Postanowienie SN z 25 kwietnia 2012, sygn. II PZ 7/12
Data orzeczenia
25 kwietnia 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział II
Przewodniczący
SSN Małgorzata Gersdorf
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 25 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Małgorzata Gersdorf (przewodniczący)
SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
w sprawie z powództwa K. L.
przeciwko Wojskowej Komendzie Uzupełnień
o odszkodowanie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 kwietnia 2012 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 31 października 2011 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyrokiem z 16 września 2011 r. oddalił apelację pozwanego
pracodawcy Wojskowej Komendy Uzupełnień od wyroku Sądu Rejonowego z 8
czerwca 2011 r., którym zasądzono powódce K. L. odszkodowanie za
nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę w kwocie 6.497,97 zł oraz koszty
zastępstwa procesowego w kwocie 60 zł. Oddalając apelację Sąd Okręgowy
zasądził powódce 60 zł kosztów postępowania apelacyjnego.
Postanowieniem z 31 października 2011 r. Sąd Okręgowy nadał klauzulę
wykonalności wyrokowi Sądu Rejonowego z 8 czerwca 2011 r. w zakresie
orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego oraz wyrokowi tego Sądu z 16
2
września 2011 r., również tylko w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania
apelacyjnego i zasądził od pozwanego na rzecz powódki 60 zł tytułem zwrotu
kosztów w postępowaniu klauzulowym.
Pozwany zaskarżył zażaleniem postanowienie z 31 października 2011 r. w
zakresie dotyczącym kosztów postępowania klauzulowego. Zarzucił, że wniosek o
wszczęcie postępowania klauzulowego został złożony przez powódkę bezzasadnie,
gdyż pozwany 28 września 2011 r. wykonał orzeczenia Sądu pierwszej i drugiej
instancji i przelał na jej konto całość zasądzonego odszkodowania i koszty procesu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na orzeczenie o kosztach
postępowania o nadanie klauzuli wykonalności.
Postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności należy do postępowania
egzekucyjnego a nie do postępowania rozpoznawczego. Zaskarżalność orzeczeń w
tych postępowaniach nie jest tożsama. Orzeczenie o kosztach procesu wydane
przez Sąd drugiej instancji w postępowaniu rozpoznawczym nie podlegało
wcześniej zaskarżeniu. Zmieniło się to po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 27
marca 2007 r. (SK 3/05) i na mocy ustawy z 19 marca 2009 r. o zmienia ustawy –
Kodeks postepowania cywilnego (Dz.U. 2009 r. Nr 69, poz. 592) nowy przepis art.
3941
§ 1 pkt 2 k.p.c. stanowi, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na
postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były
przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
Zmiana ta nie przenosi się jednak na postępowanie egzekucyjne, gdyż
przepis art. 3941
§ 1 pkt 2 k.p.c. dotyczy tylko kosztów procesu, czyli postępowania
rozpoznawczego a nie egzekucyjnego.
W postępowaniu egzekucyjnym nie zostały zmienione przepisy art. 7674
§ 1
k.p.c., zgodnie z którym zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w
wypadkach wskazanych w ustawie oraz art. 795 § 1 k.p.c., zgodnie z którym na
postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności przysługuje zażalenie.
Ten ostatni przepis dotyczy postanowienia sądu pierwszej a nie drugiej instancji,
3
gdyż na postanowienie sądu drugiej instancji co do nadania klauzuli wykonalności
zażalenie nie przysługuje.
Skoro wraz w wprowadzeniem szczególnego wszak przepisu art. 3941
§ 1
pkt 2 k.p.c. nie uległy zmianie przepisy art. 7674
§ 1 k.p.c. i art. 795 § 1 k.p.c.,
zgodnie z którymi postanowienie sądu drugiej instancji w postępowaniu o nadanie
klauzuli wykonalności nie podlega zaskarżeniu, to tym bardziej nie ma szczególnej
podstawy do zaskarżenia zażaleniem do Sądu Najwyższego orzeczenia o kosztach
postępowania o nadanie klauzuli wykonalności.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji.