Postanowienie - I FZ 109/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 30 czerwca 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Umorzenie postępowania, VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 494/24 o umorzeniu postępowania zażaleniowego w sprawie z zażalenia L. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 494/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzjiOddalono zażalenie. Umorzenie postępowania, VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 494/24 o umorzeniu postępowania zażaleniowego w sprawie z zażalenia L. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 494/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Hieronim Sęk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
1. L. J. (dalej: Strona lub Skarżąca) zażaleniem z dnia 20 marca 2025 r. zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 494/24.Postanowieniem tym Sąd, działając na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), umorzył postępowanie zażaleniowe w sprawie z zażalenia Skarżącej z dnia 3 lutego 2025 r. na postanowienie tego Sądu z dnia 7 stycznia 2025 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 11 lipca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2020 r.2. Ze stanu sprawy wynikało, że: - postanowieniem z dnia 7 stycznia 2025 r. Sąd pierwszej instancji odmówił Skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem zawarty w skardze wniosek w tym przedmiocie nie został uzasadniony; - następnie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2025 r. Sąd oddalił skargę Skarżącej; - w dniu 6 lutego 2025 r. do Sądu wpłynęło zażalenie Strony (z dnia 3 lutego 2025 r.) na postanowienie z dnia 7 stycznia 2025 r.; - w związku z tym, że Skarżąca nie zaskarżyła zapadłego wyroku skargą kasacyjną, wyrok z dnia 16 stycznia 2025 r. uprawomocnił się z dniem 18 lutego 2024 r.Sąd pierwszej instancji uznał zatem, że wobec prawomocności wyroku oddalającego skargę postępowanie w przedmiocie zażalenia na postanowienie z dnia 7 stycznia 2025 r. stało się bezprzedmiotowe, a to z uwagi na treść art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a.3. W zażaleniu na postanowienie Sądu z dnia 24 lutego 2025 r. o umorzeniu postępowania zażaleniowego Strona wniosła o uchylenie tego postanowienia w całości i rozpoznanie poprzednio złożonego zażalenia na postanowienie z dnia 7 stycznia 2025 r.Zdaniem Strony postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego było przedwczesne i naruszało jej prawa procesowe z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, jak również zasadę ochrony interesów strony wynikającą z art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca wskazała, że nie miała świadomości o wydanym wyroku i jego uprawomocnieniu, bowiem nie doręczono jej wezwania na rozprawę.4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.4.1. Zażalenie Skarżącej podlegało oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia 24 lutego 2025 r. o umorzeniu postępowania zażaleniowego w sprawie z zażalenia z dnia 3 lutego 2025 r. na postanowienie z dnia 7 stycznia 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie naruszało prawa.4.2. Przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.Oznacza to, że orzekanie w przedmiocie ochrony tymczasowej (jak sama nazwa wskazuje), udzielanej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. jako zabezpieczenie interesów strony postępowania przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu administracyjnego, ma rację bytu jedynie w tym czasie, gdy postępowanie sądowe się toczy.Prawomocne zakończenie głównego postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku, w tym przypadku oddalającego skargę Strony, spowodowało, że bezprzedmiotowe stało się już w ogóle orzekanie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji. W dacie prawomocności wyroku oddalającego skargę odpadła tym samym możliwość merytorycznego orzekania w kwestii incydentalnej co do udzielenia ochrony tymczasowej w tym postępowaniu sądowym.W sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, rozpoznanie zatem zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji organu podatkowego stało się bezprzedmiotowe. Sytuacja tego rodzaju wystąpiła jeszcze na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji, a więc zanim zdołał on przekazać akta z zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tej przyczyny postępowanie z zażalenia z dnia 3 lutego 2025 r. należało umorzyć już w Sądzie pierwszej instancji, bo stało się bezprzedmiotowe.4.3. Jak stanowi art. 195 § 3 P.p.s.a. jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie.Skoro z akt sprawy wynikało, że wyrok Sądu pierwszej instancji z dnia 16 stycznia 2025 r., którym oddalono skargę Skarżącej na decyzję podatkową, uzyskał cechę prawomocności w dniu 18 lutego 2025 r. (vide odrębne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2025 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku - k. 89 akt sądowych), to postępowanie z zażalenia Strony na postanowienie Sądu odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe. Trafnie zatem Sąd pierwszej instancji zastosował w analizowanym przypadku art. 195 § 3 P.p.s.a.4.4. Postanowienie umarzające postępowanie zażaleniowe nie naruszało zasady prawa do sądu (ani - co powinno być oczywiste dla zawodowego pełnomocnika - art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, który dotyczy organów administracji, a nie sądów administracyjnych).Nadto, wbrew oczekiwaniom Skarżącej, przedmiotem rozważań w ramach niniejszego rozpoznania zażalenia nie mogła być kwestia doręczenia albo braku doręczenia Stronie wezwania na rozprawę.4.5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.. orzekł jak w sentencji.