Postanowienie z 26 czerwca 2018, sygn. III RNs 55/17

POSTANOWIENIE

Dnia 26 czerwca 2018 roku

Sąd Rejonowy w Brodnicy Wydział III Rodzinny i Nieletnich

w składzie: Przewodniczący: SSR Marzena Sirokos

Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Sowińska

po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 w Brodnicy

na rozprawie

przy uczestnictwie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Brodnicy D. P.

sprawy z wniosku Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w O.

z uczestnictwem W. G.

o potrzebie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego, podjęcia leczenia i inne bez jego zgody

postanawia:

1/ zarządza przyjęcie do szpitala psychiatrycznego na leczenie W. G. – bez jego zgody – urodzonego (...) w miejscowości T. s. A. i M. zd. T.;

2/ zasądza od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Brodnicy na rzecz adw. T. G. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w B. przy ul. (...) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi;

3/ koszty postępowania przejmuje na rzecz Skarbu Państwa.

Sędzia:

/-/ M. S.

III Ns 55/17

UZASADNIENIE

Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w O. złożył do Sądu wniosek o skierowanie na leczenie psychiatryczne W. G. bez jego zgody.

Uzasadniając wniosek podał min., że uczestnik jest osobą chorą psychicznie, ma stwierdzoną schizofrenie paranoidalną i orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Uczestnik postępowania jest osobą rozwiedzioną, zamieszkuje sam w mieszkaniu komunalnym w Ł., gmina O.. Ma jednego pełnoletniego syna, który mieszka w I. z matką i nie mają oni z uczestnikiem żadnego kontaktu. Uczestnik odmawia leczenia i nie jest pod stałą kontrolą poradni zdrowia psychicznego. Nie radzi sobie z codziennymi obowiązkami życia codziennego tj. ma problemy z dysponowaniem pieniędzmi, utrzymywaniem czystości w miejscu zamieszkania, dbaniem o higienę osobistą i inne. W. G. nie jest ubezwłasnowolniony ani całkowicie ani częściowo. Zdaniem wnioskodawcy nie przyjęcie go do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie jego stanu zdrowia.

Do sprawy wstąpił Prokurator Prokuratury Rejonowej w Brodnicy, który popierał wniosek.

Uczestnik W. G. nie stawił się na rozprawie będąc prawidłowy wezwany i nie zajął stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:

W. G. urodził się (...) w T.. W. G. jest osobą mieszkającą samotnie w mieszkaniu komunalnym. Ma rozpoznaną schizofrenię paranoidalną. Jest po rozwodzie, ma syna, syn z matką tj. byłą żoną uczestnika nie utrzymują z nim żadnych kontaktów. Opiniowany nie jest leczony, nie uczęszcza na żadne terapie. Utrzymuje się z zasiłku społecznego. Ma znacznie zaburzony wgląd w obowiązki życia codziennego, nie potrafi racjonalnie dysponować pieniędzmi, jest zaniedbany higienicznie, nie utrzymuje porządku i higieny w mieszkaniu. Jest całkowicie bezkrytyczny do własnej sytuacji życiowej. Ma ustalony stopień niepełnosprawności – umiarkowany i jest niezdolny do pracy. Nie zażywa leków. Jest agresywny, pobudzony, roszczeniowy w stosunku do pracowników socjalnych. Wcześniej jak zażywał leki, był wyciszony, Wcześniej uczestnik jeździł do lekarza psychiatry. Krzyczy, że rezygnuje z zasiłków. Nie ma uczestnik żadnej bliskiej osoby, która mu pomaga. W. G. utrzymuje się z zasiłków stałych z Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w O., nie ma renty. Posiłki musi sam przygotowywać, ma kuchenkę gazową. Pracownik socjalny wizytując mieszkanie uczestnika zastał pustą lodówkę. Uczestnika ma jedno pomieszczenie, jest zlew, woda i w tym pomieszczeniu jest odgrodzona ścianką toaletka. W. G. schudł, widać, że się nie goli i zapuścił włosy. Uczestnik do Ośrodka przybywa na rowerze.

(dowód: zeznania S. Z. k. 74 – 75, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 3, zaświadczenie lekarskie k. 4, rodzinny wywiad środowiskowy k. 5 – 10, informacja z KPP w B. k.12, informacja z (...) w O. k. 31, opinia lekarska k. 37,)

W opinii psychiatrycznej wydanej na zlecenie Sądu Rejonowego w Brodnicy III Wydział Rodzinny i Nieletnich, dotyczącej W. G. biegły lekarz (...) podał m.in.

Wywiad trudny do zebrania, opiniowany jest rozkojarzony, prezentuje liczne wątki myślowe, urojeniowa interpretacje rzeczywistości. Podaje, ze mieszka sam, nie potrzebuje pomocy z zewnątrz. Opisuje kontakty z rodzicami (nie żyją). Uważa, ze jest prześladowany, ktoś złośliwie złożył na niego doniesienie. Nie pracuje, ma zasiłek, utrzymuje się dodatkowo z dorywczych prac. Zaprzecza piciu alkoholu.

Odnośnie stanu psychicznego biegły podał:

Świadomość jasna, orientacja zaburzona, co do czasu. Kontakt słowno-logiczny możliwy do nawiązania. Napęd psychoruchowy w normie i nastrój obojętny, afekt blady. Widoczna skłonność do drażliwości. Bez cech zachowań agresywnych. Zdezorganizowany, dereistyczny, ześlizgi myślowe. Liczne treści o charakterze urojeniowym, uważa, ze rodzice weszli w jego ciało, opisuje śmierć matki, następnie mówi, iż chodzi ona za nim, treści o charakterze prześladowczym, ksobnym, wiary. Opisuje doznania halucynacji cenestetycznych (czuciowych), słuchowych. Elementy depersonalizacji, uważa, ze jest na badaniu za kogoś, jest inną osobą. Funkcje intelektualne we poniżej przeciętnej. Cechy rozpadu osobowości. Myślom 's' przeczy. Znacznie zaniedbany higienicznie.

We wnioskach opinii biegły podał:

Na podstawie danych z akt sprawy i jednorazowego badania sądowo - psychologiczno - psychiatrycznego biegły jednoznacznie rozpoznał u opiniowanego schizofrenie paranoidalną. Opiniowany funkcjonuje w wycofaniu do społeczeństwa, jest zdezorganizowany, z trudnością zaspokaja swoje potrzeby życiowe. Mieszka samotnie, wykazuje całkowity brak dbałości o higienę, nie pracuje, nie stara się o pomoc społeczną. Pojawiające się halucynacje słuchowe i czuciowe uniemożliwiają mu bezpieczne funkcjonowanie w społeczności. Wyraźne załamanie linii życiowej. Prezentuje utrwalone treści urojeniowe zaburzające prawidłowe postrzeganie rzeczywistości, ocenę zdarzeń i interpretacje zachowań innych osób. Jest bezkrytyczny, aperswazyjny, bez wglądu w przebieg choroby i własną sytuacje życiową.

Zdaniem biegłego zasadne jest leczenie W. G. w Szpitalu (...) także bez jego zgody w myśl art 29 ust. 1 z 19.09.1994 o ochronie zdrowia psychicznego. Nie podjęcie leczenia zdaniem biegłego spowoduje dalsze pogorszenie stanu zdrowia psychicznego. Uzasadnione jest w ocenie biegłego przewidywanie, że leczenie w Szpitalu (...) przyniesie poprawę jego stanu zdrowia.

(dowód: opinia lekarza (...) k. 12 – 12v.)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: opinii lekarza (...) k. 12 – 12v, zeznań S. Z. k. 74 – 75, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności k. 3, zaświadczenia lekarskiego k. 4, rodzinnego wywiadu środowiskowego k. 5 – 10, informacji z KPP w B. k.12, informacja z (...) w O. k. 31, opinii lekarskiej k. 37,odpisu aktu urodzenia uczestnika k. 69.

Wszystkim dokumentom i treściom w nich zawartym Sad dał wiarę. Dokumenty wystawiły zgodnie z obowiązującymi procedurami organy do tego uprawnione. Zeznania świadka pracownika (...) w O. S. Z. były szczere, obiektywne. W sposób kompetentny świadek nakreślił sytuację życiową uczestnika. Sąd w pełni podzielił opinie psychiatryczna uznał ją za rzetelną, kompletną wydaną zgodnie z wiedzą i doświadczeniem zawodowym biegłego a jej ustalenia i wnioski w całości uczynił sowimi.

Sąd zważył, co następuje:

Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r.

w Art. 29 ust. 1. Stanowi: Do szpitala psychiatrycznego może być również przyjęta, bez zgody wymaganej w art. 22, osoba chora psychicznie:

1) której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że nieprzyjęcie do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie stanu jej zdrowia psychicznego,

bądź

2) która jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w szpitalu psychiatrycznym przyniesie poprawę jej stanu zdrowia.

2. O potrzebie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego osoby, o której mowa w ust. 1, bez jej zgody, orzeka sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania tej osoby - na wniosek jej małżonka, krewnych w linii prostej, rodzeństwa, jej przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej nad nią faktyczną opiekę.

3. W stosunku do osoby objętej oparciem społecznym, o którym mowa w art. 8, wniosek może zgłosić również organ do spraw pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 22 pkt 1. Przyjęcie osoby z zaburzeniami psychicznymi do szpitala psychiatrycznego następuje za jej pisemną zgodą na podstawie ważnego skierowania do szpitala, jeżeli lekarz wyznaczony do tej czynności, po osobistym zbadaniu tej osoby, stwierdzi wskazania do przyjęcia.

Nie podjęcie leczenia spowoduje dalsze pogorszenie stanu zdrowia psychicznego W. G.. Uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w Szpitalu (...) przyniesie poprawę jego stanu zdrowia.

Ustalony przez Sąd stan faktyczny wskazywał jednoznacznie, że W. G. winien być poddany leczeniu w szpitalu psychiatrycznym. Jego stan zdrowia i zachowanie w pełni wyczerpywało znamiona cytowanego przepisu Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r. - Art. 29 ust. 1.

Sędzia

/-/M.S.