Postanowienie SN z 13 lipca 2010, sygn. III SW 89/10
Data orzeczenia
13 lipca 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział III
Przewodniczący
SSN Jerzy Kuźniar
Tagi
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lipca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Roman Kuczyński
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z protestu U. R.
przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
postanawia:
pozostawić protest bez dalszego biegu.
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 8 lipca 2010 r., przesłanym do Sądu Najwyższego
wnosząca protest wyborczy U. R. zarzuciła, że „nieprawidłowo ogłoszono wybory
na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż w tym czasie nie był
wystawiony akt zgonu poprzedniego prezydenta Lecha Aleksandra Kaczyńskiego”,
co w jej ocenie „uniemożliwiało w obowiązującej formule prawnej ogłoszenie
przeprowadzenia wyborów na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
przeprowadzonych w dniu 4 lipca 2010 r.”. W dalszej części protestu U. R. wniosła
„o unieważnienie z urzędu przeprowadzonych wyborów na urząd Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej”.
W odpowiedzi na protest z dnia 12 lipca 2010 r. Państwowa Komisja
Wyborcza wskazała, że wnosząca protest nie wskazała przepisów, które jej
2
zdaniem miałyby zostać naruszone, a ponadto postanowienie o zarządzeniu
wyborów nie może być wzruszone w drodze protestu wniesionego w trybie art. 72
ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
(jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467). Wskazując powyższe PKW
uznała, że przedmiotowy protest powinien pozostać bez dalszego biegu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo
zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta
Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września
1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z
2010 r. Nr 72, poz. 467 zwana dalej ustawą) stanowi, że protest przeciwko
wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej może być wniesiony z powodu naruszenia
przepisów niniejszej ustawy albo z powodu dopuszczenia się przestępstwa
przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik
wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy). Tym samym, w ocenie Sądu Najwyższego,
wniesienie protestu opartego na wskazanym w nim zarzucie nie jest prawnie
możliwe. Z wykładni literalnej cytowanego przepisu jednoznacznie wynika, że
podstawą do złożenia protestu wyborczego może być wyłącznie naruszenie
przepisów omawianej ustawy, zatem wskazany przez wnoszącego protest zarzut,
nie może stanowić podstawy do stwierdzenia naruszenia przepisów ustawy z dnia
27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż nie
mieścił się on w zakresie i granicach protestu wyborczego przeciwko wyborowi
określonej osoby na prezydenta, co oznaczało, że nie spełniał on warunków do
jego merytorycznego rozpoznania, samo zaś postanowienie o zarządzeniu
wyborów nie może być wzruszone w drodze protestu wniesionego w trybie art. 72
ustawy.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 74
ust. 1 ustawy.