Wyrok - III SA/Wa 2713/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 31 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Baran, sędzia WSA Dariusz Czarkowski (sprawozdawca), Protokolant referent Klaudia Staręga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2026 r. sprawy ze skargi R. S.A. w O.z siedzibą w O. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy FundusOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Baran, sędzia WSA Dariusz Czarkowski (sprawozdawca), Protokolant referent Klaudia Staręga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2026 r. sprawy ze skargi R. S.A. w O.z siedzibą w O. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundus
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
płatnik składek / pracodawca
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
uczestnik
Data orzeczenia
31 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Agnieszka Baran
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Decyzją z [...] marca 2025 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej jako: "Organ I instancji", "Prezes Zarządu PFRON") określił wysokość zobowiązań R. S. A. z siedzibą w O. (dalej jako: "Strona", "Skarżąca" lub "Spółka") z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w związku z niezgodnym z ustawą wykorzystaniem środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych za okres 2023/09 w kwocie 7.963,00 zł.Strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji.Decyzją z dnia [...] października 2025 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej jako: "Minister" lub "Organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji.W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. art. 21 § 3 O.p., jeżeli wskutek wszczętego postępowania podatkowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku nie zapłacił w całości lub w części podatku albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania. Przepis ten - na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - ma zastosowanie do wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.Organ przytoczył również treść art. 33 ust. 1, art. 33 ust. 3 pkt 2, art. 33 ust. 4 i 4a ustawy o rehabilitacji.Minister wskazał, że, jak ustaliły organy, Strona nieprawidłowo wydatkowała środki z:1. puli przeznaczonej na Indywidualne Programy Rehabilitacji dla pięciu pracowników w łącznej kwocie 14.645,00 zł (4.372,00 zł + 693,00 zł + 343,00 zł + 7.452,00 zł + 1.785,00 zł) - środki zostały wydatkowane na zakup leków, badania lekarskie, pobyt w sanatorium, turnus rehabilitacyjny),2. pomocy de minimis w ramach dużego ZFRON w łącznej kwocie 11.898,86 zł, środki zostały wydatkowane na:a) Internet Security UPGR w kwocie 73,17 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 28 lutego 2019 r.,b) Internet Security UPGR w kwocie 121,14 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 19 marca 2019 r.,c) tester akumulatorów z drukarką w kwocie 861,79 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 19 marca 2019 r.,d) abonament na ulepszenia Gratyfikanta, [...] w kwocie 1.480,00 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 20 maja 2019 r.,e) roczny pakiet aktualizacji programu Ewidencja Odpadów w kwocie 247,50 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 13 czerwca 2019 r.,f) zakup pilarki STIHL w kwocie 1.341,46 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [..] z 18 września 2019 r.,g) montaż i uruchomienie systemu telewizji przemysłowej placu składowego Hurtowni Budowlanej w kwocie 6.150,00 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 18 września 2019 r.,h) dostęp do zasobów szkoleniowo - informacyjnych serwisu OBPON na okres 12 miesięcy kwocie 1.623,80 zł - na podstawie zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. nr [...] z 18 września 2019 r.Organ odwoławczy wyjaśnił że wydatki sfinansowane w ramach Indywidualnych Programów Rehabilitacji nie miały charakteru wydatków, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 lit a-e rozporządzenia w sprawie ZFRON, tj. kosztów: doradztwa zawodowego w zakresie możliwości szkolenia, przekwalifikowania i dokształcania, specjalistycznych badań lekarskich oraz psychologicznych dla celów doradztwa zawodowego, szkolenia, przekwalifikowania oraz dokształcania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych, wynagrodzenia: pracownika sprawującego opiekę nad uczestnikiem programu rehabilitacji lub członków komisji rehabilitacyjnej, dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności.Otwarty katalog wydatków wskazany w § 2 ust. 1 pkt 12 lit. f rozporządzenia (inne ponoszone w ramach realizacji programów rehabilitacji) również "nie dopuszcza ich dowolności, lecz kładzie nacisk na wykazanie związku przyczynowego pomiędzy wydatkiem, a zmniejszeniem ograniczeń zawodowych w wyniku jego poniesienia na rzecz osoby niepełnosprawnej" (wyrok NSA z 22 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 588/11).Minister wyjaśnił, iż indywidualny program rehabilitacji ma na celu zmniejszenie ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności pracownika, natomiast ww. wydatki, na potrzeby zdrowotne, nie spełnianą tego warunku. Minister w ślad za audytującymi stwierdził w skarżonej decyzji, że powyższe wydatki z puli IPR powinny być poniesione z puli przeznaczonej na pomoc indywidualną, w oparciu o przepisy § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ZFRON.Odnośnie wydatków z pomocy de minimis Organ odwoławczy zauważył, że wyposażenie stanowiska pracy w sprzęt niezbędny do wykonywania obowiązków służbowych jest podstawowym obowiązkiem pracodawcy niezależnie od tego, czy pracownik posiada orzeczoną niepełnosprawność czy też jest pełnosprawny. Zgodnie bowiem z art. 94 pkt 2 i 2a ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277, ze zm.) pracodawca zobowiązany jest organizować pracę w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy, jak również osiągnięcie przez pracowników przy wykorzystaniu ich uzdolnień i kwalifikacji, wysokiej wydajności i należytej jakości pracy oraz organizować pracę w sposób zapewniający zmniejszenie uciążliwości pracy.Tym samym, w ocenie Ministra, nie sposób uznać, że wydatki z tytułu zakupu Internetu Security UPGR, testera akumulatorów z drukarką, abonamentu na ulepszenia Gratyfikanta, [...], rocznego pakietu aktualizacji programu Ewidencja Odpadów, dostępu do zasobów szkoleniowo - informacyjnych serwisu OBPON, pilarki STIHL, montażu i uruchomienia systemu telewizji przemysłowej placu składowego Hurtowni Budowlanej, uzasadnia finansowanie ich ze środków ZFRON w sytuacji, gdy nie ma związku dokonanego wydatku z niepełnosprawnością ww. pracowników. Minister wyjaśnił, że środki prowadzące do poprawy sytuacji pracowników niepełnosprawnych mogą być różne. W konkretnym jednak przypadku przedmioty te muszą bezpośrednio zmniejszać ich ograniczenia zawodowe. Nie mogą być wydatkiem uniwersalnym, odpowiednim dla każdego pracownika na danym stanowisku pracy, tj. wykorzystywanym w identyczny sposób przez osoby niepełnosprawne i pełnosprawne.Organ odwoławczy stwierdził, że Strona wydatkowała niezgodnie z ustawą środki w łącznej wysokości 26.543,86 zł = [14.645,00 zł (Indywidualne Programy Rehabilitacji) + 11.898,86 zł (pomoc de minimis w ramach puli dużego ZFRON)]. Sankcja w wysokości 30% wynikająca z art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy w związku z naruszaniem art. 33 ust. 4 ustawy naliczona od kwoty 26.543,86 zł wynosi 7.963,00 zł.Odnosząc się do zarzutów odwołania Organ odwoławczy wyjaśnił, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają m. in. przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Odpowiednikiem wskazanych przez pełnomocnika skarżącej przepisów są odpowiednio:- art. 7 KPA - art. 122 Ordynacji podatkowej,- art. 77 § 1 KPA - art. 187 Ordynacji podatkowej.Ponadto, w ślad za Organem I instancji, Minister wyjaśnił, że zakwestionował wydatki dokonane z pomocy de minimis w ramach dużego ZFRON, pomimo braku korekty zaświadczeń wystawionych przez Prezydenta Miasta O. dot. tych wydatków, z uwagi na to, że "w postępowaniu dotyczącym wydania zaświadczenia o pomocy de minimis organ podatkowy jest uprawniony do wyjaśnienia kwestii istnienia związku zgłoszonego żądania z rodzajem poniesionego wydatku, którego ma dotyczyć zaświadczenie. To na zainteresowanym pracodawcy spoczywa obowiązek dostarczenia pełnego materiału dowodowego, z którego wynikałoby, że wydatki poniesione z funduszu rehabilitacji przyczynią się do zmniejszenia ograniczeń zawodowych pracownika niepełnosprawnego bądź też będą służyły jego rehabilitacji. Rola organu podatkowego w tym postępowaniu ogranicza się do oceny przedłożonego materiału dowodowego, bez obowiązku poszukiwania dodatkowych dowodów, które mogłyby uzasadniać wydanie żądanego przez pracodawcę zaświadczenia. Przy ocenie wydatku z funduszu rehabilitacji, jako dokonanego w ramach pomocy de minimis, w pierwszej kolejności należy, zgodnie z § 4a, odpowiedzieć na pytanie, czy wydatek ten był celowy, tzn. czy przyczynił się do zmniejszenia ograniczeń zawodowych pracownika niepełnosprawnego. Musi więc istnieć bezpośredni związek między przeznaczeniem środków finansowych na konkretny zakup a poprawą (choćby potencjalną) sytuacji konkretnego niepełnosprawnego pracownika, polegającą na zmniejszeniu jego ograniczeń" (wyrok NSA z 16 stycznia 2018 r. sygn. akt II FSK 3561/15). To Prezes Zarządu PFRON, jak również Minister, mają wgląd do sprawozdania z audytu środków publicznych przeprowadzonego w R. S. A. przez pracowników Izby Administracji Skarbowej w K. Prezydent Miasta O., jak wyjaśnił w piśmie z 13 lutego 2025 r. znak: [...] dysponentem takiego sprawozdania nie jest.Minister wyjaśnił, iż wydanie zaświadczeń przez Prezydenta Miasta O., jak również przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O., było czynnością potwierdzającą zaistnienie wydatku stanowiącego pomoc de minimis w trybie uproszczonym i odformalizowanym. Ww. Organy nie dysponowały wówczas innymi danymi niż oświadczenia i dokumenty pochodzące od wnioskującego, przyjęły więc, iż to odpowiada stanowi faktycznemu i jest zgodne z prawdą. Jednak jak się później okazało na skutek przeprowadzonego audytu, dokonane wydatki na podstawie tak uzyskanych zaświadczeń nie zostały przeznaczone na zaspokojenie potrzeb poszczególnych pracowników wynikających z ich niepełnosprawności. Przez audytujących prawidłowo więc zostały zakwalifikowane jako inwestycja w firmę.Pismem z dnia 21 listopada 2025 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Organu I instancji. W skardze zawarto również wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów procesuZaskarżonej decyzji zarzucono:naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, w szczególności:1. art. 33 ust. 4 ustawy o rehabilitacji oraz § 2 ust. 1 pkt. 11, 12 oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki społecznej z dnia 19 grudnia 2007 w sprawie ZFRON, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że sporne wydatki nie służyły likwidacji, ograniczeniu lub kompensowaniu barier zawodowych pracowników niepełnosprawnych, podczas gdy miały bezpośredni związek z wykonywaniem pracy i ułatwiały lub umożliwiały jej realizację, służyły zaspokojeniu rzeczywistych potrzeb pracownika z niepełnosprawnością oraz pozostawały w związku z funkcjonowaniem i efektywnością jego pracy.II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawya) art. 7 i 77 §1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wnikliwej analizy związku funkcjonalnego zakupionych produktów z ograniczeniami wynikającymi z niepełnosprawności konkretnych pracowników oraz pominięciu podstawowych dowodów,b) art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób dowolny, sprzeczny z zasadą obiektywizmu,c) art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego i oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na założeniach organu,d) art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady przekonywania i niewskazania przesłanej oceny dowodówe) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady zaufania do organów administracji publicznej;III. naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niewystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, w tym brak logicznego powiązania pomiędzy ustaleniami organu a wnioskami końcowymi,IV. naruszenie zasady proporcjonalności i prawidłowej celowości środków ZFRON poprzez formalistyczne przyjęcie, że wydatki nie mieszczą się w katalogu rozporządzenia, mimo że w istocie bezpośrednio służyły w ułatwieniu wykonywania pracy przez pracowników niepełnosprawnych.W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).Uwzględnienie skargi może nastąpić również poprzez stwierdzenie nieważności decyzji lub postanowienia – w wypadku ustalenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 o.p. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozstrzygnięcie sądu nie wymaga w tym wypadku wcześniejszego ustalenia, że ujawniona wada miała wpływ na wynik sprawy.Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania). Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.Kontrola sądowa dotyczy decyzji Ministra z [...] października 2025 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań Skarżącej z tytułu wpłat na PFRON w związku z niezgodnym z ustawą wykorzystaniem środków ZFRON za wrzesień 2023r.Przechodząc do istoty sporu wskazać należy, że jego przedmiot stanowi zasadność orzeczenia sankcji w wysokości 30% wynikającej z art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy o rehabilitacji w związku z naruszeniem art. 33 ust. 4 ustawy w sytuacji, gdy pracodawca nieprawidłowo wydatkował środki z puli: Dużego ZFRON oraz indywidulanych programów rehabilitacji.Wskazać należy, że zobowiązanie z tytułu art. 33 ust.4a ustawy o rehabilitacji powstaje nie tylko w przypadku wydatkowania środków ZFRON niezgodnie z ogólnymi celami określonymi w art. 33 ust. 4 ustawy o rehabilitacji, ale też w przypadku dokonywania wydatków niezgodnych z katalogiem wydatków i warunkami określonymi w rozporządzeniu.I tak, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia, środki funduszu rehabilitacji przeznacza się na indywidualne programy rehabilitacji, zwane dalej "programami rehabilitacji", mające na celu zmniejszenie ograniczeń zawodowych, w ramach których są finansowane koszty:a) doradztwa zawodowego w zakresie możliwości szkolenia, przekwalifikowania i dokształcania,b) specjalistycznych badań lekarskich oraz psychologicznych dla celów doradztwa zawodowego,c) szkolenia, przekwalifikowania oraz dokształcania w celu nabycia lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych,d) wynagrodzenia:- pracownika sprawującego opiekę nad uczestnikiem programu rehabilitacji,- członków komisji rehabilitacyjnej,w części nieobjętej finansowaniem ze środków funduszu rehabilitacji na podstawie innych przepisów rozporządzenia lub środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, zwanej dalej "ustawą o rehabilitacji",e) dostosowania miejsca pracy i stanowiska pracy do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności,f) inne ponoszone w ramach realizacji programów rehabilitacji.Warunkiem wykorzystania środków funduszu rehabilitacji na wydatki, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12, jest opracowanie programu rehabilitacji (§ 6 ust. 1 rozporządzenia).Warunkiem wykorzystania funduszu rehabilitacji jest dokonywanie wydatków z tego funduszu w sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów (§ 4a ww. rozporządzenia).Należy podkreślić, że mimo że katalog wydatków zawarty w § 2 ust.1 pkt 12 rozporządzenia ma charakter otwarty, to jednak nie może to stanowić podstawy do wydatkowania w ramach IPR kwot na cele inne niż zmniejszenie ograniczeń zawodowych pracowników.Ponadto, niezależnie od tego, na jaki rodzaj wydatków przeznacza się środki ZFRON, zawsze musi zostać spełniony warunek z § 4a rozporządzenia, a mianowicie wydatkowanie środków z tego funduszu musi odbywać się w sposób celowy i oszczędny, z uwzględnieniem doboru metod i środków realizacji w stosunku do zamierzonych efektów. Wydatkowanie środków funduszu na IPR musi ograniczać się do wydatków, dzięki którym uruchomione zostanie działanie przywracające niepełnosprawnemu sprawność.Zgodnie natomiast z § 9 ust. 1 rozporządzenia, warunkiem uznania pomocy jako pomocy de minimis jest uzyskanie zaświadczenia wydanego przedsiębiorcy przez organ podatkowy, podmiot uprawniony do pobierania opłat na podstawie odrębnych przepisów lub inny podmiot udzielający pomocy. W celu uzyskania zaświadczenia przedsiębiorca przedstawia informację o dokonaniu wydatku ze środków funduszu rehabilitacji w ciągu 30 dni od dnia jego dokonania (§ 9 ust. 2 tego rozporządzenia). Zaświadczenie potwierdzające charakter pomocy de minimis uzyskanej przez pracodawcę może być wystawione wyłącznie gdy strona poniesie wydatki zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy o rehabilitacji i rozporządzeniem w sprawie ZFRON.Dysponent środków publicznych, jakimi są również środki ZFRON, powinien zachować szczególną ostrożność w ich gospodarowaniu. Środki zgromadzone na rachunku ZFRON są środkami funduszu, których pracodawca jest jedynie dysponentem. Pracodawca dysponuje tymi środkami na zasadach ściśle określonych w art. 33 ustawy o rehabilitacji. Środki te nie są tożsame ze środkami własnymi przedsiębiorcy i na odwrót, środki prywatne przedsiębiorcy nie są tożsame ze środkami funduszu.Ze środków ZFRON mogą zostać sfinansowane tylko ściśle określone wydatki. W myśl przepisu art. 33 ust. 4 ustawy o rehabilitacji środki funduszu rehabilitacji przeznaczane są na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej oraz ubezpieczenie osób niepełnosprawnych, zgodnie z zakładowym regulaminem wykorzystania tych środków. Szczegółowe rodzaje wydatków, zasady wykorzystania środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych oraz tryb ustalania zakładowego regulaminu wykorzystania tych środków, a także zasady tworzenia i finansowania indywidualnych programów rehabilitacji oraz udzielania pomocy niepracującym osobom niepełnosprawnym byłym pracownikom zakładu pracy chronionej stosownie do delegacji udzielonej w art. 33 ust. 11 ustawy o rehabilitacji określone zostały w mającym zastosowanie w sprawie rozporządzeniu. Zgodność z ustawą przeznaczenia środków ZFRON oznacza jednocześnie zgodność z przepisami rozporządzenia wykonawczego, wydanego na podstawie i w granicach art. 33 ust. 11 ustawy o rehabilitacji. Tym samym zobowiązanie, o którym mowa w art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy o rehabilitacji powstaje, także w przypadku przeznaczenia środków funduszu rehabilitacji niezgodnie z przepisami rozporządzenia, które określają miedzy innymi rodzaje wydatków ze środków funduszu rehabilitacji, w tym w ramach zasady de minimis oraz warunki wykorzystania tych środków. Akt wykonawczy będąc aktem normatywnym, tzn. zawierającym normy w zasadzie abstrakcyjne i generalne, wydawanym przez organy władzy wykonawczej, na podstawie upoważnienia udzielonego przez ustawę i w celu wykonania ustawy upoważniającej, mógł stanowić źródło obowiązku, będącego elementem finansowania rehabilitacji, o jakim mowa w art. 33 ust. 4 ustawy o rehabilitacji.Minister wyjaśnił, że środki prowadzące do poprawy sytuacji pracowników niepełnosprawnych mogą być różne. W konkretnym jednak przypadku przedmioty te muszą bezpośrednio zmniejszać ich ograniczenia zawodowe. Nie mogą być wydatkiem uniwersalnym, odpowiednim dla każdego pracownika na danym stanowisku pracy, tj. wykorzystywanym w identyczny sposób przez osoby niepełnosprawne i pełnosprawne. Z tym stanowiskiem zgadza się Sąd w składzie niniejszym i przyjmuje je jako własne.W przedmiotowej sprawie Minister wskazał, że Strona nieprawidłowo wydatkowała środki z:1. puli przeznaczonej na Indywidualne Programy Rehabilitacji dla pięciu pracowników w łącznej kwocie 14.645,00 zł (4.372,00 zł + 693,00 zł + 343,00 zł + 7.452,00 zł + 1.785,00 zł) - środki zostały wydatkowane na zakup leków, badania lekarskie, pobyt w sanatorium, turnus rehabilitacyjny),2. pomocy de minimis w ramach dużego ZFRON w łącznej kwocie 11.898,86 zł, środki zostały wydatkowane na:a) Internet Security UPGR w kwocie 73,17 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 28 lutego 2019 r.,b) Internet Security UPGR w kwocie 121,14 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 19 marca 2019 r.,c) tester akumulatorów z drukarką w kwocie 861,79 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 19 marca 2019 r.,d) abonament na ulepszenia Gratyfikanta, [...] w kwocie 1.480,00 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 20 maja 2019 r.,e) roczny pakiet aktualizacji programu Ewidencja Odpadów w kwocie 247,50 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 13 czerwca 2019 r.,f) zakup pilarki STIHL w kwocie 1.341,46 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 18 września 2019 r.,g) montaż i uruchomienie systemu telewizji przemysłowej placu składowego Hurtowni Budowlanej w kwocie 6.150,00 zł - na podstawie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. nr [...] z 18 września 2019 r.,h) dostęp do zasobów szkoleniowo - informacyjnych serwisu OBPON na okres 12 miesięcy kwocie 1.623,80 zł - na podstawie zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. nr [...] z 18 września 2019 r.Sąd w pełni zgadza się ze stanowiskiem, iż wydatki, na potrzeby zdrowotne, nie spełnianą warunku opartego na celu zmniejszenia ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności pracownika (wydatki z puli IPR). Minister słusznie stwierdził w skarżonej decyzji, że powyższe wydatki z puli IPR powinny być poniesione z puli przeznaczonej na pomoc indywidualną, w oparciu o przepisy § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ZFRON.Wydatki zaś w ramach dużego ZFRON miały charakter uniwersalny w tym znaczeniu, że mogły służyć zarówno osobom pełnosprawnym jak i niepełnosprawnym. Tym samym zarzuty sformułowane w skardze są bezzasadne.Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie dopatrując się naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa, jak również innych naruszeń, które Sąd jest zobligowany brać pod uwagę z urzędu, a zatem nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.. orzekł jak w sentencji.Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.