Wyrok z 8 lutego 2018, sygn. XII C 1384/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Poznań, dnia 8 lutego 2018 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu XII Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący: SSO Ewa Hoffa

Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Krystyna Wojciechowska-Trawka

po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. w Poznaniu na rozprawie

sprawy z powództwa J. K. ( PESEL : (...) )

przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. ( KRS : (...) )

zapłatę

I.  Zasądza od pozwanego na rzecz powoda, tytułem odszkodowania, kwotę 89.100 zł ( osiemdziesiąt dziewięć tysięcy sto złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 27 lipca 2016r. do dnia zapłaty.

II.  W pozostałej części powództwo oddala.

III.  Kosztami postępowania obciąża pozwanego w całości i z tego tytułu zasądza od niego na rzecz powoda kwotę 11.717 zł ( jedenaście tysięcy siedemset siedemnaście złotych).

/-/ E. Hoffa

Sygn akt XII C 2384/16/3

UZASADNIENIE

Powód, J. K., wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 90.000 zł z odsetkami ustawowymi od daty złożenia pozwu, czyli od 27 lipca 2016 r.

Ponadto domagał się zasądzenia kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych /k.1/.

Pozwany, (...) S. A., wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z doliczeniem opłaty skarbowej /k.24/.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Dnia 18 stycznia 2016 r. powód i pozwany zawarli umowę ubezpieczenia samochodu (...) o numerze rejestracyjnym (...) na okres od 18 stycznia 2016 r. do 17 stycznia 2017 r. włącznie obejmującą między innymi ubezpieczenie auto casco od wszystkich ryzyk. Wartość pojazdu w dacie zawarcia umowy określona została na kwotę 206.703 zł /k.8- 10- odpis polisy, k.35- 42- kserokopia ogólnych warunków tego ubezpieczenie/.

Dnia 2 lutego 2016 r. , z winy powoda, doszło do kolizji polegającej na uderzeniu ubezpieczonym samochodem w tył samochodu marki (...)/k.6- kserokopia notatki Policji z 2 lutego 2016 r./. Samochód powoda był technicznie sprawny.

Powód zgłosił pozwanemu szkodę /k.43- 45 wypełniony druk zgłoszenia/, a pozwany ustalił, że w dacie kolizji wartość nieuszkodzonego samochodu L. wynosiła 201.500 zł, a wartość samochodu uszkodzonego wynosiła 93.041 zł. Pozwany zastosował §18 o.w.u. przyjmując, że nastąpiła szkoda całkowita.

Okoliczność, że szkoda z 2 lutego 2016 r. ma charakter szkody całkowitej jest bezsporna, bowiem koszt naprawy pojazdu przekraczałby 70% wartości pojazdu.

Pozwany odmówił jednak zapłaty odszkodowania wskazując, że analiza uszkodzeń poszczególnych elementów pozwala stwierdzić, że nastąpiły one w związku z ruchem pojazdu w innych okolicznościach niż zgłoszona kolizja /k.12- 15- kserokopie kolejnych pism pozwanego do powoda przesyłanych w okresie od 9 marca 2016 r.. do 13 lipca 2016 r. /.

Dnia 23 czerwca 2016 r. powód sprzedał uszkodzonego (...) za kwotę 63.000 zł i wydał samochód nabywcy /k.70- kserokopia umowy sprzedaży/.

Wartość pojazdu bezpośrednio przed uszkodzeniem wynosiła 163.700 zł natomiast wartość pojazdu po uszkodzeniu, po odjęciu kosztów naprawy uszkodzeń będących skutkiem wypadku /117.846,72 zł- k.137/ wynosiła 74.600 zł /k.136 i 138- opinia biegłego R. W. z dnia 28 sierpnia 2017 r./.

Różnica tych kwot, to 89.100 zł.

Samochód L. miał uszkodzenia tylnej lewej części i błotnika przedniego prawego, które nie mogły być skutkiem wypadku z dnia 2 lutego 2016 r. /k.128 i 129- opinia biegłego/.

Wartość naprawy uszkodzeń nie będących skutkiem wypadku, to kwota 7.509,26 zł /k.138 i 139/.

Biegły nie wliczył kosztu naprawy tych uszkodzeń do w/w kwoty 17.846,72 zł.

Pozostałe uszkodzenia mogły być skutkiem wypadku z dnia 2 lutego 2016 r. /k. 118- 126- analiza porównawcza z materiałem zdjęciowym i szkicami/.

Odpowiednio do treści § 18 o.w.u. AC należne powodowi odszkodowanie powinno wynosić 89.100 zł.

Okoliczności konieczne do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń były możliwe do ustalenia w terminie złożenia pozwu.

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie wyżej opisanych dokumentów, których odpisów, lub kserokopii strony nie kwestionowały, a sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować je z urzędu.

Opinię biegłego R. W. z dnia 28 sierpnia 2017 r. /k.95- 161/,oraz zeznania tego biegłego /k. 202- 203/ ocenił jako przydatne dla rozstrzygnięcia sprawy i wykorzystał do ustalania stanu faktycznego.

Opinia i zeznania są konkretne, logiczne i precyzyjnie odpowiadające na pytania zawarte w zleceniu.

Zeznaniom powoda /k.61- 63 i nagranie na płycie CD/, oraz zeznaniom świadka R. Ż. /k.60- 61/ sąd dał wiarę w takim zakresie w jakim były zgodne z materiałem dowodowym przyjętym za podstawę ustaleń, a dowód z przesłuchania stron ograniczył do przesłuchania powoda wobec wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy.

Ponieważ biegły nie stwierdził przebicia numeru VIN w sytuacji, gdy badania mechanoskopijne nie były już możliwe i nie był w stanie stwierdzić, czy i kiedy zadziałały poduszki powietrzne, a fakt wypadku i jego zakres potwierdzili funkcjonariusze Policji i świadek R. Ż. przeprowadzanie specjalistycznych badań w tym zakresie sąd uznał za zbędne.

Sąd zważył co następuje:

Ze względu na ubezpieczenie AC od wszystkich ryzyk powodowi należy się odszkodowanie również w sytuacji gdy był sprawcą wypadku, którego skutkiem była szkoda.

Wartość szkody to kwota 89.100 zł stanowiąca różnicę między wartością samochodu nieuszkodzonego, a wartością samochodu uszkodzonego, bez uwzględnienia wartości uszkodzeń nie będących skutkiem wypadku z dnia 2 lutego 2016 r.

Podstawą prawną zasądzonego odszkodowania jest art. 805§1 i 2 ust.1 k.c. w związku z art. 827 k.c. Pozwany nie udowodnił, ani nie uprawdopodobnił, że powód umyślnie wyrządził szkodę.

Art. 817 stanowi w § 1, że ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku, a w § 2. określa, że gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Jednakże bezsporną część świadczenia ubezpieczyciel powinien spełnić w terminie przewidzianym w § 1.

Sąd zastosował § 2 tego przepisu, oraz art. 476 k.c. w związku z art 481§ 1 i §2 k.c. bowiem pozwany do daty złożenia pozwu w niniejszej sprawie mógł wyjaśnić wszelkie okoliczności konieczne do ustalenia swojej odpowiedzialności i wysokości świadczenia. Żądanie pozwu dotyczące odsetek za opóźnienie sąd uznał więc za słuszne i znajdujące oparcie w w/w przepisach/.

W pozostałej części powództwo należało oddalić.

Opłata od pozwu wynosi 4500 zł. Koszty opinii biegłego i jego stawiennictwa na rozprawie wynoszą łącznie 2989,59 zł /k.162 i 203 - postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia/,

Koszty sądowe wynoszą więc 7489,59 zł /4500+2909,91+79,68/, a w zaokrągleniu 7490 zł.

Powód uiścił całą opłatę od pozwu /k.22-dowód wpłaty/, a pozwany wpłacił zaliczkę w kwocie 3000 zł na koszty opinii /k.93/.

Powód przegrał sprawę w nieznacznej tylko części wobec czego sąd obciążył pozwanego całością kosztów postępowania.

Zasądził od niego na rzecz powoda kwotę 11.717 zł obejmującą 4500 zł kosztów sądowych zapłaconych przez powoda i kwotę 7217 zł kosztów zastępstwa procesowego /§2 ust.6 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie… Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm./.

Podstawą prawną orzeczenia o kosztach postępowania jest art. 100 k.p.c. zdanie drugie.

/-/ E. Hoffa