Postanowienie - IV SAB/Wr 976/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 29 grudnia 2025
Teza
Odrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi Y. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 sierpnia 2025 r. Y. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwoleniaOdrzucono skargę. cudzoziemcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi Y. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 sierpnia 2025 r. Y. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
29 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący
Marta Pająkiewicz-Kremis
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 11 sierpnia 2025 r. Y. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z wniosku skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 12 września 2024 r. Skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu.W wykonaniu zarządzeń z dnia 14 października 2025 r., skarżący został wezwany do:- złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia (pismo Sądu z dnia 15 października 2025 r.);- uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu pismem Sądu z dnia 15 października 2025 r.).Na uzupełnienie wymienionych braków skargi zakreślono skarżącemu termin 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.Z dokumentu UPD (Identyfikator Poświadczenia: ePUAP-UPD170406764 - k. 41) wynika, że kierowane do skarżącego wezwanie do złożenia kopii ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 19 października 2025 r. Zakreślony skarżącemu siedmiodniowy termin do uzupełnienia omawianego braku skargi upłynął bezskutecznie w dniu 27 października 2025 r.Podobnie, jak wynika z dokumentu UPD (Identyfikator Poświadczenia: ePUAP-UPD170406897 - k. 42), wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 19 października 2025 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 27 października 2025 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skarga podlegała odrzuceniu.Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku.Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA).Jak wynika z akt sprawy, pismo zawierające wezwanie do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia wysłano skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych, gdyż zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a. skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i nie zrezygnował z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 października 2025 r. Wobec powyższego wyznaczony skarżącemu termin na złożenie kopii ponaglenia wraz dowodem jego wniesienia do organu upłynął bezskutecznie z dniem 27 października 2025 r. (26 października 2025 r. przypadał w niedzielę). Skarżący nie uzupełnił omawianego braku skargi. Również zawartość akt administracyjnych sprawy nie pozwala na przyjęcie, że skarżący poprzedził skargę wniesieniem ponaglenia.W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 2 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.Na marginesie należy również zauważyć, że niniejsza skarga kwalifikuje się do odrzucenia także na tej podstawie, że skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu od skargi. Wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Termin na uzupełnienie omawianego braku minął bezskutecznie również w dniu 27 października 2024 r. (poniedziałek), albowiem wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu na jego adres do doręczeń elektronicznych w dniu 19 października 2025 r. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu gdy od skargi, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis.Jednakże, jak wspomniano wyżej, kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma kwestia braku dopuszczalności skargi z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia służących skarżącemu, tj. brak wniesienia ponaglenia. Użyty w art. 53 § 2b p.p.s.a. zwrot "skargę na bezczynność (...) można wnieść (...) po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu" należy rozumieć jako samoistny warunek dopuszczalności skargi, który trzeba spełnić, aby prawnie dopuszczalne stało się wniesienie takiego środka ochrony sądowej. Przepis ten nie ogranicza się jedynie do tego, że skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie, ani też, że taką skargę można wnieść w każdym czasie po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Dodatkowo wskazuje, jaki środek musi uprzednio zostać wyczerpany. Z przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika bowiem, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. akt I FSK 495/20; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 383/20).Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.. orzekł jak w sentencji postanowienia.