Wyrok - I GSK 1475/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. środki unijne. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. NSA Jacek Surmacz Protokolant asystent sędziego Tomasz Sasak po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. akt V SA/Wa 1690/22 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 12 maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie oOddalono skargę kasacyjną. środki unijne. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. NSA Jacek Surmacz Protokolant asystent sędziego Tomasz Sasak po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. akt V SA/Wa 1690/22 w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 12 maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie o
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
nieustalone
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
27 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jacek Surmacz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 czerwca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 1690/22 oddalił skargę T. W. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 12 maja 2022 r., w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania.Od powyżej wskazanego wyroku Sądu pierwszej instancji, skarżący wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości oraz zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 9 ust. 2 pkt 8 i art. 2 pkt 12 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2022 (Dz. U. z 2020 r., poz. 18 ze zm.) oraz art. 143 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczącego Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz.UE.L 347/320) – zwanego dalej "rozporządzeniem 1303/2013", poprzez błędną ocenę charakteru i wagi nieprawidłowości oraz strat finansowych, które nie zostały poniesione przez fundusze na skutek działań skarżącego.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zasądzenie kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie dlatego że skromnie i nieprawidłowo skonstruowany zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego nie mógł podważyć istotnych w tej sprawie ustaleń, poczynionych przez organy administracji.Przypomnieć należy, że skarga kasacyjna jest środkiem prawnym sformalizowanym, do którego elementów konstrukcyjnych należy sformułowanie poprawnie zredagowanych, precyzyjnych i należycie uzasadnionych zarzutów. Zaliczone do pierwszej podstawy kasacyjnej zarzuty powinny, zgodnie z art. 174 pkt 1 p.p.s.a., polegać na wskazaniu wad wykładni bądź błędów zastosowania przepisów prawa materialnego. Zarzuty powinny być ponadto precyzyjne, to jest skierowane wobec najmniejszej jednostki redakcyjnej aktu prawnego. Z formalizmem skargi kasacyjnej koresponduje wynikający z przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. przymus adwokacko-radcowski.W skardze kasacyjnej złożonej w niniejszej sprawie nie sprecyzowano tego, której spośród wymienionych w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. form naruszenia prawa skarżący upatruje w zaskarżonym wyroku. Sformułowanie "poprzez błędną ocenę charakteru i wagi nieprawidłowości oraz strat finansowych, które nie zostały poniesione przez fundusze na skutek działań skarżącego" sugeruje natomiast, że zamiarem autora środka odwoławczego było podważenie ustaleń faktycznych poczynionych w tej sprawie przez organy administracji. Taki efekt nie mógł być osiągnięty kwestionowaniem prawidłowości posłużenia się przez Sąd pierwszej instancji przepisami prawa materialnego. Wymagałoby to podniesienia zarzutu naruszenia przepisów postępowania, czego w tej sprawie nie uczyniono. Tym samym skarga kasacyjna nie pozwalała na dokonanie oczekiwanej przez skarżącego analizy faktów sprawy.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast o zwrocie nadpłaconego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a..