdyż skarżąca nie podała innego wyróżnika pozwalającego na identyfikację (numer NIP, REGON) oraz posłużyła się w sposób błędny swoją nazwą. W sprawie nie doszło do zwłoki w udzieleniu informacji publicznej – została ona przekazana skarżącej następnego dnia po usunięciu wątpliwości uniemożliwiających wcześniejsze uwzględnienie wniosku.Organ, powołując się na art. 44zzz ust. 1, 5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r.o systemie oświaty wskazał, że informacje objęte wnioskiem skarżącej stanowiły informację przetworzoną, zostały zebrane i przygotowane. Zwrócił uwagę, że okręgowe komisje egzaminacyjne nie dokonują selekcji odwołań do Kolegium Arbitrażu Egzaminacyjnego pod względem przedmiotów maturalnych. Informacje w tym zakresie należało zatem zebrać i wytworzyć.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodnościz prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), kontrola ta obejmuje orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego.Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność.Skarga jest zasadna.Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p.").Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym.W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga, że postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest postępowaniem odformalizowanym, a ustawa o dostępie do informacji publicznej nie określa jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku (poza utrwaleniem go w formie pisemnej). Zwrócić należy uwagę, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), a od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 2 u.d.i.p.). Ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych nakazuje uznawać za wniosek pisemny również wszelkie zapytania także w formie elektronicznej, w tym za pośrednictwem wiadomości e-mail, czy ePUAP i to nawet, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny (zob. wyrok NSA z 25 lutego 2026 r. w sprawie III OSK 754/25). Wniosek składany w trybie u.d.i.p. nie musi zatem odpowiadać żadnym szczególnym wymogom formalnym, bowiem nie stanowi on podania w rozumieniu art. 63 k.p.a. Na tym etapie postępowania nie stosuje się też przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Kodeks postępowania administracyjnego ma natomiast zastosowanie w przypadku, w którym organ zmierza do wydania decyzji odmownej oraz o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). Wówczas jego przepisy znajdą zastosowanie także do kwestii usuwania braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej (zob. wyrok NSA z 19 marca 2025 r. w sprawie III OSK 2551/24).Na gruncie rozpoznawanej sprawy organ nie zmierzał do wydania decyzji administracyjnej, a zatem nie był uprawniony do wzywania skarżącej do usunięcia braków formalnych wniosku dostępowego (wskazania numeru KRS). Okoliczności wskazywane przez organ dopiero w odpowiedzi na skargę, że informacje objęte przedmiotowym wnioskiem stanowiły informację publiczną przetworzoną nie mogły odnieść zamierzonego skutku.Na gruncie przepisów u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku dostępowego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformwał wnioskodawcy w formie pisemnej, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).Z powyższego wynika, że organ, do którego wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany, zobowiązany jest do podjęcia działań mających na celu jego załatwienie, tj. udostępnienie żądanych informacji, jeżeli jest w ich posiadaniu bądź też wydania decyzji o odmowie ich udostępnienia ze wskazaniem podstawy takiego rozstrzygnięcia. W tym zakresie organ związany jest 14-dniowym terminem, jaki ustawodawca nakłada na niego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W sytuacji, gdy informacja nie może być udostępniona w tym czasie, organ zobowiązany jest do powiadomienia wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację,a informacja taka również powinna zostać wystosowana w terminie 14 dni od otrzymania wniosku, co wynika z art. 13 ust. 2 u.d.i.p.W terminie 14 dni organ powinien także powiadomić wnioskodawcę, że nie jest w posiadaniu wnioskowanej informacji, a w przypadku, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną, w powyższym terminie powinien poinformować wnioskodawcę, że informacja, nie będąca informacją publiczną, nie zostanie udostępniona. W żadnym zatem przypadku organ nie powinien pozostawić wniosku o udzielenie informacji publicznej bez odpowiedzi, a odpowiedź ta powinna być udzielona najpóźniej czternastego dnia od otrzymania wniosku.Wniosek skarżącej spełniał wszystkie niezbędne wymogi, aby mógł zostać skutecznie rozpoznany z chwilą jego wpływu do organu (10 września 2024 r.). Przede wszystkim we wniosku wskazano oficjalny adres e-mail skarżącej, na który należało wysłać żądaną informację. Nadto, wbrew twierdzeniom organu, podano w nim wszystkie niezbędne dane identyfikujące wnioskodawcę – nazwę skarżącej wrazz adresem jej siedziby, a sam wniosek został także opatrzony podpisem elektronicznym. Fakt, że w danych nadawcy podano nazwę skarżącej bez cudzysłowu (Fundacja I.) oceny tej nie zmienia. Tym bardziej, że w treści wniosku nazwa skarżącej została prawidłowo zapisana, tj. z cudzysłowem (Fundacja "I"). Również treść (podanie liczby wniosków o weryfikację sumy punktów z egzaminu maturalnego z podziałem na przedmioty i sposób załatwienia oraz liczby odwołań do Kolegium Arbitrażu Egzaminacyjnego w zakresie egzaminu maturalnego z podziałem na przedmioty, sposób załatwienia i wskazaniem liczby odwołań uwzględnionychw całości przez organ) i zakres żądania skarżącej (za lata 2020-2024) nie budzi wątpliwości. Przedmiotowy wniosek, datowany na dzień 9 września 2024 r., wpłynął do organu w dniu 10 września 2024 r.Należy podkreślić, że choć organ udostępnił ostatecznie skarżącej informację publiczną w dniu 1 grudnia 2025 r. , uczynił to już po wpływie skargi na bezczynność w jej udostępnieniu, a udostępnione informacje nie obejmowały roku 2024. Organ udostępnił bowiem informacje za okres od 2019 r. do 2023 r., mimo że wniosek skarżącej obejmował lata 2020 – 2024. Żądane informacje za rok 2024 nie zostały ani skarżącej udostępnione, ani też organ do wniosku w tej części w żaden sposób się nie odniósł. .Powyższe okoliczności świadczą o bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącej – w części dotyczącej roku 2024 r. - i to o bezczynności o rażącym charakterze.Przekroczenie przez organ 14-dniowego terminu do załatwienia wniosku skarżącej wyniosło ponad 14 miesięcy (organ winien był rozpoznać przedmiotowy wniosek do dnia 24 września 2024 r., licząc od dnia jego wpływu do organu, tj. od 10 września 2024 r.). Stan ten trwał także przez kolejne miesiące po wniesieniu skargi (cztery miesiące).Sąd miał na uwadze, że rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, niemożliwe do zaakceptowania w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Kwalifikacja naruszenia jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W realiach rozpoznawanej sprawy taka sytuacja miała miejsce.Mając zatem powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 9 września 2024 r.- w części dotyczącej roku 2024 - w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku (punkt 1. sentencji wyroku).Ponadto Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej roku 2024 z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2. sentencji wyroku).Wskazać przy tym należy, że choć skarżąca nie wniosła o stwierdzenie bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa, to zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.Jak już wskazano wyżej , organ udzielił skarżącej odpowiedzi na jej wniosek w części, tj. podał wszystkie dane objęte wnioskiem za lata 2000-2023, uczynił to jednak dopiero w dniu 1 grudnia 2025 r. , a zatem po upływie ponad 14 miesięcy od dnia wpływu wniosku do organu oraz już po wniesieniu skargi (co miało miejsce 30 listopada 2025 r.).Z tych względów Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu pozostałej części wniosku skarżącej, która to bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł w punkcie 3. sentencji wyroku.Organ nie miał żadnych podstaw do tak długiej zwłoki w udostępnieniu żądanych informacji, będących w jego posiadaniu , zważywszy, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej odpowiedzi na wniosek powinien udzielić w terminie 14 dni.O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. (punkt 4. sentencji wyroku). Na zasądzoną od organu na rzecz skarżącej kwotę składa się wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).., orzekł w punkcie 3. sentencji wyroku.Organ nie miał żadnych podstaw do tak długiej zwłoki w udostępnieniu żądanych informacji, będących w jego posiadaniu , zważywszy, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej odpowiedzi na wniosek powinien udzielić w terminie 14 dni.O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. (punkt 4. sentencji wyroku). Na zasądzoną od organu na rzecz skarżącej kwotę składa się wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).