sygn. VII SA/Wa 214/26 27 marca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Wyrok - VII SA/Wa 214/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 27 marca 2026

Teza
Oddalono skargę. Szkolnictwo wyższe, Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Podsiadło Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska (sprawozdawca) Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2026 r. sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 26 września 2022 r. nr Z5.413.5.2022 w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie tytułu profesora oddala skargę UZASADNIENIE ZaskarżonOddalono skargę. Szkolnictwo wyższe, Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Podsiadło Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska (sprawozdawca) Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2026 r. sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 26 września 2022 r. nr Z5.413.5.2022 w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie tytułu profesora oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżon
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący wnioskodawca
Data orzeczenia 27 marca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący Justyna Wtulich-Gruszczyńska.
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Michał Podsiadło Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Janeczko asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska (sprawozdawca) Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2026 r. sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia 26 września 2022 r. nr Z5.413.5.2022 w przedmiocie odmowy wystąpienia do Prezydenta RP o nadanie tytułu profesora oddala skargę

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 26 września 2022 r., znak : Z5.413.5.2022 Rada Doskonałości Naukowej powoływana dalej jako: "RDN" po rozpatrzeniu wniosku dr hab. J. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją RDN z[...] listopada 2021 r., nr [...] odmawiającą wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie dr hab. J. Z. , tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie ekonomia i finanse, utrzymała w mocy decyzję własną z 29 listopada 2021 r.Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawiał się następująco :Pismem z 2 czerwca 2022 r. dr hab. J. Z. , dalej jako "Skarżący" wystąpił do RDN z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] listopada 2021 r. odmawiającą wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie mu tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie ekonomia i finanse.W odwołaniu Skarżący podniósł niewłaściwy dobór recenzentów. Zdaniem Skarżącego, spełnia przesłanki do nadania tytułu naukowego profesora.Wniosek został skierowany do Zespołu Nauk Społecznych, który po zapoznaniu się z wnioskiem i zgromadzonym materiałem dowodowym, w głosowaniu tajnym, wypowiedział się ostatecznie za utrzymaniem w mocy decyzji, której dotyczy wniosek.Prezydium RDN po zapoznaniu się ze stanowiskiem Zespołu oraz zgromadzonym materiałem dowodowym, podjęło decyzję o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji (wynik głosowania z 26 września 2022 r.: za uchyleniem decyzji - 0 głosów, za utrzymaniem jej w mocy - 10 głosów, wstrzymujących się - 0 głosów).W uzasadnieniu RDN wskazała, że zgodnie z art. 228 ust. 9 ustawy z 20 lipca2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r., poz. 574 ze zm.) powoływanej dalej jako: "P.s.w.n." w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy Kpa.Ponownie rozpatrując sprawę organ doszedł do tych samych konkluzji, co w postępowaniu I instancyjnym.RDN wskazała, że zgodnie z art. 227 P.s.w.n.:1. Tytuł profesora może być nadany osobie, która:1) posiada stopień naukowy doktora habilitowanego oraz:a) wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne,b) uczestniczyła w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbyła staże naukowe w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadziła badania naukowe lub prace rozwojowe w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych,2) posiada stopień doktora habilitowanego w zakresie sztuki oraz wybitne osiągnięcia artystycznea także spełnia wymaganie, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5 tej ustawy (w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. nie pracowała w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 430, 399,447, 534 i 1571), nie pełniła w nich służby ani nie współpracowała z tymi organami).2. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć naukowych albo artystycznych, tytuł profesora może być nadany osobie posiadającej stopień doktora. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio.3. Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, może stanowić zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne,RDN zaznaczyła, że już sam brak możliwości spełnienia jakiejkolwiek przesłanki określonej w art. 227 P.s.w.n. eliminuje możliwość podjęcia pozytywnej decyzji o wystąpieniu do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o nadanie kandydatowi tytułu profesora.RDN wskazała, że dokonała ponownej wnikliwej analizy wszystkich 5 recenzji z punktu widzenia zarzutów Skarżącego. Zaznaczyła, że wszystkie recenzje kończą się jednoznacznymi negatywnymi ocenami. Podniosła, że podstawowy zarzut postawiony w odwołaniu to fakt, że zdaniem kandydata Zespół Nauk Społecznych nieprawidłowo wskazał część kandydatów na recenzentów. Kandydat w swoim wywodzie podważa kompetencje recenzentów do oceny jego dorobku, wskazując na brak zbieżności zainteresowań recenzentów z jego problematyką badawczą.RDN wyjaśniła, że zgodnie z art. 228 ust. 3 P.s.w.n. Rada Doskonałości Naukowej powołuje 5 recenzentów, którym zleca wydanie opinii w zakresie spełnienia wymagań, o których mowa w art. 227 ust. 1 albo 2. Jak wynika z art. 240 ust. 1 i 2 P.s.w.n. Zespół, o którym mowa w art. 235 ust. 5, wskazuje kandydatów na recenzentów w liczbie stanowiącej co najmniej trzykrotność liczby recenzentów wyznaczanych przez RDN w danej sprawie. Recenzenci są wyznaczani przez organ po przeprowadzeniu losowania spośród kandydatów, o których mowa w ust. 1.Jednocześnie, jak stanowią przepisy Rozdziału 3 statutu RDN stanowiącego załącznik do uchwały nr 1/2020 RDN z 9 października 2020 r. (dalej jako statut), Zespół ustala listę kandydatów na recenzentów w postępowaniu o nadanie tytułu profesora, zawierającą imiona i nazwiska kandydatów w liczbie co najmniej trzykrotnie większej niż liczba recenzentów wymagana w tym postępowaniu, stosując kryteria o których mowa w art. 229 P.s.w.n. oraz uwzględniając:1) aktualny dorobek naukowy lub artystyczny kandydata na recenzenta, jego renomę, w tym międzynarodową oraz znaczenie jego dorobku w zakresie zagadnień związanych z osiągnięciami osoby ubiegającej się o tytuł profesora;2) informacje o kandydatach, o których mowa w § 20;3) liczbę recenzji sporządzonych przez kandydata na recenzenta w postępowaniach prowadzonych przez RDN lub postępowaniach w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego;4) rekomendacje, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 19.Imienna lista recenzentów jest ustalana poprzez losowanie za pomocą narzędzia informatycznego działającego w oparciu o generator liczb losowych bez powtórzeń.Zgodnie z art. 229 P.s.w.n. ustawy recenzentem w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora może być osoba posiadająca:1) tytuł profesora w zakresie danej dziedziny lub2) co najmniej stopień doktora zatrudniona przez co najmniej 5 lat w zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej na stanowisku profesora, która :a) przez okres co najmniej 5 lat kierowała samodzielnie zespołem badawczym orazb) posiada znaczący dorobek w zakresie danej dziedziny.Skarżący w swoim podaniu podnosi, że recenzenci zostali powołani z naruszeniem procedury, w tym poprzez powołanie recenzentów, którzy reprezentują inne dyscypliny, niż osoba ubiegająca się o nadanie tytułu profesora.Zarzut ten organ uznał za nietrafny. Wskazał, że RDN dochowała przepisów procesowych regulujących tryb powoływania recenzentów. Zespół Nauk Społecznych RDN na posiedzeniu w dniu 12 stycznia 2021 r., w drodze głosowania, wyznaczył listę kandydatów na recenzentów. Nastąpiło to zgodnie z art. 240 ust. 1 ustawy, który stanowi, że to Zespół wskazuje kandydatów na recenzentów, a także zgodnie z § 22 w zw. z § 4 ust. 3 statutu, z którego wynika, że kandydaci na recenzentów są wyznaczani w drodze tajnego głosowania, bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej połowy członków Zespołu RDN. W ten sposób została wyznaczona lista kandydatów stanowiąca co najmniej trzykrotność liczby recenzentów, którzy winni być powołani w danym postępowaniu.RDN podniosła, że wbrew twierdzeniu Skarżącego wyznaczenie w skład kandydatów na recenzentów osób reprezentujących inne dyscypliny, niż dyscyplina, w której dana osoba ubiega się o nadanie tytułu profesora, nie narusza przepisów ustawy. Nie można bowiem wykluczyć przypadku, że działalność naukowo- badawcza osoby ubiegającej się o nadanie tytułu profesora, w tym rodzaj prowadzonych badań oraz metody wykorzystywane do ich prowadzenia, będzie skutkowała koniecznością doboru recenzentów reprezentujących różne dyscypliny i specjalności naukowe. Za merytoryczny dobór recenzentów w danej i indywidualnej sprawie odpowiadają odpowiednia gremia RDN. W przypadku uzasadnienia, że w realiach danej sprawy dobór recenzentów reprezentujących inną dyscypliną, niż dyscyplina w której dana osoba ubiega się o nadanie tytułu profesora, był konieczny, nie sposób jest mówić o naruszeniu obowiązujących przepisów prawa.Organ wskazał, że lista recenzentów została ustalona w drodze losowania na posiedzeniu Prezydium RDN w dniu 25 stycznia 2021 r., co także pozostaje w zgodzie z przepisami ustawy oraz statutu RDN.Skarżący wskazuje także na naruszenie § 8 ust. 1 pkt 10 wyznaczania recenzentów w sprawie nadania tytułu profesora w zw. z pkt 20 b wydania opinii określającej przynależność obszarów działalności naukowej do dyscyplin. RDN wyjaśniła, że niestety nie jest do końca jasne w jakich aktach przepisy te zostały uregulowane, jednakże wydaje się, iż nie chodzi o akty normatywne, a zatem brak jest możliwości skutecznego podnoszenia naruszenia ich przepisów.We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżący podniósł także, że RDN uchybiła wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października2014 r., I OSK 1223/14.Zdaniem organu, zarzut ten jest w sposób oczywisty nietrafny, bowiem wyrok sądu administracyjnego dotyczy konkretnej i indywidualnej sprawy oraz wiąże on organy władzy publicznej wyłącznie w jej zakresie. Wyrok NSA nie stanowi także wiążącej interpretacji przepisów prawa we wszystkich sprawach z zakresu, którego wyrok ten dotyczył. Ponadto, wyrok ten dotyczył stanu prawnego normowanego przepisami ustawy z 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, nie zaś tego, na gruncie którego Skarżący ubiegał się o tytuł profesora.Organ podniósł, że nietrafne są także zarzuty dotyczące powołania kolejnych recenzentów w miejsce, tych którzy zrezygnowali. Powołanie kolejnych recenzentów następowało każdorazowo w drodze losowania spośród co najmniej trzykrotności wymaganej liczby kandydatów, którzy to kandydaci zostali wyznaczeni przez Zespół RDN. W tym kontekście twierdzenia Strony postępowania, jakoby powoływanie kolejnych recenzentów następowało poza procedurą przewidzianą przepisami prawa, są fałszywe i nie znajdują odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy.Organ stwierdził, że Skarżący w sposób wątpliwy przytacza naruszenie poszczególnych przepisów ustawy oraz statutu, nie wskazując przy tym, na czym to naruszenie miałoby polegać, w tym nie podając, czy chodzi o błędną interpretację, czy też zastosowanie norm z nich wynikających.RDN stwierdziła, że nie dopuściła się naruszenia przepisów związanych z trybem powoływania recenzentów w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora. Wskazała, że dorobek naukowy Skarżącego nie spełnia ustawowych wymagań stawianych kandydatom do tytułu naukowego profesora w zakresie nauk społecznych, dyscypliny ekonomia i finanse. Skarżący nie posiada znaczącego dorobku naukowego w postaci liczących się i cytowanych publikacji naukowych oraz książek w określonym obszarze badawczym. Biorąc to pod uwagę oraz słabo udokumentowaną współpracę badawczą o charakterze międzynarodowym, brak grantów i projektów badawczych o charakterze konkursowym, brak aktywności popularyzatorskiej oraz bardzo ograniczoną działalność organizacyjną RDN stwierdziła, że Skarżący słabo łączy swoje zaangażowanie w działalność stricte naukową i dydaktyczną z działalnością w ramach organizacji nauki i polityki naukowej. Organ podkreślił, że wszystkie sporządzone w postępowaniu recenzje kończą się negatywnymi konkluzjami.Skargę na decyzję RDN z 26 września 2022 r., nr Z5.413.5.2022 wniósł dr hab. J. Z. .Skarżący podniósł, że RDN rażąco naruszyła przepisy prawa: "art. 223 ust. 3; art. 227 ust. 1 litera a i b, 4 razy; art. 228 ust. 6; art. 240 ust. 1 i 2, 2 razy; art. 228 ust. 3, 6 razy; art. 235 ust. 5, 2 razy; art. 229 ust. 1 pkt. 1 P.s.w.n.; § 8 ust. 1 pkt 10, 19 Statutu RDN: § 22 pkt 1 i 4 Statutu RDN; § 23 Statutu RDN. Ponadto RDN rażąco naruszyła przepisy prawa administracyjnego: art. 24 § 3; art. 78 § 1; art. 107 § 3, 2 razy; art. 156 § 1 pkt 2; art. 228 ust. 1 Kpa oraz rażąco naruszyła wyrok NSAz 7 października 2014 r., sygn. akt I OSK 1223/14".W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że RDN zarzuca, że wszystkie recenzje w postępowaniu kończą się negatywnymi konkluzjami. W ocenie Skarżącego, jest to rażące naruszenie ustawy P.s.w.n. Ustawa ta w przewodzie o tytuł profesora dopuszcza tylko Opinie. Natomiast trzech z pięciu recenzentów zdawkowo stwierdza, że nie spełnia wymagań stawianych kandydatom do tytułu naukowego profesora. Nie wskazują oni jednak żadnych przyczyn z powodu których odmawiają wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast dwóch recenzentów zdawkowo wskazuje, że przedstawienie do tytułu profesora uznaje za nieuzasadnione, jednak nie wskazują oni także żadnej przyczyny, ani normy prawnej w tym zakresie. Zdaniem Skarżącego, jest to rażące naruszenie art. 227 ust. 1 pkt 1 litera a i b P.s.w.n. oraz art. 107 § 3 Kpa, który zobowiązuje do uzasadnienia faktycznego decyzji.Skarżący podniósł, że na podstawie art. 228 ust. 6 i 9 w związku z rażącym uchybieniem art. 240 ust. 1 i 2 oraz art. 228 ust. 3 P.s.w.n. zarzuca to, że Zespół, o którym mowa w art. 235 ust. 5 P.s.w.n. nieprawidłowo wskazał5 kandydatów, w tym szczególnie rażąco 4, którzy następnie zostali wylosowani i powołani Uchwałą Prezydium RDN z 25 stycznia 2021 r.Skarżący wyjaśnił, że dobór został dokonany w ramach dwóch dziedzin i czterech dyscyplin: ekonomii i finansów, zarządzania i jakości oraz dyscypliny agronomia, i brak dyscypliny naukowej. Naruszono zatem rażąco art. 229 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 240 ust. 1 i 2 oraz art. 235 ust. 5 i art. 228 ust.3 P.s.w.n., a ponadto rażąco naruszono § 22 pkt 1 Statutu RDN, zgodność z osiągnięciami osoby ubiegającej się o tytuł profesora, także rażąco naruszono § 22 pkt 4 Statutu RDN, rekomendacje o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 19 Statutu RDN, również rażąco naruszono rekomendacje kandydatów na członków a także § 23 Statutu RDN, dotyczący imiennej listy recenzentów ustalanej przez losowanie za pomocą urządzenia informacyjnego działającego w oparciu o generator liczb losowych bez powtórzeń. Ponadto, rażąco naruszono § 8 ust. 1 pkt 10 wyznaczania recenzentów w sprawie nadania tytułu profesora w związku z pkt 20 b Statutu RDN, wydania opinii określenia przynależności obszarów działalności nauki do dziedzin i dyscyplin, Statut RDN. Nasuwa to również wątpliwości, że w zbiorze 15 kandydatów (a powinno być ponad 15 kandydatów) na recenzentów, mogły być jeszcze inne kandydatury na recenzentów z dziedziny rolnictwo, z dyscypliny agronomia oraz z brakiem dziedziny i dyscypliny naukowej.Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 229 ust. 1 pkt 1 P.s.w.n. recenzentem w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora może być osoba posiadająca tytuł profesora w zakresie danej dziedziny zbieżnej z dziedziną kandydata. Zgodnie ze Statutem RDN, recenzent powinien posiadać aktualny dorobek naukowy (prof. dr hab. A. K. jego nie posiada), międzynarodową jego renomę (prof. dr hab. M. S. międzynarodowego dorobku nie posiada) oraz znaczenie jego dorobku w zakresie zagadnień związanych z osiągnięciami osoby ubiegającej się o tytuł profesora (wszyscy recenzenci jego nie posiadają), oraz przytoczenie przepisów prawa. Skarżący zaznaczył, że powyższe normy prawne i poza prawne wskazują, że doszło do powołania 5 recenzentów, w tym szczególnie rażące nastąpiło powołanie na recenzenta prof. dr hab. K. J. J. z Uniwersytetu W. w O. , w dziedzinie nauk rolniczych, w dyscyplinie agronomia, rażące naruszenie art. 229 ust. 1 pkt 1 P.s.w.n.Zdaniem Skarżącego rażące naruszenie art. 228 ust. 3 powinno być przesłanką do odwołania wszystkich powołanych recenzentów, zwłaszcza, że ustawa nie zawiera normy prawnej dla losowania jednego, brakującego recenzenta i jego powołania. Skarżący dodał, że powoływanie kolejnych pojedynczych recenzentów następowało poza procedurą przewidzianą przepisami prawa. Ponadto, Zespół Nauk Społecznych nieprawidłowo wskazał część kandydatów na recenzentów, którzy nie posiadają zbieżności zainteresowań naukowych z problematyką badawczą przedstawioną do oceny.Skarżący zarzucił, że uchybiono także postanowieniom wyroku NSA z7 października 2014 r., I OSK 1223/14, który wyraził pogląd, że "recenzje sporządzane w postępowaniu o tytuł (...) dotyczą osiągnięć i dorobku naukowego (...), aby mogły być sporządzone w sposób prawidłowy, obiektywny i rzetelny, powinny być sporządzane przez osoby najbardziej kompetentne, a to oznacza, że (...) należy mieć na uwadze (...) dyscyplinę naukową (...), specjalizację w ramach danej dyscypliny (jest to zasada wyboru recenzentów)".Skarżący podniósł, że liczne nieprawidłowości i uchybienia ustawy P.s.w.n. Statutu RDN i wyroku NSA z 7 października 2014 r., umożliwiają identyfikację nieprawidłowości w doborze i losowaniu kandydatów na recenzentów, ale także po wylosowaniu poza procedurą prawną dobrano i powołano prof. dr hab. J. G. ze Szkoły Głównej G. w W. , co nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 228 ust 3 ustawy, gdzie RDN powołuje 5 recenzentów, a nie jednego recenzenta. Również po odwołaniu ostatnio wymienionego Profesora, było to po wylosowaniu 5 recenzentów i ich powołaniu, poza procedurą z rażącym naruszeniem art. 228 ust. 3 ustawy, powołano również prof. dr hab. P. M. z Uniwersytetu G. . Zdaniem Skarżącego, ostatnio powołany recenzent z rażącym naruszeniem art. 228 ust. 3 P.s.w.n. nie jest recenzentem, z tego wynika ponowne rażące naruszenie art. 228 ust 3, oraz brak powołania 5 recenzentów, co wskazuje na brak podstaw do wydania negatywnej decyzji w I i II przez RDN.Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub jej zmianę. Wskazał, że w związku z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, a w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą.W odpowiedzi na skargę RDN podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosła o oddalenie skargi.Pismami z 17 marca 2026 r. oraz z 22 marca 2026 r. Skarżący uzupełnił skargę i zarzuty w niej podniesione. Wskazał, że wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji z 26 września 2021 r. oraz poprzedzającej ją decyzji RDN z 29 listopada 2021 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 t.j.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 t.j.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.W zakresie sądowej kontroli decyzji RDN wyjaśnić należy, że sąd administracyjny, nie jest uprawniony do merytorycznej kontroli recenzji stanowiących podstawę decyzji RDN. Sąd nie dokonuje także merytorycznej oceny dorobku naukowego osoby ubiegającej się o uzyskanie tytułu doktora habilitowanego oraz tego, czy posiada ona odpowiednie osiągnięcia naukowe, nie zastępuje w tym zakresie wiedzy eksperckiej organu.Kontrola sądu administracyjnego ogranicza się zatem jedynie do stwierdzenia, czy w postępowaniu przed Radą Doskonałości Naukowej nie doszło do naruszenia norm postępowania wynikających z przepisów ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz regulacji zawartych w statucie RDN, a także odpowiednio stosowanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.Jednakże z uwagi na fakt, iż postępowanie w sprawach stopni i tytułu naukowego jest postępowaniem administracyjnym prowadzonym na podstawie odpowiednio stosowanych przepisów k.p.a., z odrębnościami wynikającymi z przepisów procesowych ustawy P.s.w.n. nie ulega wątpliwości, że powinno ono charakteryzować się pewnymi cechami. Przede wszystkim uznać należy, że zgodnie z przepisami art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a., RDN zobligowana była do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, tak aby uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisów prawa materialnego.W ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja RDNz 26 września 2022 r., znak : Z5.413.5.2022 utrzymująca w mocy decyzję własną z 29 listopada 2021 r., nr Z5.4010.35.2020.12.PW odmawiającą wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie dr hab. J. Z. , tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie ekonomia i finanse.Szczegółowe podstawy nadania stopnia profesora, jak i etapy postępowania zostały określone w Rozdziale 4, pt. "Tytuł profesora’" P.s.w.n.Zgodnie z art. 227 P.s.w.n.:1. Tytuł profesora może być nadany osobie, która:1) posiada stopień naukowy doktora habilitowanego oraz:a) wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne,b) uczestniczyła w pracach zespołów badawczych realizujących projekty finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbyła staże naukowe w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub prowadziła badania naukowe lub prace rozwojowe w uczelniach lub instytucjach naukowych, w tym zagranicznych,2) posiada stopień doktora habilitowanego w zakresie sztuki oraz wybitne osiągnięcia, artystycznea także spełnia wymaganie, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5 tejże ustawy (w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. nie pracowała w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 430, 399, 447, 534 i 1571), nie pełniła w nich służby ani nie współpracowała z tymi organami).2. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć naukowych albo artystycznych, tytuł profesora może być nadany osobie posiadającej stopień, doktora. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio.3. Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, może stanowić zrealizowane oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne.Jak słuszne podniósł organ brak możliwości spełnienia jakiejkolwiek przesłanki określonej w art. 227 P.s.w.n. eliminuje możliwość podjęcia pozytywnej decyzji o wystąpieniu do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o nadanie Kandydatowi tytułu profesora.Wskazać należy, że ustawa z 20 lipca 2018 r. P.s.w.n. w rozdziale IV zawiera szczegółowo opisane warunki, które muszą być spełnione, by ubiegać się o tytuł profesora (art. 227 ustawy) oraz określa sposób postępowania w sprawie nadania tytułu profesora. Przepis art. 228 powołanej ustawy stanowi w ust. 1, że postępowanie w sprawie nadania tytułu profesora wszczyna się na wniosek osoby, o której mowa w art. 227 ust. 1 albo 2, zawierający uzasadnienie wskazujące na spełnienie wymagań, o których mowa w art. 227, składany do RDN. Zgodnie z art. 228 ust. 3 omawianej ustawy RDN powołuje 5 recenzentów, którym zleca wydanie opinii w zakresie spełnienia wymagań, o których mowa w art. 227 ust. 1 albo 2.RDN, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania opinii, w drodze decyzji administracyjnej:1) występuje do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie wnioskodawcy tytułu profesora albo2) odmawia wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie wnioskodawcy tytułu profesora (art. 228 ust. 5).Zgodnie z art. 229 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b i ust. 2 u.s.w.n., recenzentemw postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora może być osoba posiadająca:1) tytuł profesora w zakresie danej dziedziny lub2) co najmniej stopień doktora zatrudniona przez co najmniej 5 lat w zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej na stanowisku profesora, która:a) przez okres co najmniej 5 lat kierowała samodzielnie zespołem badawczym orazb) posiada znaczący dorobek w zakresie danej dziedziny.2. Recenzentem nie może zostać osoba, która w okresie ostatnich 5 lat dwukrotnie nie dochowała terminu, o którym mowa w art. 228 ust. 4.Wskazać należy, że podstawowy zarzut postawiony w skardze dotyczy powołania recenzentów z naruszeniem procedury, w tym poprzez powołanie recenzentów, którzy reprezentują inne dyscypliny, niż osoba ubiegającą się o nadanie tytułu profesora.Sposób wyznaczania recenzentów przez RDN reguluje art. 240 ust. 1, ust. 1a i 2 P.s.w.n. Z przepisu tego wynika, że kandydatów na recenzentów wskazuje zespół, o którym mowa w art. 235 ust. 5, w liczbie stanowiącej co najmniej trzykrotność liczby recenzentów wyznaczanych przez RDN w danej sprawie (ust. 1) oraz, że recenzenci są wyznaczani przez RDN po przeprowadzeniu losowania spośród kandydatów, o których mowa w ust. 1, ust. 1a, ust. 2.Zgodnie z art. 236 ust. 1 pkt 4 u.s.w.n., statut RDN określa szczegółowy tryb wyznaczania recenzentów. W statucie (załącznik do uchwały nr 1/2020 Rady Doskonałości Naukowej z dnia 9 października 2020 r.) obowiązującym na dzień wyznaczania recenzentów, szczegółowy tryb wyznaczania recenzentów uregulowany został w rozdziale 3 (§ 20). Zgodnie z § 21 zespół ustala listę kandydatów na recenzentów w postępowaniu o nadanie tytułu profesora, zawierającą imiona i nazwiska kandydatów w liczbie co najmniej trzykrotnie większej niż liczba recenzentów wymagana w tym postępowaniu, stosując kryteria o których mowa w art. 221 ust. 4-6 ustawy oraz uwzględniając inne dane opisane w pkt 1-4 tego przepisu. Przepis § 22 statutu stanowi, że zespół ustala listę kandydatów na recenzentów w postępowaniu o nadanie tytułu profesora zawierającą imiona i nazwiska kandydatów w liczbie co najmniej trzykrotnie większej niż liczba recenzentów wymagana w tym postępowaniu, stosując kryteria o których mowa w art. 229 ustawy oraz uwzględniając kryteria o których mowa w § 22 pkt 1-4. Stosownie do treści § 23 statutu imienna lista recenzentów jest ustalana poprzez losowanie za pomocą narzędzia informatycznego działającego w oparciu o generator liczb losowych lub powtórzeń.Odnosząc się do zarzutu Skarżącego, że recenzenci zostali powołani z naruszeniem procedury, w tym poprzez powołanie recenzentów, którzy reprezentują inne dyscypliny, niż osoba ubiegająca się o nadanie tytułu profesora wskazać należy, że zarzut ten jest bezpodstawny.Przede wszystkim wskazać należy, że sprawa dotycząca odmowy wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej o nadanie Skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie ekonomia i finanse była już przedmiotem oceny tutejszego Sądu.WSA w Warszawie wyrokiem z 6 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 1529/23 uchylił zaskarżoną decyzję RDN z 26 września 2022 r., nr Z5.413.5.2022 oraz poprzedzająca ją decyzję RDN z 29 listopada 2021 r., nr Z5.4010.35.2020.12.PW odmawiającą wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej o nadanie Skarżącemu tytułu profesora w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie ekonomia i finanse.W wyniku wniesionej przez RDN skargi kasacyjnej NSA wyrokiem z 9 grudnia 2025 r., sygn. akt III OSK 1999/24 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie.W uzasadnieniu NSA wskazał, że "w świetle dołączonych do skargi kasacyjnej dowodów, (...) nie można przypisać organowi, iż niemożliwe jest ustalenie w jaki sposób zostali powołani recenzenci. Jak bowiem wynika z wyciągu protokołu nr RDN –Z5/2021/01/1 posiedzenia Zespołu V Nauk Społecznych RDN z dnia 12 stycznia 2021 r., Zespół wybrał 15 recenzentów w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (k. 275-278 akt sądowoadministracyjnych). Następnie, co zostało opisane w protokole z dnia 25 stycznia 2025 r. nr RDN-PR/2021/01/1, Prezydium RDN z 15 wybranych przez Zespół nr V recenzentów wylosowało 5 osób, które miały sporządzać recenzję (k. 287-291 akt sądowoadministracyjnych). Podobnie wybierano nowych recenzentów na miejsce recenzenta, który odmówił sporządzenia recenzji (k. 280-286 akt sądowoadministracyjnych). Oznacza to, że organ, stosownie do brzmienia art. 240 ustawy w brzmieniu obowiązującym w chwili dokonywania wyboru recenzentów – dopełnił obowiązku wynikającego z tego przepisu, co udokumentował w formie protokołu. Nie można zatem uznać, że w tym zakresie istnieją wątpliwości zarówno co do faktu samego losowania jak i jego przebiegu. Przebieg losowania, jak i wybór recenzentów odbywał się bowiem zgodnie z wymaganiami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w brzmieniu, gdy ta czynność była dokonywana".Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Pomimo użycia w art. 153 p.p.s.a. określenia "orzeczenie" chodzi w nim nie o sentencję, lecz o uzasadnienie. Ocena prawna rozstrzygnięcia wiąże się bowiem w pierwszym rzędzie z wykładnią prawa, a ta może mieścić się jedynie w uzasadnieniu wyroku (por. wyrok NSA z 15 stycznia 1998 r. sygn. II SA 1560/97 niepubl.).Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 534/12 ) wskazać należy, że: "Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowo-administracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania."W świetle powyższego, wyrokiem wydanym przez NSA w sprawie o sygn. akt III OSK 1999/24 związany był Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę. Z treści uzasadnienia ww. wyroku wynika, że " (...) przebieg losowania, jak i wybór recenzentów odbywał się zgodnie z wymaganiami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w brzmieniu, gdy ta czynność była dokonywana".Jak wynika z akt sprawy, Zespół Nauk Społecznych RDN na posiedzeniu w dniu 12 stycznia 2021 r., w drodze głosowania, wyznaczył listę kandydatów na recenzentów. Nastąpiło to zgodnie z art. 240 ust. 1 ustawy, który stanowi, że to Zespół wskazuje kandydatów na recenzentów, a także zgodnie z § 22 w zw. z § 4 ust. 3 statutu, z którego wynika, że kandydaci na recenzentów są wyznaczani w drodze tajnego głosowania, bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej połowy członków Zespołu RDN. W ten sposób została wyznaczona lista kandydatów stanowiąca co najmniej trzykrotność liczby recenzentów, którzy winni być powołani w danym postępowaniu.Tym samym, RDN dochowała przepisów procesowych regulujących tryb powoływania recenzentów. Lista recenzentów została ustalona w drodze losowania na posiedzeniu Prezydium RDN w dniu 25 stycznia 2021 r., co pozostaje w zgodzie z przepisami ustawy oraz statutu RDN.Oceniając natomiast kwestię spełnienia przez recenzentów przesłanek z art. 229 ust. 1 pkt 1 P.s.w.n. wskazać należy, że stosownie do treści art. 229 ust. 1 pkt 1 recenzentem w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora może być osoba posiadająca tytuł profesora w zakresie danej dziedziny.Poprzez sformułowanie "w zakresie danej dziedziny" należy rozumieć dziedzinę, która odpowiada osiągnięciom naukowo-badawczym wskazanym do oceny w ramach postępowania w sprawie nadania tytułu profesora. W konsekwencji nie można jednak wykluczyć przypadku, że działalność naukowo-badawcza osoby ubiegającej się o nadanie tytułu profesora, w tym rodzaj prowadzonych badań oraz metody wykorzystywane do ich prowadzenia, będzie skutkowała koniecznością doboru recenzentów reprezentujących różne dyscypliny i specjalności naukowe. Zaznaczyć należy, że za merytoryczny dobór recenzentów w danej i indywidualnej sprawie odpowiadają odpowiednia gremia RDN. W przypadku uzasadnienia, że w realiach danej sprawy dobór recenzentów reprezentujących inną dyscypliną, niż dyscyplina w której dana osoba ubiega się o nadanie tytułu profesora był konieczny, nie sposób jest mówić o naruszeniu obowiązujących przepisów prawa.Wbrew zatem twierdzeniom Skarżącego wyznaczenie w skład kandydatów na recenzentów osób reprezentujących inne dyscypliny, niż dyscyplina, w której dana osoba ubiega się o nadanie tytułu profesora, nie narusza przepisów ustawy.Dodatkowo wskazać należy, że w zakresie wyboru recenzentów reprezentujących właściwe dyscypliny RDN wybrała prof. dr hab. R. C. , który jest profesorem nauk ekonomicznych, Katedra [...] , Wydział [...] Uniwersytetu w B. , prof. dr hab. K. M. profesora nauk ekonomicznych w Katedrze [...] Uniwersytetu E. w P. , prof. dr hab. M. S. profesora na Wydziale Z. Uniwersytetu G. , prof. dr hab. P. M. profesora w Katedrze [...] Uniwersytetu G. oraz prof. dr hab. A. K. profesora nauk ekonomicznych na Instytucie [...] , wykładowcę w Szkole G. w W. .Zauważyć należy, że wszyscy wylosowani recenzenci odpowiadają dyscyplinie wskazanej we wniosku skarżącego tj. dyscyplinie ekonomia i finanse.W ocenie Sądu, nietrafne są także zarzuty dotyczące powołania kolejnych recenzentów w miejsce, tych którzy zrezygnowali. Jak wskazał organ powołanie kolejnych recenzentów następowało każdorazowo w drodze losowania spośród co najmniej trzykrotności wymaganej liczby kandydatów, którzy to kandydaci zostali wyznaczeni przez Zespół RDN.Jak wynika z akt sprawy RDN uchwałą z 25 stycznia 2021 r. powołała następujących recenzentów:1. Prof. dr hab. R. C. ,2. Prof. dr hab. K. J. ,3. Prof. dr hab. K. M. ,4. Prof. dr hab. M. S. ,5. Prof. dr hab. A. K. .Następnie w związku z wnioskiem prof. dr hab. J. J. o zwolnienie z funkcji recenzenta Prezydium RDN uchwałą z 22 lutego 2021 r., odwołało prof. dr hab. J. J. , a w jego miejsce na funkcję recenzenta powołało prof. dr hab. J. G. .Następnie uchwałą z 29 marca 2021 r. Prezydium RDN odwołało prof. dr hab. J. G. , a w jego miejsce powołało prof. dr hab. P. M. .Podkreślić należy, że NSA w wyroku z 9 grudnia 2025 r., sygn. akt III OSK 1999/24 stwierdził, że " (...) Podobnie wybierano nowych recenzentów na miejsce recenzenta, który odmówił sporządzenia recenzji (k. 280-286 akt sądowoadministracyjnych). Oznacza to, że organ, stosownie do brzmienia art. 240 ustawy w brzmieniu obowiązującym w chwili dokonywania wyboru recenzentów – dopełnił obowiązku wynikającego z tego przepisu, co udokumentował w formie protokołu. Nie można zatem uznać, że w tym zakresie istnieją wątpliwości zarówno co do faktu samego losowania jak i jego przebiegu. Przebieg losowania, jak i wybór recenzentów odbywał się bowiem zgodnie z wymaganiami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w brzmieniu, gdy ta czynność była dokonywana ".Twierdzenia zatem Skarżącego jakoby powoływanie kolejnych recenzentów następowało poza procedurą przewidzianą przepisami prawa, nie znajduje zatem odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy.Odnosząc się do zarzutu Skarżącego dotyczącego uchybienia przez RDN wyrokowi NSA z 7 października 2014 r., sygn. akt I OSK 1223/14 wskazać należy, że zarzut ten jest nietrafny, gdyż wyrok sądu administracyjnego dotyczy konkretnej i indywidualnej sprawy oraz wiąże organy władzy publicznej wyłącznie w jej zakresie. Ww. wyrok NSA nie stanowi wiążącej interpretacji przepisów prawa we wszystkich sprawach z zakresu, którego wyrok ten dotyczył. Ponadto, wyrok ten dotyczył stanu prawnego normowanego przepisami ustawy z 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, nie zaś tego stanu prawnego na gruncie którego Skarżący ubiegał się o tytuł profesora, regulowanego przepisami ustawy z 20 lipca 2018 r. P.s.w.n.Reasumując w ocenie Sądu, RDN nie dopuściła się naruszeń przepisów wskazanych w skardze związanych z trybem powoływania recenzentów w postępowaniu w sprawie nadania Skarżącemu tytułu profesora. Akta sprawy zawierają dokumenty (protokoły losowania, protokoły posiedzeń), z których wynika sposób wyboru kandydatów na recenzentów oraz sposób losowania recenzentów.W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zostało wykazane, że recenzenci zostali wybrani w drodze losowania za pomocą narzędzia informatycznego. Na potwierdzenie powyższej czynności do skargi kasacyjnej dołączone zostały protokoły z posiedzeń w dniu 12 stycznia 2021 r., 29 marca 2021 r., oraz 22 lutego 2021 r.; wyciągi z porządku obrad w dniu 12 stycznia 2021 r., 29 marca 2021 r., oraz22 lutego 2021 r. Dołączone zostały także wydruki potwierdzające losowanie w dniu 29 marca 2021 r. i zmianę recenzenta poprzez wylosowanie prof. dr hab. P. M. , wydruk potwierdzający losowanie w dniu 22 lutego 2021 r. i zmianę recenzenta poprzez wylosowanie prof. dr hab. J. G. . W aktach sądowych sprawy znajduje się także protokół z posiedzenia z 25 stycznia 2021 r., wraz z dołączonym wydrukiem potwierdzającym losowanie 5 recenzentów.Wydruk z systemu informatycznego umożliwia odtworzenie przebiegu czynności losowania, identyfikację osób w nim uczestniczących oraz daty i sposobu jego przeprowadzenia, a tym samym zapewnia realizację zasady przejrzystości postępowania oraz prawa strony do skutecznej kontroli prawidłowości działania organu. W konsekwencji nie można przyjąć, że zastosowany sposób dokumentowania czynności narusza prawa strony, w tym prawo do obrony jej interesów, ani że prowadzi do osłabienia gwarancji procesowych przewidzianych w przepisach proceduralnych.W aktach administracyjnych sprawy znajdują się także uchwały Prezydium RDN z 25 stycznia 2021 r., z 29 marca 2021 r., 22 lutego 2021 r. o powołaniu na podstawie art. 228 ust. 3 P.s.w.n. recenzentów oraz 2 uchwały o odwołaniu z pełnienia funkcji recenzenta i powołaniu w to miejsce innej osoby na funkcję recenzenta.Zdaniem Sądu, taki sposób procedowania nie uchybia procedurze, o której mowa w art. 240 ust. 1 i 2 oraz art. 228 ust. 3 ustawy P.s.w.n., gdyż procedura wyznaczenia recenzentów przeprowadzona została zgodnie z przepisami ustawy P.s.w.n., w tym zgodnie z wymogami art. 240 P.s.w.n.Niezasadne są zatem zarzuty skarżącego naruszenia art. 229 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 240 ust 1 i 2 oraz art. 235 ust. 5 i art. 228 ust. 3 P.s.w.n. oraz § 22 pkt 1 i § 23 Statutu RDN - Złącznika do uchwały nr 1/2020 RDN z 9 października 2020 r. poprzez ich niezastosowanie. Tym samym, wszystkie zarzuty zwarte w skardze dotyczące nieprawidłowości w powoływaniu recenzentów, w tym poprzez powołanie recenzentów, którzy reprezentują inne dziedziny, niż Skarżący, który ubiega się o nadanie tytułu profesora są bezzasadne i nie znajdują oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Z tego też względu, podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku.Odnosząc się do oceny spełnienia przez Skarżącego przesłanek z art. 227 ust. 1 P.s.w.n. Sąd wskazuje, że w niniejszym postępowaniu wszystkie recenzje w postępowaniu były negatywne. Natomiast negatywna ocena recenzenta (lub recenzentów) nie podlega kontroli sądowej, gdyż sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej kontroli recenzji, mogących stanowić podstawę rozstrzygnięcia RDN. Nie ocenia też w sposób merytoryczny, czy osoba ubiegająca się o nadanie tytułu profesora posiada wybitne osiągnięcia naukowe, czy też osiągnięcia przez nią prezentowane wybitne nie są (por. wyrok NSA z 20 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 4833/21, CBOSA). Rolą sądu administracyjnego nie jest bowiem wkraczanie w ocenę dorobku naukowego osoby ubiegającej się o nadanie tytułu naukowego, dokonaną w recenzjach naukowych. Nie jest też rolą sądu administracyjnego jakakolwiek ocena etyczna lub moralna samego kandydata.Postępowanie wyjaśniające w sprawach nadania tytułu profesora zakłada, że recenzenci wydadzą opinie eksperckie, dostarczające RDN materiał ułatwiający ocenę osiągnięć osoby zabiegającej o awans naukowy. Ten sposób procedowania jest więc w tym znaczeniu odmienny od tradycyjnego sposobu dowodzenia w postępowaniu administracyjnym. Recenzje sporządzane w postępowaniu o nadanie tytułu profesora mają charakter prawny zbliżony do opinii biegłego w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a.W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, dlatego wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie dopatrzył się również z urzędu takich naruszeń prawa procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.., oddalił skargę.