sygn. XV K 140/13 10 stycznia 2014 Sąd Rejonowy w Białymstoku

Wyrok z 10 stycznia 2014, sygn. XV K 140/13

Teza
Podzielając wnioski opinii biegłych odnośnie naruszenia przez pokrzywdzoną zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym polegającego na prowadzeniu pojazdu bez użycia pasów bezpieczeństwa i odnośnie wpływu tej okoliczności na rozmiar obrażeń jej ciała, Sąd przypisał oskarżonemu popełnienie czynu z art. 177 § 1 kk. Niezasadnym byłoby uznanie, że oskarżony dopuścił się czynu z art. 86 § 1 kw. Odpowiedzialność bowiem oskarżonego w sprawie obejmuje całość skutków spowodowanego przez niego zdarzenia drogowego. W odniesieniu do przestępstw polegających na naruszeniu reguł ostrożności przeważa koncepcja tzw. obiektywnego przypisania. Zgodnie z nią ustalony musi być związek pomiędzy naruszeniem przez współuczestnika ruchu określonej reguły bezpieczeństwa a zmaterializowaniem się samego zdarzenia i zaistnieniem skutku, polegający na tym, że sprawca narusza tę regułę ostrożności, która miała zapobiec realizacji czynu zabronionego na tej drodze, na której w rzeczywistości on nastąpił. Odpowiedzialność bowiem oskarżonego w sprawie obejmuje całość skutków spowodowanego przez niego zdarzenia drogowego. W odniesieniu do przestępstw polegających na naruszeniu reguł ostrożności przeważa koncepcja tzw. obiektywnego przypisania. Zgodnie z nią ustalony musi być związek pomiędzy naruszeniem przez współuczestnika ruchu określonej reguły bezpieczeństwa a zmaterializowaniem się samego zdarzenia i zaistnieniem skutku, polegający na tym, że sprawca narusza tę regułę ostrożności, która miała zapobiec realizacji czynu zabronionego na tej drodze, na której w rzeczywistości on nastąpił
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik zasądzono świadczenie
Przedmiot wypadek drogowy / art. 177 § 1 k.k.
Typ sprawy sprawa wykroczeniowa
Tematy
prawo karne wykroczenie wypadek drogowy art. 177 § 1 k.k.
Role w sprawie
oskarżony pokrzywdzony prokurator
Data orzeczenia 10 stycznia 2014
Sąd Sąd Rejonowy w Białymstoku
Wydział XV Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Ewa Dakowicz

Sygn. akt XV K 140/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 stycznia 2014 roku

Sąd Rejonowy w Białymstoku XV Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Ewa Dakowicz

Protokolant: Małgorzata Maliszewska

przy udziale Prokuratora Łukasza Janysta

po rozpoznaniu dnia 24.04.2013 r., 29.05.2013 r., 3.07.2013 r., 10.01.2014 r. sprawy:

R. R.

urodzonego dnia (...) w B.

syna D. i D. z domu L.

oskarżonego o to, że:

w dniu 24 listopada 2012 roku w B. na skrzyżowaniu ulic (...)M. umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc ulicą (...) w kierunku ul. (...), kierując samochodem osobowym marki M. o nr rej. (...) nie zastosował się do sygnalizatora S1 i mając czerwone światło dla swego kierunku jazdy wjechał na skrzyżowanie wymuszając pierwszeństwo S. B. kierującej samochodem marki S. (...), która jechała ul. (...) w kierunku ul. (...) mając zielone światło dla swego kierunku jazdy, czym doprowadził do zderzenia obu pojazdów, w wyniku czego kierująca pojazdem marki S. doznała obrażeń ciała w postaci urazu więzadłowego kręgosłupa w odcinku szyjnym oraz wielomiejscowego potłuczenia ciała w postaci podbiegnięć krwawych, co spowodowało naruszenia czynności ciała trwające dłużej niż 7 dni,

to jest o czyn z art. 177 § 1 kk

I.  Na mocy art. 66 § 1 i 2 kk, art. 67 § 1 kk postępowanie karne wobec oskarżonego R. R. warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok.

II.  Na mocy art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego obowiązek częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez uiszczenie na rzecz S. B. kwoty 2.000 (dwóch tysięcy) złotych, uznając, że kwota ta została uiszczona w całości.

III.  Na mocy art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500 (pięciuset) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

IV.  Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej S. B. kwotę (...),00 (jeden tysiąc osiemset czterdzieści pięć) złotych tytułem zastępstwa procesowego.

V.  Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 1397,08 zł (jeden tysiąc trzysta dziewięćdziesiąt siedem złotych 08/100).