Postanowienie - I SA/Gl 411/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 29 czerwca 2026
Teza
Odrzucono skargę. VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ogólnobudowlanego D. s.c. K.P., Z.P. w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 2401-IOV4.4103.1.2026.KD UNP: 2401-26-017687 w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do lipca 2023 r. p o s t a n a w i a:Odrzucono skargę. VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ogólnobudowlanego D. s.c. K.P., Z.P. w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 stycznia 2026 r. nr 2401-IOV4.4103.1.2026.KD UNP: 2401-26-017687 w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do lipca 2023 r. p o s t a n a w i a:
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
przedstawiciel ustawowy dziecka
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
29 czerwca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Anna Rotter
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
W piśmie z 15 marca 2026 r. Zakład Ogólnobudowlany D. s.c. K.P., Z.P. w O. (dalej: skarżąca, strona skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 28 kwietnia 2026 r., pełnomocnika strony skarżącej wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez:– podanie numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony skarżącej, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania i nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji;– złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi;– złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (w szczególności umowy spółki cywilnej);– podanie wartości przedmiotu zaskarżenia;w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 13 maja 2026 r. Pismem z 21 maja 2026 r. uzupełnił on braki formalne skargi. Przesyłkę pocztową zawierającą ww. pismo pełnomocnik strony skarżącej nadał 21 maja 2026 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Skarga podlegała odrzuceniu.Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.Art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Ponadto w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną.Art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania. Z kolei w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania.Ponadto, zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje Sąd, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 maja 2026 r. Wobec powyższego termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 20 maja 2026 r. Przesyłka pocztowa, zawierająca pismo uzupełniające braki formalne skargi, została natomiast nadana w dniu 21 maja 2026 r., a więc po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności. Sąd orzekający wyjaśnia w tym miejscu, że uzupełnienie braków formalnych po terminie jest równoznaczne z nieuzupełnieniem ich w ogóle. W myśl bowiem art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2020 r. sygn. akt II FZ 443/20; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było prawidłowe, a braki te uzupełnione zostały przez stronę skarżącą po terminie, co w konsekwencji skutkować musi odrzuceniem skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.W związku z tym, na mocy powyższego przepisu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.W związku z tym, na mocy powyższego przepisu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.