Wyrok - III SA/Lu 429/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 30 grudnia 2025
Teza
Stwierdzono nieważność zaskarżonego zarządzenia. Oświata, Sprawy dyrektorów szkół. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant: Referent Paulina Rolińska-Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi J. G. na zarządzenie Wójta Gminy F. z dnia 16 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. I. stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia; II. zasądzaStwierdzono nieważność zaskarżonego zarządzenia. Oświata, Sprawy dyrektorów szkół. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant: Referent Paulina Rolińska-Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi J. G. na zarządzenie Wójta Gminy F. z dnia 16 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. I. stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia; II. zasądza
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Tryb
rozprawa
Tematy
kradzież / art. 278 § 1 k.k.
samorząd terytorialny
odszkodowanie
Role w sprawie
powód
odwołujący
płatnik składek / pracodawca
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Anna Strzelec
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonego zarządzenia
UZASADNIENIE
Zarządzeniem nr [...] z dnia 16 czerwca 2025 r. Wójt Gminy F. , działając na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5) ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm., dalej "u.s.g.") oraz art. 29 ust. 1 pkt 2) i art. 66 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 poz. 737 ze zm.), odwołał J. G. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. z dniem 16 czerwca 2025 roku w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia (§1). Wykonanie Zarządzenia powierzono Sekretarzowi Gminy F. (§2), a zgodnie z § 3 zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania.W uzasadnieniu podjętego aktu Wójt Gminy F. (dalej "Wójt", "organ") wskazał, że w ocenie organu, w niniejszej sprawie ziściła się przesłanka "przypadku szczególnie uzasadnionego", o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, do natychmiastowego odwołania J. G. ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. . Dowodów w tym zakresie dostarczyły przedstawione organowi wyniki audytu wewnętrznego przeprowadzonego w ostatnim kwartale 2024 r. Ze sprawozdania z audytu wynika szereg rekomendacji dla organu dotyczących potrzeby podjęcia niezwłocznych działań zaradczych w celu przywrócenia prawidłowego funkcjonowania Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. (dalej też jako "placówka oświatowa", "placówka", "szkoła").Organ wyjaśnił, że sprawozdanie z audytu otrzymał w dniu 28 kwietnia 2025 r. W dniu 16 maja 2025 r. Dyrektor placówki zajął ostateczne stanowisko względem zaleceń i rekomendacji oparte głównie na tym, że się z nimi nie zgadza i kwestionuje prawidłowość przeprowadzenia audytu. Wójt podnosił, że ustalenia audytu i płynące z niego jednoznaczne wniosku, wskazujące na liczne poważne nieprawidłowości w funkcjonowaniu tej placówki oświatowej znajdują potwierdzenie w zgromadzonych dokumentach, korespondencji prowadzonej z Dyrektorem i sygnałach płynących od Radnych Gminy F., rodziców uczniów oraz środowiska lokalnego.Odnosząc się szczegółowo do naruszeń, które stały się podstawą prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie odwołania Dyrektora Zespołu Szkolno- Przedszkolnego w F. (dalej "Dyrektor", "Dyrektor placówki"), jak i podstawą podjętego zarządzenia Wójt wskazał, że:1. Na podstawie uzyskanego sprawozdania z audytu wewnętrznego i zgromadzonej dokumentacji organ prowadzący ustalił, że w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. Dyrektor nie opracował i nie wdrożył do stosowania systemu kontroli zarządczej, który powinien być opracowany i wprowadzony do stosowania od 2010 roku, zgodnie z wymogiem art. 69 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm., dalej "u.f.p."). Organ wyjaśnił, że jak wynika z przeprowadzonego audytu Dyrektor składał organowi prowadzącemu w latach 2012, 2013, 2016, 2017, 2018 oraz 2020, 2021 i 2023 nieprawdziwe oświadczenia co do realizacji i monitorowania systemu kontroli zarządczej, oraz że posiada pewność, iż zasoby przydzielone do realizacji zadań jednostki zostały wykorzystane zgodnie z zasadą dobrego zarządzania finansowego, a procedury kontroli zarządczej są ustanowione i zapewniają realizację operacji gospodarczych zgodnie z prawem, wewnętrznymi regulaminami i zasadami etycznego postępowania.W ocenie organu stwierdzone nieprawidłowości spowodowane brakiem wdrożenia skutecznie funkcjonującego systemu kontroli zarządczej, to w szczególności:- niewystarczający przepływ informacji pomiędzy szkołą a Samorządowym ZespołemAdministracyjnym Szkół w F. ,- brak określenia uprawnień i odpowiedzialności w zakresach czynności pracownikówadministracji i obsługi,- brak dat wpływu faktur oraz adnotacji o numerach pozycji w ewidencji magazynowej,- brak instrukcji magazynowej,- brak zasad rozliczania posiłków z podziałem na uczniów i pracowników, nieprecyzyjne procedury dotyczące bezpieczeństwa dzieci.W ocenie organu rażące naruszenie przez Dyrektora przepisów w zakresie obowiązku wdrożenia i stosowania kontroli zarządczej doprowadziło do destabilizacji pracy szkoły. Stwierdzono m.in. poważne uchybienia w funkcjonowaniu szkolnej świetlicy, w tym przypadki przyjmowania dzieci nieuprawnionych do korzystania z tej formy opieki, zaś brak jasno określonych procedur regulujących zasady naboru i organizacji pracy świetlicy stanowi dowód na rażące zaniedbania w zakresie zapewnienia właściwego porządku organizacyjnego w placówce. Ustalono niewystarczający przepływ informacji pomiędzy placówką a obsługą finansowo-księgową, niejasno zdefiniowane zakresy odpowiedzialności pracowników administracyjnych, braki w dokumentacji dotyczącej gospodarki magazynowej oraz nieprecyzyjne procedury związane z zapewnieniem bezpieczeństwa dzieci.2. Stwierdzono nieprawidłowości w zakresie realizacji polityki wynagrodzeń, ustalania dat obowiązywania angaży, wypłacania dodatków specjalnych jak również nieprzestrzeganie zasad rzetelności, przejrzystości i legalności przy gospodarowaniu środkami publicznymi.Organ wyjaśnił, że audyt wykazał szereg istotnych nieprawidłowości skutkujących naruszeniem przepisów ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych poprzez:- niezgodną z prawem zmianę wynagrodzenia pracownika zatrudnionego na stanowisku samodzielnego referenta;- nieuzasadnione przyznanie dodatków specjalnych skutkujące zawyżeniem maksymalnego wynagrodzenia danego pracownika.Odwołując się do regulacji m.in. art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych Wójt wskazał, że regulamin wynagradzania musi zawierać szczegółowe warunki wynagradzania, w tym maksymalny poziom wynagrodzenia zasadniczego. Zgodnie z Regulaminem wynagradzania wprowadzonym Zarządzeniem nr [...] z dnia 20 czerwca 2024 r. (opublikowanym 28 czerwca 2024 r.), dla stanowiska samodzielnego referenta przewidziano VII kategorię zaszeregowania z maksymalnym wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 4600 zł. Pomimo tego, pismem z dnia 28 sierpnia 2024 r. ustalono dla wskazanego pracownika wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 5800 zł, co stanowiło naruszenie regulaminu i skutkowało również zawyżeniem dodatku za wieloletnią pracę o kwotę 240 zł. Łącznie zawyżenie wynagrodzenia wyniosło 1440 zł miesięcznie. Natomiast Zarządzenie nr [...] z dnia 26 września 2024 r., które wprowadziło nowy regulamin wynagradzania, również nie zawierało wymaganej przez prawo informacji o maksymalnym wynagrodzeniu zasadniczym. Zamiast tego wskazano jedynie wartości minimalne, co pozostaje w sprzeczności z delegacją ustawową wynikającą z art. 39 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. W ocenie organu opracowane i wprowadzone przez Dyrektora regulaminy wynagradzania zawierają istotne błędy formalne i merytoryczne. Dodatkowo, w wyniku prowadzonych czynności wyjaśniających potwierdzono uchybienia po stronie Dyrektora placówki wyrażające się w nieprecyzyjnym ustalaniu dat obowiązywania angaży pracowniczych (brak jednoznacznego wskazania daty, od której obowiązywały ustalone warunki pracy i płacy) oraz w nieprawidłowym przyznawaniu pracownikom administracyjno-biurowym dodatków specjalnych. Potwierdzono, że Dyrektor dopuścił się przyznawania dodatków specjalnych bez należytego uzasadnienia faktycznego i za obowiązki, które były już ujęte w podstawowym zakresie czynności danego pracownika.Zdaniem Wójta zidentyfikowane nieprawidłowości naruszają podstawowe zasady gospodarności, legalności i przejrzystości w zarządzaniu środkami publicznymi, co może skutkować konsekwencjami zarówno dyscyplinarnymi, jak i finansowymi. W ocenie organu, jeżeli zaniedbania dotyczące gospodarki finansowej placówki, mają charakter długotrwały, umyślny i rażący, to mogą uzasadniać zastosowanie instytucji z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe.3. Nieprawidłowości w zakresie ustalania i pobierania odpłatności za wyżywienie w szkole.Organ wyjaśnił, że w oparciu o wyniki przeprowadzonego audytu i analizę dokumentacji szkoły stwierdzono nierzetelne rozliczanie kosztów posiłków dla uczniów i pozostałych osób korzystających z wyżywienia w szkole. W ocenie organu, Dyrektor placówki nie przestrzega zasady konieczności dokonywania odrębnego rozliczania kosztów posiłków dla innych, poza uczniami, osób korzystających z wyżywienia (nauczyciele, personel), co powoduje ryzyko nierzetelnego przerzucania na dzieci części kosztów posiłków innych osób korzystających z wyżywienia szkolnego, niezgodnie z cenami uzgodnionymi z organem prowadzącym.4. Brak współpracy Dyrektora z organem prowadzącym w kontekście stwierdzonych nieprawidłowości, co powoduje destabilizację pracy placówki.Organ uzasadniał, że w szkole od dłuższego już czasu występowało zjawisko braku komunikacji, ignorowania zaleceń oraz braku reakcji na zgłaszane nieprawidłowości. Z upływem czasu pogłębiały się napięcia w relacjach pomiędzy dyrekcją, nauczycielami i rodzicami, co świadczyło o pogarszającej się atmosferze w placówce. Brak otwartości Dyrektora na dialog oraz lekceważenie głosu rodziców dodatkowo wzmacniały poczucie alienacji. Dotychczas namnażające się problemy znajdowały potwierdzenie w licznych głosach środowiska lokalnego, w tym Radnych Gminy F., Rady Rodziców oraz nauczycieli. W ocenie organu brak woli współpracy Dyrektora, w celu usunięcia nieprawidłowości i wdrożenia rekomendacji, prowadzi do wniosku, że dochodzi do destabilizacji pracy placówki, a Dyrektor całkowicie ignoruje zalecenia organu prowadzącego oraz wyniki niezależnie przeprowadzonego audytu.Podsumowując, organ wskazał, że stwierdzone uchybienia mają taki zakres i skalę, że obecnie powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły, a Dyrektor, jedynie neguje wnioski i ustalenia, które zostały jednoznacznie wykazane oraz potwierdzone. W tej sytuacji konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji kierowniczej przez J. G., albowiem dalsze zajmowanie przez niego stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. G. (dalej "skarżący’) zaskarżył zarządzenie Wójta w całości i wniósł o stwierdzenie jego nieważności w całości oraz o zwrot kosztów postępowania.Zaskarżonemu aktowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przyczyny odwołania wymienione przez organ w zaskarżonym akcie noszą znamiona "szczególnie uzasadnionych przypadków", o jakich stanowi ww. przepis, w sytuacji, gdy nie zaistniała żadna sytuacja wyjątkowa, nadzwyczajna, nagła, powodująca, że dalsze kierowanie placówką stanowi istotne zagrożenie dla jej funkcjonowania.Na podstawie art 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej, jako "p.p.s.a"), skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:1) zarządzenia nr [...] Wójta z dnia 16 czerwca 2025 r. w sprawie odwołania skarżącego ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. - na fakt odwołania skarżącego z zajmowanego stanowiska;2) zarządzenia nr [...] r. Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. z dnia 15 maja 2025 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu kontroli zarządczej i Polityki zarządzania ryzykiem w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. - na fakt zastosowania się przez skarżącego do zaleceń audytora;3) zarządzenia nr [...] Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. z dnia 19 maja 2025 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu naboru pracowników na wolne stanowiska urzędnicze w Zespole Szkolno- Przedszkolnym w F. - na fakt zastosowania się przez skarżącego do zaleceń audytora;4) zarządzenia nr [...] Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. z dnia 4 czerwca 2025 r. w sprawie wprowadzenia Instrukcji Kancelaryjnej, jednolitego rzeczowego wykazu akt oraz Instrukcji organizacji i zakresu działania składnicy akt - na fakt zastosowania się przez skarżącego do zaleceń audytora;5) wyjaśnienia do sprawozdania z audytu wewnętrznego przeprowadzonego w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. - na fakt stosowania się przez skarżącego do zaleceń zarówno organu prowadzącego oraz audytora i braku podstaw do odwołania skarżącego;6) wniosku skarżącego skierowanego do organu w dniu 20 grudnia 2024 r., odpowiedzi Wójta z dnia 23 grudnia 2024 r., pism skarżącego skierowanych do organu w dniu 23 grudnia i w dniu 30 grudnia 2024 r., pisma skarżącego do Samorządowego Zespołu Administracyjnego Szkół w F. z dnia 30 grudnia 2024 r. - na fakt daty zgłoszenia organowi przez skarżącego konieczności zapłaty odszkodowania na rzecz byłej pracownicy oraz wysokości tego odszkodowania; zawarcia ugody sądowej z pracownikiem, któremu skarżący jako pracodawca wypłacił odszkodowanie na mocy ww. ugody;7) umowy o pracę zawartej z jedną z pracownic, aneksu do umowy o pracę z dnia 22 sierpnia 2024 r., wniosku tego pracownika z dnia 26 sierpnia 2024 r., pisma z dnia 28 sierpnia 2024 r. i z dnia 11 grudnia 2024 r. ustalających wynagrodzenie dla tego pracownika - na fakt daty wypłacenia przez Samorządowy Zespół Administracyjny Szkół w F. podwyżki oraz dodatku specjalnego pracownicy i wiedzy organu o przyznaniu podwyżki od sierpnia 2024 r. i o przyznaniu dodatku specjalnego od listopada 2024 r.;8) pism skarżącego z dnia 27 listopada 2024 r., 5 grudnia 2024 r. i 11 grudnia 2024 r. kierowanych do Dyrektora Samorządowego Zespołu Administracyjnego Szkół w F. - na fakt wiedzy Wójta o wypłacie dodatku specjalnego pracownicy Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. już w listopadzie 2024 r.;9) pisma skarżącego z dnia 4 listopada 2024 r. oraz pisma organu z dnia 25 kwietnia 2024 r. - na fakt przyznania dodatku specjalnego pracownicy ze względu na zwiększenie obowiązków służbowych, wiedzy organu na temat zwiększenia obowiązków służbowych pracownicy ze względu na likwidację stanowiska pracy w sekretariacie Zespołu;10) pisma skarżącego z dnia 20 grudnia 2024 r., znak: [...] – na fakt doręczenia organowi dokumentów, z których wynikała regulacja płacy danej pracownicy, w tym podwyżka wynagrodzenia i przyznanie dodatku specjalnego;11) pisma skarżącego z dnia 22 listopada 2024 r. znak [...] - na fakt dostosowania zapisów Regulaminu wynagradzania pracowników niebędących nauczycielami zatrudnionych w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. ;12) opinii Komisji Międzyzakładowej WZZ "[...]" w L. z dnia 2 lipca 2025 r. o pracy skarżącego oraz opinii Organizacji Międzyzakładowej NSZZ "Solidarność" z dnia 22 lipca 2025 r. o pracy skarżącego - na fakt wykonywania przez skarżącego obowiązków Dyrektora placówki z należytą starannością i braku podstaw do odwołania skarżącego z zajmowanego stanowiska;13) zakresu czynności intendentki szkolnej z dnia 30 maja 2025 r. na fakt podjęcia działań zmierzających do realizacji zaleceń audytu w zakresie poprawy gospodarki magazynowej i żywieniowej w szkole.W ocenie skarżącego przeprowadzenie dowodów uzupełniających z przedłożonych dokumentów jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania.W uzasadnieniu zarzutów skarżący przedstawił argumentację na ich poparcie. Skarżący akcentował przede wszystkim, że wbrew zarzutom organu nie pozostał bierny wobec zastrzeżeń audytora, a podjął realne działania mające na celu naprawienie uchybień wskazanych przez audytora w sprawozdaniu.Podnosił, że od dnia 1 września 1999 r. pełni funkcję Dyrektora Zespołu Szkolno- Przedszkolnego w F. i zaprzecza, aby od Radnych Gminy F., rodziców uczniów czy środowiska lokalnego płynęły jakiekolwiek negatywne sygnały na temat jego pracy jako Dyrektora szkoły. Wręcz przeciwnie, w okresie zatrudnienia nie wpłynęła na skarżącego żadna oficjalna skarga, która byłaby poddana pod obrady Rady Gminy. Także w aktach osobowych skarżącego nie znajdują się żadne dowody świadczące o negatywnej ocenie pracy skarżącego. Skarżący nie ma również wiedzy, aby jakiekolwiek skargi były kierowane np. do Kuratorium Oświaty w L..Odnosząc się bezpośrednio do zarzuconych skarżącemu naruszeń skarżący podniósł, że w zakresie uchybień dotyczących opracowania i wdrożenia do stosowania systemu kontroli zarządczej w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. skarżący w dniu 15 maja 2025 r. wydał zarządzenie nr [...] w sprawie wprowadzenia Regulaminu kontroli zarządczej i P. zarządzania ryzykiem w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. . Jednocześnie w swoich wyjaśnieniach w sposób merytoryczny odniósł się do zarzutów audytora. Ponadto skarżący w celu realizacji zaleceń audytu wprowadził Regulamin naboru pracowników na wolne stanowiska urzędnicze w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. (zarządzenie nr [...] Dyrektora w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. z dnia 19 maja 2025 r.) oraz Instrukcję kancelaryjną, Jednolity rzeczowy wykaz akt oraz Instrukcję organizacji i zakresu działania składnicy akt (zarządzenie nr [...] r. z dnia 4 czerwca 2025 r.).Skarżący wywodził, że absurdalne są też twierdzenie organu jakoby skarżący składał nieprawdziwe oświadczenia o funkcjonowaniu kontroli zarządczej.W zakresie domniemanych nieprawidłowości co do realizacji polityki wynagrodzeń, ustalania dat obowiązywania angaży, wypłacania dodatków specjalnych jak również nieprzestrzegania zasad rzetelności, przejrzystości i legalności przy gospodarowaniu środkami publicznymi skarżący wskazał, że w stosownych pismach wyjaśnił Wójtowi decyzję przyznania dodatku specjalnego.Skarżący wskazał również, że przystąpił do korekty Regulaminu wynagrodzenia pracowników niepedagogicznych zgodnie ze wskazówkami organu prowadzącego, niezwłocznie po ich otrzymaniu i pismem z dnia 18 listopada 2024 r. przedłożył "Regulamin wynagradzania pracowników niebędących nauczycielami zatrudnionych w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. ".Skarżący podkreślił także, że nie zgodził się z karą nagany i przed Sądem Pracy w L. toczy się obecnie sprawa o uchylenie kary porządkowej.W zakresie nieprawidłowości co do ustalania i pobierania odpłatności za wyżywienie w szkole skarżący podniósł, iż nie było sytuacji, aby dzieci opłacały posiłki innych osób, albowiem stawki personelu i nauczycieli są wyższe niż dzieci, co jest wiedzą powszechną. Jednakże mając na uwadze zalecenia z audytu skarżący podjął działania mające na celu sporządzenie instrukcji magazynowej, zasady przyjmowania i wydawania artykułów żywnościowych z magazynu oraz zasad rozliczania kosztów posiłków z podziałem na uczniów i inne osoby korzystające, jednakże skarżącemu nie udało się wprowadzić tych regulaminów, albowiem został odwołany.W tym stanie faktycznym, w ocenie skarżącego, brak było podstaw do zastosowania wobec jego osoby regulacji z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe.W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.Odnosząc się do przedłożonych do skargi dowodów z dokumentów w postaci m.in. zarządzeń nr: [...] z dnia 15 maja 2025 r., [...] z dnia 19 maja 2025 r. i nr [...] z dnia 4 czerwca 2025 r., celem wykazania zastosowania się przez skarżącego do zaleceń audytora, organ podniósł, że twierdzenia te są całkowicie nieprawdziwe, gdyż jak zostało ustalone w wyniku prowadzonych po odwołaniu skarżącego ze stanowiska dyrektora czynności kontrolnych i zabezpieczania dokumentacji - dokumenty opisywane w rzeczonych zarządzeniach w rzeczywistości albo nie zostały w ogóle przygotowane i wdrożone do stosowania, albo przygotowane są jako "wzory" w wersjach okrojonych, bez związku z działalnością jednostki i bez wdrożenia ich do funkcjonowania.Organ dodatkowo, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów załączonych do odpowiedzi na skargę, oświadczając, iż jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, w postaci:1) notatki służbowej Sekretarza Gminy F. w sprawie przyjęcia ustnej skargi rodziców ucznia Szkoły Podstawowej w F. na funkcjonowanie placówki (w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji dyrektora), złożonej bezpośrednio do organu prowadzącego 8 lipca 2025 roku wraz z dokumentem przekazującym skargę do Kuratorium Oświaty w L.;2) wezwania z dnia 9 lipca 2025 r. skierowanego do Wicedyrektora ZSP w F. do złożenia wyjaśnień w sprawie skargi złożonej w dniu 8 lipca 2025 r.;3) pism Wicedyrektora ZSP w F. z dnia 9 lipca 2025 r. i 11 lipca 2025 r. z wyjaśnieniami dotyczącymi skargi z dnia 8 lipca 2025 r.;4) pisma L. Kuratora Oświaty z dnia 23 lipca 2025 r. wraz z Protokołem Kontroli Doraźnej nr [...] celem wykazania:- potwierdzenia uchybień po stronie skarżącego jako Dyrektora placówki w F. oraz wniosków organu prowadzącego, które stanowiły podstawę odwołania go ze stanowiska bez wypowiedzenia w czasie roku szkolnego - niezależnie od wyników audytu wewnętrznego - także w toku dalej prowadzonych postępowań dotyczących tej placówki oświatowej;- potwierdzenia istnienia wynikających ze sprawozdania z audytu wewnętrznego nieprawidłowości, które stanowiły podstawę do odwołania skarżącego ze stanowiska Dyrektora, ich istotności i doniosłości, w szczególności uchybień co do wdrożenia i sprawowania kontroli zarządczej oraz doprowadzenia działaniem skarżącego do całkowitej destabilizacji szkoły;- trwającego paraliżu organizacyjnego w tej placówce oświatowej, spowodowanego niedopełnieniem obowiązków spoczywających na Dyrektorze, w tym m.in.: popełnionymi przez niego błędami przy przyjęciu uczniów do szkoły, nierzetelnym prowadzeniu dokumentacji nauczania, brak podjęcia określonych ustaleń co do sposobu uzupełnienia brakujących zajęć, braku prowadzenia wielu dokumentów wynikających z przepisów prawa oświatowego, prowadzenia dokumentacji szkoły nierzetelnie, z licznymi brakami, błędami i nieścisłościami oraz nieprzestrzegania zapisów statutowych m.in. w zakresie obowiązków dyrektora, które to uchybienia są bezpośrednio powiązane z uchybieniami, z uwagi na które zaskarżonym zarządzeniem skarżący został odwołany ze stanowiska Dyrektora;- słuszności i zgodności z prawem wydanego przez Wójta zarządzenia nr [...].Pismem z dnia 22 grudnia 2025 r. skarżący zawnioskował o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci zarządzenia nr [...] r. Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. z dnia 15 maja 2025 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu kontroli zarządczej i P. zarządzania ryzykiem w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. wraz z załącznikami - na fakt zastosowania się przez skarżącego do zaleceń audytora.Sąd na postawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dopuścił dowód z dołączonych do skargi, odpowiedzi na skargę i pisma z dnia 22 grudnia 2025 r. dokumentów.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:Skarga okazała się uzasadniona.Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Kontrola ta, z mocy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. obejmuje również akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.Stosowanie do art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.Wprowadzając sankcję nieważności jako następstwo naruszenia prawa, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa, które prowadziłoby do zastosowania tej sankcji. Zasadnym jest zatem sięgnięcie do przepisów u.s.g., gdzie przewidziano dwa rodzaje naruszeń prawa, które mogą być wywołane przez organy gminy przy wydawaniu aktów innych niż decyzje administracyjne. Mogą być to naruszenia istotne lub nieistotne (art. 91 u.s.g.). Zgodnie z przepisem art. 91 ust. 1 zd. pierwsze u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Zgodnie art. 91 ust. 4 u.s.g. w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa. Ustawa samorządowa nie definiuje jednak obu naruszeń, co stwarza konieczność sięgnięcia do stanowiska wypracowanego w tym zakresie w doktrynie i w orzecznictwie. Generalnie za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie, prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Do takich zalicza się między innymi naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał. Istotne naruszenie prawa, to takie, gdy dany akt pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści tego przepisu.Zaskarżone zarządzenie Wójta z dnia 16 czerwca 2025 r. o odwołaniu skarżącego ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkolno - Przedszkolnego w F. w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (aktem organu jednostki samorządu terytorialnego podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej).Materialnoprawną podstawę skontrolowanego zarządzenia stanowił art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe.Z przepisu tego wynika, że organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.Zdaniem sądu, powyższy przepis w niniejszej sprawie został niewłaściwie zastosowany przez organ, a naruszenie (i to istotne) art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy miało wpływ na wynik sprawy i zobowiązywało sąd do stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia.Przepisy ustawy Prawo oświatowe przewidują nie tylko obligatoryjny tryb odwołania dyrektora szkoły (art. 66 ust. 1 pkt 1), ale również i tryb "uznaniowy", o którym mowa właśnie w art. 66 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, a zastosowany w niniejszej sprawie.Taki sposób redakcji art. 66 ustawy Prawo oświatowe już składnia do refleksji, że zastosowanie fakultatywnej przesłanki odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia musi byś stosowanie z dużą rozwagą, poprzedzoną dogłębną analizą okoliczności konkretnego przypadku. Z brzmienia tego przepisu wynika jednak, co najistotniejsze, że ustawodawca zezwala na odwołanie z funkcji dyrektora szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia i w tym zakresie wprowadza nie tylko wymóg formalny, jakim jest wcześniejsze zasięgnięcie opinii kuratora oświaty (w niniejszej sprawie organ ten warunek spełnił i uzyskał opinię Kuratora Oświaty w L., która była dla organu negatywna), ale również przesłankę o charakterze materialnoprawnym określaną jako "przypadek szczególnie uzasadniony".Powyższe uregulowanie dające organowi prowadzącemu szkołę pewną swobodę w ocenach zaistniałych konkretnych zdarzeń, nie upoważnia jednak w ramach tej "swobody" związanej z uznaniem administracyjnym, do całkowitej dowolności, w sytuacji, kiedy działanie organu polegające na odwołaniu dyrektora bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego wkraczające w stabilność wykonywania funkcji dyrektora placówki oświatowej, wywołują daleko idące skutki zarówno dla osoby odwołanej, jak i dla zarządzanej przez nią placówki.Nie ulega też wątpliwości, że zaniedbania pozwalające je zaklasyfikować jako przypadki szczególnie uzasadnione, w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt i pkt 2 ustawy Prawo oświatowe w zakresie realizacji prawem ustanowionych obowiązków dyrektora szkoły, muszą być na tyle istotne, że nie pozwalają one na dalsze wykonywanie przez niego powierzonej mu funkcji. Ponadto – z uwagi na szeroki zakres kompetencji dyrektora szkoły lub placówki określony treścią art. 68 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe - uchybienia w pracy dyrektora muszą być należycie udowodnione przed wydaniem aktu odwołania i muszą znaleźć należyte odzwierciedlenie w jego uzasadnieniu.W doktrynie sygnalizuje się, że kategoria przypadków szczególnie uzasadnionych zawęża pole zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy do sytuacji wyjątkowych, nadzwyczajnych, kiedy organ odwołujący ma pełne prawo ocenić, że dalsze kierowanie szkołą stanowi istotne zagrożenie dla osiągnięcia jej celów (Lisowski Krzysztof, Powołanie i odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły i przedszkola – aktualne regulacje prawne, publ. LEX/el 2022). Sygnalizuje się również, że w obecnym kształcie art. 66 ujmuje katalog możliwych przyczyn odwołania ze stanowiska kierowniczego zbyt wąsko i z tego względu klauzula "szczególnie uzasadnionych przypadków" bywa wielokrotnie naginana do potrzeb praktyki – często z niepewnym dla obu stron (odwołującego i odwołanego) skutkiem. Z pewnością nie było to zamiarem ustawodawcy (Pilich Mateusz, Prawo oświatowe. Komentarz, wyd. III, publ. WKP 2022).Poglądy prezentowane w orzecznictwie są zresztą zbieżne ze stanowiskiem doktryny. W orzecznictwie akcentuje się, że po pierwsze, pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" powinno być rozumiane wąsko. Uzasadnić to należy między innymi tym, że nauczyciel powoływany jest na stanowisko kierownicze na określoną prawem kadencję, a więc powinien mieć możliwość zarządzania placówką na okres wskazany w powołaniu, chyba że zachodzą uzasadnione powody odwołania z tej funkcji, a tym samym skrócenia kadencji. Ponadto ustawa określa również inne (precyzyjnie sformułowane i niebędące klauzulą generalną) przesłanki odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego (art. 66 ust. 1 pkt 1), a zatem przesłankę "szczególnie uzasadnionego przypadku", wyrażoną w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy, należy traktować jako ultima ratio w zakresie odwołania z funkcji kierowniczej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2024 r., III OSK 4789/21 – dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej "CBOSA").Po drugie w orzecznictwie wskazuje się również, że "szczególnie uzasadniony przypadek" oznaczać może albo nagłe zdarzenie powodujące konieczność niezwłocznego przerwania czynności dyrektora albo naruszenie prawa przez dyrektora, czy też inne jego zachowania (nawet niezawinione), które muszą być na tyle istotne, że mogą prowadzić do destabilizacji działalności placówki oświatowej, a tym samym godzić w interes publiczny. "Szczególnie uzasadniony przypadek", to zatem taki przypadek, który powoduje, że nie należy zwlekać z odwołaniem dyrektora, a wręcz odwołanie z tej funkcji jest konieczne i uzasadnione. Innymi słowy "szczególnie uzasadniony przypadek" obejmuje sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, ponieważ naruszenie przez niego prawa jest na tyle istotne, że nie pozwala to na dalsze wykonywanie obowiązków, a stwierdzone uchybienia mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, zaś osoba sprawująca funkcję kierowniczą utraciła zdolność wykonywania powierzonej jej funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na niej obowiązków - por. np. wyroki NSA z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 4015/21 i z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt III OSK 5073/21, czy też wyrok WSA w Łodzi z dnia 30 października 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 512/25 – CBOSA).Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba stwierdzić, że żaden z wielu zarzutów podniesionych przez organ prowadzący i stawianych skarżącemu nie stanowił wystarczającej podstawy do wydania zaskarżonego zarządzenia.Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia nie wynika z całą pewnością jakiego rodzaju nagłe działania czy zaniechania skarżącego dają podstawę do twierdzenia, że nie jest możliwe dalsze sprawowanie przez niego stanowiska Dyrektora placówki.Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika, że to liczne, jak akcentował organ, nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówki potwierdzone wynikami audytu wewnętrznego i bierna postawa skarżącego dały podstawy do takiego działania organu.Organ, w oparciu o wyniki audytu, które otrzymał w dniu 28 kwietnia 2025 r. postawił skarżącemu zarzuty w zakresie nieprawidłowości co do: braku opracowania i wdrożenia do stosowania systemu kontroli zarządczej w kontrolowanej placówce; realizacji polityki wynagrodzeń, ustalania dat obowiązywania angaży, wypłacania dodatków specjalnych jak również nieprzestrzeganie zasad rzetelności, przejrzystości i legalności przy gospodarowaniu środkami publicznymi; ustalania i pobierania odpłatności za wyżywienie w szkole i braku współpracy Dyrektora z organem prowadzącym, w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości.W kontekście powyższego zauważyć przede wszystkim należy, że jak zwraca się uwagę w orzecznictwie, stwierdzenie różnych uchybień w prowadzeniu placówki oświatowej nie uzasadnia odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego, w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe. Podkreśla się, że to nie liczba zdarzeń konstruuje przypadek "szczególnie uzasadniony", ale ich waga. Tym samym większa liczba uchybień nie daje uprawnień do zastosowania nadzwyczajnego trybu odwołania dyrektora bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego (tak NSA w wyroku z dnia 7 maja 2024 r., sygn. akt III OSK 4391/21- CBOSA). Szczególnie uzasadnione przypadki to takie, które powodują, że nie można czekać z odwołaniem dyrektora, lecz decyzja o pozbawieniu dyrektora funkcji kierowniczej musi być podjęta natychmiast. Słusznie zwraca uwagę skarżący, że przypadki szczególnie uzasadnione, to nie sytuacje, które w subiektywnym odczuciu organu prowadzącego mają charakter szczególny, tylko takie, które obiektywnie powodują destabilizację szkoły pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym, dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny. Przyjmuje się także, że nawet negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący, zaniedbania dotyczące organizacji pracy szkoły, zwłaszcza odmienna koncepcja prowadzenia placówki oświatowej, czy też konflikt z organem prowadzącym szkołę lub współpracownikami nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania osoby sprawującej funkcję kierowniczą w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia (por. wyrok NSA z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt III OSK 6593/21 - CBOSA).Zwolnienie to nie może być też dokonane w dowolnym czasie w relacji do zdarzeń je uzasadniających. Tryb odwołania przewidziany w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy powinien mieć zatem zastosowanie wyłącznie w przypadkach drastycznych, rażąco sprzecznych z celami powołania na stanowisko, a powód zwolnienia musi co do zasady wynikać z okoliczności nagłych, które będą miały miejsce "tu i teraz". (zob. wyroki NSA: z dnia 24 lutego 2023 r., sygn. akt III OSK 6929/21, z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. akt III OSK 7194/21, z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5638/21 oraz wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Go 337/25 - CBOSA).Nie każde więc naruszenie prawa przez dyrektora szkoły uzasadnia odwołanie go ze stanowiska w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe (tak NSA w wyroku z dnia 20 października 2022 r . sygn. akt III OSK 6593/21 - CBOSA).Jak już wskazano z uzasadnienia zaskarżonego aktu nie wynika bezpośrednio, aby doszło do nagłej sytuacji wymagającej natychmiastowej reakcji organu prowadzącego i zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe. Niektóre ujawnione uchybienia w pracy skarżącego dotyczyły wielu lat wstecz, jak wskazywany przez organ brak od 2010 r., opracowania i wdrożenia do stosowania systemu kontroli zarządczej, czy składanych w tym przedmiocie przez skarżącego od 2012 r. oświadczeń.Poza tym z podjętego przez organ rozstrzygnięcia nie wynika w jaki sposób nieprawidłowości spowodowane brakiem wdrożenia skutecznie funkcjonującego systemu kontroli zarządczej, w szczególności, jak podnosi organ: niewystarczający przepływ informacji pomiędzy szkołą a Samorządowym Zespołem Administracyjnym Szkół w F. ; brak określenia uprawnień i odpowiedzialności w zakresach czynności pracowników administracji i obsługi; brak dat wpływu faktur oraz adnotacji o numerach pozycji w ewidencji magazynowej; brak instrukcji magazynowej, czy brak zasad rozliczania posiłków z podziałem na uczniów i pracowników, doprowadziły do destabilizacji pracy szkoły w zakresie jej zadań dydaktycznych, wychowawczych, czy opiekuńczych i "paraliżu" organizacyjnego placówki.Z akt sprawy a także z dołączonych do skargi dokumentów, nie wynika stanowisko organu, wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu, że "W szkole od dłuższego już czasu występowało zjawisko braku komunikacji, ignorowania zaleceń oraz braku reakcji na zgłaszane nieprawidłowości. Z upływem czasu pogłębiały się napięcia w relacjach pomiędzy dyrekcją, nauczycielami i rodzicami, co świadczyło o pogarszającej się atmosferze w placówce. Brak otwartości Dyrektora na dialog lekceważenie głosu rodziców dodatkowo wzmacniały poczucie alienacji. Dotychczasnamnażające się problemy znajdowały potwierdzenie w licznych głosach środowiskalokalnego, w tym Radnych Gminy F., Rady Rodziców oraz nauczycieli."Z dokumentów tych wynika natomiast, że organ prowadzący miał wiedzę co do podejmowanych przez Dyrektora decyzji finansowych i kadrowych już w 2024 r. (w tym co do podwyżki wynagrodzenia i wypłaty dodatku specjalnego konkretnemu pracownikowi i okoliczności, które w ocenie Dyrektora, za tym przemawiały, czy wypłaty odszkodowania na rzecz byłej pracownicy – skarżący składał w tym przedmiocie pisma zarówno do organu jak i do Samorządowego Zespołu Administracyjnego Szkół w F. ).Jak wynika z akt sprawy skarżący współpracował też z organem co do usunięcia nieprawidłowości w zakresie regulaminów wynagradzania pracowników niepedagogicznych (wprowadzonych zarządzeniem nr [...] r. z dnia 20 czerwca 2024 r., a następnie zarządzeniem nr [...] z dnia 26 września 2024 r.) i dostosowania tego regulaminu do wymogów art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Pismem z dnia 22 listopada 2024 r. skarżący przedłożył organowi Regulamin wynagradzania pracowników niebędących nauczycielami zatrudnionych w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. stanowiący załącznik do zarządzenia nr [...] z 21 listopada 2024 r.Na dzień odwołania uchybienia wskazywane przez organ w tym zakresie zostały więc przez skarżącego usunięte.Organ w zaskarżonym zarządzeniu słusznie zauważa, że zaniedbania w zakresie gospodarki finansowej placówki nie uzasadniają natychmiastowego odwołania dyrektora. Jednakże organ stanął na stanowisku, że jeżeli przyjmą one charakter długotrwałego, umyślnego i rażącego nieprzestrzegania przepisów prawa - mogą uzasadniać zastosowanie tej sankcji wobec dyrektora. Na poparcie swojej argumentacji organ odwołał się do orzeczenia WSA w Rzeszowie z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Rz 624/05 - CBOSA. O ile skład orzekający może zgodzić się z organem, iż w okolicznościach konkretnego przypadku można taką tezę postawić i przyjąć, że "szczególnie uzasadniony przypadek", to nie tylko jakieś jednostkowe wydarzenie, ale też tak poważne zaniedbania obowiązków dyrektora, które mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, o tyle nie można zgodzić się z organem, że z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie.Przede wszystkim organ nie uzasadnia, dlaczego uważa, iż działanie Dyrektora było nie tylko długotrwałe, ale przede wszystkim umyślne. To, że przyjmuje się, iż pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" oznacza także niezawinione nawet naruszenie prawa przez dyrektora, nie oznacza w przypadku przypisania winy od razu umyślnego jej charakteru, a co najważniejsze muszą być to działania bądź zaniechania na tyle istotne, że prowadzą do destabilizacji działalności placówki oświatowej lub zagrażają interesowi publicznemu. Zaistnienia tego zagrożenia organ w niniejszej sprawie nawet nie uprawdopodobnił.Poza tym powołane przez organ orzeczenie zapadło w zupełnie odmiennych okolicznościach fatycznych. W tamtej sprawie, jak podkreślał sąd lektura akt wykazała, że działania, a raczej zaniechania dyrektora sprowadzające się do nie regulowania należności szkoły miały charakter notoryczny i datowały się praktycznie od początku objęcia przez dyrektora tej funkcji, a proceder ten powodował interwencje wierzycieli u organu prowadzącego placówkę. Jak dalej podkreślił sąd, okoliczności podawania przez dyrektora nieprawdziwych informacji, jak w przypadku umowy ubezpieczenia uczniów czy złożenia oświadczenia majątkowego, pomijając już nawet fakt, iż mogą wyczerpywać znamiona przestępstwa, mogły spowodować utratę zaufania organu prowadzącego szkołę do jej dyrektora.Trudno zatem przełożyć stan faktyczny tamtej sprawy i dokonaną przez sąd ocenę okoliczności konkretnego przypadku na kanwę sprawy niniejszej.W oparciu o materiał dowodowy rozpatrywanej sprawy za nieuprawnione również uznać należy zarzuty organu, iż skarżący zajął wprawdzie w piśmie z dnia 16 maja 2025 r. ostateczne stanowisko względem zaleceń i rekomendacji wynikających z audytu, ale oparte głównie na tym, że się z nimi nie zgadza i kwestionuje prawidłowość przeprowadzenia audytu.Treść dołączonego do skargi pisma z dnia 16 maja 2025 r. jest zgoła odmienna.Z przedmiotowego dokumentu owszem wynika, że skarżący przedstawił swoje stanowisko w zakresie prawidłowości przeprowadzonego audytu pod względem formalnym i merytorycznym, ale wskazał jednocześnie, że zostały podjęte kroki celem sporządzenia instrukcji magazynowej, zasady przyjmowania i wydawania artykułów żywnościowych z magazynu oraz zasad rozliczania kosztów posiłków z podziałem na uczniów i inne osoby korzystające ze stołówki. Wskazał również, że natychmiast po uzyskaniu informacji od organu prowadzącego placówkę o niezgodności wypłaconej dla pracownika podwyżki przystąpił do korekty Regulaminu wynagradzania pracowników niepedagogicznych w zakresie określenia maksymalnych kwot wynagrodzenia pracowników niebędących nauczycielami i niezwłocznie powyższy nowy regulamin opracował i organowi przedłożył, co wynika z akt.Nie można zatem zgodzić się z organem, że "Dyrektor całkowicie ignoruje zalecenia organu prowadzącego oraz wyniki niezależnie przeprowadzonego audytu", oraz że "Tymczasem postawa Dyrektora opiera się obecnie na bezpodstawnym kwestionowaniu bezspornie potwierdzonych już nieprawidłowości i braku jakiejkolwiek woli współpracy."Wadliwość stanowiska organu potwierdzają również przedłożone na etapie postępowania sądowego dokumenty w postaci m.in. kserokopii poświadczonych za zgodność zarządzeń Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w F. nr [...] r. z dnia 15 maja 2025 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu kontroli zarządczej i Polityki zarządzania ryzykiem w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w F. , nr [...] z dnia 19 maja 2025 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu naboru pracowników na wolne stanowiska urzędnicze w Zespole Szkolno- Przedszkolnym w F. i nr [...] z dnia 4 czerwca 2025 r. w sprawie wprowadzenia Instrukcji Kancelaryjnej, jednolitego rzeczowego wykazu akt oraz Instrukcji organizacji i zakresu działania składnicy akt.W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż to tylko formalne działanie Dyrektora i dokumenty opisane jako załączniki do powołanych zarządzeń nigdy nie zostały wdrożone do stosowania. Wyjaśnił, że jak ustalono w wyniku prowadzonych po odwołaniu skarżącego czynności kontrolnych i zabezpieczania dokumentacji - dokumenty opisywane w zarządzeniach w rzeczywistości albo nie zostały w ogóle przygotowane i wdrożone do stosowania, albo przygotowane są jako "wzory" w wersjach okrojonych, bez związku z działalnością jednostki i bez wdrożenia ich do funkcjonowania.Twierdzenia organu nie znajdują jednak potwierdzenia w aktach sprawy.Poza tym zaniedbania po stronie nauczyciela, które mają prowadzić do odwołania go ze stanowiska dyrektora szkoły i to w trybie natychmiastowym muszą być wykazane w postępowaniu poprzedzającym podjęcie zarządzenia o odwołaniu.Tym samym powoływanie na okoliczności, które miały miejsce po dacie 16 czerwca 2025 r. (w tym też skargę rodziców jednego z uczniów, która wpłynęła do organu, czy wyniki następczej kontroli doraźnej Kuratora Oświaty w L.) nie mogą uzasadniać prawidłowości podjętego przez organ rozstrzygnięcia, czy też konwalidować jego braków.Organ zgadza się wprawdzie ze stanowiskiem, że odwołanie dyrektora placówki oświatowej nie może być uzupełniane późniejszymi i nowymi okolicznościami faktycznymi, na które wcześniej organ odwołujący się nie powoływał, jednak w ocenie organu, taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi, W ocenie organu nowe i dodatkowe okoliczności dotyczące nieprawidłowości są bezpośrednio związane z okolicznościami, na które organ prowadzący powoływał się, wydając zaskarżone zarządzenie. Jednakże nie sposób nie zauważyć, że trafne są spostrzeżenia skarżącego, iż organ formułując zarzuty dotyczące negatywnych opinii na temat pracy skarżącego powinien wskazać konkretnie, o jakie sygnały chodzi i przez kogo są formułowane. Skarżący argumentował, że w okresie jego zatrudnienia (jak wskazał pełnił funkcję dyrektora tej placówki od 1 września 1999 r.) nie wpłynęła na skarżącego żadna oficjalna skarga, która byłaby poddana pod obrady Rady Gminy, a także, że w jego w aktach osobowych nie znajdują się żadne dowody świadczące o negatywnej ocenie pracy skarżącego przez organ prowadzący.Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia ani z akt sprawy nie wynika, aby było inaczej.Mając na względzie wszystko powyższy sąd doszedł do wniosku, że wobec skarżącego zastosowano niewłaściwy tryb odwołania z zajmowanego stanowiska dyrektora.Jeszcze raz należy podkreślić, iż pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" na tle przywołanego powyżej przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe powinno być rozumiane wąsko. Szczególnie uzasadnione przypadki oznaczają tylko takie sytuacje, w których nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczej i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji dyrektora z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Zagrożenie to musi być przy tym na tyle istotne, iż nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, która w sposób ewidentny dopuściła się poważnych uchybień. Jak wskazuje się w orzecznictwie do takich zalicza się przykładowo kradzież dokonaną przez dyrektora; popełnione błędy organizacyjne, które postawiły placówkę w stan zagrożenia likwidacją; poniżanie, upokarzanie i ignorowanie pracownika oraz wykorzystanie pracowników do przeprowadzenia remontu w mieszkaniu dyrektora; czy zaniedbania w nadzorze nad pracownikami, notoryczne nieregulowanie zobowiązań finansowych szkoły; długotrwałą chorobę uniemożliwiającą wykonywanie funkcji kierowniczej, która negatywnie wpływa na szkołę, powodując jej dezorganizację (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 1884/17; z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 22/17 oraz z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 109/17 - CBOSA).Jak wskazano w wyroku WSA w Lublinie z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 709/24 zarządzanie placówką oświatową jest zadaniem skomplikowanym, wielowymiarowym i wymagającym znacznego zaangażowania ze strony osoby sprawującej funkcję kierowniczą. Dyrektor takiej placówki wykonuje szereg obowiązków (nauczyciela, pracodawcy, menedżera). Stąd nie wszystkie błędy i uchybienia ze strony dyrektora szkoły w zakresie prowadzenia dokumentacji pracowniczej, gospodarki finansowej szkoły czy decyzje w zakresie organizacji i funkcjonowania szkoły mogą stanowić podstawę faktyczną i prawną do odwołania dyrektora ze skutkiem natychmiastowym w sytuacji, gdy nie stanowią zagrożenia dla interesu publicznego i funkcjonowania placówki.W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, wymienione w zarządzeniu nieprawidłowości nie uzasadniają w sposób obiektywny celowości odwołania dyrektora placówki oświatowej, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe. Nie mają one bowiem charakteru nagłego, niespotykanego i zagrażającego funkcjonowaniu szkoły. Sama natomiast negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący wynikająca z ustaleń poczynionych w trakcie audytu wewnętrznego nie mieści się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków. Sąd podziela stanowisko skargi, że powołane w zaskarżonym akcie argumenty obiektywnie nie powodują destabilizacji szkoły ani realizacji jej zadań pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym.Prawidłowość wydanego aktu o odwołaniu ze stanowiska dyrektora placówki oświatowej należy oceniać na podstawie faktów, które zostały wskazane w jego uzasadnieniu. Powołane tam okoliczności muszą być przy tym konkretne i dowiedzione w stosownym postępowaniu poprzedzającym wydanie aktu o odwołaniu oraz znajdować pełne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Przy kontroli odwołania ze stanowiska dyrektora placówki oświatowej znaczenie zatem ma to, czy taki akt w ogóle zawiera uzasadnienie, a jeśli tak, to jakie przyczyny zostały przytoczone przez organ, gdyż to, jakie zdarzenia uznał on za przesłanki odwołania, musi wynikać bezpośrednio z uzasadnienia wydanego aktu. Tylko tak prawidłowo przedstawione okoliczności, w zestawieniu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, pozwalają na ustalenie motywów, jakimi kierował się organ, pozbawiając nauczyciela dotychczasowej funkcji kierowniczej oraz ocenę, czy podane przez organ przyczyny rzeczywiście można uznać za szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2023 r., III OSK 2803/21 - CBOSA).W ocenie sądu, w świetle przedstawionych wyżej okoliczności zaistniały podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia.Dlatego też działając na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd orzekł jak w punkcie I. wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a..