Postanowienie - II SA/Po 148/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 30 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na czynność Burmistrza Miasta z dnia 10 grudnia 2025 r. w przedmiocie zamiany lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 18 grudnia 2025 r. W. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu datowana na 16 grudnia 2025 r. skargę na czynność Burmistrza Miasta z dnia 10 grudnOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na czynność Burmistrza Miasta z dnia 10 grudnia 2025 r. w przedmiocie zamiany lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 18 grudnia 2025 r. W. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu datowana na 16 grudnia 2025 r. skargę na czynność Burmistrza Miasta z dnia 10 grudn
Data orzeczenia
30 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Tomasz Świstak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 18 grudnia 2025 r. W. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu datowana na 16 grudnia 2025 r. skargę na czynność Burmistrza Miasta z dnia 10 grudnia 2025 r., którą odmówiono mu dokonania zamiany lokalu socjalnego.W dniu 16 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przekazał powyższą skargę na podstawie art. 53 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: P.p.s.a.) Burmistrzowi Miasta jako błędnie skierowana bezpośrednio do sądu.W dniu 18 lutego 2026 r. Burmistrz Miasta przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy sądowi.Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zarządzeniem z 18 lutego 2026 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu osobiście w dniu 11 marca 2026 r. (k. 26 akt sądowych).W zakreślonym terminie skarżący w żaden sposób nie zareagował na wezwanie, w tym nie podał numeru PESEL.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.Zgodnie z art. 57 § 1 powołanej powyżej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pierwsze pismo wniesione w danej sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.W uchwale z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 (orzeczenie dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wymogu podania w skardze będącej pierwszym pismem w sprawie numeru PESEL jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.Jak wskazuje analiza akt sprawy w skardze nie wskazano numeru PESEL strony skarżącej.Stwierdzony brak formalny nie został usunięty przez skarżącego pomimo skutecznego wezwania go do tego.Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a. zobowiązany był do odrzucenia skargi.., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.Jak wskazuje analiza akt sprawy w skardze nie wskazano numeru PESEL strony skarżącej.Stwierdzony brak formalny nie został usunięty przez skarżącego pomimo skutecznego wezwania go do tego.Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a. zobowiązany był do odrzucenia skargi.