Wyrok - II SA/Kr 1351/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 31 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2026 r. sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję nr 450/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2025 r. znak WOB.7721.323.2023.NOGI w przedmiocie umorzeniaOddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2026 r. sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję nr 450/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2025 r. znak WOB.7721.323.2023.NOGI w przedmiocie umorzenia
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
spadek
Role w sprawie
biegły
prokurator
wnioskodawca
Data orzeczenia
31 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Joanna Człowiekowska
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (17)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję nr 450/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2025 r., znak: WOB.7721.323.2023.NOGI utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki z dnia 28 czerwca 2023 r., znak: RPE.5121.3.2022.KPK o umorzeniu, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., postępowania wznowionego na wniosek z dnia 10 grudnia 2020 r., Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. , w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia 17 października 2016 r., nr 1227/2016, znak: ROiK.I.5121.78.2016.JRS w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] / [...] w K. - tj. pięter [...]Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach.Decyzją z dnia 17 października 2016 r. nr 1227/2016 znak: ROIK I.5121.78.2016.JRS Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki na podstawie art. 59 ust. 1 i 3 Pr. bud. udzielił inwestorowi P. K. pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. - tj. pięter 1, 2, 3 i 4 przebudowanych zgodnie z projektem zamiennym pn.: "Przebudowa pięter 1,2, 3, 4 kamienicy przy [...] / ul. [...] w K., [...] z dnia 25.11.2013r., znak: ROiK 1.5160.12.2013.WGR, utrzymaną w mocy ostateczną decyzją MWINB z dnia 6 października 2015 r. nr 1024/2015 znak: WOB.7721.322.2015.MWOR.Wnioskiem z dnia 10 grudnia 2020 r. Z. sp. z o.o. zwróciła się z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1227/2016 z dnia 17 października 2016 roku.Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki postanowieniem nr 1488/2020 z dnia 18 grudnia 2020 r., znak: RPE.5121.11.2020.KBK odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji z dnia 17 października 2016r., nr 1227/2016, znak: ROiK.1.5121.78.2016.JRS w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przv ul. [...] w K. - tj. pięter 1,2,3 i 4".Postanowieniem nr 675/2021 z dnia 26 lipca 2021 r. znak: WOB.7722.35.2021.MCZA Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał postanowienie PINB w mocy.Wyrokiem z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1105/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie MWINB i poprzedzające je postanowienie organu I instancji.Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB postanowieniem z dnia 9 listopada 2022 r., znak: RPE.5121.3.2022.KBK wznowił na wniosek Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. , postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji z dnia 17 października 2016 r., nr 1227/2016, znak: ROiK.1.5121.78.2016.JRS w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. - tj. pięter 1, 2, 3 i 4.Wnioskiem z 21 marca 2023 r. Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. zwróciła się o zawieszenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. ze względu na toczące się postępowanie przed Prokuraturą Rejonową K. - Ś. w K. o sygn. akt: [...] dot. poświadczenia nieprawdy w dokumencie w postaci protokołu z pomiarów i regulacji instalacji wentylacji mechanicznej bytowej i oddymiającej w kamienicy przy ul. [...] co do parametrów wentylacji nawiewno-wyciągowej w zakresie jej wydolności, sprawności i zgodności z projektem budowlanym a także użycia ww. dokumentu przed Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Krakowie.Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2023 r. PINB na podstawie art. 101 § 1 K.p.a. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego.Decyzją z dnia 28 czerwca 2023 r., znak: RPE.5121.3.2022.KBK Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. umorzył w całości, jako bezprzedmiotowe, postępowanie administracyjne, wznowione na wniosek z dnia 10 grudnia 2020 r., Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. z dnia 17 października 2016 r. 1227/2016, w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. - tj. pięter 1, 2, 3 i 4.Od ww. decyzji odwołanie złożyła Z. Sp. z o.o. z siedzibą w K.W toku postępowania odwoławczego, pismem z dnia 27 lutego 2025 r. znak 4138-4.Ds.620.2024 Prokurator Prokuratury Rejonowej w K. - Ś. Z. w K. poinformował, iż "pod nadzorem tut. Prokuratury prowadzone było postępowanie z zawiadomienia Z. Sp. z o.o. w sprawie o czyn z art. 271 §1 kk, polegający na poświadczeniu nieprawdy w protokole z pomiarów i regulacji instalacji wentylacji mechanicznej bytowej i oddymiającej w kamienicy przy ul. [...] /[...] w K.. Materiał dowodowy zgromadzony w toku śledztwa - toczącego się ostatnio pod sygn. [...], uzasadnił przedstawienie A. T. i M. N. zarzutów, o to że w bliżej nieustalonym dniu lutego 2016 r. w K., legitymujący się uprawnieniami do wykonywania prac kontrolo - pomiarowych na stanowisku dozoru, świadectwo kwalifikacji nr [...] (A. T.) oraz uprawnieniami budowalnymi bez ograniczeń w specjalizacji instalacji sieci, urządzeń wod-kan, cieplnych, klimatyzacyjnych i gazowych, nr [...] (M. N.), oświadczyli nieprawdę w dokumencie: Protokół z pomiarów i regulacji instalacji wentylacji mechanicznej bytowej i oddymiającej w kamienicy przy ul. [...], co do parametrów wentylacji nawiewowo - wyciągowej w zakresie jej wydolności, sprawności i zgodności z projektem budowlanym zamiennym przebudowy’ [...] piętra kamienicy pod adresem K. [...] temat: Instalacja wentylacji wykonanym dla inwestora P. K. w styczniu 2013 r. przez inż. E. U., zatwierdzonym decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 249/2013 z dnia 25 listopada 2013 r. znak: ROiK L5160.12.2013.WGR, utrzymaną w mocy ostateczną decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 1024/2015 z dnia 6 października 2015 r. znak: WGB.7721.322.20I5.MWOR, które to okoliczności miały znacznie prawne, jako niezbędne dla uzyskania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1227/2016 znak: ROIK 1.5121.78.2016.IRS z dnia 17 października 2016 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie części hotelowej nieruchomości wskazanej powyżej nieruchomości, tj. czyn z art. 271 § 1 kk. Aktualnie w sprawie sporządzany jest akt oskarżenia, celem skierowania do Sądu Rejonowego dla K. - Ś. w K.".Za pismem z dnia 13 marca 2024 r. Z. sp. z o.o. przedłożyła kopię aktu oskarżenia Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. - Ś. Z. w K. z dnia 13 marca 2025 r. sygn. akt [...] przeciwko A. T. oraz M. N..Opisaną na wstępie decyzją nr 450/2025 z 13 sierpnia 2025 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie utrzymał zaskarżoną decyzję organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji.Organ wskazał, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 K.p.a.. Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. W piśmiennictwie dzieli się te przyczyny na podmiotowe i przedmiotowe.Zaskarżoną decyzją PINB umorzył w całości jako bezprzedmiotowe, postępowanie administracyjne wznowione na wniosek z dnia 10 grudnia 2020 r., Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. - tj. pięter 1, 2, 3 i 4. Ww. wniosku jako podstawę wznowienia wskazano art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.Organ wskazał, że wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej w sprawie zakończonej (lub postanowienia o którym mowa w art. 126 K.p.a.), a więc takiej decyzji, która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi. W pierwszym etapie wznowienia - wstępnym - organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada przesłanki formalne do wznowienia postępowania. Etap ten może zakończyć się zatem albo postanowieniem o wznowieniu postępowania w przypadku pozytywnych ustaleń co do zachowania wymogów formalnych wniosku (art. 149 §1 K.p.a.) albo też postanowieniem o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 K.p.a.) w sytuacji, gdy organ ustali że wznowienie postępowania jest z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła wniosek z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 lub w art. 145a § 2 K.p.a.Analiza akt organu I instancji znak: ROIK 1.5121.78.2016.JRS wykazała, że decyzją z dnia 17 października 2016 r. nr 1227/2016 znak: ROIK 1.5121.78.2016.JRS PINB na podstawie art. 59 ust. 1 i 3 P.b. udzielił inwestorowi P. P. K. pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku usytuowanego na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] / [...] K. - tj. pięter 1, 2, 3 i 4 przebudowanych zgodnie z projektem zamiennym pn.: "Przebudowa pięter 1, 2, 3, 4 kamienicy przy [...] / ul. [...] w K., dz[...] obr. [...] w K.", zatwierdzonym decyzją PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 249/2013 z dnia 25 listopada 2013 r., znak: ROiK 1.5160.12.2013.WGR, utrzymaną w mocy ostateczną decyzją MWINB z dnia 6 października 2015 r. nr 1024/2015 znak: WOB.7721.322.2015.MWOR.Organ odwoławczy przyjął, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją PINB z dnia 17 października 2016 r. nr 1227/2016 był Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki. Przepis art. 150 K.p.a. wskazuje, iż organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.W dalszej kolejności organ wskazał, że we wstępnym etapie organ administracji właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada wyłącznie przesłanki formalne (określane także jako podstawy podmiotowe i przedmiotowe dopuszczalności wniosku o wznowienie). Przedmiotem weryfikacji jest w tej sytuacji ustalenie czy wniosek o wznowienie: dotyczy sprawy załatwionej decyzją ostateczną, został złożony przez uprawniony do tego podmiot, został złożony w ustawowym terminie, powołuje przesłanki do wznowienia postępowania enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 K.p.a..Inspektor Wojewódzki wyjaśnił, że, że obowiązkiem organu do którego wpływa wniosek o wznowienie postępowania jest zbadanie w pierwszej kolejności czy wniosek został wniesiony przez osobę będącą stroną postępowania, czy został złożony w ustawowym terminie oraz czy wnoszący podmiot powołuje się na przesłanki określone w art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa oraz art. 145b K.p.a.Poddając analizie ww. przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego, w ślad za organem I instancji MWINB wskazał, że postępowanie, którego dotyczył wniosek o wznowienie postępowania, zostało zakończone decyzją ostateczną z dnia 17 października 2016 r. nr 1227/2016, w którym to Z. sp. z o.o. nie pozostawała stroną postępowania.Podkreślono, że prawidłowe rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy administracyjnej wymagało od organu odwoławczego uwzględnienia i zastosowania się do oceny prawnej sprawy zaprezentowanej przez orzekający sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: P.p.s.a.): "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie".W niniejszej sprawie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1105/21, którym uchylono postanowienie MWINB nr 675/2021 z dnia 26 lipca 2021 r. znak: WOB.7722.35.2021.MCZA oraz poprzedzające je postanowienie PINB nr 1488/2020 z dnia 18 grudnia 2020 r., odmowie wznowienia postępowania.Mając na uwadze powyższy wyrok, którego uzasadnienie w części przywołano w treści uzasadnienia decyzji, organ odwoławczy podkreślił, że decyzja PINB z dnia 17 października 2016 r. nr 1227/2016 udzielająca pozwolenie na użytkowanie była efektem niezgodnego z prawem zachowania się inwestora. Względem przedmiotowego obiektu budowlanego prowadzone było bowiem postępowanie naprawcze, w ramach którego organ I instancji wydał w dniu 25 listopada 2013 r. decyzję nr 249/2013, którą na podstawie art. 51 ust. 4 P.b. zatwierdzono inwestorowi projekt budowlany zamienny, udzielono pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożono na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Ww. decyzja została następnie utrzymana decyzją MWINB z dnia 6 października 2015 r. nr 1024/2015. Powyższa decyzja PINB nakładała obowiązek wystąpienia z wnioskiem o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, o której mowa w art. 55 pkt 2 P.b. W związku z powyższym, w postępowaniu administracyjnym w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu krąg stron nie powinien zamykać się tylko i wyłącznie na osobie inwestora, ale winien także obejmować podmioty biorące udział w prowadzonym uprzednio postępowaniu naprawczym, przy czym interes prawny do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania dot. decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie posiadają strony biorące udział w postępowaniu naprawczym (poprzedzającym wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie), a także inne podmioty posiadające interes prawny w podważeniu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego (tak: wyrok NSA z dnia 24 marca 2021 r., II OSK1384/20).Przyjmując wytyczne WSA w Krakowie zawarte w wyroku z dnia 17 lutego 2022 r., II SA/Kr 1105/21, organ uznał, że Z. sp. z o.o. ma interes prawny - w rozumieniu art. 28 K.p.a. - w żądaniu wznowienia postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku, którego był najemcą, skoro decyzja o pozwoleniu na użytkowanie nie została wydana na skutek prowadzenia robót budowlanych w oparciu o "typowe" pozwolenie na budowę, a w oparciu o decyzję o której mowa w art. 51 ust. 5 P.b., przy czym źródło istnienia interesu prawnego strony skarżącej znajduje się w zawartym w umowie najmu z dnia 29 września 2016 r. warunku rozwiązującym: od wydania kwestionowanej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie zależał bowiem sam fakt trwania lub rozwiązania umowy najmu. Nadmieniono przy tym, że pozostałymi stronami postępowania są właściciele działki nr [...] obr. [...] P. H. P.-C., P. M. R., P. A. K.-L., P. K. E., P. C. (C.) K., P. D. C.-K., P. J. K..Dalej organ wskazał, że z wniosku Z. sp. z o.o. z dnia 10 grudnia 2020 r. wynika, że wnioskodawca wnosi o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1227/2016 z dnia 17 października 2016 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. W uzasadnieniu wniosku zostało m.in. podniesione, iż: "P. K., celem uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (...) przedłożył organowi protokół z pomiarów i regulacji instalacji wentylacji mechanicznej bytowej i oddymiającej z pomiarów autorstwa Pana A. T. i M. N. sporządzony w lutym 2016 roku (...). Z opinii biegłego w sposób jednoznaczny wynika, iż dane zawarte w Protokole z Pomiarów są nieprawdziwe (...) Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o dokument najprawdopodobniej sfałszowany (w tym przedmiocie toczy postępowanie karne prowadzone przed Prokuraturą Rejonową K. Ś. Z., sygn. akt [...])".W ocenie organu należało uznać, że przedmiotowy wniosek dotyczył sprawy zakończonej decyzją ostateczną oraz wskazywał na okoliczność odpowiadającą przyczynie wznowienia postępowania, enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a., art. 145a § 1 k.p.a., art. 145aa § 1 k.p.a. lub art. 145b § 1 k.p.a., a ponadto został złożony przez upoważniony do tego podmiot.Dalej organ przeanalizował, czy wnioskodawca złożył wniosek o wznowienie postępowania w ustawowym terminie, zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. W wyniku tej analizy organ, na podstawie analizy treści wniosku i przywołanych tam dowodów, doszedł do przekonania, że termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania został dochowany.Podsumowując, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo postanowieniem na podstawie art. 149 § 1 K.p.a. z 9 listopada 2022 r., wznowił postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji z dnia 17 października 2016 r., nr 1227/2016, oraz zwrócił uwagę, że organ I instancji wskazał w podstawie prawnej postanowienia nieprawidłową przesłankę tj. art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., bowiem wniosek Z. sp. z o.o. z dnia 10 grudnia 2020 r. o wznowienie postępowania administracyjnego został złożony w oparciu o przesłankę wznowieniową o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. W ocenie MWINB doszło do omyłki.Dalej organ stwierdził, że w toku wznowionego postępowania administracyjnego organ I instancji uznał co następuje: "Wobec okoliczności, braku potwierdzenia faktu sfałszowania spornego dokumentu tj.: protokołu z pomiarów i regulacji instalacji wentylacji mechanicznej bytowej i oddymiającej w kamienicy przy ul. [...] w K., co do parametrów wentylacji nawiewno-wodociągowej w zakresie jej wydolności, sprawności i zgodności z projektem budowlanym, stosownym orzeczeniem sądu lub innego właściwego organu, wszczęcie rzeczonego postępowania wznowieniowego należy uznać, za przedwczesne, a co za tym idzie jego prowadzenie za bezprzedmiotowe".W odniesieniu do stanowiska organu I instancji Inspektor Wojewódzki wskazał, że "wznowienie postępowania ze względu na fałszerstwo dowodów jest możliwe dopiero po stwierdzeniu ich fałszerstwa orzeczeniem sądu lub innego właściwego organu. Odstąpienie od wymagania wcześniejszego stwierdzenia fałszerstwa dowodów orzeczeniem sądu lub innego organu jest możliwe wyłącznie w przypadku spełnienia się warunków określonych w art. 145 § 1 i 2" (vide: wyrok NSA z dnia 22 czerwca 1999 r., sygn. akt I SA 1924/98). Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 145 § 2 K.p.a., cyt.: "Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego". Bezspornym pozostaje, iż zaistnienia wskazanego przez wnioskodawcę czynu zabronionego nie stwierdzono orzeczeniem sądu ani innego organu, niemniej w przedmiotowej sprawie były prowadzone czynności wyjaśniające przez organy wskazane w art. 298 Kodeksu postępowania karnego (t.j. Dz. U z 2025 r. poz. 46 z późn. zm.), co potwierdza pismo Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. - Ś. Z. w K. z dnia 27 lutego 2025 r. sygn. akt [...] Co więcej, organ pozyskał informację, iż został przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. - Ś. Z. w K. sporządzony akt oskarżenia z dnia 13 marca 2025 r. sygn. akt [...] przeciwko A. T. oraz M. N. o przestępstwo z art. 271 § 1 ustawy Kodeks karny. Jak natomiast stanowi art. 271 § 1 kk: "Funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 października 2024 r. sygn. akt II OSK 2835/21 co do zasady wznowienie postępowania możliwe jest dopiero po stwierdzeniu orzeczeniem sądu sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa. Strona, która domaga się wznowienia postępowania na tych podstawach musi zatem przedstawić organowi dowód w postaci orzeczenia sądowego stwierdzającego te okoliczności (również: wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2021 r., sygn. akt II OSK 2721/20; wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2018 r" sygn. akt I OSK 2575/17; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 17 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 997/19; wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 127/19; wyrok WSA w Lublinie z dnia 20 grudnia 2018 sygn. akt II SA/Lu 832/18).Przed wydaniem takiego orzeczenia wznowienie jest możliwe tylko wówczas, gdy: sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste i jednocześnie wznowienie jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego (art. 145 § 2 K.p.a.), bądź postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn wynikających z przepisów prawa, np. przedawnienie ścigania i orzekania, amnestia, abolicja czy ograniczenia wynikające z immunitetu (art. 145 § 3 K.p.a.).Analiza doktryny prawa administracyjnego w zakresie dotyczącym przepisu art. 145 § 2 K.p.a. pozwala na wysunięcie następujących wniosków. Do zastosowania tego przepisu konieczne jest łączne wystąpienie obu przesłanek tj. oczywistość fałszu oraz niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Fałszerstwo dowodu musi być bezsporne, pewne, nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości (wyroki NSA z dnia: 24 listopada 2022 sygn. akt II OSK 4024/19; 26 listopada 2018 r., II OSK 348/18). Odnośnie zaś drugiej kwestii wskazać należy, że pojęcie "interes społeczny" jest pojęciem niedookreślonym. Z całą pewnością wydawanie decyzji w oparciu o fałszywe dowody lub w wyniku przestępstwa narusza szeroko rozumiany interes społeczny, którego jednym z elementów jest poczucie sprawiedliwości społecznej. Pozostawienie, zatem w obrocie prawnym decyzji wydanej w oparciu o stan faktyczny, ustalony na podstawie fałszywych dowodów lub wydanej w wyniku przestępstwa, stanowiłoby poważną szkodę dla interesu społecznego (wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Lu 476/23).Biorąc pod uwagę powyższe, skoro fakt fałszu intelektualnego popełnionego przez autorów protokołu badań i sprawdzeń nie został stwierdzony żadnym prawomocnym orzeczeniem - przy czym sporządzenie aktu oskarżenia o przestępstwo poświadczenie nieprawdy nie jest równoznaczne ze sfałszowaniem dowodu o którym mowa w treści art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. - organ podzielił stanowisko PINB, iż brak jest możliwości wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji PINB z dnia 17 października 2016 r., nr 1227/2016, znak: ROiK.I.5121.78.2016.JRS. MWINB podziela w przedmiotowym zakresie linię orzeczniczą przedstawioną w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 11 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Po 137/24 gdzie wskazano, że organ rozpatrując wniosek o wznowienie postępowania nie powinien prowadzić postępowania dowodowego w celu ustalenia wystąpienia przesłanek określonych w art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. (por. wyroki NSA z dnia 7 grudnia 2021 r. sygn. akt II GSK 1930/21; z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt II OSK 4024/19). Nie może on bowiem wstępować w kompetencje nieprzewidziane dla niego, ryzykując dodatkowo dokonanie odmiennej oceny od oceny przeprowadzonej przez powołane do tego sądy i organy (wyrok NSA z dnia 16 lutego 2022 r., sygn. akt I OSK 664/19). Co więcej, działaniem całkowicie nieprawidłowym byłoby wznowienie postępowania przez organ z urzędu na podstawie jedynie podejrzenia zaistnienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., by potem postępowanie wznowieniowe zawiesić z uwagi na konieczność potwierdzenia wystąpienia tej przesłanki wznowieniowej jako zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (tak: wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 13 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 856/23).Zdaniem Inspektora Wojewódzkiego, w odniesieniu do przesłanki o której mowa w art. 145 § 2 K.p.a. nie sposób uznać, iż zostały spełnione w niniejszej sprawie oba wymogi, o których mowa w ww. przepisie. Trudno bowiem wyobrazić sobie, że pozostawienie w obrocie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie części hotelowej budynku (tj. pięter 1,2,3,4, budynku) stwarza niebezpieczeństwo dla życia, zdrowia ludzkiego oraz zagrożenia powstaniem poważnej szkody dla interesu społecznego, skoro budynek ten jest użytkowany. Ponadto brak jest "oczywistości" dokonania przestępstwa. Wskazano, że przestępstwa poświadczenia nieprawdy można dopuścić się jedynie umyślnie, przy czym sprawca musi obejmować swoją świadomością, że poświadcza nieprawdę oraz że poświadczenie to dotyczy okoliczności mających znaczenie prawne. Nie wystarczy tu zatem stwierdzenie samego tylko zachowania naruszającego przepisy, ale konieczność udowodnienia umyślności działania. Co więcej, nawet gdyby wskazywane przez skarżącego dowody były w oczywisty sposób wadliwe, dotknięte ewidentnymi nieprawidłowościami, ale uchybienia te nie były wynikiem podrobienia lub przerobienia tych dokumentów, do dowody takie nie są sfałszowane.Nadmieniono również, że nie ma przeszkód prawnych by organ, do którego wpłynęło podanie o wznowienie postępowania, wszczął postępowanie z urzędu, ale w ramach odrębnej sprawy administracyjnej - o ile znajdzie przyczynę uzasadniającą wszczęcie postępowania wznowieniowego.W konsekwencji MWINB uznał, że organ I instancji miał uzasadnione podstawy do wydania skarżonej decyzji z dnia 28 czerwca 2023 r. i jest ona prawidłowa, w związku z czym organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. był zobowiązany do utrzymania jej w mocy.Na powyższą decyzję Z. . z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając decyzji naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia:- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z oraz art. 28 k.p.a. i 30 § 4 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji (Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie RPE.5I21.3.2022.KPK), która została wydana w sytuacji, gdy jedna z uczestniczek postępowania B. K. zmarła przed jej wydaniem, tj. dnia 20 czerwca 2023 roku, i w dacie wydania decyzji nie wstąpili w miejsce zmarłego uczestnika postępowania następcy prawni, i tym samym decyzja organu 1 instancji obarczona była wadą nieważności, albowiem decyzja została skierowana do osoby nieistniejącej w obrocie prawnym, po utracie zdolności sądowej przez stronę;- art. 145 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego i w konsekwencji wadliwe uznanie, że brak jest przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, bowiem sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa nie jest oczywiste, podczas gdy z opinii Akademii Górniczo Hutniczej oraz opinii biegłego inż. P. O., wynika, iż decyzja o pozwoleniu na użytkowanie wydana została prawdopodobnie na podstawie dokumentu uzyskanego za pomocą przestępstwa, gdyż przedstawiono dokumenty, w których przytoczone zostały badania wykonane w nieistniejących pomieszczeniach oraz na nieistniejących urządzeniach, a obieg powietrza w budynku będącym przedmiotem najmu był na dużo niższym poziomie niż deklarowany przez wynajmujących, a poziom ten uniemożliwiał prowadzenie w budynku działalności hotelowej, a nadto w sprawie tej toczy się postępowanie karne przed Sądem Rejonowym dla K. - Ś. w K. pod sygn[...] (po wniesieniu aktu oskarżenia przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. - Ś. Z. w K. przeciwko A. T. i M.N., tj. osobom, które podpisały protokół pomiarów regulacji mechanicznej bytowej i oddymiającej w kamienicy przy ul. [...]- art. 145 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że pozostawienie w obrocie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki nr 1227/2016, znak ROIK 1.5121.78.2016.JRS z dnia 17 października 2016 roku o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku usytuowanego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. - tj. [...] nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, ani poważnej szkody dla interesu społecznego, a także poprzez wadliwe ustalenie faktyczne, że przedmiotowy budynek pozostaje użytkowany, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy (opinia biegłego inż. P. O., ekspertyza Akademii Górniczo Hutniczej) wskazuje na istotne wady instalacji wentylacyjnej i przeciwpożarowej, co stwarza realne i poważne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, nadto budynek nie jest obecnie użytkowany (z uwagi na istotne ryzyko pożaru), jak również pozostawienie ww. decyzji w obrocie narusza istotny interes społeczny, bowiem budynek jest wpisany do rejestru zabytków, a zatem istnienie ryzyka uszkodzenia budynku narusza interes społeczny;- art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez wadliwie ustalenie, iż w niniejszej sprawie nie istniała podstawa do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie "wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję", gdyż wniosek Z. z dnia 10 grudnia 2020 roku o wznowienie postępowania nie został złożony w oparciu o tą przesłankę, podczas gdy istniały nowe, istotne dla sprawy okoliczności i dowody w dniu wydania decyzji, które nie były znane organowi, a które zostały ujawnione dopiero w toku późniejszych postępowań, takie jak okoliczność, że prawdopodobnie w protokole pomiarów regulacji mechanicznej bytowej i oddymiającej w kamienicy przy ul. [...], który był niezbędny dla uzyskania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki nr 1227/2016, znak ROIK 1.5121.78.2016.JRS z dnia 17 października 2016 roku o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie część i hotelowej ww. nieruchomości, została poświadczona nieprawda, a zatem w treści decyzji zostały zawarte nieprawdziwe okoliczności, co nakazuje wznowienie postępowania administracyjnego, a Sąd winien wznowić postępowanie administracyjne na tej podstawie z urzędu.Strona skarżąca wniosła na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. o zwrócenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie do Sądu Rejonowego dla K. - Ś. w K. o nadesłanie akt sprawy karnej prowadzonej pod sygn. akt: [...] przeciwko A. T. i M. N., tj. osobom, które podpisały protokół pomiarów regulacji mechanicznej bytowej i oddymiającej w kamienicy przy ul. [...], który posłużył jako podstawa do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego obiektu, oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach tej sprawy karnej, w szczególności: aktu oskarżenia, protokołów przesłuchań oskarżonych, zeznań świadka Z. K., zeznań kierownika budowy, protokołu konfrontacji świadka Z. K..Wobec powyższego, na podstawie art. 135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a. skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w całości, uchylenie w całości decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującej w mocy wadliwą decyzję organu I instancji; przekazanie sprawy właściwemu organowi do ponownego rozpoznania; zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu rozwinięto zarzuty skargi.W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi, uznając wniesione zarzuty za nieuzasadnione.W piśmie z 19 stycznia 2026 r. stanowisko w sprawie przedstawili uczestnicy postępowania M. R., H. P.-C., K. E., A. K.-L., D. C.-K., C. K. oraz J. K., wnosząc o oddalenie skargi. Przedstawiono kopię prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla K. -Ś. w K. Wydział I Cywilny z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt I [...] stwierdzającego nabycie spadku po zmarłej 20 czerwca 2023 r. B. K. na rzecz siostry H. P. – C.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.W wyniku przeprowadzonej kontroli w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw.Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja nr 450/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2025 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki z dnia 28 czerwca 2023 r., o umorzeniu, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., postępowania wznowionego na wniosek z dnia 10 grudnia 2020 r. złożony przez Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr 1227/2016 z dnia 17 października 2016 r., w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie części hotelowej budynku na działce nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K. - tj. pięter [...]Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, służącym weryfikacji decyzji ostatecznej, ze względu na wady kwalifikowane wskazane w art. 145 §1, art. 145a, art. 145aa, art. 145b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2025 r. poz. 1691, dalej: k.p.a.). Postępowanie to stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 § 1 k.p.a.) i z tego względu konieczne jest restrykcyjne podejście przy wykładni przepisów regulujących przebieg tego postępowania, w tym do przepisów regulujących dopuszczalność jego wszczęcia.Przepisy regulujące postępowanie w sprawie wznowienia dzielą je na dwie fazy: fazę wstępną, w której bada się formalne przesłanki wznowienia postępowania, tj. legitymację wnioskodawcy (art. 147 k.p.a.) oraz zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie (art. 148 k.p.a.). Fazę tę kończy - w przypadku pozytywnej weryfikacji przesłanek formalnych - postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), zaś w przypadku ustalenia, że którakolwiek z przesłanek formalnych nie została spełniona – postanowienie o odmowie wznowienia, na które służy zażalenie (art. 149 § 3 i 4). Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera drugi, merytoryczny etap postępowania, w którym organ przeprowadza postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2).W wyniku wznowienia postępowania, zgodnie z art. 151 § 1 k.p.a. może zostać wydana decyzja, którą organ: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (§ 2). Postępowanie wznowione może się zakończyć decyzją o umorzeniu postępowania wydaną na podstawie art. 105 § 1 lub 2 k.p.a.Z takim przypadkiem (umorzenia postępowania) mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której organ stwierdził bezprzedmiotowość postępowania wznowionego. Istotne jest w tym kontekście to, że we wniosku o wznowienie przywołano przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Organ odwoławczy, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, stwierdził, że wznowienie postępowania na podstawie tej przesłanki jest dopuszczalne, o ile fałszerstwo dowodów zostało stwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsce, a jednocześnie stwierdził, że nie zaistniały okoliczności określone w art. 145 § 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że "z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego". Tylko dla kompletności wywodu warto również przywołać art. 145 § 3 k.p.a., zgodnie z którym przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem lub innym organem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa. Okoliczności kontrolowanej sprawy nie naprowadzają na ten przypadek.Zdaniem Sądu, stanowisko organów w niniejszej sprawie jest prawidłowe, a postępowanie administracyjne wznowione na wniosek skarżącej z 10 grudnia 2020 r. należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.Analizując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wyjść należy od tego, że rzeczywiście wznowienie postępowania na podstawie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz podobnej przesłanki określonej w punkcie 2 (decyzja wydana została w wyniku przestępstwa) co do zasady następuje po stwierdzeniu sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa przez sąd lub odpowiedni organ.W doktrynie wskazuje się w tym względzie następująco: "Sfałszowanie dowodu co do zasady powinno być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Nie jest rzeczą organu administracji przeprowadzenie dowodu na tę okoliczność (por. wyrok NSA z 2.06.2000 r., I SA 1123/99, LEX nr 55743). Strona lub inny podmiot dążący do zainicjowania wznowienia postępowania na odnośnej podstawie powinny zatem przedłożyć miarodajne orzeczenie (por. wyrok WSA w Opolu z 2.12.2010 r., II SA/Op 443/10, LEX 754194; wyrok NSA z 7.11.2013 r., II OSK 1214/12, LEX nr 1559343), aczkolwiek nie wyłącza to powinności organu administracji poczynienia z urzędu ustaleń co do jego wydania, ilekroć zachodzi takie prawdopodobieństwo. Orzeczeniem odpowiadającym hipotezie reguły z art. 145 § 2 jest bezspornie prawomocny wyrok sądu karnego. Nie ma natomiast skrystalizowanego stanowiska sądów administracyjnych co do orzeczeń innego organu, czy też nawet sądu karnego, ale stwierdzających sfałszowanie dowodu w sposób niejako pośredni. W wyroku z 17.02.2010 r., II OSK 353/09, LEX nr 592070, NSA wyraził pogląd, że "postanowienie o umorzeniu przez prokuratora postępowania przygotowawczego jest jedynie kolejnym dowodem w sprawie, a nie orzeczeniem właściwego organu o sfałszowaniu dowodu, wykorzystanego przez organ administracyjny" (por. też wyrok WSA w Warszawie z 2.03.2007 r., VII SA/Wa 2408/06, LEX 334829; wyrok WSA w Lublinie z 11.05.2010 r., II SA/Lu 127/10, LEX 674263; W. Taras, Glosa do wyroku NSA z 2.02.2007 r., I OSK 418/06, Sam. Teryt. 2007/6, s. 71). (....) Na gruncie doktrynalnym za wyczerpujące i przekonujące należy uznać ustalenia G. K. (Stwierdzenie sfałszowania dowodu (popełnienia przestępstwa) jako warunek wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., PPP 2008/7–8, s. 89–96), w świetle których desygnatami pojęcia orzeczenia sądu będą prawomocne wyroki sądu karnego: wyrok skazujący, wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne i wyrok nakazowy wydawany w postępowaniu nakazowym, a desygnatami pojęcia orzeczenia innego organu – orzeczenie izby morskiej w sprawie wypadku morskiego, orzeczenie Trybunału Stanu, orzeczenie Międzynarodowego Trybunału Karnego oraz prawomocne postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa (aczkolwiek to ostatnie raczej tylko w odniesieniu do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1, nie zaś przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2; por. G. Krawiec, Stwierdzenie..., s. 95)" (T. Kiełkowski [w:] "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", red. H. Knysiak-Sudyka, WKP 2023, art. 145).Podzielając w pełni przywołane rozważania, Sąd wskazuje, że w kontrolowanej sprawie bezspornie nie stwierdzono orzeczenia sądu ani orzeczenia innego organu stwierdzającego fałszerstwo tudzież przestępstwo związane ze sprawą, której dotyczył wniosek o wznowienie postępowania. Z akt sprawy wynika, że Prokurator Prokuratury Rejonowej w K. - Ś. Z. w K. sporządził akt oskarżenia z dnia 13 marca 2025 r. sygn. akt [...] przeciwko A. T. oraz M. N. o przestępstwo z art. 271 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383), tj. poświadczenie nieprawdy, ale sprawa ta nie została rozstrzygnięta.Prawidłowo zatem poddano ocenie w zaskarżonej decyzji spełnienie przesłanek, o których stanowi przywołany wcześniej art. 145 § 2 k.p.a.Jak słusznie dostrzegł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 grudnia 2025 r., II OSK 915/23: "Do zastosowania tego przepisu konieczne jest łączne wystąpienie obu przesłanek tj. oczywistość fałszu oraz niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Fałszerstwo dowodu musi być bezsporne, pewne, nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości (por. wyroki NSA z 24 listopada 2022 r., II OSK 4024/19, LEX nr 3506085; z 26 listopada 2018 r., II OSK 348/18, LEX nr 2611657). NSA wskazywał, że wznowienie przez organ postępowania bez czekania np. na wyrok potwierdzający sfałszowanie dokumentów, dopuszczalne jest jedynie pod warunkiem kumulatywnego zaistnienia dwóch przesłanek: oczywistości dokonania fałszerstwa istotnego dla sprawy dowodu oraz niebezpieczeństwa dla życia, zdrowia ludzkiego lub zagrożenia powstaniem poważnej szkody dla interesu społecznego, których to zagrożeń w inny sposób nie da się uniknąć. Oczywistość powinna dotyczyć cech zewnętrznych fałszu. Przesłanka niebezpieczeństwa lub szkody dla interesu społecznego musi być wynikiem przeprowadzonej oceny stopnia zagrożenia tych wartości (wyrok NSA z 7 listopada 2013 r., II OSK 1214/12, LEX nr 1559343)".Sąd podziela stanowisko Inspektora Wojewódzkiego, który wywiódł, że w kontrolowanej sprawie nie zaistniała ani oczywistość fałszerstwa, ani też nie wykazano, by wznowienie postępowania było niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego.Podzielić należy w szczególności stanowisko organu, zgodnie z którym nie jest oczywiste, że zarzucane poświadczenie nieprawdy stanowi sfałszowanie dowodu, o czym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Zdaniem Sądu nawet możliwa do stwierdzenia wadliwość dowodu w sprawie (np. brak zgodności ze stanem istniejącym w danym momencie) nie oznacza jego sfałszowania, wobec czego konieczne jest wykazanie na podstawie przeprowadzonego postępowania karnego. Tymczasem przypadek oczywisty, o którym stanowi art. 145 § 2 k.p.a., to przypadek, w którym organ administracji publicznej może stwierdzić (oczywiście tylko na potrzeby własnego postępowania) sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa nawet przed przeprowadzeniem postępowania karnego. Jest to z pewnością sytuacja wyjątkowa, która w niniejszej sprawie nie zachodzi. Warto też zauważyć, że na brak oczywistości sfałszowania dowodu wskazuje pośrednio również i treść wniosku o wznowienie postępowania, w którym dla wykazania przesłanki wznowienia, związanej z zarzucaną wadliwością protokołów z pomiarów i regulacji instalacji wentylacji, przywołano opinię biegłego, co dyskwalifikuje twierdzenie o oczywistości fałszerstwa.Zgodzić się trzeba również z organem odwoławczym, że okoliczności sprawy nie wskazują na to, by wznowienie postępowania było niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Należało mieć na względzie, że żądanie wznowienia postępowania dotyczy decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z 17 października 2016 r. Skoro budynek ten od lat jest użytkowany, można domniemywać, że przechodzić wymagane prawem przeglądy. Ponadto organy państwowe, w tym organy nadzoru budowlanego, prowadzące w okresie od uzyskania pozwolenia na użytkowania do dnia wydania zaskarżonej decyzji różne postępowania odnoszące się do tego budynku i przewidzianej tam działalności hotelowej, nie stwierdziły zagrożenia związanego zwłaszcza z życiem lub zdrowiem ludzkim, nie sposób upatrywać w okolicznościach sprawy uzasadnienia dla niezbędności wznowienia postępowania wobec braku orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu. Również strona skarżąca nie zaoferowała w toku postępowania administracyjnego dowodu mogącego wskazywać na niezbędność wznowienia postępowania, pomimo braku orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu, dla ochrony dóbr wskazanych w art. 145 § 2 k.p.a.Rację ma również organ odwoławczy, że nie zachodziła w tych realiach przesłanka do zawieszenia postępowania, zwłaszcza na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. (gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd). Rozstrzygnięcie kwestii zawieszenia w rozpatrywanej sprawie wiąże się z przywołanymi przepisami art. 145 § 1 pkt 1 i § 2 i 3 k.p.a., z których jasno wynika, że w przypadku fałszerstwa dowodów lub wydania decyzji w wyniku przestępstwa, albo (co do zasady) wznawia się postępowanie po stwierdzeniu okoliczności wznowienia odpowiednim orzeczeniem, albo jeśli spełnione są okoliczności określone w art. 145 § 2 lub 3 k.p.a. Nie byłoby zatem prawidłowe wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie podejrzenia popełnienia przestępstwa, po to by je zawiesić do czasu rozstrzygnięcia sprawy popełnienia przestępstwa.W tym kontekście Sąd wskazuje na niezasadność sformułowanego w skardze wniosku o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów. Zgodnie z art. 106 § 3 P.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Niewątpliwie dokumenty z akt postępowania karnego, które nie zakończyło się orzeczeniem stwierdzającym sfałszowanie dowodu, nie były niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na decyzję umarzającą postępowanie z przyczyn podanych powyżej.Finalnie odnieść się trzeba do sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 156 §1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 28 k.p.a. i art. 30§4 k.p.a.Zgodnie z art. 156 §1 pkt 4 k.p.a. wadą nieważności jest obarczona decyzja, która została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie. Zdaniem Sądu w okolicznościach kontrolowanej sprawy nie doszło do takiego naruszenia prawa.Zauważyć należało, że decyzja organu pierwszej instancji, wydana 28 czerwca 2028 r. skierowana została do współwłaścicieli ww. nieruchomości, w tym do B. K. i H. P. – C. . Wszyscy współwłaściciele działki nr [...] obr. [...], reprezentowani byli w tym postępowaniu przez jednego pełnomocnika w osobie adwokata J. Ż., któremu doręczono decyzję.Jak wynika z akt sprawy, także z odpowiedzi na skargę uczestników postępowania, B. K. zmarła w dniu 20 czerwca 2023 r., a więc przed wydaniem decyzji organu pierwszej instancji, co miało miejsce 28 czerwca 2023 r. W tej sytuacji zastosowanie znalazł art. 30 § 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Następcą prawnym zmarłej B. K., zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla K. – Ś. I Wydział Cywilny z 7 marca 2024 r., I Ns [...], stała się H. P.-C..Zatem, jakkolwiek wadliwe oznaczenie w decyzji organu pierwszej instancji B. K. jako adresata rozstrzygnięcia, tak w okolicznościach sprawy ma znaczenie, że jej następca prawny w osobie H. P.-C., brał udział w postępowaniu przed organem pierwszej instancji i był adresatem decyzji. Dlatego, zdaniem Sądu, opisany przypadek nie stanowi wadliwości, o której mowa w art. 156 § 4 k.p.a., a w konsekwencji nie jest uzasadnione stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 2 P.p.s.a.Nie bez znaczenia jest również fakt, że kwestionowana decyzja jest decyzją umarzającą postępowanie, która nie konkretyzuje żadnych praw lub obowiązków jednostek. Jej istotą jest stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania, która uniemożliwia wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Również z tej przyczyny niezasadne byłoby wyeliminowanie przez Sąd zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, skoro Sąd podzielił stanowisko organów co do bezprzedmiotowości postępowania i jego umorzenia na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.W przedstawionych realiach sprawy należało więc oddalić skargę, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 P.p.s.a.