Wyrok z 17 stycznia 2020, sygn. I C 266/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 stycznia 2020r.

Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Anna Gajewska

Protokolant: sekretarz sądowy Agnieszka Zuzga

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2020r.

sprawy z powództwa Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala (...) w P.

przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W.

o zapłatę

o r z e k a

I.  Oddala powództwo.

II.  Zasądza od powoda Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala (...) w P. na rzecz pozwanego Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 1 817 zł (jeden tysiąc osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

III.  Nakazuje pobrać od powoda Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala (...) w P. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 29,89 zł (dwadzieścia dziewięć złotych 89/100), tytułem zwrotu części wydatków na opinię biegłego.

Sygn. akt I C 266/19 upr.

UZASADNIENIE

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital (...) w P. wytoczył powództwo przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej o zapłatę kwoty 8 178 złotych.

W uzasadnieniu powód wskazał, iż w nocy z 13 na 14 listopada 2018 roku w pomieszczeniach zajmowanych przez P. Z., prowadzącego Niepubliczny Zakład Podstawowej (...) przy ul. (...) doszło do awarii wężyka, która spowodowała zalanie pomieszczenia należącego do powoda.

P. Z. był ubezpieczony przez pozwaną i z uwagi na okoliczność, iż do szkody doszło po jego stronie w dniu 14 listopada 2018 roku ubezpieczycielowi P. Z., prowadzącego Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Rodzinna Przychodnia (...), położonej przy ul. (...), została zgłoszona szkoda polegająca na zalaniu rejestracji w budynku przychodni. Zalane pomieszczenie ma około 35 m ² powierzchni. W wyniku zdarzenia została zalana cała instalacja elektryczna, oświetleniowa, dwa komputery, biurka, gniazdka oraz dokumentacja medyczna.

Pomimo ustalenia przyczyn awarii i odpowiedzialności za szkodę, decyzją z dnia 4 stycznia 2019 roku pozwana odmówiła wypłaty odszkodowania, negując swoją odpowiedzialność w związku z tym zdarzeniem.

Na dochodzoną przez powoda kwotę 8 177, 72 złotych składa się:

- 4 107,80 złotych odpowiadająca stawkom roboczogodzin pracowników powoda usuwających skutki szkody – zgodnie z zestawieniem z dnia 21 listopada 2018 roku,

- 4 068,92 złotych odpowiadająca kwocie ujętej w kosztorysie robót remontowo-budowalnych, kosztowi zakupu biurek oraz kosztowi naprawy zalanego urządzenia.

Pomimo przedłożenia wszelkiej posiadanej przez powoda dokumentacji oraz współpracy powoda w toku postępowania likwidacyjnego, pozwana odmówiła wypłaty odszkodowania.

Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 19 marca 2019 roku Sąd Rejonowy w Piszu nakazał pozwanej Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. zapłacić na rzecz powoda kwotę 8 178 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 15 grudnia 2018 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 1 319,25 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pozwana wniosła sprzeciw od nakazu w terminie i wniosła o oddalenie powództwa w całości.

W uzasadnieniu pozwana przyznała, że Niepubliczny Zakład Podstawowej (...) posiadał umowę dobrowolnego ubezpieczenia potwierdzoną polisą serii P._T numer (...).

Wskazała, że powód w żaden sposób nie wykazał, że winę za szkodę ponosi ubezpieczona placówka.

Szkoda powstała z powodu pęknięcia wężyka będącego elementem instalacji hydraulicznej, łączącej baterię bezdotykową. Element nie nosił śladów zużycia. Oświadczenie ubezpieczonego wskazuje na to, iż współpracuje on z konserwatorem, który dokonuje regularnych przeglądów. Awaria nastąpiła w późnych godzinach nocnych w związku z czym ubezpieczony nie mógł podjąć natychmiastowej interwencji. Szkoda powstała z przyczyn losowych, niezależnych od ubezpieczonego.

Ubezpieczony nie przyczynił się do powstania szkody czy poprzez świadome działanie lub zaniechanie działań noszących znamiona winy. Nie można przypisać więc winy ubezpieczonemu, tym samym nie można obarczyć odpowiedzialnością pozwanej za przedmiotowe zdarzenie szkodowe.

Sąd ustalił, co następuje:

P. Z. Niepubliczny Zakład Podstawowej (...) był objęty ubezpieczeniem mienia od wszystkich ryzyk oraz w zakresie odpowiedzialności cywilnej w okresie od 10 lutego 2018 roku do 9 lutego 2019 roku.

W nocy z 13 na 14 listopada 2018 roku doszło do awarii wężyka. W związku z tym zdarzeniem zalana została rejestracja w budynku przychodni. Przedmiotowe pomieszczenie ma około 35 m ². Zalanie nastąpiło z pomieszczenia znajdującego się nad rejestracją. Zalana została instalacja elektryczna, oświetleniowa oraz komputery, biurka i dokumentacja medyczna.

(bezsporne)

Dnia 19 listopada zgłoszono szkodę oraz sporządzono protokół szkody. Pracownicy SPZOZ Szpitala (...) w P. usunęli skutki zalania pomieszczenia nr 23 w budynku Przychodni przy ulicy (...) w P.. Koszt roboczogodzin wyniósł 4 108,80 złotych, natomiast pozostałe koszty wyniosły 4 068,92 złotych.

(dowód: kserokopia zgłoszenia szkody i protokołu szkody k.12-16; potwierdzenie zgłoszenia i przyczyny szkody k. 22; zestawienia k. 26-27)

Awaria powstała z powodu pęknięcia wężyka będącego elementem instalacji hydraulicznej, który szedł do miski klozetowej. Element nie nosił śladów zużycia. Ponadto ubezpieczony stale współpracował z konserwatorem, który dokonuje cyklicznych przeglądów. Węzeł sanitarny był w doskonałym stanie przed szkodą. P. Z. zmodernizował infrastrukturę oraz instalację około 3 lat temu. Szkoda powstała z przyczyn losowych, niezależnych od ubezpieczonego P. Z..

(dowód: oświadczenie ubezpieczonego P. Z. k.41; zeznania świadka M. S. k.79)

W dniu 4 stycznia 2019 roku Towarzystwo (...) spółka akcyjna oddaliła zgłoszone roszczenie.

(dowód: decyzja (...) S.A. k.43)

Sąd zważył, co następuje:

Pozwana nie kwestionowała zdarzenia szkodowego oraz, że w dacie przedmiotowego zdarzenia szkodowego była ubezpieczycielem P. Z. prowadzącego Niepubliczny Zakład Podstawowej (...) w zakresie odpowiedzialności cywilnej.

Sporna pozostawała natomiast zasada odpowiedzialności pozwanej, która kwestionowała winę ubezpieczonego, jako przesłankę swojej odpowiedzialności odszkodowawczej.

Podstawą prawną powództwa wytoczonego przeciwko pozwanej był przepis art. 415 k.c . stanowiący, że kto wyrządził ze swojej winy szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Kwestia zastosowania do analogicznych, jak w sprawie niniejszej stanów faktycznych, wskazanego przepisu była wielokrotnie omawiana w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który konsekwentnie wypowiada się, że art . 433 k.c . nie ma zastosowania do odpowiedzialności za szkody spowodowane przelaniem się wody w budynku z lokalu położonego wyżej do lokalu usytuowanego niżej; odpowiedzialność ta opiera się na zasadzie winy - art. 415 k.c. (vide: wyrok SN z dnia 2002.03.05, I CKN 1156/99 OSP 2003/1/5, uchwała z 12 XI 1969 r. III CZP 3/69 (OSNC 1969, nr 7-8, poz. 130) i w wyrok z 11 X 1980 r. I CR 295/80 (OSNC 1981, Nr 8, poz. 151).

Sąd orzekający w całości podziela poglądy wyrażane w uzasadnieniach przywołanych orzeczeń. Dlatego też dla przyjęcia odpowiedzialności pozwanej za szkodę, jaką poniósł powód niezbędne było ustalenie, oprócz samej szkody, także winy pozwanej oraz związku przyczynowego pomiędzy jej zawinionym zachowaniem a szkodą. Wszystkie te przesłanki odpowiedzialności powinien w niniejszej sprawie udowodnić powód zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu wyrażoną w art . 6 k.c . W ocenie sądu powód nie sprostał temu ciężarowi nie wykazując przede wszystkim winy pozwanej, która była przez nią wprost kwestionowana. Przyczyną zalania był uszkodzony wężyk. Oświadczenie P. Z., przedłożone przez powoda, wskazuje, że element nie nosił śladów zużycia, a ubezpieczony stale współpracował z konserwatorem, który dokonywał cyklicznych przeglądów. Ubezpieczony wskazał, że szkoda powstała z przyczyn losowych, zupełnie od niego niezależnych. Powód, przedstawiając wspomniane oświadczenie, nie zakwestionował go, a nadto świadek M. S. zeznał, iż instalacja była w doskonałym stanie.

Podkreślić należy, że samo wykazanie, że nastąpiło zalanie nie jest wystarczającą podstawą do uznania odpowiedzialności pozwanej na podstawie art. 415 k.c . Odpowiedzialność ta nie opiera się bowiem na zasadzie ryzyka, a na zasadzie winy, którą wykazać musi strona powodowa.

Sąd pominął dowód z opinii biegłego zawnioskowany przez powoda jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy, pomimo, że z opinii biegłego wynika wartość napraw koniecznych do doprowadzenia pomieszczenia do stanu sprzed zdarzenia szkodowego. Biegły jednak nie ma możliwości ustalania odpowiedzialności za szkodę towarzystwa ubezpieczeniowego oraz wysokości należnego odszkodowania. Natomiast w ocenie Sądu dowody zaoferowane przez powoda nie pozwoliły na przypisanie pozwanej winy za zalanie, co przesądziło o oddaleniu powództwa.

Mając na uwadze wynik procesu Sąd, w oparciu o przepisy art. 98 k.p.c. oraz § 2 pkt) 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.), zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1 817 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1 800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu opłaty od udzielonego pełnomocnictwa.

Nadto, na podstawie art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2019r., poz. 785 ze zm.), Sąd nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 29,89 zł tytułem zwrotu części wydatków na wynagrodzenia biegłych sądowych, która tymczasowo wyłożona została przez Skarb Państwa.