Postanowienie - I SA/Go 298/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. - z dnia 30 grudnia 2025
Teza
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA. egzekucja świadczeń pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Skarżący A.K. wniósł skargęUmorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA. egzekucja świadczeń pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Skarżący A.K. wniósł skargę
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
umorzono postępowanie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Przewodniczący
Damian Bronowicki
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
UZASADNIENIE
Skarżący A.K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]z [...] czerwca 2025 r. Postanowieniem tym uchylono postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] kwietnia 2025 r. oddalające zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej, prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego tego organu z [...] marca 2025 r. nr [...] obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2018 r. oraz I kwartał 2019 r.W zaskarżonym postanowieniu organ II instancji stwierdził m.in., że wierzyciel powinien zbadać, czy wcześniej nie toczyło się jakiekolwiek postępowanie administracyjne, podatkowe lub sądowe, w których rozstrzygano podnoszoną przez zobowiązanego okoliczność wygaśnięcia obowiązku związanego z przedawnieniem zobowiązań. Jest to niezbędne, by stwierdzić, czy nie doszło do powielania zarzutów zobowiązanego zawartych w innych środkach prawnych, które były lub są przedmiotem oceny w innym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym. Ocena tych okoliczności faktycznych i ewentualne ich wystąpienie będzie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia i zastosowanie art. 34 § 2 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r., poz. 132 ze zm.) – dalej "u.p.e.a.". Unormowanie to uniemożliwia powtórne kwestionowanie okoliczności, które były już wcześniej przedmiotem rozpoznania w odrębnym postępowaniu.Organ wskazał ponadto, że nie ma możliwości merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w zażaleniu, ponieważ z uwagi na zasadę dwuinstancyjności postępowania konieczne jest, aby w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy w pierwszej kolejności wypowiedział się organ pierwszej instancji.W skardze na powyższe postanowienie strona wniosła o stwierdzenie nieważności postanowień organów obu instancji. Zarzuciła im:1. Nierozpoznanie zarzutów co do istoty i sugerowanie ustalenia kwestii nieistnienia egzekwowanego obowiązku w innych postępowaniach.2. Obrazę przepisów o postępowaniu poprzez uchylenie się od podjęcia rozstrzygnięcia zgodnie z zakresem kontroli odbywającej się w ramach instytucji zarzutów na postępowanie egzekucyjne.3. Uznanie, że w ramach zarzutów na postępowanie egzekucyjne nie bada się kwestii istnienia egzekwowanego obowiązku, podczas gdy zgodnie z art. 33 § 2 pkt i ustawy egzekucyjnej podstawą zarzutów jest badanie nieistnienia egzekwowanego obowiązku.4. Prowadzenie bezprzedmiotowej i bezcelowej egzekucji w zakresie nieostatecznej decyzji podatkowej obejmującej zobowiązanie podatkowe wygasłe z mocy samego prawa wskutek przedawnienia z dniem 31.12.2024 r. na zasadzie art. 59 § 1 pkt 9 ustawy Ordynacja podatkowa.Pismem z [...] listopada 2025 r. organ drugiej instancji poinformował, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wydał [...] września 2025 r. postanowienie, którym:– stwierdził niedopuszczalność zarzutu zgłoszonego w oparciu o przepis art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., tj. nieistnienia obowiązku;– uznał w całości zarzut zgłoszony w oparciu o przepis art. 33 § 2 pkt 6 lit. c) u.p.e.a., tj. zarzut braku wymagalności zobowiązania objętego tytułem wykonawczym.Po rozpoznaniu zażalenia na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał je w mocy.Postanowieniem z [...] listopada 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], na podstawie art. 34 § 4 pkt 3 lit. b u.p.e.a. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego [...] marca 2025 r. nr [...], z uwagi na uznanie przez wierzyciela w całości zarzutu braku wymagalności zobowiązania.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje:Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczyny, które zaistniały dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi zatem o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, C.H. BECK Warszawa 2011 r., s. 567 i powołane tam orzeczenia).Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było postanowienie uchylające postanowienie o oddaleniu zarzutu w sprawieegzekucji administracyjnej. Pomimo zaskarżenia tego postanowienia do sądu administracyjnego, organ pierwszej instancji rozpoznał sprawę na nowo i uwzględnił w całości zarzut braku wymagalności zobowiązania. W konsekwencji Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...]umorzył postępowanie egzekucyjne.Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.Egzekucja administracyjna może być prowadzona wyłącznie w ramach postępowania egzekucyjnego. Trwanie postępowania egzekucyjnego nie jest kwestią odrębną i pozostającą bez wpływu na egzekucję administracyjną, prowadzoną w ramach tego postępowania, wobec której zobowiązany kieruje zarzut, o którym mowa w art. 33 u.p.e.a. Zarzut ten stanowi podstawowy środek ochrony zobowiązanego przed niezasadnym bądź niezgodnym z prawem wszczęciem i prowadzeniem egzekucji w ramach danego postępowania egzekucyjnego. Zgłaszanyjest organowi egzekucyjnemu i do tego organu należy rozstrzygnięcie o zasadności bądź bezzasadności, czy też niedopuszczalności zarzutów. Postępowanie polegające na rozpatrzeniu zarzutu i zajęciu stanowiska co do jego zasadności ma prowadzić do merytorycznego załatwienia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Skoro postępowanie egzekucyjne, w którego ramach prowadzona jest egzekucja wszczęta na podstawie danego tytułu wykonawczego zostało umorzone, to postępowanie w przedmiocie zarzutów na ową egzekucję staje się bezprzedmiotowe. Znika bowiem przyczyna, dla której organ egzekucyjny byłby zobowiązany do zbadania, czy prowadzona egzekucja jest zasadna, czy też nie, ze względu na trafność zarzutu podniesionego przez zobowiązanego w oparciu o art. 33 § 2u.p.e.a..Wraz z umorzeniem postępowania egzekucyjnego automatycznie i jednocześnie zostaje umorzona egzekucja prowadzona w ramach tego postępowania. Rozpoznanie zatem zarzutu wniesionego przez zobowiązanego, a zmierzającego do umorzenia postępowania egzekucyjnego staje się bezprzedmiotowe i organ administracyjny może umorzyć postępowanie w sprawie tych zarzutów na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1607/12 – dostępny na stronie internetowej:www.orzeczenia.nsa.gov.pl).Reasumując stwierdzić należy, że wydanie przez organ egzekucyjny postanowienia z dnia [...] listopada 2025 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, spowodowało, że zakończone zostało postępowanie egzekucyjne będące przedmiotem sporu pomiędzy Skarżącym a organem odwoławczym. Zatem skoro zakończone zostało wspomniane postępowanie egzekucyjne, to zbędne stało się rozstrzyganie o legalności zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia. Umorzenie postępowania egzekucyjnego zakończyło postępowanie wszczęte na wniosek wierzyciela, a tym samym przestał istnieć jego przedmiot, tj. prowadzona egzekucja administracyjna. Cel zarzutu oraz skargi został zatem osiągnięty.Rozpoznanie skargi prowadzi do jej oddalenia albo uwzględnienia. Zauważyć jednak należy, że ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia doprowadziłoby do usunięcia podstawy wydania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] września 2025 r. uznającego w całości zarzut braku wymagalności zobowiązania, a w konsekwencji postanowienia tego organu z [...] listopada 2025 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji., orzekł jak w sentencji