Postanowienie - I SA/Gd 822/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 26 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. podatek od nieruchomości. Dnia 26 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 10 lipca 2025 r., nr SKO.410.130.2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE H.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję SamorządowegoOdrzucono skargę. podatek od nieruchomości. Dnia 26 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 10 lipca 2025 r., nr SKO.410.130.2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE H.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
powaga rzeczy osądzonej
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
26 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Alicja Stępień
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
H.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 10 lipca 2025 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 r.Zarządzeniem z 4 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 195 zł wraz z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy.Zarządzeniem z 31 marca 2026 r., wydanym w sprawie I SPP/Gd 1/26 referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia strona wniosła sprzeciw, a postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 maja 2026 r. utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie.W związku z powyższym, z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie prawa pomocy w sprawie I SPP/Gd 1/26, zarządzeniem z 22 maja 2026 r. (k. 23) skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 4 grudnia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 195 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.W odpowiedzi strona złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie uiszczając należnego wpisu od skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143) – dalej w skrócie p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.W rozpatrywanej sprawie, w odpowiedzi na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu złożono wniosek o przyznanie prawa pomocy. W przedmiotowym postępowaniu (I SPP/Gd 1/26) referendarz sądowy wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, a powyższe rozstrzygnięcie stało się prawomocne wobec utrzymania go w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia referendarza sądowego, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi.Należy mieć na uwadze, że w chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy tj. postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy lub zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta wprawdzie z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Negatywne, prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy obliguje zatem stronę do uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Złożenie kolejnego wniosku o prawo pomocy, nawet jeśli zostało dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. W sytuacji zatem, gdy prawomocnie rozstrzygnięto wniosek strony odmawiając jej przyznania prawa pomocy bądź pozostawiając złożony wniosek bez rozpoznania, strona po wezwaniu przez Sąd ma obowiązek uiszczenia wpisu i nie zwalnia jej od tego obowiązku fakt złożenia kolejnego wniosku o prawo pomocy (por. postanowienia NSA: z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 969/16, z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 761/13, z dnia 11 kwietnia 2017 r., II GZ 265/17, z 15 grudnia 2020 r. sygn. akt. I GZ 352/20). Kolejne żądanie przyznania prawa pomocy (zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu) nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie.W niniejszej sprawie skarżąca, zarządzeniem z 22 maja 2026 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia wskazanego zarządzenia wpis taki nie został wpłacony, natomiast strona złożyła kolejny wniosek o prawo pomocy. Niemniej jednak złożenie wskazanego wniosku nie uchylało obowiązku uczynienia zadość wezwaniu Sądu, albowiem kwestia przyznania prawa pomocy została już prawomocnie rozstrzygnięta. Skarżąca nie była zatem uprawniona do tego, aby uchylić się od uiszczenia wpisu poprzez złożenie kolejnego wniosku o prawo pomocy, a jego wniesienie nie skutkowało wstrzymaniem biegu terminu do wpłacenia należnej opłaty od skargi. Skoro w wymaganym siedmiodniowym terminie wpis nie został uiszczony, skargę należało odrzucić.Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.