Postanowienie - III FZ 270/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 9 czerwca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Ol 506/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 11 września 2023 r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych postanOddalono zażalenie. egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Ol 506/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 11 września 2023 r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych postan
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
9 czerwca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Sławomir Presnarowicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 27 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Ol 506/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (dalej: "WSA", "Sąd I instancji"), na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę J. S. (dalej: "Skarżący"), na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej: "DIAS", "Dyrektor") z dnia 11 września 2025 r. w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 lutego 2026 r. Skarżąca została wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 26 listopada 2025 r. wzywającego ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została skutecznie doręczona w dniu 2 marca 2026 r. (k. 42 i 43 akt sądowych). Pomimo upływu terminu, należny wpis nie został uiszczony. W związku z powyższym, WSA skargę Skarżącej, odrzucił.Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca złożyła zażalenie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.Skoro zatem Skarżąca został wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowana, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to WSA zobowiązany był skargę odrzucić. Wyjaśnić też należy, że w niniejszej sprawie Skarżąca nie jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu.W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie Skarżącej z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia, sprowadzająca się do przedstawienia okoliczności dotyczących ciężkiej sytuacji Skarżącej, nie może odnieść zamierzonego skutku w niniejszym postępowaniu.Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie może on być uwzględniony, albowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., regulujące kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.., regulujące kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.