Postanowienie - I SA/Op 304/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu - z dnia 26 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. ulgi w spłacaniu należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia skargi na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu w zakresie pobrania kwoty zwrotu podatku na poczet mandatów karnych postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 12 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd AdministrOdrzucono skargę. ulgi w spłacaniu należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia skargi na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu w zakresie pobrania kwoty zwrotu podatku na poczet mandatów karnych postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 12 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administr
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
Odrzucono skargę
Typ sprawy
sprawa administracyjna
Etap
postępowanie przed WSA
Tematy
ulgi w spłacaniu należności
Role w sprawie
skarżący
organ administracji
Data orzeczenia
26 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Przewodniczący
Anna Komorowska-Kaczkowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
Pismem z 12 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał tut. Sądowi pismo M. P. (dalej jako: skarżący, strona) z 9 marca 2026 r. zatytułowane "Skarga. Skarga (prośba) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie mandatów karnych ".W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż zgłasza skargę na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu (dalej jako: DIAS) w sprawie pobrania kwoty 898 zł bez jego pozwolenia i brak jej zwrotu z nadpłaty podatku z rozliczenia PIT za 2024 r. za 3 mandaty karne, jak również skrytykował nieprawidłowe działanie Komendy Miejskiej Policji w R. w czasie wystawiania mandatów karnych, gdyż skarżący nie jest osobą, która popełniła owe wykroczenia.Skarga z 9 marca 2026 r. została wniesiona w następstwie rozpatrzenia przez DIAS skargi na czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu (dalej: NUS) w zakresie pobrania kwoty zwrotu podatku na poczet mandatów karnych.Pierwszym pismem skarżącego złożonym w sprawie w dniu 25 czerwca 2025 r. była skarga na działanie NUS, w którym skarżący nie zgadzał się z zaksięgowaniem przez NUS nadpłaty z podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2024 na zaspokojenie zaległości mandatowych. Dwa kolejne pisma skarżącego zatytułowane z 30 czerwca2025 r. zatytułowane "skarga", "zażalenie" zostały przekazane do DIAS w Opolu przy piśmie z 1 lipca 2025 .Zawiadomieniem z 24 lipca 2025 r. DIAS poinformował skarżącego o sposobie załatwienia skargi z 25 czerwca 2025 r. i 30 czerwca 2025 r.Skarżący wniósł następnie skierowane do Sądu pismo z 9 marca 2026 r. zatytułowane "Skarga. Skarga (prośba) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie mandatów karnych".W odpowiedzi na skargę z 9 marca 2026 r. DIAS wskazał, że przedmiotem skargi jest zaliczenie nadpłaty podatku z rozliczenia PIT za 2024 r. w kwocie 898 zł, bez pozwolenia skarżącego, na 3 mandaty karne oraz wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 poz.143), dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne;2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), dalej jako: k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.Sąd podkreśla, iż nie jest organem nadzoru nad DIAS, lecz sprawuje kontrolę legalności działań administracji publicznej, z tych też względów nie może w sposób władczy wpłynąć na rozstrzygnięcia organu. Sąd administracyjny nie jest też właściwy do rozpoznania kwestii związanych ze sposobem załatwienia skarg na działanie organów, ani do rozpoznawania skarg na działanie tych organów. W tym miejscu należy wyjaśnić, że przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 k.p.a.). Tego typu skargi i wnioski są przyjmowane i rozpatrywane na podstawie przepisów Działu VIII ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46). Jednak działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu w świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie wskazuje się, że w sprawach skarg i wniosków, o których mowa w Dziale VIII k.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.Dostrzec przy tym należy, że w tym trybie była procedowana skarga wniesiona przez skarżącego do organów na pobranie kwoty zwrotu podatku na poczet mandatów karnych i takie okoliczności podnoszone są przez skarżącego w pismach kierowanych do Sądu. Tymczasem właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. "powszechnych" (obywatelskich), o których mowa w art. 227 k.p.a. Prawo wniesienia takiej skargi stanowi realizację zagwarantowanego każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, prawa składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg, właściwe są organy państwowe, działające w trybie określonym w Dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski". Skargi na takie czynności nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu w świetle art. 3 § 2 p.p.s.a., ani jako forma kontroli sposobu załatwienia sprawy przez organy, ani jako skarga na odrębną czynność organów.Jak wynika z akt sprawy, w dniu 25 czerwca 2025 r. skarżący złożył do NUS pierwszą skargę w trybie skargi powszechnej, w której nie zgadzał się z zaksięgowaniem przez NUS nadpłaty z podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2024 na zaspokojenie zaległości mandatowych. NUS zgodnie z treścią art. 223 § 1 k.p.a., wraz z pismem z 1 lipca 2025 r. przekazał wniesioną skargę do DIAS. Zawiadomieniem z 24 lipca 2025 r. DIAS poinformował skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Analogicznie DIAS rozpoznał pozostałe kierowane do niego pisma o tożsamym zakresie przedmiotowym. Skarżący następnie złożył skargę na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w zatytułowane "Skarga. Skarga (prośba) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie mandatów karnych".Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a odrzucenie to następuje postanowieniem i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego Sąd dostrzegając przeszkody w merytorycznym rozpoznaniu skargi odstąpił od wezwania skarżonego do uiszczenia wpisu sądowego (art. 222 p.p.s.a.).Reasumując, w świetle przywołanych przepisów prawa oraz podnoszonych przez skarżącego okoliczności uznać należy, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.Jedynie na marginesie należy wskazać, że zgodnie z art. 76a § 1 O.p. w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych i należności, o których mowa w art. 76 § 1a, organ podatkowy, na wniosek podatnika, wydaje postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych zobowiązań podatkowych i należności, o których mowa w art. 76 § 1a, przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio. W konsekwencji wskazać należy, że formalna kontrola prawidłowości zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych zobowiązań podatkowych i należności, co do zasady możliwa jest po uprzednim wniosku o wydanie postanowienia o stwierdzeniu zaliczenia nadpłaty, zaś takie postanowienie podlega kontroli instancyjnej w wyniku wniesienia zażalenia i dalej kontroli sądowoadministracyjnej.Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.., orzekł jak w sentencji postanowienia.