Wyrok - III SA/Lu 511/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 30 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Transport, transport drogowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 lipca 2025 r. nr BP.501.462.2025.2242.LB3.POT. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. UZASADNIENIE ZaskarżonymOddalono skargę. Transport, transport drogowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 lipca 2025 r. nr BP.501.462.2025.2242.LB3.POT. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżonym
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Anna Strzelec
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez M. D. od decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 listopada 2024 r., nr WITD.DI.0152.III1592.75.2024. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł.Powyższe rozstrzygniecie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco.Decyzją z dnia 26 listopada 2024 r. Lubelski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako "organ I instancji") nałożył na M. D. (dalej jako "skarżący") karę pieniężną w wysokości 12.000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub wymaganej licencji, innej niż licencja wspólnotowa, tj. naruszenie opisane w Ip. 1.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2025 r. poz. 1490 ze zm.). Decyzja została doręczona skarżącemu, po dwukrotnym awizowaniu w dniu 13 grudnia 2024 r.Pismem z dnia 19 lutego 2025 r. skarżący wniósł odwołanie od wyżej wskazanej decyzji. Odwołanie zostało nadane w dniu 21 lutego 2025 r. przez stronę skarżącą w Urzędzie Pocztowym [...], a do organu I instancji wpłynęło w dniu 26 lutego 2025 r.Postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji przywołał przepisy art. 129 § 2 oraz art. 57 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691), dalej jako "k.p.a.". Wyjaśnił, że decyzja organu I instancji została prawidłowo doręczona stronie po dwukrotnym awizowaniu. Odwołanie strony zostało nadane za pośrednictwem P. S.A. w dniu 21 lutego 2025 r., natomiast czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 27 grudnia 2024 r. Termin ten biegł od dnia następującego po dniu doręczenia stronie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, a więc od dnia 14 grudnia 2024 r. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.Organ odwoławczy wyjaśnił, że do zachowania terminu, pismo kierowane do sądu lub urzędu w ramach postępowania - w tym odwołanie od decyzji organu I instancji, wniesione jest w terminie, jeżeli przed jego upływem strona nada je za pośrednictwem operatora pocztowego. W dalszej części uzasadnienia organ stwierdził, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Jednocześnie podniósł, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 58 k.p.a.M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe postanowienie. Skarżący podniósł, że w okresie od 28 listopada 2024 r. do 19 grudnia 2024 r. przebywał w szpitalu i nie miał możliwości zapoznania się z decyzją ani złożenia odwołania. Odwołanie złożył w dniu 21 lutego 2025 r., niezwłocznie po tym, jak otrzymał wezwanie do zapłaty kary pieniężnej. Z wezwania dowiedział się, że została wydana decyzja.Jednocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i uchylenie zaskarżonego postanowienia. Do skargi dołączył kopię karty informacyjnej ze szpitala.W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.Zgodnie z art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2). Wskazany termin jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, powoduje konieczność stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jednocześnie jest to termin ustawowy, a zatem wiąże wszystkie osoby i organy występujące w postępowaniu administracyjnym.Stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.Według art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).Zgodnie z art. 44 § 3 k.p.a. w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.).Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.Z powyższego wynika, że organ właściwy do rozpatrzenia odwołania, działając z urzędu – obligatoryjnie bada zachowanie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Koniecznym warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ II instancji jest uprzednie zbadanie czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy wniesiono je w terminie. Pozytywny wynik tego badania, otwiera dopiero drogę do wydania jednej z właściwych decyzji, o których mowa w art. 138 § 1 lub § 2 k.p.a.Natomiast negatywny wynik powyższego badania uniemożliwia merytoryczną ocenę decyzji pierwszoinstancyjnej, a organ odwoławczy załatwia sprawę w sposób procesowy poprzez wydanie postanowienia, w którym stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania (art. 134 k.p.a.).Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, którego następstwem jest ostateczność orzeczenia organu I instancji. W przypadku ustalenia, że odwołanie zostało wniesione po terminie, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a.Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w związku z niemożnością doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji z dnia 26 listopada 2024 r. w sposób wskazany w art. 42 i art. 43 k.p.a., organ dokonał doręczenia zgodnie z treścią art. 44 k.p.a. Natomiast w sytuacji, gdy skarżący nie odebrał z poczty przesyłki awizowanej dwukrotnie, organ właściwie ustalił datę doręczenia na ostatni dzień czternastodniowego terminu awiza, czyli na dzień 13 grudnia 2024 r. Doręczenie nastąpiło zatem prawidłowo.Wyjaśnić należy, że Sąd nie może uwzględnić argumentacji skarżącego, że nie mógł odebrać decyzji z dnia 26 listopada 2024 r. z powodu przebywania w szpitalu. Doręczenie decyzji organu I instancji, mimo że skarżący fizycznie nie odebrał przesyłki jest skuteczne, gdyż taką właśnie formę doręczenia przewiduje art. 44 k.p.a.Z powyższego wynika, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem czternastodniowego terminu do dokonania tej czynności. W związku z powyższym organ odwoławczy zobligowany był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej jako. "p.p.s.a.".Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym. W świetle art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.