sygn. III SAB/Wr 84/26 30 marca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Postanowienie - III SAB/Wr 84/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 30 marca 2026

Teza
Odrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B.M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE B. M. (dalej: skarżący), działając przez pełnomocnika adw. K. G., wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobytOdrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B.M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE B. M. (dalej: skarżący), działając przez pełnomocnika adw. K. G., wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy nieustalone
Etap skarga kasacyjna
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 30 marca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Anna Kuczyńska-Szczytkowska
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B.M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE
B. M. (dalej: skarżący), działając przez pełnomocnika adw. K. G., wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lutego 2026 r.Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął z dniem 2 marca 2026 r. (poniedziałek). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi.Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę w przedmiotowej sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.Stosownie do treści art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.Z akt sprawy wynika, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie 2 marca 2026 r. (poniedziałek).Mając na uwadze, że skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę, należy na marginesie stwierdzić, że jeśli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP z 1990 r. nr 4, poz. 207).W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.