Wyrok z 24 kwietnia 2018, sygn. XIII Ga 291/18

Pozbawienie strony możności obrony trzeba oceniać przez pryzmat konkretnych okoliczności sprawy i dopiero stan faktyczny pozwalający na przyjęcie kumulatywnego spełnienia powyższych przesłanek pozwala na stwierdzenie, że postępowanie zostało dotknięte nieważnością. Odnosząc zatem zarzut apelującego do okoliczności omawianej sprawy, trzeba stwierdzić, że powódka w toku procesu reprezentowana przez fachowego pełnomocnika zawiadomiona była o terminie rozprawy poprzedzającej zamknięcie rozprawy, które miało miejsce dnia 19 października 2017 roku. Tymczasem do akt sprawy dopiero dnia 20 listopada 2017 roku wpłynęło pismo pełnomocnika powódki wnoszące o odroczenie rozprawy (już zamkniętej dnia poprzedniego) z powodu choroby powódki, zawierające zaświadczenie od lekarza niesądowego, z którego wynikała niezdolność powódki do pracy od dnia 17 października 2017 roku. Oznacza, to że po pierwsze wniosek o odroczenie został nadesłany do Sądu zbyt późno, aby mógł zostać poddany pod ocenę Sądu, co więcej trzeba wskazać, iż gdyby nawet powódka rzeczywiście nie mogła się stawić w sądzie z powodu choroby, nie legitymowałoby to jej pełnomocnika do nieusprawiedliwionego niestawiennictwa na rozprawie. Wskazać tu również trzeba, iż niezdolność powódki trwała już od 17 października 2017 roku, stąd to z winy zaniedbania strony powodowej wniosek o odroczeniu rozprawy z powodu choroby powódki trafił do akt sprawy już po zamknięciu rozprawy.