sygn. III SAB/Wr 66/26 26 czerwca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Postanowienie - III SAB/Wr 66/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu - z dnia 26 czerwca 2026

Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. we W. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosków o wyłączenie kontrolujących konsultantów z postępowania kontrolnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 4 lutego 2026 r. spółka P. Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca spółka, strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność WojewoOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. we W. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosków o wyłączenie kontrolujących konsultantów z postępowania kontrolnego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 4 lutego 2026 r. spółka P. Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca spółka, strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewo
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy nieustalone
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 26 czerwca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Przewodniczący Katarzyna Borońska
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. we W. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosków o wyłączenie kontrolujących konsultantów z postępowania kontrolnego postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE
Pismem z 4 lutego 2026 r. spółka P. Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca spółka, strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ, Wojewoda) w przedmiocie wniosków o wyłączenie kontrolujących konsultantów z postępowania kontrolnego.Z akt sprawy wynika, że w dniach od 1 października 2024 r. do 28 lutego 2025 r. na podstawie upoważnienia wydanego przez Wojewodę Dolnośląskiego, Konsultant Wojewódzki w dziedzinie rehabilitacji medycznej dla województwa dolnośląskiego i Konsultant Wojewódzki w dziedzinie pielęgniarstwa opieki długoterminowej dla województwa dolnośląskiego przeprowadzili kontrolę skarżącej spółki jako podmiotu leczniczego. W piśmie z 13 sierpnia 2025 r. obejmującym zastrzeżenia do protokołu kontroli, strona skarżąca wniosła o wyłączenie ze składu komisji obu konsultantów.Pismami z 17 i 23 października 2025 r. strona skarżąca ponownie zażądała zmiany składu komisji przeprowadzającej kontrolę. W odpowiedzi organ wskazał, że nie znalazł podstaw do przychylenia się do powyższego wniosku.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka powołała się na art. 24 i art. 26 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2025 r. poz. 1691) – dalej: k.p.a.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Ze względu na to, każdą wniesioną skargę sąd administracyjny poddaje kontroli pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według § 2 tego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.Powołane przepisy dopuszczają wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów administracyjnych tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. 20026 r., poz. 156) – dalej: u.d.l., organ prowadzący rejestr podmiotów wykonujących działalność leczniczą – w rozpoznawanej sprawie Wojewoda Dolnośląski – jest uprawniony do kontroli podmiotów z rejestru, w zakresie zgodności wykonywanej działalności z przepisami określającymi warunki wykonywania działalności leczniczej.Według art. 113 u.d.l., w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do kontroli, o której mowa w art. 111 u.d.l. stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. 2025 r. poz. 1480 ze zm.) – dalej: p.p. Z kolei art. 49 ust. 5 p.p. stanowi, że do pracowników organu kontroli oraz osób, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wyłączenia pracownika, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania kontroli podmiotów leczniczych (Dz. U. 2015 r. poz. 1331) – dalej: rozporządzenie, wydane na podstawie art. 122 ust. 6 u.d.l, w § 5 reguluje podstawy i tryb wyłączenie kontrolującego z udziału w kontroli. Zgodnie z § 5 ust. 3 rozporządzenia, kontrolujący podlega wyłączeniu z udziału w kontroli na wniosek, jeżeli zaistnieją uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. O wyłączeniu kontrolującego rozstrzyga podmiot uprawniony do kontroli (§ 5 ust. 7). Rozporządzenie nie wskazuje formy tego rozstrzygnięcia, zatem zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 113 u.d.l., porzez art. 49 ust. 5 p.p. w tej sytuacji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.Z kolei art. 24 k.p.a. reguluje postępowanie o wyłączenie od udziału w sprawie pracownika. Zgodnie natomiast z art. 123 k.p.a., wyłączenie lub odmowa wyłączenia pracownika następuje przez wydanie postanowienia (por. wyrok NSA z 29 maja 1990 r. sygn. akt SA/Po 1555/89, https://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: "CBOSA"). Na postanowienie to nie służy jednak zażalenie, a zatem niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w sprawie nierozpoznania wniosku o wyłącznie pracownika od udziału w sprawie. Jak bowiem wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 7 marca 2005 r. sygn. akt P8/03 (wyrok TK z 7 marca 2005 r., P 8/03, OTK-A 2005, nr 3, poz. 20, LEX), kontrola rozstrzygnięcia w tym zakresie odbywa się dopiero przy rozstrzyganiu odwołania od orzeczenia, kończącego postępowanie w danej instancji, a nie w postępowaniu wpadkowym na podstawie zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu administracji publicznej.Sądowi wiadomo z urzędu, że w wyniku kontroli organ wszczął postępowanie w sprawie zakazu wykonywania działalności leczniczej i po jego zakończeniu wydał decyzję z 3 lutego 2026 r. nr WZ-ZPOZ.9610.778.2025.BP w sprawie zakazu wykonywania działalności leczniczej objętej wpisem do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, od której przysługiwało stronie skarżącej odwołanie. Zatem do kontroli rozstrzygnięcia w zakresie wyłączenia osób kontrolujących powinno dojść w postępowaniu odwoławczym od decyzji nr WZ-ZPOZ.9610.778.2025.BP z 3 lutego 2026 r.Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przewiduje wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów administracyjnych tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zatem skarga na bezczynność organu w tym zakresie jest niedopuszczalna.Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał niniejszą skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.. orzekł, jak w sentencji.