Postanowienie - I SAB/Wa 75/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 31 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z 20 listopada 2025 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. S. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości (dalej: ,,organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z 20Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z 20 listopada 2025 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. S. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości (dalej: ,,organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z 20
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
31 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Przemysław Żmich
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
M. S. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości (dalej: ,,organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z 20 listopada 2025 r. o objęcie nadzorem zewnętrznym sprawy prowadzonej po numerem DWOiP-IV.0511.59.2025.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Organ wyjaśnił, że skarga skarżącego nie dotyczy bezczynności w wykonywaniu zadań administracji publicznej w formach prawnych podanych przez ustawodawcę kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: ,,ppsa").Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Na wstępie wyjaśnić należy, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.Zgodnie z art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Na gruncie cytowanego wyżej art. 3 § 2 pkt 4 ppsa rozszerzono kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub postanowień, co jest wiązane z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej oraz z potrzebą zapewnienia im gwarancji procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej i w zakresie zadań realizowanych przez te organy (por. Woś Tadeusz. Art. 3. [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI. Wolters Kluwer, 2016.). Tym samym obywatele i inne podmioty konkretnych uprawnień lub obowiązków mają zapewnioną ochronę w drodze sądowej w sytuacji, gdy odnoszący się do nich akt lub czynność ma cechy określone w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Mogą bowiem zaskarżyć do sądu administracyjnego takie akty i czynności organu administracji publicznej, a także bezczynność organu w tych sprawach, jak również żądać, aby sąd administracyjny orzekł o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa.Z kolei, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).W niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Ministra Sprawiedliwości w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 20 listopada 2025 r. o objęcie nadzorem administracyjnym postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Toruniu oraz podjęcie określonych czynności nadzorczych. Skarżący zarzuca, że Minister nie podjął żadnych czynności merytorycznych w sprawie, w szczególności nie przeprowadził analizy akt, nie wydał rozstrzygnięcia oraz nie odniósł się do zarzutów przedstawionych we wniosku, ograniczając się jedynie do przekazywania pisma według właściwości.W ocenie Sądu, przedmiot skargi nie mieści się jednak w zakresie kognicji sądów administracyjnych. Działania Ministra Sprawiedliwości, do których odnosi się skarżący, podejmowane są bowiem w ramach sprawowania nadzoru administracyjnego nad działalnością sądów powszechnych, uregulowanego w przepisach ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych. Czynności te nie mającharakteru aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 ppsa, w szczególności nie prowadzą do wydania decyzji administracyjnej ani innego aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Przekazanie przez Ministra Sprawiedliwości pisma skarżącego według właściwości stanowi czynność o charakterze techniczno-organizacyjnym, niewywołującą skutków w sferze praw i obowiązków skarżącego w rozumieniu prawa administracyjnego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że w sprawie doszło do bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, albowiem obowiązek podjęcia czynności, którego niewykonanie mogłoby być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, w niniejszej sprawie nie występuje.Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, postanowił jak w sentencji., postanowił jak w sentencji.