Wyrok z 8 listopada 2018, sygn. I C 1107/18

umowa przewozu jest umową konsensualną i do jej zawarcia nie dochodzi tylko w przypadku gdy pasażer zakupi bilety, ale także, gdy bez takiego biletu ( znaku identyfikacyjnego) zajmie dobrowolnie miejsce w środku transportowym. Bilet jest tylko potwierdzeniem zawarcia takiej umowy. Tylko znaczenie dowodowe na okoliczność uiszczenia opłaty za przejazd na określonej trasie, w określonym terminie. Od momentu zajęcia miejsca przez daną osobę jest ona traktowana jako pasażer i zobowiązana jest przestrzegać regulaminu przewozu. Inną kwestią pozostaje to, czy taki pasażer uiścił stosowną opłatę za skorzystanie z usługi transportowej. Chęć jej uniknięcia nie pozbawia go automatycznie statusu strony umowy, a w konsekwencji konsumenta. Niemniej z uwagi na naruszenie przez taką osobę warunków umowy przewozu, tj. nieuiszczenie opłaty za przewóz, przewoźnik ustanawia dodatkowe opłaty, które mają charakter szczególnych sankcji umownych. Wysokość opłat dodatkowych określana jest najczęściej w regulaminie danego przewoźnika, który stanowi ogólne warunki umowy w rozumieniu art. 384 kc..