Postanowienie - I GZ 237/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 30 września 2025
Teza
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi B. P. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2025 r. sygn. akt I GZ 39/25 w zakresie oddalenia zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2786/23 w zakresie odrzucenia skargi B. P. na decyzję MiOdrzucono skargę o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi B. P. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2025 r. sygn. akt I GZ 39/25 w zakresie oddalenia zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2786/23 w zakresie odrzucenia skargi B. P. na decyzję Mi
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
powaga rzeczy osądzonej
Role w sprawie
odwołujący
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
30 września 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Joanna Salachna
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania
UZASADNIENIE
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 lutego 2025 r. sygn. akt I GZ 39/25 oddalił zażalenie B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2786/23 odrzucające skargę B. P. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 9 października 2023 r., nr DIR-IX.6343.7.2023.AT.3 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania.Pismem z 27 maja 2015 r. B. P. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2025 r., domagając się jego uchylenia, a także uchylenia postanowienia WSA w Warszawie z 1 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2786/23.Skarga o wznowienie postępowania została oparta na art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), powołując jako podstawę wznowienia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2792/23 w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. Sp.k. w W. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 9 października 2023 r., w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w Dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 273 § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Wskazać również należy, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.Podkreślenia wymaga, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273 p.p.s.a. nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą taką ustawową podstawę stanowiły. Jak przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie, odrzucenie skargi o wznowienie postępowania może nastąpić tylko wtedy, gdy nie opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia, a nie wtedy, gdy podstawa ta nie jest merytorycznie zasadna. Natomiast w sytuacji, gdy zgłoszona podstawa wznowienia okazała się bezzasadna, to podlega ona oddaleniu (por.: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wyd. C.H. Beck Warszawa 2017 r., str. 1217 i 1221 oraz powołane tam orzecznictwo).Skarżąca jako podstawę wznowienia wskazała art. 273 § 3 p.p.s.a., odwołując się do orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2792/23, która to sprawa, w ocenie strony, dotyczyła tych samych okoliczności co te objęte postępowaniem z jej skargi.Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych orzeczenie, o którym mowa w przepisie art. 273 § 3 p.p.s.a. musi być prawomocne, zanim zapadło orzeczenie w postępowaniu, którego wznowienia żąda strona. Ponadto orzeczenie to musi dotyczyć tej samej sprawy. Warunek ten będzie spełniony w przypadku tożsamości przedmiotu postępowania i stron tego postępowania. Pojęcie "tej samej sprawy" oznacza, że przedmiotem rozstrzygnięcia w tym wyroku są te same prawa i obowiązki, dotyczące tych samych podmiotów, wynikające z określonych norm prawnych, które pomiędzy nimi były przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu, którego wznowienia dotyczy skarga. Chodzi więc o sytuację, w której w późniejszym postępowaniu można było i należało zgłosić zarzut powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienia NSA: z 21 lutego 2006 r., II GSK 361/05; z 8 lipca 2008 r., II OSK 983/08; z 22 maja 2009 r., I OSK 535/09; z 18 listopada 2010 r., I OSK 1818/10; z 15 listopada 2011 r., I OSK 1789/11; z 17 kwietnia 2023 r., I OSK 1599/22; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Również Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 1 lipca 2009 r. (Ts 323/08) zauważył, że ewentualne wznowienie postępowania jest możliwe tylko w jednej sekwencji zdarzeń, gdyż to istnienie prawomocnego wyroku chronologicznie wcześniejszego może stanowić podstawę wzruszenia wyroku późniejszego z powodu istnienia pierwszego z orzeczeń. Przyjęcie odwrotnej kolejności wyrokowania byłoby nietrafne z uwagi na powagę rzeczy osądzonej. Wobec res iudicata Sąd powinien mieć bowiem na względzie, czy tożsamy podmiotowo i przedmiotowo spór nie został już prawomocnie rozstrzygnięty, a w razie gdyby tak się stało – umorzyć postępowanie.Należy zatem stwierdzić, że z przesłanek wynikających z art. 273 § 3 p.p.s.a. nie chodzi o takie same czy podobne sprawy, lecz o orzeczenia tożsame zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. W aspekcie podmiotowym chodzi o identyczność strony w postępowaniu, natomiast w aspekcie przedmiotowym - o stan faktyczny, podstawę prawną, treść żądania strony (uprawnienia) lub treść obowiązku.Argumentacja skargi o wznowienie postępowania opiera się na twierdzeniach, które nie dotyczą istoty przesłanek wznowienia postępowania. Zatem powołane w skardze ustawowe podstawy wznowienia postępowania sądowego (art. 273 § 3 p.p.s.a.) w uzasadnieniu skargi nie występują.Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.