Postanowienie - I SA/Po 480/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 31 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wyrób, rozlew i obrót alkoholami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Burmistrza [...] z dnia 06 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości od 4,5% do 18% alkoholu z wyjątkiem piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 18 luteOdrzucono skargę. Wyrób, rozlew i obrót alkoholami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Burmistrza [...] z dnia 06 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości od 4,5% do 18% alkoholu z wyjątkiem piwa przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 18 lute
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / sądowoadministracyjna
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
opłata za zezwolenie na sprzedaż alkoholu
sprawa administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
wnioskodawca
skarżący
organ administracyjny: Prezydent Miasta
prokurator
Data orzeczenia
31 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Katarzyna Wolna-Kubicka
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
W dniu 18 lutego 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga [...] sp. z o.o. w [...] (dalej także jako skarżąca), złożona bezpośrednio do Sądu, na decyzję opisaną w rubrum postanowienia. Sąd przesłał skargę wraz z załącznikami i kopertą Burmistrzowi Miasta, zgodnie z właściwością, celem nadania dalszego biegu.Burmistrz Miasta sporządził odpowiedź na skargę i przekazał Sądowi odpowiedź na skargę, razem z aktami sprawy i skargą. Burmistrz Miasta stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i ocenił, że skarżący nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi.Z akt sprawy wynika, że skarga dotyczy zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych udzielonych podmiotowi innemu niż skarżąca spółka tj. adresatem zezwolenia jest P.H.U. [...] M. J..Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.Skarga podlega odrzuceniu.Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest poprzedzone badaniem dopuszczalności wniesienia tej skargi.Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 poz. 143, dalej jako P.p.s.a.), zakres przedmiotowy sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie miedzy innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne.Stosownie do art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. uprawniony do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1); uprawnionym do wniesienia skargi jest także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów z 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt OPS 1/04 (ONSAiWSA 2005/4/62) wyraził pogląd, że kryterium interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego; musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (wyrok NSA z 22 lutego 1984 r., I SA 1748/83). O ile jednak w postępowaniu administracyjnym interes ten musi być wywodzony przede wszystkim z przepisów prawa materialnego, o tyle w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być on oparty także na przepisach prawa procesowego lub ustrojowego. Ze skargą więc może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 424).Sąd w pełni podziela ten pogląd, co oznacza, że ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym może poszukiwać osoba mogąca wykazać się interesem prawnym w przedstawionym wyżej rozumieniu.Z przepisów art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2023 r. poz. 2151 z późn. zm.) wynika, że stroną postępowania w sprawie o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest przedsiębiorca który złoży stosowny wniosek do wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Oznacza to, że żaden inny podmiot, poza osobą która złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, nie ma legitymacji strony w tym postępowaniu i nie może wnieść skargi do sądu administracyjnego. Pogląd ten jest wyrażany tak w orzecznictwie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 07 listopada 2017 r. II GSK 1812/17; Lex) jak i w doktrynie (I. Niżnik-Dobosz [w:] I. Niżnik-Dobosz, M. Koszowski. Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Komentarz. Komentarz do art. 18, nb 16; Lex). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko.Przenosząc powyższe uwagi do niniejszej skargi Sąd wskazuje, że wniosek o wydanie zaskarżonej decyzji (zezwolenia) złożył M. J. - P.H.U. [...] M. J.. Skarżąca spółka nie była wnioskodawcą o wydanie decyzji wskazanej w rubrum postanowienia, zatem nie jest uprawniona do złożenia skargi i kwestionowania tej decyzji przed sądem administracyjnym, bowiem nie ma do tego interesu prawnego.Wskazane w skardze okoliczności: zaskarżone zezwolenie zostało udzielone podmiotowi, którego tytuł prawny do lokalu jest przedmiotem sporu w sądzie powszechnym, brak zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na czas postępowania toczącego się przed sądem powszechnym – nie są źródłem interesu prawnego.W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia, o odrzuceniu skargi.. orzekł jak w sentencji postanowienia, o odrzuceniu skargi.