sygn. II SA/Gl 903/25 30 września 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Wyrok - II SA/Gl 903/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 30 września 2025

Teza
Oddalono skargę. Administracyjne postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr WINB-WOA.7722.69.2025.DS w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postęOddalono skargę. Administracyjne postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr WINB-WOA.7722.69.2025.DS w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postę
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 30 września 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący Aneta Majowska
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Renata Siudyka, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr WINB-WOA.7722.69.2025.DS w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania oddala skargę.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem, wydanym na skutek zażalenia wniesionego przez obecnie skarżącego M.M., Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 4 marca 2025 r. Postanowieniem tym organ I instancji odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej budowy budynku gospodarczego zlokalizowanego w P. przy ul. [...].W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał m.in., że w dniu 12 lutego 2025 r. do organu I instancji wpłynął wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. organ I instancji odmówił zawieszenia postępowania.W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że odnosi się ono do jego wniosku o zawieszenie postępowania dotyczącego samowolnej budowy budynku gospodarczego. Wskazał, że brakuje w nim daty wniosku, co jest istotne ze względu na ożywioną korespondencję pomiędzy skarżącym a organem. Ponadto zarzucił brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, ponieważ jego zdaniem na postanowienie służy zażalenie. Ponadto postanowienie zawiera celowo błędne pouczenie.Uzasadniając niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji, organ odwoławczy podkreślił, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje. Stwierdził, iż istotą art. 101 § 3 k.p.a. jest pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Uzasadnienia takiego założenia poszukiwać przede wszystkim należy w zasadzie szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.) wymagającej od organu administracji publicznej wnikliwego i szybkiego działania w sprawie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Na poparcie swojego stanowiska organ odwoławczy przywołał szereg orzeczeń sądów administracyjnych.W dalszej kolejności organ odwoławczy odniósł się do włączonych do niniejszego postępowania skarg skarżącego z 20 i 21 marca 2025 r., do kwestii możliwości przeprowadzenia mediacji, a także do zarzutu prawidłowego datowania dokumentów.Wniesioną do tut. Sądu skargą, skarżący objął zaskarżone postanowienie oraz "inne sprawy" w związku postępowaniem prowadzonym przez organ I instancji. Zarzucił:1. Przewlekłe prowadzenie postępowań.2. Włączenie do postępowania zażaleniowego innych spraw.3. Naruszenie art. 36 k. p. a.4. Nieprawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie datowania wpływu pisma z dnia 14 lutego 2025 r.Wskazując na powyższe skarżący wniósł o:1. Wymierzenie organowi grzywny lub grzywien z powodu przewlekłego prowadzenia postępowań.2. Zbadanie kwestii łączenia rozpatrywanych spraw.3. Rozstrzygnięcie w sprawie datowania wpływu pisma z dnia 14 lutego 2025 r.W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumentację świadczącą o jego niezadowoleniu ze sposobu i tempa prowadzonego postępowania.Z uwagi na treść uzasadnienia tut. Sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy jego intencją było również zaskarżenie postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 3 lipca 2025 r. skarżący oświadczył, że jego zamiarem jest również zaskarżenie postanowienia organu odwoławczego z dnia 29 kwietnia 2025 r. Stwierdził ponadto, że postanowienie to zostało już zaskarżone, a sprawa toczy się przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Gl 787/25.Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2025 r. wydanym w sprawie II SAB/Gl 101/25, Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., zarządził rozdzielenie skargi skarżącego na skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na skargę na zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie.Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.Na wstępie przywołać wypadnie przepis art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzyganie "w granicach sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Sąd związany jest bowiem granicami przedmiotu zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność. W niniejszej sprawie tym przedmiotem jest postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji odmawiające zawieszenia postępowania. Pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącego zarówno w skardze, jak i w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, wykraczają poza tak rozumiane granice niniejszej sprawy. Kwestie te mogą być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w odrębnych sprawach. Jak zresztą wynika z akt sprawy, na skutek rozdzielenia skargi doszło do rozpoznania zarzutów skarżącego w kwestii przewlekłości postępowania. Sprawa ta toczyła się pod sygn. akt II SAB/Gl 101/25 i została zakończona postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2025 r. o odrzuceniu skargi.Odnieść się też przyjdzie do sprawy przywołanej przez skarżącego w piśmie z dnia 3 lipca 2025 r., a mianowicie do sprawy zawisłej przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Gl 787/25. Wbrew przeświadczeniu skarżącego, skarga w tej sprawie nie dotyczyła postanowienia zaskarżonego w niniejszym postępowaniu lecz postanowienia organu odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2025 r. w przedmiocie rozpoznania ponaglenia na przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga ta została odrzucona jako niedopuszczalna prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 3 lipca 2025 r.Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, przechodząc do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie, stwierdzić przyjdzie, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.Przede wszystkim podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie. Stanowisko to nie budzi wątpliwości w praktyce stosowania prawa i jest jednolicie postrzegane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. wyroki NSA: z dnia 8 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 873/22; z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 1501/17; z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 987/17; z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 2296/12).Rozwijając rozważania w tym zakresie przypomnieć wypadnie, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z kolei w myśl art. 101 § 3 k.p.a., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Skoro w przepisie tym użyto określenia postanowienie "w sprawie odmowy podjęcia postępowania" i ustawodawca rozumie przez to jedynie postanowienie negatywne, to tak samo należy przyjąć, że postanowieniem "w sprawie zawieszenia postępowania", na które przysługuje zażalenie jest wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania. Za taką interpretacją art. 101 § 3 k.p.a. przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu. Istotą bowiem nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt II OSK 3827/18).Wobec powyższego, skoro skarżący złożył zażalenie na postanowienie organu I instancji z dnia 4 marca 2025 r., odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie, to organ odwoławczy prawidłowo, na podstawie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a., stwierdził jego niedopuszczalność. Skarżący jednak nie został pozbawiony ochrony prawnej. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie może bowiem zaskarżyć w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie. Możliwość taka wynika z art. 142 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.W świetle powyższego również za prawidłowe pod względem formalnym należało uznać brak uzasadnienia postanowienia organu I instancji oraz zawarte w nim pouczenie.Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a.Dodać jeszcze wypadnie, że powołane wyroki sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.plDodać jeszcze wypadnie, że powołane wyroki sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl