Postanowienie - II SA/Bd 88/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 31 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. R. i S. R. na działania Burmistrza Miasta w przedmiocie sprzedaży lokalu komunalnego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. I. R. i S. R. (skarżący) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy:1) bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie podjęcia działań dotyczącychOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. R. i S. R. na działania Burmistrza Miasta w przedmiocie sprzedaży lokalu komunalnego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. I. R. i S. R. (skarżący) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy:1) bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie podjęcia działań dotyczących
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
Skarb Państwa
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
31 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Joanna Brzezińska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] grudnia 2025 r. I. R. i S. R. (skarżący) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy:1) bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie podjęcia działań dotyczących zgłoszonego problemu zawilgocenia i zagrzybienia mieszkania wynikającego z nieużytkowania lokalu sąsiedniego, będącego własnością Gminy P.,2) działania Burmistrza Miasta polegające na sprzedaży lokalu komunalnego położonego w miejscowości R. [...] z naruszeniem zasad gospodarowania mieniem gminnym, z pominięciem obowiązku zapewnienia prawidłowego wykorzystania lokalu na cele mieszkaniowe,3) uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lutego 2025 r., która uznała za bezzasadną skargę na działania Burmistrza, akceptując niezgodne z prawem i niegospodarne działanie organu wykonawczego gminy.W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Bydgoszczy z dnia 6 lutego 2026 r. rozdzielono wniesioną skargę w ten sposób, że pod niniejszą sygnaturą zarejestrowano skargę na działanie opisaną w punkcie 2., skargę na bezczynność Burmistrza Miasta opisaną w punkcie 1. zarejestrowano pod sygnaturą II SAB/Bd 26/26, skargę na uchwałę opisaną w punkcie 3. – pod sygnaturą II SA/Bd 89/26. O powyższym poinformowano skarżących wraz z doręczeniem im odpowiedzi na skargę (odnoszącej się do każdego z wymienionych przedmiotów zaskarżenia).W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2026 r. skarżący zakwestionowali, jakoby zachodziły przesłanki do odrzucenia skargi. Podnieśli, że niewypowiedzenie umowy najmu mieszkania komunalnego najemcy niezamieszkującemu w tym lokalu, a następnie sprzedaż tego lokalu najemcy, a także zaniechania w zakresie zgłoszenia dotyczącego zawilgocenia i zagrzybienia lokalu, wchodzą w zakres realizacji polityki zarządzania nieruchomościami gminnymi, a więc są sprawami z zakresu prawa administracyjnego podlegającymi kognicji sądu administracyjnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 – dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.W niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowi działanie Burmistrza Miasta w sprawie sprzedaży lokalu komunalnego znajdującego się w budynku wielorodzinnym w miejscowości [...], gm. P.. Skarżący podnoszą, że przedmiotowy lokal został z naruszeniem przepisów sprzedany nabywcy z bonifikatą, a więc za cenę znacząco niższa niż rynkowa. Posiłkowo podnoszą też, że lokatorzy, gdy pojawiają się mieszkaniu, celowo zakłócają spokój pozostałym mieszkańcom.W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 725). Zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy gmina wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, wykorzystując mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób. Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy upoważnił radę gminy do uchwalenia wieloletnich programów gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy.Procedura bezprzetargowego (jak i przetargowego) zbywania nieruchomości, które stanowią własność gminną, należy do sfery prawa cywilnego. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 27 lipca 2009 r. o sygn. akt l OPS 1/09 (dostępna na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że unormowania ustawy o gospodarce nieruchomościami, w zakresie dotyczącym obrotu nieruchomościami Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego, regulują czynności cywilnoprawne w sposób szczególny w stosunku do ogólnych zasad określonych w Kodeksie cywilnym. Wynika to stąd, że działalność Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do mienia stanowiącego ich własność nie opiera się wyłącznie na przepisach prawa cywilnego, ale ze względu na publicznoprawny status Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego oraz przysługującego im mienia, obrót ten regulowany jest także przepisami prawa publicznego. Publicznoprawny charakter tych podmiotów oraz przeznaczenie mienia, którym dysponują na zaspokojenie potrzeb wspólnoty, stanowi uzasadnienie wprowadzenia ograniczeń w zakresie swobody dysponowania mieniem i swobody zawierania umów oraz samodzielności jednostek samorządu terytorialnego.Wyżej wymienionymi ograniczeniami w zakresie swobody dysponowania mieniem i swobody zawierania umów są ograniczenia przewidziane w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm. – dalej "u.g.n.") Ustawa ta bowiem reguluje procedurę przetargową sprzedaży nieruchomości gminnych oraz wyjątki od tej procedury, m.in. w postaci zasady pierwszeństwa nabycia nieruchomości przez dotychczasowych najemców.Sprzedaż lokali komunalnych na terenie gminy P. odbywa się na podstawie przepisów zawartych w u.g.n., regulującej tryb oraz sposób zbywania nieruchomości będących własnością jednostek samorządu terytorialnego, nie przewidującej przy ich zbywaniu wydawania decyzji administracyjnych jako podstawy do zawarcia umowy sprzedaży. W tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych stoi na stanowisku, że sprawy związane ze sprzedażą lokali mieszkalnych wchodzących do gminnego zasobu nieruchomości podlegają załatwieniu według norm postępowania cywilnego i nie mają do niej zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 5 maja 2000 r., sygn. akt I SAB 8/00; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 48/09 – dostępne jw.).Stosownie do art. 27 u.g.n. sprzedaż nieruchomości wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego, przy czym żadne obowiązujące przepisy prawa nie przewidują konieczności uprzedniego wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie. W związku z powyższym sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność gminy może nastąpić jedynie w drodze umowy cywilnoprawnej, a więc sprawa ma wyłącznie charakter cywilnoprawny. Naturą stosunków cywilnoprawnych jest równorzędność stron. Sprawa sprzedaży, tj. rozporządzenia nieruchomością przez jej właściciela nie zawiera elementu administracyjnego – władczego (por. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 935/10 – dostępny jw.).Uwzględniając powyższe aspekty należy przyjąć, że rozpatrywana sprawa nie należy do sfery administracji publicznej, a organ nie był zobligowany do jej załatwienia w drodze decyzji administracyjnej ani innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Tym samym zaskarżone działanie polegające na sprzedaży lokalu komunalnego stanowiło czynność podejmowaną w ramach przysługujących uprawnień właścicielskich. Sprawa dotycząca wykupu lokalu komunalnego nie odbywa się w ramach postępowania administracyjnego. Również sama sprzedaż takiego lokalu nie odbywa się w formie decyzji administracyjnej.W niniejszej sprawie nie została zatem podjęta czynność w sprawie z zakresu administracji publicznej, która dawałaby podstawę do przyjęcia kognicji sądu administracyjnego. Opisane w skardze "działania" organu nie podlegają ocenie zgodności z prawem przez sąd administracyjny, albowiem kwestia ta może być ewentualnie poddana ocenie sądu powszechnego (cywilnego). Nieprawidłowe zastosowanie bonifikaty w cenie wykupu mieszkania komunalnego może też stanowić przedmiot oceny innych odpowiednich organów, jeżeli działanie to wypełni znamiona czynu zabronionego przepisami Kodeksu karnego.Z uwagi na podniesienie tej kwestii w skardze nadmienić też należy, że cywilistyczny charakter mają kwestie niedozwolonych immisji na nieruchomość lokalową skarżących (zakłócanie spokoju), a więc również nie może być to przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.Z tych powodów, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.. Sąd postanowił jak w sentencji.