Postanowienie - III OZ 208/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 2 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Odpady. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1169/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] na decyzję Głównego InspekOddalono zażalenie. Odpady. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1169/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] na decyzję Głównego Inspek
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
2 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Sławomir Wojciechowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
[...] sp. z o. o. [...] (dalej również jako: "skarżąca", "Spółka", "wnosząca zażalenie"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, w toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 3 marca 2025 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł, zwróciła się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Spółka uzasadniając wniosek podniosła, że jej sytuacja finansowa jest zła. Jak wynika ze sprawozdawania finansowego za pierwszy kwartał bieżącego roku sama wysokość zobowiązań krótkoterminowych wynosi 4 819 211,81 zł, przy sumie środków pieniężnych (1 308 051,35 zł) i należności krótkoterminowych (2 756 762,98 zł) wynoszącej 4 064 814,33 zł. Ponadto strata za pierwszy kwartał wyniosła 283 72,80 zł. Skarżąca prowadzi działalność na dzierżawionej nieruchomości, pozostały majątek Spółki stanowią jedynie pojazdy i urządzenia konieczne do wykonywania działalności, wyposażenie bazy i urządzenia biurowe. Wyniki z działalności są uzależnione od czynników zewnętrznych – ilości odpadów do odebrania. Skarżąca wskazała, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej – na granicy niewypłacalności. Wykonanie decyzji, tj. zapłata orzeczonej kary w chwili obecnej tylko pogłębi bardzo trudną sytuację finansową i może doprowadzić do niewypłacalności, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci upadłości skarżącej.Do wniosku skarżąca dołączyła: sprawozdanie finansowe Spółki za pierwszy kwartał 2025 r., umowę dzierżawy, wykaz środków trwałych Spółki.Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1169/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracji w Warszawie wskazał, że w przedmiotowej sprawie skarżąca uzasadniając wniosek wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i opłacenie orzeczonej kary (10 000 zł) pogłębi jej złą sytuację, może doprowadzić do niewypłacalności, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci upadłości Spółki. Zdaniem strony, twierdzenia te dokumentują dołączone do skargi: (1) sprawozdanie finansowe Spółki za pierwszy kwartał 2025 r.; (2) umowa dzierżawy, (3) wykaz środków trwałych Spółki.W ocenie Sądu pierwszej instancji powyższa ogólnikowa argumentacja skarżącej zawarta we wniosku oraz przedłożone dokumenty nie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej w rozpatrywanej sprawie. Aby można było wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji niezbędne jest przytoczenie rzeczowych argumentów – w przypadku obowiązku uiszczenia opłat – popartych dokumentami, czy konkretnymi wyliczeniami skutków wyegzekwowania ustalonej opłaty. Sąd nie może poszukiwać za stronę argumentacji na poparcie wniosku. Przedłożone dokumenty nie odzwierciedlają ogólnej kondycji finansowej Spółki, stanowią jedynie niewielki fragment dokumentacji i same w sobie nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania decyzji. Sąd na ich podstawie nie był w stanie ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdza, że wykazanie straty z działalności gospodarczej w pierwszym kwartale 2025 r. w wysokości 283 172,80 zł, nie stanowi wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strata powstaje bowiem wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych, wobec czego powstanie w jednym roku rozliczeniowym straty, nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Skarżąca podała też, że ze sprawozdana finansowego za pierwszy kwartał wynika, iż sama wysokość zobowiązań krótkoterminowych wynosi 4 819 211,81 zł, przy sumie środków pieniężnych i należności krótkoterminowych wynoszącej 4 064 814,33 zł. Powyższe nie oznacza jednak, że Spółka wykazała, iż nie jest w stanie regulować swoich długów. Na podstawie przedstawionej przez Spółkę argumentacji i dokumentów, Sąd nie jest w stanie zweryfikować twierdzenia, że w jej przypadku zapłata kary (10 000 zł) wywoła stan w finansach Spółki, który w sposób szczególnie ujemny wpłynie na prowadzenie działalności gospodarczej, a w konsekwencji doprowadzi do jej niewypłacalności.W ocenie Sądu pierwszej instancji w sprawie nie przedłożono dokumentów, z których wynikałoby spełnienie przesłanki zagrożenia niewypłacalnością w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2025r. poz. 614 ze zm.). W tej sytuacji nie można było stwierdzić, czy i w jakim zakresie istnieje realne i aktualne zagrożenie wystąpienia stanu niewypłacalności, na co powołuje się Spółka we wniosku.Konkludując Sąd pierwszej instancji stwierdził, że dokumentacja, którą skarżąca przedstawiła wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji jest niewystarczająca i nie wykazuje w sposób jednoznaczny, że w przypadku Spółki zachodzi ryzyko wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd, podejmując rozstrzygnięcie w zakresie zastosowania ochrony tymczasowej, musi opierać się na materiale pozwalającym mu zająć stanowisko co do zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Bez wspomnianych informacji nie jest możliwa ocena, czy ewentualne wykonanie tej decyzji przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego wyrządzi znaczną szkodę w majątku skarżącej albo wywoła skutki, które byłyby trudne do odwrócenia w przypadku ewentualnego późniejszego uwzględnienia skargi i wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła, reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata, skarżąca Spółka zaskarżając je w całości i zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie prawa procesowego, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co bezpośrednio skutkowało odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.Wyrokiem z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1169/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: oddalił skargę.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie wskazać należy, że postępowanie zażaleniowe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (tutaj: decyzji) toczy się po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę, który nie stał się jeszcze prawomocny. W przypadku nieprawomocnego oddalenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny, postępowanie zażaleniowe dotyczące wydanego przed wyrokiem postanowienia w przedmiocie odmowy wstrzymania lub wstrzymania (tutaj: odmowa wstrzymania) wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (tutaj: decyzji) nie staje się bezprzedmiotowe. Kompetencje do orzekania w tym przedmiocie w postępowaniu zażaleniowym nadal przysługują Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do dnia uprawomocnienia się wyroku sądu pierwszej instancji z ograniczeniem jednak w postaci braku możliwości przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Z dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (tutaj: decyzji) jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności świadczących o zaistnieniu ww. przesłanek wstrzymania spoczywa na wnioskodawcy. Powinien on wykazać we wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności, które powiązane z wykonaniem zaskarżonej decyzji, mogą w jego aktualnej sytuacji doprowadzić do wystąpienia przesłanek wstrzymania.Rolą Sądu jest ocena całości materiału zgromadzonego w sprawie pod kątem wykazania przez wnioskodawcę zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma na celu uchronić stronę postępowania przed negatywnymi skutkami wykonania tych aktów lub czynności do czasu oceny legalności tego aktu lub czynności przez Sąd. Jednakże w postępowaniu tym ocenie podlega wyłącznie, czy zachodzą w sprawie okoliczności, które w związku z wykonaniem aktu lub czynności mogą doprowadzić do sytuacji odpowiadającej wskazanym powyżej przesłankom wstrzymania aktu lub czynności, tj. do prawdopodobieństwa wyrządzenia stronom znacznej szkody czy wywołania w ich sytuacji trudnych do odwrócenia skutków. W postępowaniu tym nie jest dopuszczalne wypowiadanie się odnośnie do legalności samego aktu lub czynności. Zatem wszelka argumentacja odnosząca się do ich wadliwości nie może stanowić oceny w postępowaniu z wniosku o wstrzymanie wykonania. Taka ocena jest zastrzeżona dla etapu rozpatrywania skargi (por. postanowienie NSA z 15 września 2021 r., sygn. akt II OZ 569/21).Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji wbrew zarzutom zażalenia nie naruszył art. 61 § 3 p.p.s.a. odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W istocie treść wniosku skarżącej Spółki, a nawet okoliczności sprawy wskazane w skardze, nie stanowią dostatecznej podstawy do uznania, że uiszczenie kary pieniężnej w kwocie 10 000 zł spowoduje znaczną szkodę w aktualnej sytuacji przedsiębiorstwa skarżącej Spółki, czy może doprowadzić do powstania w jej sytuacji trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku dostatecznego przedstawienia stanu finansowego przedsiębiorstwa, w sposób pozwalający na rozstrzygnięcie przez sąd możliwości zaistnienia nieodwracalnych skutków w związku z wykonaniem kary przed terminem kontroli decyzji administracyjnej.Nadmienić należy, że nawet gdyby dać wiarę przedstawionym przez skarżącą wydrukom, dane te nie są dla Sądu wystarczające do oceny wpływu nałożonej kary pieniężnej na sytuację przedsiębiorstwa. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, dokumentacja, którą skarżąca przedstawiła wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji jest niewystarczająca i nie wykazuje w sposób jednoznaczny, że w przypadku Spółki zachodzi ryzyko wystąpienia skutków. Wskazać należy, że ocena istnienia grożącej szkody wymagałaby przede wszystkim przedstawienia: wykazu posiadanego majątku, stanu środków finansowych na rachunkach bankowych i w gotówce, źródeł dochodów, istniejących zobowiązaniach (wraz z ich podstawami). Do oceny realnej możliwości utraty płynności przez przedsiębiorstwo konieczna jest bowiem weryfikacja pełnego stanu aktywów i pasywów przedsiębiorstwa. Sąd nie ma zatem możliwości ani ocenić realnej dolegliwości prowadzonej egzekucji, ani potencjalnych jej skutków oraz możliwości ich odwrócenia w przyszłości. Ponownie należy podkreślić, że okoliczności te w celu wstrzymania wykonywania wymierzonej kary winny być dostatecznie udowodnione przez skarżącą, a braki wniosku nie podlegają usunięciu w trybie wezwania sądu (tak m.in. postanowienie NSA z 26 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 332/25).Ponadto, jak trafnie wskazano w postanowieniu NSA z 15 września 2021 r., sygn. akt II OZ 569/21: "Również charakter zobowiązania tj. uiszczenie kary pieniężnej nie uzasadnia automatycznego wstrzymania wykonania, ponieważ świadczenie to nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków czy znacznej szkody bowiem w razie uwzględnienia skargi podlega zwrotowi. Oczywiście wpływa to na stan finansów Spółki powodując jego uszczuplenie, ale jeśli nie prowadzi do zagrożenia niewypłacalnością nie powinno przesądzać o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Z przedłożonych do sprawy dokumentów w żaden sposób nie wynika, że uiszczenie kary 25.000 zł aktualnie może stanowić powód postawienia Spółki w stan upadłości, likwidacji czy wszczęcia postępowania naprawczego". Rozważania te należy odnieść również do okoliczności niniejszej sprawy, ponieważ Sąd I instancji prawidłowo zbadał przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uznając, że skarżąca nie wykazała ich zaistnienia, tym bardziej, że w niniejszej sprawie kara administracyjna wynosi 10 000 zł.Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.