Postanowienie - III FZ 115/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2025 r. ,sygn. akt I SA/Lu 572/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 9 września 2025 r., nr 0601-IEW-1.4250.4.2025.3 wOddalono zażalenie. egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2025 r. ,sygn. akt I SA/Lu 572/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 9 września 2025 r., nr 0601-IEW-1.4250.4.2025.3 w
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Bogusław Woźniak
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 30 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 572/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: WSA) odrzucił skargę D. [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: Dyrektor IAS) z 9 września 2025 r. w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych.W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami z dnia 14 maja 2025 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru KRS Spółki i złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS lub informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS).Doręczenie powyższego wezwania oraz odpisu zarządzenia o wezwaniu nastąpiło w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) w dniu 8 grudnia 2025 r. (k. 14 akt sądowych). Brak formalny skargi nie został uzupełniony, a wpis od skargi nie został uiszczony. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Wskazania wymaga, że przepis art. 46 P.p.s.a. określa elementy, które powinno zawierać każde pismo strony kierowane do Sądu, w tym również skarga. Ponadto zgodnie z § 2 pkt 1 lit. c) powołanego przepisu, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać - numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Jednocześnie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zasadą, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a. (w tym osoby prawne - spółki kapitałowe), mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). W przypadku spółek prawa handlowego, dokumentem, z którego wynika umocowanie do występowania w imieniu tego rodzaju spółki, jest co do zasady odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). Niewykazanie swojego umocowania odpowiednim dokumentem stanowi brak formalny skargi, który nieuzupełniony w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).Ponadto w myśl art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że bezsporne jest, że skarga była dotknięta brakami formalnymi, bowiem nie została opłacona oraz nie dołączono do niej dokumentu (odpisu KRS), z którego wynika upoważnienie do reprezentowania Spółki. W tej sytuacji słusznie wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.Przesyłka sądowa zawierająca stosowne wezwania została przesłana na wskazany w skardze adres Spółki i doręczona w trybie zastępczym (art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a.) w dniu 8 grudnia 2025 r., to jest z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia pisma (24 listopada 2025 r.). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu oraz nadania do Sądu uzupełnionego braku formalnego skargi upływał zatem 15 grudnia 2025 r. Pomimo upływu terminu, brak formalny i fiskalny skargi nie zostały uzupełnione. W konsekwencji słusznie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a.Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przepisy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. nie uzależniają bowiem w żadnym stopniu odrzucenia skargi od tego, czy strona ponosi winę w uchybieniu terminu.W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.