Postanowienie SN z 13 lipca 2010, sygn. III SW 109/10
Data orzeczenia
13 lipca 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział III
Przewodniczący
SSN Jerzy Kuźniar
Tagi
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lipca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Roman Kuczyński
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z protestu E. K.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
postanawia:
pozostawić protest bez dalszego biegu.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lipca 2010 r., E. K. wniosła protest wyborczy, wskazując na
„duże prawdopodobieństwo, że pojawienie się nieprawidłowych kart do głosowania
w Obwodowej Komisji Wyborczej nr […] miało bardzo istotny wpływ na wyniki
wyborów w I turze - na ich zniekształcenie”. Według relacji wnoszącej protest, w
dniu 20 czerwca 2010 r. ok. godz. 6:50, w lokalu Obwodowej Komisji Wyborczej Nr
[…], otrzymała ona na kartę do głosowania i oddała swój głos. Jednak w czasie
rozmów z bliskimi członkami rodziny oraz znajomymi stwierdziła, że otrzymała od
Komisji Wyborczej nieprawidłową (inną kartę do głosowania), gdyż w poz. nr 1
widniało nazwisko Komorowski Bronisław, a nie Jurek Marek, podczas gdy na
prawidłowych kartach do głosowania kandydaci umieszczeni byli w kolejności
2
alfabetycznej nazwisk. Według twierdzeń wnoszącej protest, nie był to pojedynczy
przypadek wydania wyborcy nieprawidłowej karty do głosowania, co uzasadnia
zarzuty protestu. Ponadto, wnosząca protest uzyskała w PKW w Warszawie w dniu
21czerwca 2010 r. telefonicznie informację, że głos oddany na takiej karcie jest
liczony jako głos nieważny.
W odpowiedzi na protest, Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że karty
do głosowania dla całego kraju drukowane były w jednej drukarni na zamówienie
Krajowego Biura Wyborczego. Karty zostały wydrukowane zgodnie z uchwałą
Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 31 maja 2010 r. w sprawie zarządzenia
druku kart do głosowania w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu
20 czerwca 2010 r. (M.P. Nr 42, poz. 602). Na kartach tych kandydaci na
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej byli wymienieni w kolejności alfabetycznej
nazwisk, zgodnie z wymogami art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o
wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr
72, poz. 467, zwana dalej ustawą). Jednocześnie PKW wskazała, że zgodnie z
protokołem z wyników głosowania, we wskazanej Komisji Obwodowej oddano 5
głosów nieważnych, więc nawet jeżeli doszło do wskazanej w proteście
nieprawidłowości, to z uwagi na duże różnice głosów między kandydatami — nie
miało to wpływu na wynik wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Okręgowa Komisja Wyborcza Nr […], wskazała że „sytuacja opisana w
proteście(...) nie mogła się zdarzyć”, bowiem „wszystkie obwodowe komisje
wyborcze otrzymały karty do głosowania centralnie drukowane i paczkowane”, zaś
do OKW „nie docierały sygnały o nieprawidłowościach dotyczących treści lub formy
kart do głosowania”. W dalszej części pisma, OKW poinformowała, że „w pierwszej
turze wyborów (...) głosowało 680 wyborców, którzy oddali 675 głosów ważnych
oraz 5 nieważnych. Ilość głosów nieważnych w tej komisji jest zbliżona do
przeciętnej liczby głosów nieważnych oddanych w poszczególnych obwodowych
komisjach wyborczych na terenie miasta […]”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo
zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta
Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września
3
1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z
2010 r. Nr 72, poz. 467 zwana dalej ustawą) stanowi, że wnoszący protest powinien
sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których
opiera swoje zarzuty (art. 73 ust. 3). Protest przeciwko wyborowi Prezydenta
Rzeczypospolitej może być wniesiony z powodu naruszenia przepisów ustawy albo
z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie
lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy). Wynika
stąd jednoznacznie, że protest może dotyczyć jedynie ważności wyboru tej osoby,
która została wskazana jako wybrany Prezydent w podanym do publicznej
wiadomości obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej. (art. 69 ust. 1 ustawy).
Wnosząca protest wskazała na możliwość ewentualnych nieprawidłowości podczas
głosowania w pierwszej turze wyborów - w lokalu Obwodowej Komisji Wyborczej Nr
[…]. Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej mogą przebiegać w dwóch
głosowaniach (turach) zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy, gdy - w pierwszym
głosowaniu), żaden z kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej nie uzyska
więcej niż połowy ważnie oddanych głosów. Drugie głosowanie jest kontynuacją
wyborów prezydenckich, ale nie jest kontynuacją pierwszego głosowania, a zarzut
co do prawidłowości głosowania w pierwszej turze wykracza poza zakres
przedmiotowy protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej, o
jakim stanowi art. 72 ust. 1 ustawy.
Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.