Postanowienie SN z 20 lipca 2010, sygn. III SW 83/10
Data orzeczenia
20 lipca 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział III
Przewodniczący
SSN Romualda Spyt
Tagi
III SW 83/10
Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospoli-
tej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467 ze zm.) nie wprowa-
dza rozróżnienia między materiałami agitacyjnymi w zależności od nośnika in-
formacji użytego do ich rozpowszechnienia. Decydujące znaczenie dla oceny
naruszenia ciszy wyborczej ma zatem data wyemitowania i udostępnienia tre-
ści zamieszczonych na stronie internetowej, a nie data zapoznania się z nimi.
Przewodniczący SSN Romualda Spyt (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Bogusław Cudowski, Zbigniew Myszka.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca
2010 r. sprawy z protestu Piotra M. z udziałem Państwowej Komisji Wyborczej i Pro-
kuratora Generalnego przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
p o s t a n o w i ł:
wyrazić opinię, że zarzuty protestu nie są zasadne.
U z a s a d n i e n i e
Piotr M. wniósł protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej. W
uzasadnieniu podniósł, że na internetowych stronach Gazety Wyborczej przed pierw-
szą turą wyborów w czasie ciszy wyborczej można było przeczytać sondaż wyborczy,
a przed druga turą wyborów, również w czasie ciszy wyborczej, „można było prze-
czytać artykuł redaktora Kurskiego pod tytułem „Wszystko jest jeszcze możliwe”,
szczególnie jego ostatnie 4 akapity są agitacją przeciwko J. Kaczyńskiemu, oba te
wydarzenia są złamaniem ciszy wyborczej i powinny być zgodnie z ustawą ścigane i
odpowiednio ukarane. Ze względu na specyfikę mediów elektronicznych wydania
internetowe gazet nie mogą być tak samo traktowane jak wydania papierowe. Jako
2
użytkownikowi informacja jest mi sprzedawana i dostarczana w chwili wejścia na
stronę internetową gazety”.
W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że oba
powyżej wskazane materiały zostały wyemitowane przed zakończeniem kampanii
wyborczej. Zatem zdarzenia te nie naruszały przepisów ustawy o wyborze Prezy-
denta Rzeczypospolitej Polskiej, bowiem materiały agitacyjne (niezależnie od nośni-
ka użytego do ich rozpowszechniania), które zostały wyemitowane przed zakończe-
niem kampanii wyborczej mogą pozostać dostępne w czasie tzw. ciszy wyborczej,
gdyż ustawa nie nakazuje ich usunięcia. Z tych przyczyn Państwowa Komisja Wy-
borcza wyraziła opinię, że zarzuty protestu są niezasadne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłosze-
nia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczy-
pospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o
wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72,
poz. 467) stanowi, że wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz
przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 73 ust. 3).
Przedmiotem zarzutów może być naruszenie przepisów ustawy o wyborze Prezy-
denta lub dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie
lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 tej ustawy).
Jak wynika z treści protestu, jego autor zarzuca naruszenie art. 76c w związku
z art. 88c oraz art. 77 ust. 1, art. 77b ust. 2, w związku z art. 88b ustawy z dnia 27
września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Ogólnie rzecz uj-
mując, chodzi o naruszenie zakazu publikowania sondaży wyborczych i prowadzenia
agitacji wyborczej w czasie tzw. ciszy wyborczej.
Zgodnie z art. 79 ust. 7 powyższej ustawy plakaty, hasła wyborcze oraz urzą-
dzenia ogłoszeniowe ustawione dla celów prowadzenia kampanii wyborczej właściwe
komitety obowiązane są usunąć w terminie 30 dni po dniu wyborów. Oznacza to, że
materiały agitacyjne, które zostały wykonane (wyemitowane) i udostępnione w czasie
kampanii wyborczej, mogą pozostać dostępne także po jej zakończeniu, co dotyczy
również czasu od zakończenia kampanii do ogłoszenia wyników wyborów. Ustawa w
tym zakresie nie wprowadza żadnego rozróżnienia między materiałami agitacyjnymi
3
w zależności od nośnika informacji użytego do rozpowszechniania tego rodzaju ma-
teriałów. Zatem decydujące znaczenie ma data wyemitowania i udostępnienia treści
zamieszczonych na stronie internetowej, a nie data zapoznania się z nimi. Z treści
protestu nie wynika, że wskazany materiał został wyemitowany i udostępniony w
czasie ciszy wyborczej, lecz jeszcze w czasie trwania kampanii wyborczej i pozostał
nadal dostępny po jej zakończeniu.
Z tego względu orzeczono jak w sentencji.
========================================