Postanowienie - II GZ 612/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 30 kwietnia 2026
Teza
Podjęto zawieszone postępowanie i oddalono zażalenie. Zawieszenie/podjęcie postępowania, egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 114/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie za skargi K.T. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2024 r. nr ZPŚ.642.616.2023.HST w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego wPodjęto zawieszone postępowanie i oddalono zażalenie. Zawieszenie/podjęcie postępowania, egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 114/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie za skargi K.T. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2024 r. nr ZPŚ.642.616.2023.HST w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 kwietnia 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Ostrowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Podjęto zawieszone postępowanie i oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 marca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 114/25, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę K.T. (dalej: skarżąca) na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w związku z niewykonaniem obowiązku szczepień oraz zwrócił wpis sądowy.W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2025 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, potwierdzającego umocowanie do wniesienia skargi, w oryginale bądź uwierzytelnionej kopii. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 29 stycznia 2025 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej przekazał odpis pełnomocnictwa wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej.Sąd I instancji wskazał, iż zarządzeniem z dnia 7 lutego 2025 r. uznano, że brak formalny skargi nie został prawidłowo uzupełniony w związku z czym pominięto profesjonalnego pełnomocnika skarżącej. W konsekwencji skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie przesłano na adres skarżącej oraz profesjonalnego pełnomocnika.Pismem z dnia 19 lutego 2025 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej przesłał własnoręcznie podpisaną skargę wraz z jej odpisem.Sąd I instancji wskazał, że przesłanie wraz z pismem z dnia 19 lutego 2025 r. podpisanej przez profesjonalnego pełnomocnika skargi nie stanowi właściwego wykonania wezwania z dnia 7 lutego 2025 r., z uwagi na brak właściwego umocowania do reprezentowania skarżącej w niniejszym postępowaniu. W związku z powyższym Sąd I instancji stwierdził, iż wobec nieuzupełnienia przez skarżącą braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, skargę należało odrzucić.Skarżąca wniosła zażalenie od powyższego postanowienia Sądu I instancji żądając jego uchylenia i przekazania sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 38 p.p.s.a. poprzez błędne odrzucenie skargi z uwagi na brak podania daty udzielenia pełnomocnictwa, podczas gdy brak ten nie jest konieczny dla jego skuteczności.Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt II GZ 612/25 zawiesił postępowanie sądowe do czasu podjęcia przez skład siedmiu sędziów NSA rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt III OPS 2/25.W dniu 2 lutego 2026 r., Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt III OPS 2/25 podjął następującą uchwałę: "Podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy".Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny podjął z urzędu zawieszone postępowanie sądowe w związku z tym, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania sądowego – została podjęta uchwała w sprawie III OPS 2/25. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia.Odnosząc się do wniesionego zażalenia, uznać należy, że nie ma ono usprawiedliwionych podstaw.Naczelny Sąd Administracyjny w podjętej uchwale III OPS 2/25 wskazał, że: "Stosownie do treści art. 46 § 3 p.p.s.a., warunkiem formalnym pisma procesowego wniesionego przez pełnomocnika jest dołączenie do niego pełnomocnictwa, jeżeli wcześniej nie zostało złożone. Przy czym, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej, a do takiej kategorii czynności należy zaliczyć wniesienie skargi, dołączyć do akt sprawy sądowoadministracyjnej pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. (...) W razie niedołączenia pełnomocnictwa przewodniczący, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a wzywa stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi. Adresatem tego wezwania czyni nie bezpośrednio stronę, lecz osobę, która podpisała skargę jako pełnomocnik. (...) Skoro strona działa przez pełnomocnika, to działania lub zaniechania pełnomocnika wywołują bezpośredni skutek dla mocodawcy. Jakkolwiek wezwanie do usunięcia braku formalnego jest adresowane do pełnomocnika, to z prawnego punktu widzenia, wezwana do usunięcia braku jest strona i strona ponosi konsekwencje braku reakcji pełnomocnika na wezwanie do usunięcia braku. Sąd, wzywając stronę do usunięcia braku formalnego, nieusuniętego przez pełnomocnika, musiałby zignorować fakt nieusunięcia tego braku przez pełnomocnika, co skutkowałoby niezastosowaniem rygoru wskazanego w art. 46 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Tymczasem Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego sporządzającego skargę pełnomocnika do jej wniesienia, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Należy zatem uznać termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego za niezachowany, jeżeli pełnomocnik w tym terminie w ogóle nie podjął czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjął, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony. (...) Ukształtowana w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi procedura uzupełniania braków formalnych skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne spełnia standardy konstytucyjne. Zapewnia stronie prawo do sądu realizowane przez wniesienie skargi oraz prawo do ustanowienia reprezentującego ją pełnomocnika. Gwarantuje stronom, zarówno reprezentowanym przez pełnomocnika jak i występującym samodzielnie, na równych zasadach, prawo do uzupełniania braków formalnych skargi, w tym także braku polegającego na niedołączeniu do akt dokumentu pełnomocnictwa. Z kolei sąd, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. ma obowiązek zweryfikować, czy skarga spełnia wymogi formalne, a jeśli nie spełnia, przewodniczący winien uruchomić procedurę uzupełniania tych braków. W przypadku strony reprezentowanej przez pełnomocnika, także braku w postaci przedłożenia do akt dokumentu pełnomocnictwa. (...) W każdym przypadku, zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony." Podsumowując NSA podkreślił, że: "Dlatego w sytuacji, gdy pełnomocnik, który wniósł skargę, na wezwanie Sądu nie dołączył do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokumentu pełnomocnictwa, skarga powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a.".W rozpoznawanej sprawie skarga do sądu administracyjnego została wniesiona i podpisana przez pełnomocnika. Do skargi tej nie zostało dołączone pełnomocnictwo upoważniające do działania w imieniu strony. Wobec tego prawidłowo przewodniczący wezwał pełnomocnika, który podpisał skargę, do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi 22 stycznia 2025 r. (k. 32 akt sądowych). Termin do wykonania wezwania upłynął zatem w dniu 29 stycznia 2025 r. Pełnomocnik natomiast pismem z dnia 30 stycznia 2025 r. (data stempla pocztowego k. 40 akt sądowych) przedłożył pełnomocnictwo. Wobec tego skoro w zakreślonym terminie pełnomocnik nie nadesłał stosownego pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, to – w świetle podjętej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego – Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę.Z tych też względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.