Wyrok z 5 lutego 2019, sygn. III RC 75/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lutego 2019 r.

Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący : SSR Julita Aronowicz

Protokolant : Krystyna Gołębiewska

po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2019 r. w W.

sprawy z powództwa J. M.

przeciwko S. M.

o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego

I.  Ustala, że z dniem 1 marca 2019 r. ustał obowiązek świadczenia alimentów w kwocie po 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych miesięcznie przez powoda J. M. wobec pozwanego S. M., wynikający z wyroku Sądu Rejonowego w Wysokiem Mazowieckiem z dnia 05 czerwca 2003 r. wydanego w sprawie III RC 28/03;

II.  Odstępuje od obciążania pozwanego kosztami procesu.

Sygn. akt III RC 75/18

UZASADNIENIE

Powód J. M. domagał się ustalenia, że jego obowiązek alimentacyjny wobec pozwanego syna S. M. wygasł z dniem 1 marca 2019 r.

Uzasadniając żądanie powód wskazywał, że pozwany skończył 19 lat, po ukończeniu szkoły średniej nie podjął dalszej nauki i pracuje zarobkowo, nie jest niepełnosprawny, wobec czego sam może zabezpieczyć swoje potrzeby życiowe.

Pozwany S. M. wnosił o oddalenie powództwa.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazywał, że ukończył szkołę zawodową, ale nie uzyskał jeszcze uprawnień do wykonywania zawodu, bowiem nie zaliczył egzaminu. Ponadto podał, że podjął naukę w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych, aby podwyższyć swoje wykształcenie.

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:

Sąd Rejonowy w Wysokiem Mazowieckiem wyrokiem z dnia 05 czerwca 2003 r., wydanym w sprawie III RC 28/03, obniżył alimenty należne od J. M. na rzecz jego syna, wówczas małoletniego S. M., z kwoty po 400 zł miesięcznie do kwoty po 350 zł miesięcznie.

Aktualnie pozwany S. M. ma 19 lat, ukończył szkołę zawodową w czerwcu 2018 r., ostatni wymagany egzamin zdał w grudniu 2018 r. i zdobył zawód mechanika samochodowego. Pozwany we wrześniu 2018 r. podjął naukę w (...) w C., zajęcia odbywają się trzy razy w miesiącu, w soboty i niedziele, semestr nauki kosztuje 100 zł. S. M. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, nie ma prawa do zasiłku. Pozwany podejmuje prace dorywcze, w grudniu zarobił 100 zł. S. M. nie ma majątku, nie ma też długów, mieszka wraz z babcią, z którą tworzy jedno wspólne gospodarstwo domowe.

Powód J. M. ma 47 lat, jest kierowcą samochodu ciężarowego, zarabia 1.700 zł netto. Na utrzymaniu ma niepracującą żonę i troje małoletnich dzieci. Powód wraz z rodziną mieszka we własnym domu, uiszcza opłaty w łącznej kwocie ok. 500 zł, spłaca kredyt w ratach wynoszących 520 zł miesięcznie. J. M. jest właścicielem ziemi ornej i łąki, o pow. 2, 5 ha, pobiera dopłaty unijne, ostatnio w kwocie 1.700 zł.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień informacyjnych J. M. (czas nagr. od 00:02:38, k. 34 – 34 v.), wyjaśnień informacyjnych pozwanego S. M. (czas nagr. od 00:11:07, k. 34 v.), świadectwa pracy (k. 25 – 26), zaświadczenia (...) w C.(k. 27), zawiadomienia (...) w B.(k. 28, 31), decyzji (...) w W. (k. 29), zaświadczenia (...) w C.(k. 30, 32), akt sprawy tut. Sądu III RC 28/03.

Podstawą materialnoprawną żądania J. M. jest art. 138 kro, zgodnie z którym, w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego, przy czym przez zmianę stosunków rozumieć należy zmianę usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego, tj. okoliczności decydujących w myśl przepisu art. 135 § 1 krio o zakresie obowiązku alimentacyjnego. Zmianę stosunków powoduje także zdarzenie, wskutek którego obowiązek alimentacyjny wygasa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 lipca 1974 r., sygn. akt II CO 9/74, publ. Legalis nr 18184). Podkreślić należy, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych wobec dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania, o czym stanowi przepis art. 133 § 1 krio. Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka stanowi uszczegółowienie ogólnego obowiązku "troszczenia się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka" i należytego przygotowania go, odpowiednio do jego uzdolnień, do pracy zawodowej wysłowionego w art. 96 kro. Obowiązek ten nie jest ograniczony przez żaden sztywny termin, a w szczególności - przez termin dojścia przez alimentowanego do pełnoletności. Nie jest także związany ze stopniem wykształcenia w tym sensie, że nie ustaje z chwilą osiągnięcia przez alimentowanego określonego stopnia podstawowego lub średniego wykształcenia. Jedyną miarodajną okolicznością, od której zależy trwanie bądź ustanie tego obowiązku, jest to, czy dziecko może utrzymać się samodzielnie.

S. M. jest osobą dorosłą, stan jego zdrowia jest dobry. Pozwany ukończył szkołę zawodową, ostatni egzamin zdał w grudniu 2018 r. i zdobył zawód mechanika samochodowego, co pozwala na przyjęcie, że uzyskał on zdolność do samodzielnego utrzymania się. Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż S. M. kontynuuje obecnie kształcenie w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych. Jakkolwiek kontynuowanie edukacji i poszerzanie swojej wiedzy w różnych dziedzinach zawsze zasługuje na pochwałę i uznanie, to jednak okoliczność ta sama w sobie nie może wskazywać na konieczność dalszej alimentacji pozwanego przez jego ojca. Zauważyć również należy, że brak jest podstaw aby przyjąć, iż obecny kierunek kształcenia wymaga od pozwanego takiego zaangażowania, które wyłącza możliwość podjęcia zatrudnienia.

Reasumując, pozwany S. M. osiągnął samodzielność życiową z uwagi na zdobycie konkretnego zawodu, który pozwala pozwanemu na uzyskanie zatrudnienia i osiąganie dochodów pozwalających na samodzielne zaspokajanie swych potrzeb.

Sąd, zgodnie z żądaniem powoda, ustalił wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego z datą 01 marca 2019 r.

O kosztach procesu orzeczono w oparciu o zasady słuszności wyrażone w art. 102 kpc, mając na uwadze charakter niniejszej sprawy i jej okoliczności.